47871 resultaten.
Droomwensen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
555 De wensen die wij allen kennen in dromen
Die in illusie vast geworteld in ons zit
De wanen waarvan wij nooit los kunnen komen
Van hoop op rijkdom en steeds groter bezit
Zij bouwen kastelen van waterdamp en lucht
Ontworpen met onze rijkste woordenschat
Verwaaien menigmaal met ingehouden zucht
Langs Pruisisch blauw in gouden rand gevat
Zo…
Leven vol
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 zuchtend en zoemend zingt mijn ziel
alleen al ‘t noemen van jouw naam zet aan
het denken beheerst en brengt mij in beroering
een wenteling weifelt in het warrige wiel
en roffelt ritmisch het melodisch membraan
daten brengt mijn lustig leven in vervoering
welke kant moet ik kiezen voor mij als -fiel
wat is voor mij waardevol en waar of waan…
Pas de deux
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
650 Van de klaroen
Schalt de schalmei
Out of the blue
Wijst een Molukse
Danseres naar mij
De nieuwe lerares
Oud-ballerina
Van 't Ballet
Een klaroenstoot
Galmt doorheen
Mijn ganse lijf en lee
Als zij mij noodt
Met bonzend hart
Tot een ballet voor twee
Geheel privé
Bij Sleeping Beauty
Nee, geen bal masqué
Veteranen wanen…
ken uw volk
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
424 opbollend wit kraakt helderblauw open
in het oog van de waan, de zwellende zin.
de hand van de macht maakt overal vuisten.
elk torso ziet zich met eendere hakvingers wijzen.
een man van de markt braakt geldspraak als water.
"de één is niet de ander", weerlegde de ruiter,
"en de ander", brieste het paard, "zeker niet de één!".…
Tussen de regels door
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
629 Tussen de wal en 't schip
tussen vloek en gebed
tussen neus en lip
tussen laken en servet
Tussen waan en waarheid
tussen belofte en gemis
tussen verbod en genot
tussen licht en duisternis
Tussen ongekende hoogte
en obekende diepte
tussen vreugde en heimwee
tussen afstand en liefde
Tussen stijgen en dalen
tussen roof- en zwerftocht…
waarom zou ik spreken over iets anders
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
455 waarom zou ik spreken over iets anders
dan de geneugten van de liefde
de pijn en de schade door de jaren
en ’t voortvarende van ’t wijzer worden
met de eindeloze goden in ’n strijd
of ’n uitgeknepen nimf en aanverwante (z)wanen?…
Achter de horizon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
279 Daar stromen niet meer de tranen
daar heerst geen angst, daar lijdt niemand pijn
daar mag ieder zich koning wanen
en niemand zal daar nog de mindere zijn.…
antiforisch mineraal
netgedicht
1.7 met 16 stemmen
274 Wij dwalen
over het oude pad van woorden
en alle vertakkingen nadien
Wij wankelen, zwemmen of zinken
- er is al zoveel taal
welke zin hebben wij nog toe te voegen
in het opgespoten land happen
de wanen opvolgen
onze visie op schoonheid delen?…
Verificatie
netgedicht
2.5 met 24 stemmen
395 Het deed je goed dat oprechte lef
de talloze wanen kon verbleken.
Het gebeurde toch maar: én met klasse!
De tijdspanne stond vaak in z'n hemd.
Men sprak al te veel voor z'n beurt:
wat gezegd moest, liet men niet uitspreken.
Of er nog lessen getrokken zijn?
De huidige tijd zal het verifiëren -
pijnlijk helder zal men jou waarderen.…
De lach van Iambe
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
156 wat het zijn was en het worden
en woorden die
een hedendaagse Poseidon kraken konden
een puissance van de ezels winnen
deze standaarduitrusting verbreden met ervaring
jezelf evenaren op elk gebied van ellende
Toch - de vlaggen snijden
het heldhaftig stijgende beest
de kop opgeheven
zijn hoogte wou in deze berg gebeiteld staan
een waan…
Simpel grafschrift
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
66 Ik was eenvoudig, eenvoudiger dan u, en nam mijn eigen waan voor wijsheid mee.
Ik leefde in geleende stijlen voort, met grote dromen en een kleine draf. Ik sprak soms hard, maar zelden ongestoord, en gaf mijn zwakheden een naam als straf.
