2508 resultaten.
Het innerlijk landschap
netgedicht
4.5 met 34 stemmen
1.538 Waar anders dan in ons eigen landschap
doorwoelt het innerlijk, de zachte gronden
voorzichtig strelend, ongeduldig klauwend
op zoek, op zoek naar verborgen schatten
waar hun schakels langs wel duizend wegen
aan het bereikbare van ons verlangen stonden
klinken vertrouwde melodieën uit de diepte,
de kloppende kadans van ons wijze hart
met…
IN HET TIJDLOOS EINDE
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
647 Toen de zon over de einder gleed
gleden plots tranen van mijn ogen
Ik, die zo onder het eenzaam leed
zou hier niet langer wezen mogen
Terwijl zachte tinten verkleurden
braken er duizenden zonnestralen
Mijn ogen, die al zolang treurden
wensten dat God mij kwam halen
Toen ‘t stil achter de einder stierf
week toch ’t eenzaam niet van mij…
Adembenemend
netgedicht
4.7 met 23 stemmen
1.414 Waardoor elk woord een siddering veroorzaakte,
kolkende stroomstoten verraden wie je bent,
het licht in jou schijnt met duizend woorden
een stroom van stilte volgt...en is welkom.
Adembenemend als je bent
verstommen wij.…
De oude brug
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
560 De dagen slijten
de jaren
Duizenden schoenen
het toneel
Alles echter gecorrigeerd
Nooit was het teveel
Tijd heelt veel wonden
niet alle
Medici de meest
van alle
Daar zij dus voorhanden hebben
Liefde voor hun vak
't Verdriet in dagen
van de week
Onuitgesproken
geheimen
Bigg'lende geharde tranen
Stuit'rend tot de kern
Gepelde…
Oorzaak
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
536 (Ondanks bezwaren van de Faunabescherming heeft de rechter geoordeeld dat het vergassen van duizenden ganzen in het gebied rond Schiphol gewoon mag doorgaan).…
Kuchis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
527 Een uur werd duizend jaren in zijn tent,
in mijn gedachten hoorde ik profeten.
Van schalen op het kleed werd er gegeten,
het beste lam diende als traktement.
Vierduizend jaar verstild in een moment.…
Fleurige parasols
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
739 Onder een gewelfde paraplu boren
duizend stemmen stille gaatjes
in de moezon regen die het lichaam
van de rivier doorzeeft, levensdromen
kerven zich in stenen. En wie van
hen de glans van de woestijn doorstaat,
slaat bressen waardoor een brede
toekomst zich stromen laat.…
regen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
853 duizenden spikkels
zacht en koud
net tranen van goud
ze vallen zachtjes op mijn gezicht
ze smelten
en vermengen zich met tranen
aan de hemel is geen plekje meer licht
precies zoals ik vanbinnen ben
ik voel me een slappe plas siroop
en niemand houdt van me, die ik ken
ik ga het liefst nu dood
kon ik de uren maar terugdraaien
want voor regen…
HAIYAN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
548 De mens staat tot natuurgeweld
Als klaproos staat tot natte kavel
Als vlieg tot scherpe vogelsnavel
Als lafaard staat tot superheld
Als boom tot kettingzaag die velt
Als frisse lucht tot vuur en zwavel
Als pluis tot een soort reuzennavel
De mens; speelbal van God en geld
Dit keer trof een tyfoon de Filipijnen
En duizend levens werden weggevaagd…
Zonder hoop geen kans...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
617 Terwijl het besef van alles dat komt en gaat
is als een spiegel waarvoor je staat, maar
die barst in duizend stukken...
Doch de hoop die blijft, want wellicht zal het
morgen wel lukken.…
Lieve Critici
gedicht
4.7 met 3 stemmen
14.140 Lieve critici, ik vrees
dat ik geen doel of doelgerichte
lijn in de loop der jaren lees
van mijn duizenden gedichten.
Ik blijf een ventje dat maar schrijft
en nauwelijks wil weten
of zijn bekladdering beklijft
of gretig wordt vergeten.
Eergisteren zei mijn dermatoloog:
Ik zie een kleine zwarte plek en die
vereist even een biopsie.…
Heel mijn ik zoekt haar
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
930 Het wordt een zware nacht
De wind rafelt mijn vel
De kou vriest aan mijn oren
De herinneringen grijpen me bij de keel
Alleen, verwachtend, verloren
Mijn ogen zoeken mijn godin
Heel mijn ik zoekt haar
Maar ik vind alleen maar Mars
Hem zien is - onverteerbaar
In de ongelijke strijd
Nagel'n de sterren langzaam mijn zicht
Bij duizenden…
Voorbij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
635 Toen zij hem die ander zag kussen
brak haar gekwetst hart in twee -
duizend (legpuzzel)stukjes
en tobde er wekenlang mee.
Zij schoof tot de deeltjes weer pasten.
Goot er een traan overheen,
de laatste, zo vloeiden de stukjes
zonder een barst weer aaneen.
