4462 resultaten.
smeltende ster
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
977 Het gras fluistert mijn rug
In vochtige woorden de vreugde toe
En mijn neus danst met bloemen
Op de kristallen dansvloer
Van een zomers briesje
De ogen grijpen naar een ster
Die langzaam in gouden druppels
Smeltend mijn horizon inkleurt
Ik proef hoe de warme gloed
De mond van elke porie kust
Maar mist zweeft de afstand tot een gat
Mijn…
Lammetje
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.958 Ik ben een lammetje
lente komt en lacht, dolle pret
darteldartel
ondeugende spelletjes en wol als bed
geen vet geen grammetje
rijp voor de slacht, als enig smet
spartelspartel…
De kaartlezers
gedicht
3.6 met 17 stemmen
14.466 Dat het dichterbij kwam, daar
waren we wel zeker van. Als duin
zou het in ons huizen. En al
vielen meeuwen vaak uit wolken,
het was er, naderde en naderde.
Zoveel wisten wij.
Het pad, zeker, we tekenden het.
Zo zou het zijn. Alles was in kaart
gebracht en dan zouden we gaan.
Veters gestrikt. Fiets mee. Naar
zee, naar zee waar alles begint…
Majorana's
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
627 ik voel
hoe jij de keuzes
groter maakt
waardoor de ene
in de schaduw
van de ander staat
stabiel in
samen komen
met grote dromen
over het sturend
energetisch vermogen
sneller dan licht
het is niet
ons gezicht maar
wel de aan en uitknop
van hersendelen
die zich eindelijk
niet meer vervelen
met majorana’s
in deeltjes en golfjes…
VERBRANDE SCHEPEN
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.923 Gewapend met een vol doosje
lucifers kijk ik naar mijn schepen
in de volle haven, aanmaakhout
in de rugzak, een oude krant tot
lont gedraaid.
Na enig dralen steek ik eensklaps
vastbesloten de lont aan, het hout
bemiddelt achter mijn rug, doet
de vloot ontbranden. De horizon
toont grillige stapelwolken die
heel even de vorm aannemen
van…
rode draad
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
964 ik lees
boeken en handen
aan lange tafels
in stille zalen
en verloren ruimtes
volg ik
aders en lijnen,
gesprokkelde letters
tot zinnen gevormd
kan ik waarzeggen,
toekomst voorspellen
in alle rust
het einde dromen
of blijf ik hangen
in sprookjes,
het schrijven
in stilte
van een eigen verhaal…
Als twijfel gaten vreet
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
963 Als twijfel gaten vreet
in de opgelaten luchtballon
van het toekomstperspectief
is de nacht alleen en lang
met een vol hoofd
in een koud lijf
Verandering is altijd te ver weg
vaak bij de ander meestal te bang
’t Gaat om de stap, de eerste stap
om toekomst bereikbaar te maken
dan is de koers pas weer vooruit
het doel dichterbij dan eerder…
het is nu of nooit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
526 des te korter de toekomst
des te belangrijker
elk nog resterend uur
om wat wij ooit
lieten mislopen
opnieuw goed te maken.…
Seizoenen vol hoop
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
470 Waar zal het hart in late herfst zich keren
omgeven door het dor kleurloos kale hout
een hemel bewolkt grauw somber en koud
geen plek waar nog warmte is te creëren
huilen van de wind door troostloze bomen
de velden leeg en dor zelfs mistige horizon
in mijn brein slechts verlangen naar de zon
wanneer zal ooit het nieuwe leven komen
maar…
Het kleine
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
465 Lange straten in mist gehuld
met sombere gestalten
zwijgend gelaten doods
diep in hun jas gedoken
en ogen bedekt met donker glas
daar tussenin een kleine snaak
vol leven lach en warmte
een zang uit volle borst
glanzend licht in zijn ogen
een straat die met zonlicht vulde.…
Bestemming onbekend
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
487 Als men zou vragen: Wat zoek je hier?
zou ik zeggen: Weet het niet
het regende vanochtend vroeg
uitgebloeide gouden regen
nu sneeuwt het resten bloesems
uit de rijen iepen langs het pad
en dwaal ik zomaar half verdwaald
in de richting van de zon
op zoek naar een begin
van iets wat ik nog niet weet
vager kan het niet
maar ik loop en…
GELUKKIG NIEUWJAAR?
