Alle inzendingen over stof

1749 resultaten.

Sorteren op:

- Vergeten Verlichting-

netgedicht
4.3 met 44 stemmen aantal keer bekeken 548
Oude dienstbaarheid in vergeelde zinnen, wordt egocentrisch beproeft, bekoelt in deze barre tijden angstig van onder het stof gehaald, aan onbaatzuchtige liefde veel gebrek, gedood, omdat mysterie in waarheid leefde armoede te overleven wenst, onzelfzuchtig engelachtige geesten voeden het universum, ze herkennen altruïstisch vergeten niet…

oprecht rechtop

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 616
die groeide volgens levenslijn en waarderingen de rode loper geeft de volledige cyclus aan van tussen toen en hierna, de witte waas waar levens in stenen vormen geslepen zich bijzonder waardig manifesteren over het hoe zo te worden en de keuzes hand in hand uit, overgaan afstoot, symbiose, stralend zowel dof vreemde taferelen door het stof…

O lief

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.004
becijfert gefronst de Delfts blauwe schaal, liggend in de tekening geen betere talisman O hartje een naderende datum als het cijfer, de gedachte even angstig als het eerste thuis Je diamanten ziel versnelt naar moordende ijver, een oude onschuld betraand een gouden kruis O schatje ben geen Judas die was er al één teveel, blaas weg het stof…
Marcel24 juni 2014Lees meer >

Luik.

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 634
Stof in verre hoeken draagt de kleur van eer en leed. Het knarst in zijn gewrichten, ademt enkel op het trage ritme van wie hier niet is. Het verliest zijn lenigheid, swingt niet meer in al zijn voegen. Verkalking is het nieuwe zeer. Kom in, mijnheer, ik stel u voor aan moeder. Hier wonen soms de kinderen.…

Zomer.

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 584
Onze strijdliederen moeten nog rollen over het stof van nevelwegen vol valse noten. In oktober mag het sneeuwen.…

Geestcontact met Selma

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 534
Ik lik het Noordzeenat van haar nylon, terwijl haar tepels bijna door de stof heen priemen en hun maanlandschappen mij desondanks voor ogen staan, maar haar verloofde gooit roet in het eten.…

De klagende vrouw

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 992
Heeft er iemand stof tot klagen, Ik heb daar wel reden toe, Want mijn man komt alle dagen (ô Wat ben ik droef te moe) Als eens slet langs straat gestreken, 'k Heb al lang weer uitgekeken, Maar hij komt hij komt nog niet. Ach wat doet hij mij verdriet. Ach wat doet hij mij verdriet.…

o Vrijdag, die de mens gemaakt

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.469
o Vrijdag, die de mens gemaakt ons voorhoudt, in de bladen van Gods eerweerde daden, als kind van stof en aarde, en iet dat Gods aanbidlijk wezen ziet: zij God in u geprezen en Zijn almachtig wezen!…

Wij zijn geen vreemden,

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 467
neergevlijd en naast de deelbare waarheid , staat ons voor de moedige taak een geëffende route te vinden door de mist van de komende jaren elk stipje zekerheid te sparen verlicht van ieder spoortje somberheid, wat zich in heerlijkheid laat baren, en met de dagelijkse kost verzoenen laat, niets is onmogelijk uit het vergaarde stof…
Pama27 maart 2019Lees meer >

In alles wat ons omringd?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 406
In alles wat ons omringd, zit gevangen in een eigen setting, verworden in werelds stof wat aantoonbaar voelbaar verder zingt, soms onwaarneembaar vaag en naar onbaat toegerust vanuit alle windstreken, het rijpte al in de as van de geschiedenis door de zielen opnieuw gedolven, geselecteerd in kracht of onvermogen, het is het lot wat…
Pama28 februari 2020Lees meer >

jacht

gedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.022
ik vraag om een huid van vacht zo ruw en stug als van een rendier zie me als een hongerige hond draaf door een woud door het donker lichtvoetig alsof vogels me dragen kijk hoe vluchtig mijn spoor in het zand weggevaagd door de wind onzichtbaar voor handen die het stof uit mijn vacht willen vegen mensenvingers die me uit mijn vel willen schillen…
Annelie David14 december 2020Lees meer >

Zoals hij daar is

netgedicht
1.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 482
De stad draagt hem niet, hij draagt haar, als een zachte echo, licht als stof op eeuwenoude steen.…
CB24 mei 2025Lees meer >

Zo diep als glas

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 403
tentstok Span ons als een web vol dauw Tot ochtendlicht ons langzaam naar onzichtbaar straalt Blijf weg rivier en val van regen Laat nooit iets wassen wat ik nu Nu ik tot niets versmald in diepte lig Nu ik geplet met het geplette vereng tot het geluk dat uit jouw weten is Veras me, strijk me op een laken Dat wuivend aan de lijn het stof…

“Krinklend water, stille Margot”

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 382
In kamers van bomen, zwart in de witheid, blijft haar naam een stille trilling, in hout, stof en schaduwsporen, er leeft iets dat niet verdwijnt. Weet gij waar de wind geboren wordt, door tegen uitroeiing te rebelleren, zegt hij die broeikas niet te tolereren, een zachte stroom die omhult als herinnering.…

Wie claimt mijn hart

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 452
De vraag verwacht nog antwoorden Hoop tot een creed Lief heeft die gehad niet mogen behouden Speelde tussen de gordijnen van twijfels Om er in te hangen Of er om In te spelen Twijfels en verlangen De zachte stof van een fluweelzachte gordijnen een gedachten Klonk zo fijn Maar als je hoorde en luisterde na de pijn Was het metafoor voor messcherpe…

