1883 resultaten.
Ukiyo-e
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
234 Sneeuw op de rivier
de oever lost langzaam op
niets houdt haar nog vast
In het zachte ochtend-
licht komt een wereld tevoorschijn
die zich niet laat grijpen, een dunne laag
tussen kijken en verdwijnen, waar stilte ademt als een lijn.…
EEUWIG LANDSCHAP
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
95 De vogels zwijgen boven 't stille land,
de rivier weerspiegelt hemel, dorp en licht.
De avond raakt de wereld met haar hand
en legt haar stilte op mijn gezicht.
Is dit het leven, of een droom die leeft,
een vlam die brandt en toch niet sterven wil?
Een hart dat naar het eeuwige toe streeft
en in zijn verlangen even stilvalt.…
Soerabaja
poëzie
4.2 met 8 stemmen
2.265 Op de rivier, naar de zilveren rede,
varen de lijvige laadprauwen uit
onder de ijver van wrikken en bomen
en met de botsing van schuit tegen schuit.
En dan opeens valt de helderheid open
van het langwerpige driekante zeil.…
Stormschade
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.170 Ik gids een blozende bruid door de mist
Ze gilt doldwaas naar de rivier
Zwellend in haar bedding
Bijna een lied dat voert naar verder
Stormvlagen walsen door de haven
Klaar om haar zeilen te vieren.
Gejoel van matrozen.
Sterren worden blanke waterlelies
De dageraad een doornloze gloed.…
De zoektocht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
3 Elke indruk raakt vandaag net iets dieper,
emoties stromen als een ongetemde rivier.
Toch blijft het hart de moed bewaren
in deze kwetsbare strijd van elke dag.
Het is een voortdurend vallen en opstaan,
het dragen van een onzichtbare last,
en toch teder blijven in een harde wereld
die de fluistering van binnen zelden hoort.…
Voorbij juni
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
2.411 grind hoor ik niet meer, wind slaapt
en innerlijke rivieren stromen niet
in het land zonder geluk en zonder verdriet
zie, afscheid die ik van ons afscheid nam
als afstand van onze afstand en zo doofstom
zelfs voor de stilte van mijn vriend
maar zijn hemelse mededogen dat leert
gezegend zijn alle onbeantwoorde vragen
zoals momenten toen wij…
Aalscholvers in Guilin
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
861 Vissers zingen op de Li Rivier
ze heten hetzelfde allemaal
seizoenen spreken eenzelfde taal
voor Chinezen met aangelijnd schollevaar
om te laten schieten alzeker duizend jaar
Vogels met om hun keel een ring
zoals men ook met slaven omging
in werktijd wordt niet gegeten
vast ligt dat waarin bij de jacht
in eendracht tot overgave is gebeten…
uitzicht
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
629 het
witte laken dat het daglicht smoort en
's avonds kunnen we als herders waken
de kudde wolken als zwarte schapen die
opgestegen zijn vanaf de grond achter het
hek en liggen en waken en liggen en dromen
en kijken naar de maan die traag, langzaam
beweegt door de ruimte heen en de geur
van gras inademen, de hemel als een duis-
tere rivier…
stoffig
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
909 voorbij de stad
loop ik op een stoffig pad
de waarheid in het oneindige gat
maak alles zo zwaar
het verhaal in mij zo
zwaar
als een steen
in een oneindige rivier
vier wijn
vier bier
batavier
kelt
held
tijd bederft tijd
ijlt
geilt
op de proef der proeven
hoeven
luister maar naar de grond
a white horse
and hell fought with him
come…
- Als een weerlicht in het donker -
netgedicht
4.2 met 49 stemmen
545 De rivier van het leven,
lijkt zoveel op zigzaggende
snelle bliksemflitsen
proeft sprankelend de wil van
een spetterende tijd.