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
769 Wat zal de toekomst ons gaan brengen?
Of wordt die weer zo vaak ontwricht?
Of zouden wij als wijze mensen
Misschien nu eens verstandig zijn?
Voor anderen het beste wensen
En samen delen: “mijn en dijn”.
De aarde, die ons is gegeven
Hebben we grotendeels vernield
Door oorlog, hebzucht, afgunst.
Wat heeft ons toch bezield?…
Aandacht vragen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
433 Aan mijn toekomst,
die nog niet geboren is?
Kunnen we ons beperken,
tot wat voor handen ligt?
Kunnen we onze aandacht schenken,
aan wat er nu gedaan moet worden?
Aan zintuigen die bewustzijn scheppen.
Kunnen we aandachtig leren luisteren,
naar de muziek die stilte geven wil?…
Oeverbank
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
617 Traag stroomt het water deze zomermorgen
droogte hogerop heeft de rivier zijn kracht ontnomen
en zoekt in het ondiepe, resten van verloren krachten.
Laag vliegt een zwaluw over 't water wat duidt op regen
een vis met lef, hapt naar de zelfde prooi
wie zal het zijn die nipt de smaak van 't vliegje miste?
Nu scherper aangevlogen over het rimpelloze…
Ineens
gedicht
5.0 met 1 stemmen
6.845 Ineens was ik het vermogen
om warmte vast te houden
verloren. Nu de kinderen
het huis uit zijn, snoof ik,
ja, ja. Ik kroop onder steeds
meer dekens. De kachel
loeide. De warmste van ons
tweeën kon mij niet meer
verhitten. Ik rilde en
huiverde alsof ik oog
in oog stond met de dood.
Wat ook zo was. De dood
en ik stonden op een…
Ik loop vast...
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
575 Soms ben ik het even kwijt
sta ik stil in de tijd
val ik terug op mezelf
is er geen toekomst
alleen het heden
probeer ik het verleden
daar te laten
en uit te vinden
wat er is overgebleven
waar ik verder
mee kan leven
Het zit in mij
ik blijf zoeken
ooit kom ik er bij....…
Het nieuwe licht, het nieuwe Koninkrijk
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
515 De ochtendstond ontvouwt de dag
De horizon hult zich in ’t nieuwe licht
Rond de plaats waar Hij begraven lag
Hoort men verblijd een nieuw bericht
Het graf geopend Hij is opgestaan
Overwon de heerser van het dodenrijk
En noodt ons met Hem mee te gaan
Als burgers van Zijn grote Koninkrijk.…
Ik heb niets van het leven begrepen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Ik heb niets van het leven begrepen
en nog minder als die of gene
iets zinnigs bedoelde te zeggen
om over gelovigen maar te zwijgen
die slaan het leven gewoon over
voor een eeuwig leven na hun dood
mijn persoonlijke unieke innige ik
zegt wat een flauwe kul er is niets
wellicht kan je iets of wat of dat
van je verborgen verleden lichten
in…
Heden ten dage
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
376 Zo ook misleiden we de toekomst.
Herinneringen en verwachtingen,
worden één voor één vervormd,
door de onvoltooid verleden tijd.
Gelukkig beseffen velen,
dat tijd een ongelukkige illusie is.
Gelukkig voel ik me gelukkig,
dat ik heden ten dage,
tijdloos leven mag.…
Overdenking
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
506 De toekomst brengt niet wat ze wensen.
Zij zijn immers ook maar mensen.
Het helpt niet als je het vertelt.