Wat schoonheid is

netgedicht
1.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 184
Oude vensterbank het stof vangt evenveel licht als de ochtend Laatste trein weg ik hoor mijn voetstap nog iets langzamer Aanvankelijk zoek ik haar waar het licht blijft hangen, op de rand van de ochtend, in een verre horizon. Alsof schoonheid zich buiten mij verschuilt en mij zwijgend wenkt om dichterbij te komen.…
CB30 juni 2026Lees meer >

De voortreffelijkheid der mensheid.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.325
Het stof is voor 't gewormt bereid; Niets eindigs kan uw heil omvatten. Gods rijkdom is uw schat, uw leven de Eeuwigheid.…

De voortreffelijkheid der mensheid.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.215
Het stof is voor 't gewormt bereid; Niets eindigs kan uw heil omvatten. Gods rijkdom is uw schat, uw leven de Eeuwigheid.…

Wasvrouw

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.511
De beelden schuilen onder lagen stof die zij verwoedt probeert te weren toch blijft het telkens koppig keren tot haar denken; moe en dof De bonte plekken tussen het wit sorteert ze als onrusten knagen bij het strijken van de dagen terwijl haar prinsje heerlijk zit Zij perst de kreukels uit het leven terwijl hij zijn stoom afblaast…

MIJN HERT IS ALS EEN BLOMGEWAS

poëzie
3.6 met 28 stemmen aantal keer bekeken 4.409
Mijn hert gelijkt het jeugdig groen, dat asemt in de dauw des morgens; maar zwakt, des avonds, moe geleefd, vol stof, vol weemoeds en vol zorgens! Mijn hert is als een vrucht, die wast en rijp wordt, in de schauw verholen, aleer de hand des najaars heeft, te vroeg eilaas, de boom bestolen!…

Bahasa

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.024
ossen voedt -in zengende lucht met scherven paradijs- vleugen die zich de moesson lokken de eerste ingehouden zucht waarin geregen misten, riekt nog voor ze gronden weekt en zwijgen kan als zij verhaalt spreekt waarheid zonder taal Wie zich de stilte meester maakt voor vlagen wiekende klappen slagpennen in het getijde van de rui waarin `t stof…
WOLF1 november 2005Lees meer >

Zomermorgengroen

hartenkreet
4.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.172
Slaperig de dunne lakens opzij gegooid ik hoor de roep van opoe voor ‘t ontbijt de zon die zijn licht door het raampje strooit reeds wollig warm en vol belofte van jolijt snel naar beneden, de waslap om de snuit in de kamer het zingen van de ketel op de stoof roggebrood met kaas, thee met melk en een beschuit snel een dankgebedje voor het geloof…

De rozen

poëzie
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 4.438
Ik heb ze zien bloeien Bij ’t ochtendontgloeien; Nu hangen de bladen en storten in ’t stof Tot speeltuig der stormen, Tot aas van de wormen, Tot schaamte van d’op haar zo pralende Hof.…

De Spelen

hartenkreet
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.791
De stilte voor het schot Jaagt verkwikkend stof langs hartkleppen Zegepraal is voor later Na de schaterlach van de kampioen. Ik kijk naar de kalklijn, witte gespreide vingers. Baan 1 in de dunne novemberzon. Kleuren vloeken in de kuip. Gejoel zwelt in gulpen, van gedempt tot loeiend. Het bereikt ons niet.…
Wimper16 december 2003Lees meer >

Grafdicht

poëzie
3.6 met 23 stemmen aantal keer bekeken 7.868
Zelfs d’allergrootste vreugd, De schoonheid en de jeugd En kan niet lange duren; ’t Moet al de dood bezuren, Hoe machtig en hoe rijk, ’t Vergaat tot stof en slijk. Al wat er is geboren Wordt as, als ’t was te voren.…

Rafaël

poëzie
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.388
laat mij horen, Uit welke stof Hij is geboren, Dat wezen, dat zo verre elk sterfling overtrof? ’t Was uit geen nietig slijk der aarde, Dat Gij, o God! uw liefling baarde; ’t Was zuiver ether, godenstof.…

- Oud zilver -

netgedicht
4.3 met 47 stemmen aantal keer bekeken 614
Geef mij antieke boeken om te lezen, ze staan nu onder het stof. Oud zilver, kralen parels, overige kralen nooit gedragen oud papiergeld niets meer waard. Weg de grote oude zere bezem opgeruimd staat de herinnering inkoop antieke zilveren juwelen wie doet het erfgoed weg dat ging?…

Angstzweet

hartenkreet
3.2 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.727
surfplank staat terwijl de zee om je heen van zoutzuur is En het bloed stroomt door je lichaam alsof het een vloedgolf van vuur is Alsof iemand die in je hoofd zit de haren uit je kop rukt en met een tang de wortels uit de verankering in je hersenpan plukt Alsof Het is maar alsof Het was ooit brandstof Het brandt op en wat overblijft is stof…
Namasté17 januari 2010Lees meer >

De Abdij

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 773
De zon doorschijnt het stof in gotisch vormgegeven glas. Het kraken van mijn jas vertolkt het amen van mijn spontaan ontstane dank aan God. De zware buitendeur nog in mijn handen speur ik op de kale trap naar de gewiste sporen van wisselende organisten. In de Abdijstraat klinkt later mijn gedempte stap.…

De microfoon staat uit

netgedicht
3.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 711
waarom van de personen in mij en de ander zij vinden thans geen opening in de put die orakels naar boven doet komen het galmt wel maar het zijn klanken van zwarte dwergen die als mieren bokjespringen in een wirwar van kalverstraatpassanten heen en weer zonder te kopen af en aan met onbekende gelaten ik dek mijn overpeinzingen af met stof…