4214 resultaten.
ER GAAT NIETS BOVEN GRONINGEN, OF TOCH!
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
469 ER GAAT NIETS BOVEN GRONINGEN
ja, ja in figuurlijk zin
maar letterlijk natuurlijk niet
De Groningse Waddeneilanden
onbewoond en puur natuurlijk
Rottummerplaat en Rottummeroog
mooi oog en een plaat van een eiland
daar ben ik vriend van
daar zet ik ooit voet aan grond
dan kniel ik, kus de bodem, in alle stilte
ga ik op in onze meest Noorderlijkste…
Verlangen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
230 ik voelde
vlammen
zonder vuur
een vonk
verstopt
in veen
de wind
wilde woorden
die ik nog niet kende
maar al wel
verlangde
ik liep
langs lijnen
van licht
die leken
te leiden
maar lazen
mij niet
mijn huid
hing
aan herinnering
mijn hart
hunkerde
naar houvast
ik was
een echo
op eigen grond
een roep…
De profeet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
215 Bij de omgevallen boom,
In een hut onder de grond.
Niemand kent mij,
Maar ik heb weet van al
En iedereen.
Ik zie met mijn derde oog
Knarsend de wereld aan.
En zeg de mensheid:
Keer nu om!
Het is nog niet te laat.
Maar niemand luistert
naar een zonderling
Met een vergiet op zijn hoofd
En tanden als botte messen.…
PuimPuin
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
319 Een vulkaan zijn
met een dikke huid
van verse vruchtbare grond
Mezelf daaraan verspillen
met goedbedoeld gepruts
en mislukkende plannen
Let maar niet op de rommel
Het valt wel mee
Smoezen zijn onnodig
Morgen is weer een dag
voor het heilige moeten
en nieuwe averbeteringen
Er staat genoeg in bloei
om van te leven
tussen alle stolsels…
Hocus Pocus in Hoboken
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
441 Hij sprak, maar zijn woorden vielen
tegen, op de grond
als hopeloze scherven.
Hij is er niet meer, niet
in jouw wereld, niet
in die van ons.
Hij is verdwenen, uitgewist,
vergeten
voordat hij schreeuwen kon.
Hij is weg,
alsof hij nooit
iets voor jou betekend heeft.
Alsof jouw handen
nooit de zijne
hebben vastgehouden.…
eerst
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
249 leeg komen wij aan
geen pad onder onze voeten
alleen zachte grond
met handen vol twijfel
bouwen wij richting uit niets
een naam voor ons gaan
tussen licht en verlies
geven wij zelf betekenis
aan wat ons raakt
geen stem uit de hemel
die zegt waarom wij bestaan
wij fluisteren zelf
en in dat fluisteren
groeit langzaam een reden om…
’T WORDT T’ SAMEN GROOT.
poëzie
3.0 met 7 stemmen
2.304 Het kind, indien het ziet eens anders kwade streken,
Ontvangt in zijn gemoed de gronden van gebreken.
Wat kwaad is, kankert in; gij, leid dan in de jeugd,
Geen vonken tot de lust, maar sporen tot de deugd.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
* wast - groeit, toeneemt…
Uiterst ijle hoogte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
468 je regenboogde
kleurde druppels
van horizon naar
hoog verdween in
het donker van de
bui waar wolken
nog net raakten
sissend viel
kou op de nog
warme grond
vernevelde tot mist
trok op in flarden
die scheurden door
de vlagende wind
later drogend
op zijn reis naar
uiterst ijle hoogte
tot in lengte van
dagen zullen alle
druppels…
Hela ma laat me nou los
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
2.310 verfoeid bestaan
Mijn moeder belt, ze komt eraan
Vervang de slappe rozen
De drank en spellen van de grond
De poef en stoelen in het rond
Wat zeepschuim en dan hozen
O moeder met uw zorg en plicht
O lerares met straf gezicht
Mij is 't genot ontstolen
Frivole dagen, teugels los
Ei, in een mum - ben ik de klos
Weer duizendmaal…
De schommel
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.461 Vlakbij
Dichter bij
Die hele hoge tak
Ik groet hem
Maar val
Terug
Passeer ik
De grond, stenen
Wat kleine sprietjes gras
Bruine klinkers ontvluchten voeten
Ik kom hoog, veel hoger dan daarnet
Alleen nog blauw, mijn neus en wolken
Ik val, maar sneller en naar voren
Mijn maag kietelt van geluk
Oude schoenen remmen
De klinkers komen
Weer…
Radeloos tussen aarde en lucht
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.047 Zwijgend vang je
al de tranen op,
bewegend tussen
de grond en de lucht.