Ik hield van mij, en haatte menigeen, alsof de haat mijn liefde moest bewijzen.…
ENE ROMANCE
poëzie
4.0 met 5 stemmen
4.022 En de dame weent nog stadig,
Weent, tot laat de sterren schijnen,
Want in de romance moet toch
Stadig aan de dame grijnen.
En de ridder vecht zo dapper,
Dat de vijand ’t niet kan halen;
Want in de romance dient wel
Steeds de held te zegepralen.…
Mag ik nog even
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
843 mag ik nog even tegen je leunen
bij je schuilen wellicht
sluit nog niet jouw mooie ogen
doe ze vooral nog even niet dicht
ze gooien bommen op de huizen
vermoorden mensen zonder schuld
wanen krijgsheren zich machtig
wolven in schaapskleren gehuld
mag ik nog even tegen je leunen
bij je schuilen wellicht
doe je handen niet voor jouw oren…
Kleuren van het wilgeneiland
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
480 Aan mijn balkon wappert de buitenjurk
van de hoer die in mijn eerste droom
ten onder ging aan mijn verloren wanen.
Jij bent geen slachtoffer, ik ben geen dader
we walsen de gele akker speels en vlijtig plat
laten meeuwen in onze grijze luchten vliegen
en dopen de bruine friet in kleffe mayonaise.…
De macht van Mark Rutte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 Het werktorentje van Mark,
toont hoe machtig Rutte is.
Hoe indrukwekkend Nederland Europa leidt.
Vladimir Poetin zal nu heel onrustig slapen.
Mark zal hem straks zijn lesje leren.
Een lesje in bescheidenheid.…
Huisregel
snelsonnet
3.6 met 15 stemmen
1.191 Als u de zeventig bent gepasseerd
en u ligt op de grond op apegapen,
doen wij geen moeite om u op te rapen,
want er wordt niet meer gereanimeerd.
Maar als u dan per se wilt blijven leven,
gelieve dit wel even door te geven.…
Vandaag
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
830 de meute sprak:
Blijf jij maar buiten,
alle stoelen zijn bezet
de andere besproken.
Vol is vol
voor jou geen plek,
hier valt niets uit te buiten.
Loop je maar dood,
ik help je niet
al heb ik alle troeven.
Ook hier is immers armoe troef
bij buren, die ik ook niet hoef
omdat ze komen zeuren.
Die hebben eveneens geen huis,
dus…
uitgesloten
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
806 Je weet dat ze bestaan, de schriele zwarte jongetjes van
een jaar of zeven, acht die tevergeefs aanschuiven
voor een lepel eten.
Je weet het, en dat moet doorgaans volstaan,
je wilt ze niet iedere dag in je gezicht gewreven krijgen.
De aanblik is ondraaglijk.
Je ziet zo’n jongetje en in één klap zie je ze allemaal, ooit.
Alle jongetjes, alle…
TIENTJE
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
859 (een elfje)
ach
lief elfje
met één woordje
minder ben je een
tientje…
Bassin aux nymphéas
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
627 En toen, nog aangeschoten
van jouw woorden, jouw bestaan,
regen wij zinnen aan elkaar,
zoals Monets bladeren drijven
op een vijver zonder waan.