Alles wat men ooit wilde verdwijnt
als een plotselinge lichtgloed
veelvoudig aan de hemel verschijnt.…
Speelfilms
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
868 Op het zilverwitte scherm
had jij het lichaam
van een naakte God
en ijverde jij wederzien
of wederhoren
want jij was
voor de film geboren,
jij plakte dromen
achter gekalkt behang
tijdens een tocht naar rivieren
naar een droom
ver weg van hier
in de jungle
tussen de wurgslangen
haperde de weg terug
zoals in andere speelfilms
toen ik…
OP REIS
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
851 Mijn gedachten gaan op reis
meanderen mee met de rivieren
vliegen in vogelvlucht
duiken naar de diepste riffen
ervaren kleuren, intenties en geluiden
alles beleven in een ogenblik
geen droom maar werkelijkheid
alles vloeit weg en keert weer
in korte tijd zijn de eeuwen gepasseerd
de werelden bekend terrein geworden
we zijn zo immens mooi…
World Servants
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
586 Op hun lemen huisjes
brachten ze dakleer aan,
ze speelden met hun kinderen
aten mee, leerden hun taal,
wasten kleren in de rivier
waaruit zij altijd dronken,
hun lichamen verfristen,
water haalden voor de thee.…
Dag dichter
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
905 Hiermee wordt verwezen naar de gedachte van Heraclitus dat alles in deze wereld steeds in verandering is: "Men kan niet tweemaal in dezelfde rivier stappen, want het is steeds weer vers water dat u tegemoet stroomt."…
Eigenliefde
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
693 Vast in ijs – tijd gaat door
maar ik ga terug
Terug in mijzelf
om uit de donkere rivier van mijn ziel
mijn leven op te vissen
en zet mijzelf opnieuw in elkaar
in verbinding met hemel en aarde
vind ik mijn mooiste maagd.…
De dichters droom
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
605 draaikolk
en waag mijn kans, nogmaals
om de deksel van de put te lichten
de waarde van elk woord te wegen
en daarna het gat in mijn ziel te dichten
met de taal
- van een vurige geest
Kunstwerk: ' Het drakendoders kleed ', (kimono), 1996
Kunstenaar: Irmlinda de Vries
Geborduurde tekst op kimono: ' Met tranen als smeltwater of een rivier…
Hun land, hun hemel en hun sterren
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
650 Aangekomen bij de rivier hielden ze even in, keken elkaar aan.
Slechts een keer keken ze om, toen staken ze over.
Op de oever gekomen stegen ze af, leidden hun paarden aan de hand.
Liepen naar de rotskloof, zetten hun paarden vast.
Legden een vuur aan en maakte een kruisteken.
Keken op naar de sterren alsof ze er nooit eerder geweest waren.…
Ik ben het kwijt
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
706 Ergo achteraf alleen maar op een te goed
van vertrouwen gemetselde basis zonder
houdbaar cement is in elkaar gezet en
nu langzaam als quick clay in elkaar zakt
en wegvloeit als ware het een rivier
van modderig water.
Is dit milder worden? Is dit een gevolg
van ouder worden?…
De asielschepen in de Waalhaven
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.031 Negensnarige harp is de klotsende rivier.
De brug, de aken van en naar de grens op weg;
door een maïsveld ritselen voeten en stemmen.
----------------------------------------
uit: 'Laaglandse Hymnen iii', 2003.…
Wat ik in je ogen las
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
466 Onder een stolp van glas
stroomt de luie rivier,
ver van de sprakeloze stad,
de vroege winter laat zich
klinken, moeiteloos rust het
slib van de waarheid op een
droog gevallen espenblad,
zonder daarvan te drinken,
Een panorama die ik met name ken,
gedompeld in oeverloze wildernissen,
de ziel niet groter dan een notendop,
gedrenkt…
De Blinde Ziende
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
477 Ik toon hem de rivieren en hun kabbelende stromen.
Ik toon hem de jeugd met haar hoop en haar dromen.
Ik toon hem de meisjes met hun verlangende harten.
