21146 resultaten.
Nocturnitas
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
475 Deze nácht sta ik open
zoals ik jou dacht
Deze nacht geeft jouw diepst
gevoeld zielesmart kracht
Deze nacht wilde dat jij
mij woorden bedacht
Op deze nacht hebben
wij samen gewacht
Deze nacht ben ik bij je
zoals je verwacht
Deze nacht geeft de liefde
jouw tederheid pracht
Deze nacht heeft de liefde
ons nu in zijn macht…
Avondschemering
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
424 ze houdt niet
van het daglicht
zo onbarmhartig
zo meedogenloos fel
ze hunkert
naar de avondschemering
die geheimzinnige sfeer
tussen licht en donker
als de dag
langzaam afscheid neemt
begroet ze verheugd de
naderende nacht
ze houdt van de nacht
het troostvolle donker
verzacht de pijn
haar nachtlichtjes zijn aan
een schemerlampje…
Nachtelijk dwalen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
392 het verlaten zoetwatermeer
met een uit slaap ontwaakt geweten
zodra jouw aardse ziel
bloeiende glans krijgt
er is een stemmig
onhoorbaar fluisteren
in dit verstilde zwijgen
een stem die je niet hoort
maar wel begrijpt
nu het droomkompas
wederom richting geeft
aan het leven
met al haar gebreken
aanvaard je de stilte
van de nacht…
O nacht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
515 Hoe heimelijk mijn geweten zich
ook keert tegen het nachtelijk
heenkomen van mijn gaan, schuifel
ik in het bedreven zijn als een
ontzielde Samaan ( 1 ) doch met het weten
van een berooide Brahmaan ( 3 ) die dan
tóch edel van geest tot de hoogste kaste behoort.
Zowaar ik nu langs de zerken ga en mijn
oor terwille ben om in de duisternis het…
Nachtmuziek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
518 hij speelde Mozart
geschikt voor kleine uurtjes
muziek in de nacht…
De poëzie van 't leven
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
572 De nacht is mijn vriend, mijn trouwe bondgenoot,
In haar armen vind ik troost, hoe bitter de nood.
Sterren als gidsen in mijn donkere reis,
Fluisteren geheimen, maken me wijs.
Mijn ziel danst op het ritme van de pijn,
Verloren liefdes, het moest zo zijn.…
1001 Nacht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
500 Al genietend groeien de dromen als bloemen
en leven de menselijke fantasieën
koesteren de dagen zich in licht en zonneschijn
tot 's avonds de maan samen met sterren
de hemelkoepel bezaait met beeldend romantiek.
En vanaf de vroege ochtend zingt een kleine vogel
en maakt de dagen tot een feest vol muziek
samen met jou wordt het leven een dans…
[ Zilver de hemel ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
425 Zilver de hemel,
donker en stil de bergen --
alsof ze slapen.…
San Gimignano
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.254 Het gekwetter zal met
Het vallen van de nacht
Verstommen en de rust
keert weer, al eeuwen lang.
Tot de volgende dag
De fluit opnieuw de stad
tot ander leven blaast.…
Nieuwe wereld
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
842 het witte licht
geef ons vrede, sprak een stem
tot Hem
en hij brak de wereld in gelijke delen
verbond ze door de draad der tijd
Hij sprak tot hen
zo de ochtend, zo de avond
zo de dag en zo de nacht
tijd voor waken, tijd voor slapen
leef het licht en slaap de nacht
de wereld begon te draaien
en de stem zweeg
voor altijd tot in…
Maneschijn
poëzie
3.8 met 16 stemmen
3.146 De stilte alleen kan al die rust vertolken:
De nacht houdt de' adem in; de rotsen grimmen:
Aan ieder sprietje bleef een dauwdrup hangen, -
De hitte werd door de' avonddauw gevangen,
En geurt er mede uit de aard, die liefde wademt;
De mens luikt vol genot de dromende ogen,
En 't luwtje, als liefde al zoetjes aangevlogen,
Heeft kussend hem…
We blijven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
486 We blijven onverstoorbaar
naamloos omdat we zwijgen
geringe afstand van de kust
zee in alles wat hoorbaar is
rust dichterlijk bij mijn hart
gaat weer terug om aan te zwellen
in mijn nachten bij haar volmaakte duinen
tussen haar billen in het holst van de nacht
wanneer we samen zijn met de maan
naamloos omdat we zonder bezitten
zand…
Hemelgloed
hartenkreet
2.2 met 20 stemmen
416 Zo ontstaat een ruimte
waarin mijn aandacht zich voorzichtig
beweegt, een plek waar de nacht niet donker genoeg
wordt om mijn gedachten te laten rusten in hun eigen diepte.
Wanneer de hemel zich
langzaam boven mij blijft openen,
voel ik hoe die stille koepel blijft gloeien en
iets in mij wakker houdt dat zich wilde oplossen in de nacht.…
Begin
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
27 Ach lief, word wakker uit je droom,
de nacht wijkt traag, houdt aarzelend in.
Er hangt een flard ochtend in de boom,
vlak boven de klei en het begin.
