1749 resultaten.
- Vergeten Verlichting-
netgedicht
4.3 met 44 stemmen
548 Oude dienstbaarheid in vergeelde zinnen,
wordt egocentrisch beproeft,
bekoelt in deze barre tijden
angstig van onder het stof gehaald,
aan onbaatzuchtige liefde veel gebrek,
gedood, omdat mysterie in waarheid leefde
armoede te overleven wenst, onzelfzuchtig
engelachtige geesten voeden het universum,
ze herkennen altruïstisch vergeten niet…
oprecht rechtop
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
616 die groeide volgens levenslijn en waarderingen
de rode loper geeft de volledige cyclus aan
van tussen toen en hierna, de witte waas
waar levens in stenen vormen geslepen
zich bijzonder waardig manifesteren
over het hoe zo te worden en de keuzes
hand in hand uit, overgaan
afstoot, symbiose, stralend zowel dof
vreemde taferelen door het stof…
O lief
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.004 becijfert gefronst de Delfts blauwe schaal,
liggend in de tekening geen betere talisman
O hartje een naderende datum als het cijfer,
de gedachte even angstig als het eerste thuis
Je diamanten ziel versnelt naar moordende ijver,
een oude onschuld betraand een gouden kruis
O schatje ben geen Judas die was er al één teveel,
blaas weg het stof…
Luik.
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
634 Stof in verre hoeken
draagt de kleur van eer en leed. Het knarst in zijn gewrichten,
ademt enkel op het trage ritme van wie hier niet is. Het verliest
zijn lenigheid, swingt niet meer in al zijn voegen. Verkalking
is het nieuwe zeer. Kom in, mijnheer, ik stel u voor aan moeder.
Hier wonen soms de kinderen.…
Zomer.
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
584 Onze strijdliederen moeten
nog rollen over het stof van nevelwegen vol valse noten.
In oktober mag het sneeuwen.…
Geestcontact met Selma
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
534 Ik lik het Noordzeenat van haar nylon,
terwijl haar tepels bijna door de stof
heen priemen en hun maanlandschappen
mij desondanks voor ogen staan, maar
haar verloofde gooit roet in het eten.…
De klagende vrouw
poëzie
4.0 met 1 stemmen
992 Heeft er iemand stof tot klagen,
Ik heb daar wel reden toe,
Want mijn man komt alle dagen
(ô Wat ben ik droef te moe)
Als eens slet langs straat gestreken,
'k Heb al lang weer uitgekeken,
Maar hij komt hij komt nog niet.
Ach wat doet hij mij verdriet.
Ach wat doet hij mij verdriet.…
o Vrijdag, die de mens gemaakt
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.469 o Vrijdag, die de mens gemaakt
ons voorhoudt, in de bladen
van Gods eerweerde daden,
als kind van stof en aarde, en iet
dat Gods aanbidlijk wezen ziet:
zij God in u geprezen
en Zijn almachtig wezen!…
Wij zijn geen vreemden,
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
467 neergevlijd
en naast de deelbare waarheid ,
staat ons voor de moedige taak
een geëffende route te vinden
door de mist van de komende jaren
elk stipje zekerheid te sparen verlicht
van ieder spoortje somberheid, wat
zich in heerlijkheid laat baren, en
met de dagelijkse kost verzoenen laat,
niets is onmogelijk uit het vergaarde stof…
In alles wat ons omringd?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
406 In alles wat ons omringd, zit
gevangen in een eigen setting,
verworden in werelds stof wat
aantoonbaar voelbaar verder zingt,
soms onwaarneembaar vaag en naar
onbaat toegerust vanuit alle windstreken,
het rijpte al in de as van de geschiedenis
door de zielen opnieuw gedolven,
geselecteerd in kracht of onvermogen,
het is het lot wat…
jacht
gedicht
3.7 met 6 stemmen
2.022 ik vraag om een huid van vacht
zo ruw en stug als van een rendier
zie me als een hongerige hond
draaf door een woud door het donker
lichtvoetig alsof vogels me dragen
kijk hoe vluchtig mijn spoor in het zand
weggevaagd door de wind
onzichtbaar voor handen
die het stof uit mijn vacht willen vegen
mensenvingers die me uit mijn vel willen schillen…
Zoals hij daar is
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
482 De stad draagt
hem niet, hij draagt haar, als een zachte echo, licht als stof op eeuwenoude steen.…
Zo diep als glas
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
403 tentstok
Span ons als een web vol dauw
Tot ochtendlicht ons langzaam naar onzichtbaar straalt
Blijf weg rivier en val van regen
Laat nooit iets wassen wat ik nu
Nu ik tot niets versmald in diepte lig
Nu ik geplet met het geplette
vereng tot het geluk dat uit jouw weten is
Veras me, strijk me op een laken
Dat wuivend aan de lijn het stof…
“Krinklend water, stille Margot”
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
382 In kamers van bomen, zwart in de witheid,
blijft haar naam een stille trilling,
in hout, stof en schaduwsporen,
er leeft iets dat niet verdwijnt.
Weet gij waar de wind geboren wordt,
door tegen uitroeiing te rebelleren,
zegt hij die broeikas niet te tolereren,
een zachte stroom die omhult als herinnering.…
Wie claimt mijn hart
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
452 De vraag verwacht nog antwoorden
Hoop tot een creed
Lief heeft die gehad niet mogen behouden
Speelde tussen de gordijnen van twijfels
Om er in te hangen
Of er om In te spelen
Twijfels en verlangen
De zachte stof van een fluweelzachte gordijnen
een gedachten Klonk zo fijn
Maar als je hoorde en luisterde na de pijn
Was het metafoor voor messcherpe…
Wat schoonheid is
netgedicht
1.3 met 6 stemmen
184 Oude vensterbank
het stof vangt evenveel licht
als de ochtend
Laatste trein weg
ik hoor mijn voetstap nog
iets langzamer
Aanvankelijk zoek ik haar
waar het licht blijft hangen, op de rand
van de ochtend, in een verre horizon. Alsof schoonheid
zich buiten mij verschuilt en mij zwijgend wenkt om dichterbij te komen.…
De voortreffelijkheid der mensheid.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.325 Het stof is voor 't gewormt bereid;
Niets eindigs kan uw heil omvatten.
