5388 resultaten.
Rembrandts licht
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
740 adem maar de geur
van het verleden
verwelkom de personen
die uit de schaduw van
hun schilderijen treden
voel de stenen
loop het pad
hun schreden hebben
eeuwen eerder
al die tijd gehad
pas op het terras
zie je de werkelijkheid
in vergelijk is
rembrandt 's licht een
paar penseeltjes anders…
Toen ik je nog niet kende
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
523 Jij als landschap,
nog helemaal te verkennen,
verrassende vondsten,
schaduwen en druppels licht,
alle dieren die daar leven,
wat ze te vertellen hebben.
Ik zal goed luisteren
en leren verstaan,
dieper dan jouw woorden reiken.
Dat is wat ik je geven wil.
Nu en hier, op deze dag,
die bij ons thuisgekomen is.…
Ruzie voorbij
gedicht
3.7 met 6 stemmen
5.293 Kijk alle schaduwen verdwijnen
ze lopen weg, ik zing en dans.
Ik haal het zonlicht naar beneden
en stop het in mijn schoudertas.
Nu loop ik zingend door de dagen:
het is zoals het vroeger was.
----------------------------------------------
uit: 'Zoals de wind om het huis', 1995.…
Schaak
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
539 ik stond vandaag schaak
binnen luttele tellen
was blind voor die ander
zij deed mij achterover hellen
ik was even naïef, passief,
liep zelf in de val;
de tijd verdreef traag het mat
ik had een schaduw niet
op ware kracht ingeschat
had geen oog voor een pion
in het verschiet, verre van dat…
Verlangen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
426 Zonder alle zorgen zijn
en gelukkig voorbij het heden
zo wil ik heel mijn leven
snellen naar een volgend ogenblik
met brandend verlangen
stap zettend in een volgend uur
een nieuwe dag
waar schaduw ongeboren blijft
en duisternis slechts
als dichterlijk iets
het licht mag sterken…
Nacht
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
882 Mist omkranst novemberlicht
strooit amorfe schaduwen
over jouw en mijn gezicht
stemmen doorprikken de stilte
tot ook de laatste klanken doven
in het verre uur
waarin wij zwijgen
en onze nachthuid plooit
in de diepdruk van het donker
naar een nacht die ons bevrijdt
van de demonen
van de tijd.…
Appel valt
netgedicht
5.0 met 10 stemmen
546 Over mijn neef Roland
zeggen wij intern dat hij
in de schaduw leeft.
Nooit eens op de voor-
grond, nergens eens
een volle zaal.
Eergister ging zijn licht voor altijd uit
(en dat is echt waar).
Tante Ans weent sindsdien zacht,
in haar schemer. Als 2 druppels
zijn zij. Waren zij.
Hij was pas twee- en dertig…
November
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
530 Tijd sombert verder
Onder najaarsluchten
De stad verbergt haar gelaat
Contouren vervagen
Amorfe schaduwen
Klimmen gestaag
In dit uur tussen hond en wolf
En ik
Wil nog een keer dansen
Op de sintels
Van een zomervuur
Sluit
Ramen en deuren
Ben alleen nog duur
In de koestering
Van mijn winterhuis.…
Hartlicht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
337 er zijn dagen
dat de lucht niet wijkt
je leven leert
met tegenslagen
zie hoe je stil staat
niet gebroken
doch buigt als gras
dat zijn wortels vertrouwt
ik herken de schaduw
in het licht van je ogen
als de hemel sluit
en hoogte ver lijkt
onthoud dan
ik ben de wind onder je vleugels
onzichtbaar
maar blijvend…
Aurora Borealis bij 't Ostafjord*
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
2.166 In het licht van de maan volgt hij zijn schaduw
Denkend aan haar die hem moest laten gaan
Haar lippen smachten verwachtingsvol liefde
Haar vulva verlangt niets, niets dan waardigheid
Die de eigenaar van de schaduw haar niet kon bieden
Gekrenkt
En geconcentreerd, maar verzwakt, zwalkt hij verder
Op zoek naar geborgenheid, warme vleugels.…
Een kind uit vijfenveertig
gedicht
3.5 met 100 stemmen
34.488 Mijn vader had twee levens: een
sloeg zijn brandmerk in het ander
en het ander joeg een schaduw over mij.
Ik ging aan land, ik, voel de wind
en in die schaduw ben ik vrij.
-------------------------------------------
uit: 'Klaarlichte dag' (1996).…
Verweven werelden
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
252 Soms denk ik dat zij hier
slechts op doorreis is; dat ze morgen
weer verdwijnt in die andere wereld - en ik blijf achter
met alleen de vergankelijke glans van haar ijle schaduw in mijn gedachten.…
Gemis
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
588 Ik ben je geliefde door dik en dun
Samen brengen we in gedachten
De dagen en de nachten door
Genieten van beelden van goud en ivoor
Smalle schaduwen die thans voorbijglijden
Ons herinneren aan oude tijden.…
bruine suiker
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
944 ik zag als kind
de schaduw van mijn grootmoeder
krom van het land en de vele dochters
vaak bleef de avond op haar wachten
in de schemer van de lege schuren waar ik
de geur van hooi ving op magere beentjes
in de kamer hingen geen portretten
alleen het grote, zware kruis dat nog wat zwarter werd
wanneer late mist zich verschoof naar het…
Verweven werelden
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
482 Soms denk ik dat zij hier
slechts op doorreis is; dat ze morgen
weer verdwijnt in die andere wereld — en ik blijf achter
met alleen de vergankelijke glans van haar ijle schaduw in mijn gedachten.…
Tweegezicht met drie poten die wegrent
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
527 De maan kijkt toe, met een glimlach zo fijn,
Terwijl Tweegezicht danst, als een schaduw van schijn.
