1740 resultaten.
De vogels in de winter.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.561 Mag de kou hen al niet deren,
Zitten ze in hun dichte veren
Warm, als wij in onze kleren,
Toch - die hongerige maag
Is voor hen een erge plaag,
En zien zij de schoorsteen roken,
Als de meid het vuur gaat stoken,
Om de middagpot te koken,
De arme stumperds treuzlen niet,
Maar ze komen daadlijk kijken,
Of niet bij de goede rijken…
Over de tong
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.735 Wanneer ik een smerige sigaar rook,
dan gaat hij stinken uit mijn bek.
Pils drinkt hij alleen wanneer ik vier.
Dorstig laat hij dat bocht droevig door,
daarna laat hij mij naar de pisbak gaan.
Hij waardeert alleen maar Belgisch bier.
Steeds wil hij tongzoenen en beminnen,
ook wanneer ik dat zelf bepaald niet wil.…
Rob schouten viert zijn middelbare leeftijd
gedicht
1.0 met 1 stemmen
11.334 Maar ze hadden iets ouds bij zich, nog van
opa en oma, dat naar middeleeuwen rook
en als je bleef snuiven nog verder: vreemde weiden
in, waar zo nu en dan een gestalte opdook,
naar iets mepte en achter rotsblokken verdween.…
Mijn Reis Naar Jou
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.242 Mijn reis begon toen ik je warmte hoorde,
je zoetheid rook en je liefde proefde.
Het was jij die mijn hersenen liet stoppen en mijn hart liet werken.
Het was door jou, dat ik in deze tijd nergens anders aan kan denken.…
brodsky
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
720 taal en zwijgen, leven, de onvermijdelijke dood
het metaforische incurabile voor alle pijn
de tsarentijd onverhoopt achtergelaten
met geheven hoofd, geen tijd voor pijn
- jij luie jood die niet wilde werken - dichter en schrijver
daar verboden in je eigen kernachtige taal
met zangerige monotone aanhoudende klanken
je lichaam verteerd door rook…
Caleidoscopisch
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
572 Vermomd als mens loer ik onder alle rokken
en slurp ik de oesters op die mij zinnen.
In eenzame nachten kijk ik door mijn sterrenkijker
en zie ik soms een Marsmannetje naar mij wuiven.
Dat hou ik vanzelfsprekend voor mijzelf, want door
mijn dierengeluiden is men mij al gaan argwanen.…
Aan New-York (7)
poëzie
4.0 met 1 stemmen
851 Een wereld, spieglende in uw glansen,
Verrees nog nauw, — alreê vervult
Ge uw roeping door haar 't hoofd te omkransen
Met vrijheids palmen: — dwinglandij
Noch oppermacht gedoogde gij,
Die zelfs de boeien hebt verbroken,
Waarin u winzucht hield gekneld,
En, wat altaren gij doet roken,
Niet langer offers brengt aan 't geld!?…
Overval in bad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 haar gelaat kleurde plots olijfgroen
Ze hoorde ‘t piepen van haar deur
‘t ademen stokte plots in haar keel
Rook ze ineens niet een zweetgeur
ze dreigde te stikken ’t werd teveel
Handen verdwenen onder ’t water
ze wilde gillen, maar was verstijfd
Een stem fluisterde, houd je snater
ik heb jou immers allang ingelijfd
Tien vingers gleden…
Meisjes van de H.B.S.