Gods rijkdom is uw schat, uw leven de Eeuwigheid.…
De voortreffelijkheid der mensheid.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.215 Het stof is voor 't gewormt bereid;
Niets eindigs kan uw heil omvatten.
Gods rijkdom is uw schat, uw leven de Eeuwigheid.…
Wasvrouw
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
4.511 De beelden schuilen onder lagen stof
die zij verwoedt probeert te weren
toch blijft het telkens koppig keren
tot haar denken; moe en dof
De bonte plekken tussen het wit
sorteert ze als onrusten knagen
bij het strijken van de dagen
terwijl haar prinsje heerlijk zit
Zij perst de kreukels uit het leven
terwijl hij zijn stoom afblaast…
MIJN HERT IS ALS EEN BLOMGEWAS
poëzie
3.6 met 28 stemmen
4.409 Mijn hert gelijkt het jeugdig groen,
dat asemt in de dauw des morgens;
maar zwakt, des avonds, moe geleefd,
vol stof, vol weemoeds en vol zorgens!
Mijn hert is als een vrucht, die wast
en rijp wordt, in de schauw verholen,
aleer de hand des najaars heeft,
te vroeg eilaas, de boom bestolen!…
Bahasa
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
1.024 ossen voedt
-in zengende lucht met scherven paradijs-
vleugen die zich de moesson lokken
de eerste ingehouden zucht waarin geregen
misten, riekt nog voor ze gronden weekt
en zwijgen kan als zij verhaalt
spreekt waarheid zonder taal
Wie zich de stilte meester maakt
voor vlagen wiekende klappen
slagpennen in het getijde van de rui
waarin `t stof…
Zomermorgengroen
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
2.172 Slaperig de dunne lakens opzij gegooid
ik hoor de roep van opoe voor ‘t ontbijt
de zon die zijn licht door het raampje strooit
reeds wollig warm en vol belofte van jolijt
snel naar beneden, de waslap om de snuit
in de kamer het zingen van de ketel op de stoof
roggebrood met kaas, thee met melk en een beschuit
snel een dankgebedje voor het geloof…
De rozen
poëzie
3.6 met 16 stemmen
4.438 Ik heb ze zien bloeien
Bij ’t ochtendontgloeien;
Nu hangen de bladen en storten in ’t stof
Tot speeltuig der stormen,
Tot aas van de wormen,
Tot schaamte van d’op haar zo pralende Hof.…
De Spelen
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
1.791 De stilte voor het schot
Jaagt verkwikkend stof langs hartkleppen
Zegepraal is voor later
Na de schaterlach van de kampioen.
Ik kijk naar de kalklijn, witte gespreide vingers.
Baan 1 in de dunne novemberzon.
Kleuren vloeken in de kuip.
Gejoel zwelt in gulpen, van gedempt tot loeiend.
Het bereikt ons niet.…
Grafdicht
poëzie
3.6 met 23 stemmen
7.868 Zelfs d’allergrootste vreugd,
De schoonheid en de jeugd
En kan niet lange duren;
’t Moet al de dood bezuren,
Hoe machtig en hoe rijk,
’t Vergaat tot stof en slijk.
Al wat er is geboren
Wordt as, als ’t was te voren.…
Rafaël
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.388 laat mij horen,
Uit welke stof Hij is geboren,
Dat wezen, dat zo verre elk sterfling overtrof?
’t Was uit geen nietig slijk der aarde,
Dat Gij, o God! uw liefling baarde;
’t Was zuiver ether, godenstof.…
- Oud zilver -
netgedicht
4.3 met 47 stemmen
614 Geef mij antieke boeken om te lezen,
ze staan nu onder het stof.
Oud zilver, kralen parels,
overige kralen nooit gedragen
oud papiergeld niets meer waard.
Weg de grote oude zere bezem
opgeruimd staat de herinnering
inkoop antieke zilveren juwelen
wie doet het erfgoed weg dat ging?…
Angstzweet
hartenkreet
3.2 met 24 stemmen
1.727 surfplank staat terwijl
de zee om je heen van zoutzuur is
En het bloed stroomt door je lichaam
alsof het een vloedgolf van vuur is
Alsof iemand die in je hoofd zit
de haren uit je kop rukt
en met een tang de wortels
uit de verankering in je hersenpan plukt
Alsof
Het is maar alsof
Het was ooit brandstof
Het brandt op en wat
overblijft is stof…
De Abdij
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
773 De zon doorschijnt het stof
in gotisch vormgegeven glas.
Het kraken van mijn jas
vertolkt het amen
van mijn spontaan
ontstane dank aan God.
De zware buitendeur
nog in mijn handen
speur ik op de kale trap
naar de gewiste sporen
van wisselende organisten.
In de Abdijstraat
klinkt later mijn gedempte stap.…
De microfoon staat uit
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
711 waarom van de personen
in mij en de ander
zij vinden thans geen
opening in de put die orakels
naar boven doet komen
het galmt wel maar het zijn klanken
van zwarte dwergen die als mieren
bokjespringen in een wirwar
van kalverstraatpassanten
heen en weer zonder te kopen
af en aan met onbekende gelaten
ik dek mijn overpeinzingen af met stof…