En als de dageraad breekt, met zijn gouden stralen,
Zal Tweegezicht verder rennen, door de mystieke verhalen van het leven.…
Wat de wereld fluistert
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
121 Onder de bomen die hun
schaduw langzaam verleggen, blijft
een fluister van iets ouds en iets nieuws tegelijk,
een beweging die herinnert aan wat ik te vaak voorbijloop.…
Verloren liefde
hartenkreet
2.5 met 19 stemmen
415 Een roos ligt op straat
haar schaduw houdt haar nog vast
wat blijft is een spoor
Op de grens van licht blijft stilte liggen,
op de plek waar iets zachts ooit heeft gestaan,
waar de lucht nog weet hoe nabijheid klinkt,
en waar elke schaduw een herinnering draagt.…
Mist
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
2.366 Wazige schemer,
een schaduw duikt op uit het niets.
Even schrik ik op,
gejaagd ga ik voort.
De nacht valt snel
en de mist wordt dikker.
Mijn honger wordt groter,
bijna onhoudbaar.
Een zachte schreeuw
wordt gedimd door de nevelslierten.
Mijn honger is gestild
en ik fladder verder
op zoek naar een volgend slachtoffer...…
Wilde dromen
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.219 In een eenzaam huis
behangen met schijncoryfeeën
Waart rondt een jager
Hij graait naar elke schaduw
Als een rusteloze tijger
op zoek naar duidelijke sporen
Op de trap en in de gang
glijdt hij als een moordenaar
langs de koude muren
Zelfs onder het bed op zoek
Naar dromen die zijn jachtterrein
Al jaren hebben verlaten…
continuïteit
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.516 dagen druppelen voorbij
de luwte legt zich al weken
in de lengende schaduw
benevelt het aan tucht
gewende wachten
als een schaar
sluit ik dit hoofdstuk
bemoei me niet langer
met de delicate onderkant
van het zijn
bewaar voor
mijn eindeloze vriend
deze laatste litanie
leg mijn hoofd in de mand
bij de jonge poesjes…
In het kloppen van mijn hart
hartenkreet
3.5 met 17 stemmen
3.236 Ik voel je om me heen
je bent weg, maar niet verdwenen
in het kloppen van mijn hart
ben je dichtbij gebleven
ik ben nooit meer alleen
eeuwig zit je vastgeplakt
als een schaduw aan mijn zij
en volg je al mijn stappen
soms als ik zachtjes ween
voel ik me bedonderd
geen troostend lichaam
alleen een dood verleden
maar toch…
ik voel je…
steeds weer
hartenkreet
2.2 met 11 stemmen
1.302 In een diepe schaduw verlies ik alle kracht
Maar er is altijd een zonnestraal die het ijs doorbreekt
En steeds weer de nacht verteert
Jouw warmte doet het steeds weer
Hoe dichter ik bij jou ben
Hoe lichter ik de wereld zie
Jij doet het steeds weer
Zonder vragen, hoe komt het weer…
De dood als verlosser
poëzie
3.8 met 46 stemmen
5.712 Laat mij veilig door de schaduw uwer groote
Vleugelen gedekt
Slapen gaan, het moede oog gesloten
En het lichaam pijnloos uitgestrekt.…
Niet meer lijden
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.202 Omstandigheden kastijden
laten mij weer onverlet
in duisternis ingebed
de diepe afgrond berijden
Wat mij doet lijden
is het eeuwig verzet
mijn denkend strijden
met zwaard en bajonet
Eens protest verstomd is
en schaduwen niet meer misleiden
als zij…
Krachtig ingebed
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
776 Ik ben de stem uit rots
en volhardt mijn taak
als onzichtbaar wezen
in eenvoud en gevoel
trek ik mijn leven
één geworden met
wind en water door het
landschap van verdriet
en hoop tussen kiezels
in schaduw over land
vergroei ik in de echo
van lichtend windgezang
tot in de kern van hart
waar thans mijn toevlucht is.…
De avond is waar jij bent
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.395 De avond is een woord
en een echo die terugkeert
met de fluisterende schaduwen
en mijn gedachten aan
jou.…
wensgefluister
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.550 waar een kind zijn tranen
tot de ochtend huilt
nachtenlang
op zoek naar een droom
niet wil ontwaken
in wat is verdwenen
zijn wensgefluister
reikt tot een ster
om wat is verloren
in het land der schaduw
waar zielen verdwaalt
dolen in licht
op zoek naar verlangen
de weg in tranen
zijn ochtend ontwaakt
zacht
als een droom…
huil door de nacht
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.082 fluisterende dromen
het einde verwacht
leg een wens in jouw tranen
gehuild door de nacht
laat de wereld horen
dat een liefde zo zacht
jouw verborgen verdriet
omklemt in haar hart
en zacht wil omsluiten
tot de schaduw breekt
waar jouw dromengefluister
de stilte verwacht…
Avond in juni
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.449 Schaduwen
schieten van links naar rechts
en jij, schuin met een glimlach
haaks op de golven zo
samen luisterend naar de geluiden
van een zweverige nacht.
Zo volgen we
elkaars contouren, klinken
op de toekomst
en zingen over liefde.…