Jouw schorre stem
laat me luisteren.
Hemel en aarde
doe je verstillen,
angstige schimmen
in doorweekt fluisteren.
Jouw ogen zijn strak gericht.
Tussen verleden en heden
vlucht je weg en blijf
je in dat ene woord steken,
‘radeloos’ in verdriet ontwricht.…
Leven na het sterven
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
2.701 Ooit eens opgejaagd
door herfstlijke stormen
die de bleke naaktheid
van mijn wezen herkennen
even meedogenloos ontbloot
tot wanhoop geborgen tussen
sterven de zwarte bladeren
die stilte krioelend benaderen
met wormen de draden
een rottende humus
die langzaam verteert
hier wacht ik op de zon
wijl de broeierige hitte
in de grond rondom
mij…
wereld
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.051 Is't liefste mij op aard,
Want wie ook voer de wereld rond
En zocht naar oost of west,
Geen een die beter land ooit vond,
Dan vaderlands eigen grond.…
Los van jou
hartenkreet
4.4 met 25 stemmen
1.621 Ik geef mijn dromen mee
Aan het grofvuil
Beloof mezelf de belofte
Dat ik nooit meer om je huil
Begraaf mijn hoop en verlangens
Diep onder de grond
Laat ze daar, wortelschietend
Met alles wat ons ooit bond
Ik laat mijn liefde doven
Heb me er zo hevig aan gebrand
Laat me niet meer misleiden
Eindelijk wint mijn verstand
Mijn herinneringen…
Het raam maakt een kier
gedicht
4.1 met 28 stemmen
7.950 bij het raam
maar hier naast me gaan staan
aan de voet van de tafel
valt het kleed van de tafel
in het licht van het raam
buigt het blad een armlengte
knikt in de elleboog een reep
in de lade, kruimels paperclips
het stuk karton dat de tafel recht
en het raam openhoudt
een schuivend vierkant over de tafel
beent in een stuk op de grond…
Valse contrasten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
545 scherp schuurde
vaal licht
langs schrale takken
valse contrasten
schetsten niet bestaande
unheimliche sferen
het donkerde in
woud en bos ondanks
het gebrek aan bladeren
nog priemde zon
venijnig strak naar
leven op de grond
schijnwerpen creëerde
een bewogen beeld omdat
licht continuïteit doorsneed
er gaat geen dood voorbij…
zachte woordenwind
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
800 mijn glimlach
voedt verdorde wortels
welke lang
het licht moesten
ontberen
ik vroeg me af
komt er nog zicht
op leven
uit droge grond
als het slechts
op tranen kon teren
ik koester de nog
schuchtere scheuten
blaas een zachte
woordenwind
langs het tere groen
ik weet het zeker
niets weerhoudt nog
de langzame weg
naar…
De wielen der vernietiging
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
8 Springstaarten zijn de kabouters van het bos
de akker en het moeras, steppe en stad
Gulzig masseren ze de huid van de aarde
Ze poepen vruchtbare grond
waar afval ligt, ze zijn het machtige
geheime leger van de Zeven uit het Spel
ze zijn de zweep vanaf de Strijdwagen
hun wielen rijden door het leven
en verteren het dag en nacht
Willoos…
Lente
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
932 De bloemetjes komen weer uit de grond,
het zonnetje, kleur op je wangen, zo gezond.
Lieveheersbeestjes en vlinders vliegen af en aan,
lammetjes proberen op hun pootjes te gaan staan.