Ik toon hem het witte leven naast het zwarte.
Ik toon hem de sterren, de zon en de maan.
Ik toon hem de daden uit vriendschap gedaan.
Ik toon hem de blijheid en de hartelijkheid.…
Onde de Bomen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
408 Ik ben nergens, of onderweg,
een lege plek in het hoge gras,
een kano schuivend onder de maan
waar de rivier de nacht kust.
Geef me je hand-
ik wil kijken naar de beweging van je lippen
en denken aan de warmte die blijft
als je verdwenen bent,
als een fiets om de hoek,
een trein aan de horizon,
een vliegtuig in de lucht.…
September, blauwe zondagmorgen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
474 Over de velden dwarrelen de bladeren,
Maken de rivieren zich op voor het
Kruiend ijs. Het groen is reeds gevallen
In grote getallen; onder de bomen tovert
Zich een waar kleuren paradijs.
Boven de velden krijsen de kraaien hun
Op maat voor de winterse slaap.…
De laatste wintertijd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
525 Schoon zijn weldra rivieren, bergen en fjorden.
Daarom ben ik dol op moeder aarde,
mijn hartje zoekt het hare, een grotere vont.
Ik open me, beleef deze pas gebaarde
energie: die liefde waait de aardbol rond.…
Wie legt de loper uit ?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
475 Zwijgen legt het hart van het leven bloot
onder de purperen zon die werd aangeboord
emoties van rivieren stromen door ons heen
het kneedt en polijst de kiezels van gedachten
daarin te krimpen of te worden uitvergroot
weerspiegeld in de schaduw van de vragen een
woord in teksten waarvoor we tol betalen
in de bladzijden waarin de poëzie beschrijft…
mijn wilde kinderdroom
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
741 ik weet wel een klein beetje
maar toch niet al te veel
wat kunnen jullie zagen
over sterren en heelal
het lijkt me wat te moeilijk
dat moet je mij niet vragen
ik had het soms wat lastig
met opletten en scoren
zo waren mijn rapporten
ronduit, meestal slecht
bergen en rivieren
lopen steeds aan mij voorbij
en ook geschiedenis…
kribbig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
488 de rivier zoekt zijn grens
ik ben ontzettend bang
leg blokken neer langs
de spleten van mijn ziel
vlucht een glooiing op
gras onder mijn voeten
vecht voor veiligheid
m’n levenslijn loopt
grenzeloos grillig
langs randen van basalt
de dijk draagt m’n pad
klimmend naar zijn kruin
kijk hoopvol omhoog
de zon en het water
kleuren m’n…
Wie zijn wiij
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
520 nee wij zijn de regen
erg geliefd door de een
terwijl de ander ze wil vermijden
wij zijn de zon die meedogenloos
verschroeit en verbrandt
en een ander weer geeft waar zo
hunkerend naar wordt verlangd
wij zijn de wind die af en toe
genadeloos hard waait
en ons ook teder toefluistert
en ons liefdevol glimlachend aait
wij zijn die woeste rivier…
Hier en overal mijn vriend?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
457 tochten hier al eerder ben geweest en
de diepste wonde hier het best geneest,
telde ik in woord en liefdesdaad nooit
ongeschonden waarin ik telkens schipbreuk
leed, de smaad en lot zichzelf
voorspelde, als roerganger verkleed
gebonden aan de stoutste dromen vallen oceanen
samen, om in het zoutste bad te baden, tranen
werden een rivier…
Windfluiter
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
483 noemt ze die
ze neemt ze mee naar haar rozenhuis
koestert hen als haar eigen kinderen
die de wind laten fluiten, die de wind laten fluiten
luister, de wind fluit over een nieuwe ochtend
de doden zijn niet voor niets gestorven
zij blijven fluiten in het lied van de wind
ze noemt hen scharrelkinderen, ontheemd
ze wandelen eenzaam langs de rivier…