Een eenzaam blad valt achter het huis,
alsof de boom zijn rust verliest.
Mist kruipt over de velden, zonder ruis,
waar geen mens om grenzen kniest.…
Onrustige natuur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
428 Onze natuur is veel te onrustig,
om met rust te worden gelaten.…
Verdriet van velen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.060 10 jaar was ik en niet bewust
van scheiding tussen blank en zwart
Zeven of acht jaar later, werd
ik langzaam maar zeker met
mijn neus op de feiten gedrukt
toen zwart-op-wit duidelijk werd
dat rassenscheiding zich onge-
breideld en ongehoord had voort
gewoekerd op golven van onrecht
Nooit te begrijpen dat zoveel
mensen; mannen, vrouwen…
op hol
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
773 de stilte
suist in
mijn oren
als een
monotoon
piepsignaal
de halve wereld
rust
terwijl
mijn brein
blijft draaien
als een op hol
geslagen
computer
ik wil rust
maar de rust
vindt me niet
waar is de
"uit" knop?…
roest
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
725 boeken brengen rust
rust roest vandaar de vlekken
op vele boeken…
Ja dan ...
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
2.318 Tik mij even op mijn schouder
laat mij nimmer wakend slapen
geef de nacht haar rust terug
sluit mijn ogen niet meer voor
de mist in de morgen, schenk mij
de lach weer in mijn hese stem,
toe laat mijn ogen stralen, zie
mijn zand, zon en zee, laat het
zout verwaaien op kleine golfjes
van de wind, waar jij gedragen
wordt tot het einde…
In de stilte van de nacht
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.100 naar U toe
Ik voel de rust in me stromen
Ik voel me zo bevrijd
Zachtje sluit ik mijn ogen en droom over geluk wat in mij in de toekomst te wachten staat........…
Slaap zacht
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.089 Ik zag een volmaakt gezicht
Geschapen in de wolken
Met een lach van satijn
En fluwelen lippen
Ik zag sterren stralen
Als ogen die fonkelen in de nacht
En ik aanschouwde je blik
Genoot van de intense pracht
Het was maar een moment
Ik dacht enkel even aan jou
En tijd had rust gekregen
Alles stond even stil
Ik heb liefdevol…
Voor André die gestorven is.
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.607 Ze mogen daar vinden
de rust na de pijn
in 't land van belofte
de eersten gaan zijn,
want God ziet heel anders
dan mensen met macht
en Hij schenkt vertroosting
en licht na de nacht.…
Rade(r)loos
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
700 ja jij zoekt rust
maar vindt alleen
stilte in jouw hoofd
kom dan
vergeet het loos
en spring als
radertje in het alles
dans
al is het tandeloos
dans en lach
slijp resterende tijd
vergiet geen tranen
adem nu
voor de nacht
het laatste licht
inslikt…
De zomer van morgen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
699 zacht te rusten…
Welkom aan de nacht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
776 Ik rust mijn handen op mijn buik
centrum van voel in leven
vingers dansen op stille hartslag
onbeweeglijk sierlijk stil
Ogen sluiten aards bestaan buiten
een wimperkussend welkom aan de nacht
sterren fonkelen mijn afscheid
geruisloos vaarwel - ik wacht
en was zwart ooit zwaar
waar kleuren hun licht schenen
nu is het hoop in donkere dagen…
Mantra van mijn ziel
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.006 Dus vertel de oceaan
fluister de kinderen van Bali
dat zij rust wil en zal keren
in het hart van haar bestaan…
Witte waterlelie
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
2.211 Zij wil niet anders dan
rusten aan ‘t oppervlak
van het uitgestrekte meer
om dobberend te drijven
dus legt zij zich tevreden
als tere bloesem neer
Met open ogen staart ze
tot de ondergaande zon
lokkend op haar wacht
ze vouwt devoot haar
blad’ren toe
"het daglicht maakte
mij zo moe"
klinkt ijl nog in de nacht
Aan de stille waterkant…
Licht in de nacht
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
636 Voor de eenling die begrip zoekt
maar nooit vindt, voor hen bid ik
Om een troost die er zal zijn
voor hun lijden, voor hun pijn
Noem het God of noem het kracht
maar laat er licht zijn in de nacht…
Gevallen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
533 Het licht breekt de nacht
De sterren de duisternis
De kou verknipt de felle kleuren
De wind de stilte, de dromerige rust
En ik wacht
Onveranderlijk, onvermurwbaar
Hoop op het knakken van
Mijn botten, ruggengraat in stukken
Gebroken en verlaten lichaamsdelen
Verlangen naar de gepijnigden
Hopen op een plekje tussen
De gevallenen
Ik weet…
Ochtend in Toscane
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.119 Door de halfgeopende blaffeturen
van mijn pensionkamer, badend in rust,
bekijk ik vol weemoed de tufstenen muren
van het oude dorp op de heuvelrug.
Ik verdrink mij in stilte en bucolische pracht
welke dit land der latijnse geleerden biedt
en schep genot in het einde van de nacht
begroet de tuinier die zijn bougainvilles begiet ……