Die morgen, de Hoofdstraat, daar stond hij
kleumend bij halte lijn tien.…
Zij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
843 Soms, lachte zij, kan ik deze
wereld wel achter het behang
plakken
Je doet maar, werd er dan
gezegd, terwijl de dingen
die haar moeder haar ooit
leerde werden grootgebracht
tot duizend-en-een leugens
Ze was een tegenval, een
vaderskind, ze was alles wat
haar benen konden dragen, tot dat zij
haar adem liet beweren dat
de wereld ieder tussending…
Verliefdheid is een droom
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
718 Een wens die er is, een zielsverwant die je mist
Soms komen we iemand tegen die droom aan ons zal geven
Vlinders komen tot leven
Door een roze wolk zijn we omgeven
Maar verliefdheid is een droom
Zodra twee mensen de zelfde droom niet helemaal delen
Is de droom ook heel snel verdwenen
De liefde gaat kapot, je voelt je verrot
Je hart in duizenden…
Maar niet voor mij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
481 Hoeveel sonnetten zijn er niet geschreven,
vanaf ’t jaar duizend tot vandaag de dag,
van liefde met een traan dan wel een lach,
maar niet voor mij, ik mocht het nooit beleven.…
Dronken van wat was...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
600 Ondenkbaar waar
veroorzaken we elke zucht bij elkaar
in dat ene warme onontwarbare wezenlijke moment
van duizend keer samen zijn,
tot de stilte hoorbaar de nacht verlengt
en onze adem
dromend het getij van onze hartslag luistert,
roerloos, bijna onbereikbaar, ondenkbaar glijdend
naar een wereld die nog niet werkelijk is ...…
Lang geleden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
624 Ik wilde breken, wreken,lijden
en slapen met duizend and're meiden.
Maar de tijd heelt niets, dat is een leugen.
Jij bent nog steeds bezit van mijn geheugen.
En die ene wens wil ik maar niet verzaken.
Want na al die jaren gaat geen dag voorbij
van weemoed en van rusteloos ontwaken,
denkend, lag zij maar aan mijn zij.…
HET en de ZEE
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
908 HET is zwaar
zuchtte zij
o ja - zei de ZEE
en verdrietig - snikte zij
en groot
en ook zo heel
veel te veel
ach welnee
zei de ZEE
leg maar neer
schuimde ze
en ze nam HET
met zich mee
op haar ziedende rug
rolde brullend en
proestend
en snel weer terug
dan sloeg zij HET
duizend maal
In druppels uiteen
op 't zand van…
Liever dan mens te zijn, werd ik een wolk
poëzie
4.5 met 2 stemmen
980 Liever dan boom te zijn, werd ik een zee,
De zee wordt door oud gouden licht begoten,
Duizenden gestalten neemt zij aan.
Liever dan zee te zijn, werd ik een God,
God maakt zonnen, manen en de sterren,
Met zijn hand raakt hij den einder aan.…
Dans met me
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
702 ik ben de gek die meer vragen stelt
dan duizend wijzen willen beantwoorden.…
Aan een graf
gedicht
4.0 met 2 stemmen
14.790 Want als ik hier de diepe stilte intuur,
stijgt het zo glinsterend op, dat ik moet schreien,
en duizend lachjes, liedjes, mijmerijen,
tintelen uit het gras naar het azuur.
'k Sta aan je graf als jij eens aan mijn wieg.
Moeder, vrees niet dat ik bij dit verzonken
handjevol as mij om het vuur bedrieg.…
Na het demasque
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
571 ik zag je spelen
jij had de lach van
duizend minnestrelen
in een lieflijke variant
een stem met
minstens drie octaven
die jij heel frequent
afwisselend op liet draven
ogen die traag loken
met tranen van
kinderen te vinden op
een zigeunerschilderij
jouw onhandig
bewegen bleek een
zegen voor de act die
jij van nature speelde…
Totaal onthecht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
526 ik heb mensen zien staan
groepen met vage gezichten
op tal van perrons waarvan
wij nauwelijks het bestaan wisten
wij gingen langs
namen alles mee in een
nog niet ingepakt herinneren
door gehaast vertrek van overzee
proeven lucht in
duizend andere smaken
zien huizen en gebouwen
die wij thuis niet kunnen maken
stoppen op
vreemde plaatsen…
Kleinschalige geborgenheid
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
478 ik heb me teruggetrokken
de brokken leven zijn
even veel te groot voor mij
zij spatten in duizend
stukken uiteen
gevoelloos als steen
ze gaan mij voorbij
het bestaan komt in
vergeten niet meer langszij
ik heb de troost van
herinnering van hoe
het vroeger allemaal ging
nog is er het ambivalente
van kleinschalige geborgenheid…
Verlies
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
504 Ik hoor je stem in de warrelwind,
die kringelt rond mijn lege hoofd,
dat nog wel duizend beelden vindt,
donker, want jouw licht is gedoofd.
Bracht ook duisternis in mijn hart
en ijskoude tranen op mijn gezicht.…
Mercantiele munten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
487 dieven, handelaars, geboefte
Maar het patroon van Transalpiniaanse
Budgetten en berekeningsmodellen
Was ver te zoeken in al die deniers
En in de Henegouwse cavaliers
Men bleef in kroegen sous en ponden tellen
Groningse schellingen, Utrechtse witten
Gelderse butkens en Hollandse groten
Maar handeldrijven deed men onverdroten
In fluit en duizend-en-één…
EEUWIG PRIJZEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
513 Duizenden jaren her was Israëls volk
zeer blij met het leven van klare eenvoud,
vruchtbaar land, zonneschijn en regenwolk.
Hechte woning, wat op velden werd verbouwd,
bracht het oogstfeest jubeltoon: lovende tolk
voor bewust bestaan, aan God toevertrouwd!…
Nest van steen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
482 Het huis dat haar droeg
reikte niet langer naar de hemel
op de grond spatte het in duizend stukken uiteen.
Met dichtgeknepen keel schuilt een vrouw
- laat haar even -
tussen de geblakerde bomen
Soms moet een mens loslaten
- laat haar gaan -
om op een andere plek thuis te komen.…
Stil verlangen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
566 onwillig en met duizend zuchten.
Het kind wil niet gaan slapen
het wil naar buiten,
naar de hei, waar rust is en geluk.
Waar alle geuren
als bedwelmend in een roes,
een groot verlangen doen ontluiken.
Ze kan het kind niet laten gaan.
Het is te nauw met haar verweven.
Haar armen houden het angstvallig vast.…