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.345 Jonge meisjes, korte rokken
Losse lange blonde lokken
Grote stappen zij aan zij
Lopen lachend op een rij
Meisjes van de H.B.S
Gaan als schapen naar de les
Denken over sommen na
In de mathematica
Wonderogen als violen
Achter wimpers weggescholen
Kijken naar de lucht misschien
Om er iets geheims te zien
Meisjes van de H.B.S
Gaan als…
de olifant en de mug
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
693 sinds geruime tijd
als acupuncturist
ik prik je even in je oor
en dan moet je rustig wachten
het werkt in heel het lichaam door
en verlost je van je klachten
de olifant gaf toen maar toe
en liet de mug haar gang gaan
hij was inmiddels veel te moe
en kon de jeuk niet uitstaan
maar de mug was weer gevlogen
toen de olifant plots onraad rook…
Enkele stations
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
492 Zondags wandelde ik als kind
aan de arm van mijn moeder
en zij aan de arm van mijn vader
Langs de haven rook het naar
touw en naar teer en haring,
de tonnen als puntige bergen gestapeld
Wij liepen naar haar zus en haar broer
Mijn tante was doof.…
DE KERST VAN DE OUDE MAN
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
743 De oude man zat voor zijn avondraam
in stille mijmering zijn laatste pijp te roken
’t was bijna Kerstmis, dik gesneeuwd
En zijn huisje lag van de dorpskern afgesloten…
Zijn verpleegster bracht hem dagelijks ‘n bezoek
anders leek hij door mens en tijd vergeten.…
Creatio
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
516 Nog maar twee millennia, tweeduizend jaren, twintig eeuwen terug, dertig, veertig generaties nog maar...een kruimel op de rok van het tijdloze universum...
verrees in een barenswee
een Superstar aan het firmament.
Op de juiste plek...
...en op het juiste moment?…
Waar de lucht brak
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
672 Een fonkeling van feest sloeg om in vuur,
rook en ijzer, en ineens was alles verleden, terwijl de klok gewoon doorging.
Speelgoed dreef tussen puin als
gestrande herinnering, een fiets zonder eigenaar,
een foto vol stof maar met lach. Iemand schreeuwde om hulp — of
om iemand die niet kwam.…
wachten op Eos
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
510 de Donder knalde door de Cloud
’t was aan Zeus wel toevertrouwd
de Aarde te laten schudden en beven
de Kuddes sloegen toch wel op Hol
de Malden stroomden vol
Vulkanen begonnen alvast te roken
allen vreesden ‘n verzengende Tsunami
en niet iedereen was nu al Zen genoeg
om te vallen als ’n ware Anagami
Klotho stond op voor de angstige Menigten…
Festina lente; 5. Het Gesponnen Lijntje (met To-To)
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
385 "Er komt alleen maar rook en stank uit
ik houd meer van het paard
welk de mens voorheen beminde."
De meikever (voorloper van de junikever
die op zijn beurt weer eerder was
dan Julius de kever, de grote overlever)
gaf geschiedenisles aan de torretjesklas.…
Black
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
798 Als canvas lag de lijkwade
voor mij uitgespreid
als stukken klei onaangetast
zoals haar lichaam ooit was
Overal draait de horizon
rondom haar ziel
als de aarde om de zon
ik zoog de lucht in
rook de geuren
Alwat ik weet
heb ik haar geleerd
alwat zij droeg
heeft zij mij gegeven
verbitterd voel ik
mijn handen kwijnen
onder wolken…
DE ZIELEN VAN BIRKENAU - Aan een onbekende uit Normandië.
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
516 Misschien reizen ze met ons mee
terug naar Normandië
of waar ze ook ooit vandaan gerukt zijn
als bomen met wortels en al
om als brandhout in Birkenau
in de vlammen te eindigen
In de veiligheid van jouw jeugdige nabijheid
zijn ze nu begonnen
aan hun laatste reis naar de plek
waar het ook voor hen
ooit naar thuis rook
En... ach, wat heerlijk…
Periodiek Systeem
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
328 De steen van Rosetta begon te roken
onder haar gefossiliseerde denken,
waar gouden maatstaven werden gebroken
voor mij. Echter:
niks of niemand had verstand van
zaken die met hem te maken hebben.