Daar, verloren in de nacht,
stroomden woorden zonder oevers,
en met een waanzinnige vaart
joegen wij de waterval tegemoet—
verloren, en voorgoed elkaar.…
spelen en strijden tocar y luchar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
447 rust breekt aan bij
de eeuwige rust
el descanso eterno
zei de Maestro
tocar y luchar:
laten we spelen
en strijden waar
en wie we ook zijn
in de jungle
de gevangenis
in de straten of
op de vuilnisbelt
de eeuwige rust
bracht jou een
bezoek Maestro
un buen viaje
een mooie reis
wens ik je toe
met veel muziek
zonder strijd…
laat mij weer spelen
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
1.598 Wil je mij dan strelen
als dat jongetje van toen
en weer vrolijk laten spelen.…
het ezelskakebeen laat klappen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
943 ze hebben ons gebonden
met normen en hun waarden
staan gelezen in de aarde
wij hangen U nabij
wij zijn niet vrij
belast met zonden die in het
aardse paradijs nog niet bestonden
leven met die schaduw zo nabij
is het groei
die bloei noodzakelijk maakt
die ten koste van de zwakken
het ezelskakebeen laat klappen
gemarteld en bespuuwd…
Laat mij wakker van je dromen...
hartenkreet
3.3 met 22 stemmen
2.434 blijf wakker
en kijk hoe jij slaapt
omdat jij de droom bent
waar ik ooit naar verlangde
Ik geniet van hoe jij naast me ligt
ik luister naar het kloppen van je hart
en streel je mooie naakte lichaam
zachtjes liefkoos ik jou in de nacht
Ik blijf wakker
je weet niet dat ik huil
omdat ik zo bang ben, lief,
dat je weggaat en mij alleen laat…
Weet u misschien hoe laat het is?
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
5.163 De tijd kruipt aan haar pols voorbij
zoals het stof klimt als ze kijkt
een kantje mouw naar boven wijkt
in antwoord op die vraag van mij
Ik steel haar hand belet de tocht
voordat retraite weer kuisen wikt
een oogwenk wegens chaos tikt
telt wimpers in verraden vocht
Dan kleedt ze vlug satijnen trouw
langs angstig geblindeerde ramen
met…
Laat mij de nacht tot vriend
poëzie
3.8 met 12 stemmen
2.529 Laat mij de nacht tot vriend; de nacht is goed;
de sterren zijn ver en het duister zoet.
Laat mij de nacht tot vriend en rust in rouw,
dat ik hoor op mijn hart het geklop van mijn vrouw.
Dat ik hoor haar vermaan, verneem haar troost,
haar liefde tot mij en de angst voor haar kroost.
Laat mij de nacht tot vriend; de dag is wreed.…
Ik laat je heel dichtbij
hartenkreet
3.6 met 18 stemmen
2.141 Ik laat je heel dichtbij
zodat je kunt kijken
door mijn ogen,
door de spiegel
van mijn ziel.
Ik laat je heel dichtbij
zodat je kunt horen
het tikkken,
het kloppen
van mijn hart.
Ik laat je heel dichtbij
zodat je kunt voelen
de warmte,
de zachtheid
van mijn lijf.…
Laten we maar stoppen
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
2.277 Ik voel niets voor jou, zeg jij
En weet niet wat je moet
Je wilt niets met mij
En voelt het komt niet goed
Laten we maar stoppen lief
Als er echt zo weinig is
Laten we maar stoppen
Als je mij nu nooit meer mist
Laten we maar stoppen
Want het klinkt niet zo gemeen
Als je zegt: Ik ben gelukkig zo
Gelukkig zo alleen…
's Avonds laat
gedicht
3.4 met 107 stemmen
42.318 Moeder je kwam om elf uur thuis.
Niet later zei je zelf.
Ik zit nog steeds alleen in huis.
Het is kwart over elf.
Ik kwam uit bed om negen uur,
ik hield het niet meer uit:
geroezemoes achter de muur,
figuren langs de ruit.
Straks komen dieven om de hoek
en klimmen door het raam.
Naar geld en klokken zijn ze op zoek,
ze fluisteren mijn…
laat me niet in stilte zakken
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.209 Duw mij niet in dat hoekje stilte
De muren zijn er reeds dood
De vloer kreunt er wat kilte
En mijn hersenen zijn er bloot
Voor de eigen woeste tanden
Ze zijn van taart op steen gestoten
De vriendelijke taal van de randen
Is met het bloeden mee op gespoten
Mijn bloemen bloeien enkel doorn
In dat voedingloze licht
En ogen zijn…