Wat kan zo’n oud mens weten
wat hen drijft en hen beweegt.
Zij komt uit een oud en ver verleden.
Zij leven in een moderne nieuwe tijd.
Wat oud is, is versleten.
Nog een ietsje waardevols als antiquiteit.…
NOOIT VERGETEN
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
727 Je naam wordt nooit vergeten
hij blijft geschreven in mijn hart
en wordt met alles nog verweven
wat in de toekomst wordt verwacht
In de liefde die je mij hebt gegeven
en die mijn gemoed steeds verblijdt
blijven al jouw herinneringen leven
en ’ k koester ze als kostbaar bewijs
eens gaan wij elkaar weder vinden
in de glans van d’ Eeuwige…
Jouw lichtvlinder
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
830 Als vlinders komen zitten
op je handen en je voeten
likt elke gehuilde traan
die het leven vangt
op donkere dagen
en de slapeloze nacht
weet dan dat na diep verdriet
ooit weer toekomst lacht
dan zweven
bloemen in je haren
geurend als de mooiste zomerdag
jou een blauwe hemel aanreikt
die langzaam
aan de kimmen trekt
waar nieuwe hoop…
Bindingsangst?
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.906 Op golven van liefde wil ik deinen
Weg met dat ellendige verdriet
Met de wind mee richting de toekomst
Huisje plannen reizen en gaan
Da’s wat ik wil toch?…
Een nieuwe start
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.681 Als dan die klus zal zijn geklaard,
kan ik mij op de toekomst richten.
En weet ik: het leven is mij heel veel waard,
omdat het uiteindelijk mijn hart weer mag verlichten.…
De Trein
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.274 Ik sta op het station, de ochtendlucht is zacht
te staren in de verte, waar een toekomst op me wacht.
Ik kan kiezen voor een richting en of ik de trein mis
mijn toekomst bepaal ik zelf, door wat ik nu beslis.
Zoveel mensen ongelukkig, ik hoor stil hun beklag
ik moet nog dit, ik moet nog dat, hoe kom ik door de dag.…
Wedertijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
408 Plotseling komt het verlorene aanwaaien in flarden,
tevoorschijn uit een wolk als toekomstig verleden.
Het blijkt een ervaring die al snel verveeld,
met alleen het heden als spiegelbeeld.
Geen enkel moment ontspringt aan de dans,
jager en prooi hebben elk maar één kans.…
je bent je eigen film-ster
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
548 jouw verhaal
krijgt zijn vervolg
ergens
met - nog
het einde open
een andere film
"toekomst" getiteld
is de uitdaging
het script
door onzichtbare hand geschreven
beschrijft een karakterrol
waard geleefd te worden
het ga je goed…
Operatiemes
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
581 In dromen, de dag die maar niet wil komen
in dromen, de dag die kruipt als een slang
terwijl die echt nog moet beginnen
de rots legt schaduw
over een gesmolten oceaan
die natuur voor de toekomst heeft
hier een ruwe rots met robben
daar vele sternen af en aan
diepzeeduikende zeezwaluw
die tijd volledig aan zichzelf heeft
krijgt trek en…
De rust in jezelf
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
579 Stilte in huis
Straalt een eindeloze kalmte
De rust om te denken
Niks doen, tornado van gedachtes
Denken over verleden, heden en toekomst
Blaas ik het stof, van een vervlogen leven
Een reliek vol herinneringen
Geluk, liefde, pijn en verdriet
Gevangen door een nummer, word ik meegevoerd
Een reis door mijzelf, van buitenaf
Herleef…
De droomtuin
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
435 ik liep in mijn droom
op een maanverlicht pad
zilverkleurige bladeren
fluisterden zacht mijn naam
ik kwam bij een tuin
omheind door een hoge muur
de ingang was moeilijk te vinden
de houten deur klemde
ik zag mijn toekomst staan
aan de overkant van de vijver
bij de zonnewijzer
stond mijn verleden
langs de paden
bloeiden mooie gedachten…