Ik moet mijzelf maar zien te redden,
er bestaat geen derdehands zelfhulpboek,
geen renstappenplan of struikdiagram.…
Flauwekul
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.339 Want liefde kan alleen bestaan,
wanneer woorden als hebzucht, racisme, fascisme, politiek en religie in rook zullen opgaan.…
ALS IK ALLEEN VERDER MOEST GAAN.
hartenkreet
2.9 met 12 stemmen
1.920 ik heb geen werk, ik zit altijd thuis,
ik ga zelden nog naar de kerk, ik zit te vaak voor de buis,
ik pieker te veel, ik rook als een schoorsteen,
ik laat niets van jou heel, ben soms door en door gemeen,
ach het is niet eerlijk,
ik loop jou zomaar voorbij,
maar schat ik vind het heerlijk,
als jij even zit, hier naast mij,
WANT JOUW MOOIE…
Oog om oog tand om tand
hartenkreet
3.3 met 22 stemmen
3.411 motoren heimelijk stillen
twee politieauto's zien wij staan
het is weer zo ver
om toe te slaan
Onder schot door een medeagent
verkrachten zij kinderen en meisjes
moeders bang voor hun leven weggerend
The Black Harleys achttien man sterk
tot de tanden gewapend staken hun werk
Nu zes agenten in tightrips en eigen boeien
auto's branden rook…
Luctor...
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
849 Het zit zo diep van binnen
Kan er niet omheen
Elk klein dingetje
Gaat door merg en been
Bij elk stukje spanning
Knapt het in mijn hoofd
Pijn die blijft kwellen
Totdat het is verdoofd
Door te bellen
Door te roken
Door niet op te staan
Door gewoon heel lekker te koken
Door de tijd te laten gaan
En de dag nacht te zien worden
De zon de…
de prijs
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
2.110 , naar ik wil en ik kan
Ik zei tegen ‘het’ dat dat mooie er ook was
maar dat ik vond dat leed altijd meer
en mooier was en dat ik dat zelf ook graag las
Maar dat ik het best wou proberen een keer
Daarom nu een vers met liefde en hartstocht
vol zomerse dagen, vol wij, altijd wij
Vol geurende bloemen die ik nu wel kocht
die zacht naar jou roken…
Profetie
netgedicht
4.5 met 22 stemmen
1.107 klavieren
Zij vormen een nieuwe toren
Een zoute symfonie voor violen
Lot mag zijn vrouw bespelen en
Bij haar de klanken van de nieuwe
Jazz verwekken en onder het paren
Luidkeels de Mattheus passion zingen
Overal zal er zout zijn
En de nieuwe toren zal de oude vernietigen
En Lot zal de vrucht van zijn vrouw herwinnen
Want de torenwachters roken…
Verlaten stad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
468 gedompeld
nadat alweer een schrijver zijn hart,
zijn ziel met zijn pen heeft doorboord,
Leningrad gaat in het zwart haar eigen
straten over, Leningrad is moe van al die
zinloze zelfmoorden op een artistieke
draaimolen - er staat geen lach meer op
het gelaat van Leningrad, zij is een
slapende dode, terwijl Leonid, arme Leonid,
onder haar rokken…
uit de onderwereld
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
740 de nacht valt
ik drink nog wat
rook nog wat
om hoger te gaan
door de lucht
een schrijversbestaan
ik denk vaak na
waarom wij bestaan
alleen maar vooruit gaan
waarom vergeet ik haar niet
het gaat toch goed zo
krijg alles kado
in dit leven valt alles op zijn plaats
rustig aan
of juist gehaast
ik doe maar wat
in het grote geheel…
Vitalistisch
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
1.026 til op die bloemrijke rokken! Vaarwel,
gedwee, timide, lelijk, potsierlijk, norsig Holland! Ik
ga mijn naakte lichaam in de Spaanse zon verwarmen!…
Voor Chengian Chen
gedicht
2.5 met 4 stemmen
4.535 Als ze me vragen wie
ik ben zeg ik de rook drijft hemels in mijn hart.
Ze geloven dat ze mij niet hebben gekend
maar als het moet wijzen ze gerust waar
ik woonde: daar waar niemand opendoet.
De heer Chen (geboren in Fujian, 1-8-1947) verbleef al geruime tijd illegaal in ons land.…
Leonard Bernstein, titaan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
781 Gretig zuigt hij de rook diep in zijn longen.
Hij kijkt me uitgeput aan en stamelt
'Those stairs are killing me'.
Gebroken daalt Bernstein de hoge trap weer af.
Charisma vult de grote zaal. Iedereen juicht.
Na de pauze dirigeert Lenny nog een uur.
Mahler. De eerste. De Titaan.
Na het concert spreken we elkaar.…