Genieten van de zon en de vogels die fluiten,
de mensen trekken allemaal naar buiten.…
Vuur van de hel
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
524 ik heb de
bloemen gezien
bloeiend met
paradijselijke pracht
volmaakt in
vorm en kleur
wiegend op
eigen muziek
in stralend
reiken naar licht
op ranke stelen
een schitterend gezicht
maar ik wist
dat hun wortels
een gif bevatten met
het vuur van de hel
in scherp vertakken
doorsneden zij grond
de duivel als
onschuld vermomd…
Droom
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
2.332 In een droom
zie ik de blik
in je ogen
flonkering
en diepe
schaduw
mijn adem stokt
ik sta genageld
aan de grond
de pelgrim
in mijn ziel
zoekt onbeholpen
over spoorbanen
in straten
vol verkeer
naar de afdrukken
van jouw
voetstappen
handen knopen
de afwezigheid
los
stof dwarrelt
als sterren
naar beneden
ik tel…
Illustere ideeën
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
564 ideeën
vandaar mijn wat
afwachtende lach
je handen spraken
gaven vorm aan
wat jij al tijden
in gedachten had
dat nu het zonlicht zag
plannen groeiden
maar tijd en geld
snoeiden hun bloeien
met wanhopige groet wierp jij
het boeket de hemel tegemoet
ik heb de bloemen
in armoe opgeraapt
maar ze waren
al geknakt voordat zij
de grond…
leven
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
930 groen liegt door bladeren
winterbruin en perkament
vertellen van in herfst verdwenen dagen
karig de grond met sporen van wat zand
in voegen tussen stenen aarde
lijkt hopeloos het wachten op ’t ontwaken
en toch
gestreeld door zonbeminde dagen
streeft het omhoog in voorjaarslicht
als een klein wonder in een godvergeten hoek
lieft het de…
In de voorwereldlijke schemering
gedicht
2.5 met 84 stemmen
40.861 Voor hen geen boom der kennis,
geen appel en geen slang maar wel
het tikken van een kleine
feilloos afgestelde tijdbom:
straks laten ze elkander los,
zoeken hun voeten de begane grond,
het eigen gareel weer op.
-------------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 1996.…
Daders zonder leven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
461 steeds dwarrelt nieuws
als blaadjes naar de grond
gekleurd en half beschreven
triggeren zij ons geweten
vaak niet te lezen
door geweld uiteengereten
plak het bloed van mensen
aan daders zonder leven
zelden zijn de kanten
zonnig in de dag van
het seizoen want het echte
nieuws kan daar niets mee doen
pas als het kind is uitgespeeld…
Verblinding
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
406 ik heb je
nooit zien vliegen
toch heb jij altijd
vleugels gehad
je danste en liep
zonder de grond
zichtbaar te raken
liet elegantie je dragen
ook de bewonderende
blik van de mensen
gaf jou de spirit om
zwaartekracht te temmen
daar waar
zonlicht jou
schaduw gaf koos
jij de zwevende pas
op de rand van
contrast wist jij
verblinding…
Humaan recht
hartenkreet
3.8 met 19 stemmen
2.353 doe het met recht
een keel doorsnijden
beter dan jaren in verdriet
om slapeloze nachten met
wraak gevoellens te lijden
Tien jaren voor de boeg
met aftrek van al gezeten
en een derde vervroegd
je bent zo weer vrij en vergeten
Dus mannen opgepast
voor je het weet is het zover
geen S.M spelletjes ten huizen
je ligt zo onder de grond…
Huidhongerpijn
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
382 de zaal is leeg
verlaten rafelt
gordijn perspectief
nog is er niets
ideeën worden niet
geboren in een wereld
die zijn fundamenten mist
wel waar leven samen gist
afstand heeft intimiteit
ten gronde gericht
in verboden zijn groeit
geeuw en huidhongerpijn
info tolereert geen
tegenspraak het niet
gehoord worden
maakt mensen kwaad…
Van dood hout
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
447 ik zag takken breken
wist ze van dood hout
vluchtend voor de wind
die ze jaren wiegde
in het groen als kind
nog weerspanden zij
al buitelend zijn kracht
caprioolden op de vlagen
maar grondden roemloos
tussen het gevallen blad
waar klein grut
zijn onzichtbare bestaan
krioelde in het donker van
de nacht en volle maan
om blad en takken…
Pandora's List
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.386 Wat valt er nog te zeggen
als de angst spreekt
en poppen plagen dansen
uit Pandora's doos die dreigt
wanneer de kunstenaar
steeds naar de grond neigt
omdat de duivel in zijn nek
het laatste oordeel hijgt
Wat valt er nog te zeggen
als het licht breekt
en zwartgevlekte inkt met vegen
hemelrecht verkrijgt
omdat het vrije woord
zich met…