3008 resultaten.
Nocturne
gedicht
3.2 met 216 stemmen
69.693 Een jongen wankelt door de stad.
Zijn benen slepen uit de maat.
De stoep ligt slordig langs de straat.
Hij heeft zijn flessen leeggedacht.…
Turfsingel (Groningen)
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
890 Op de gevels klinkt nu eendengesnater
waar ooit de stad zich luidkeels bewoog.
Hier zwalkte de zwaar beschonken matroos,
maar zijn onzeker lied is voorgoed verstomd.
Vader tijd heeft alles meedogenloos
wat ooit gewoon was voorgoed uitgegomd.…
Op vakantie
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.078 Belgische politiemensen troffen woensdag in de Waalse stad de lichamen aan van de stiefzusjes, die bijna drie weken geleden verdwenen. Bron: Telegraaf)…
onvoltooid applaus
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.608 kort voor Tarifa rechts
kronkelt een nieuwe asfaltweg
glimmend haast spiegelglad
richting zee
daar kruip je dan
bijna tot in zee
tot op het strand
o stad
zo diep gelouterd
tot in je grauwe stenen
het is hier stil
het is hier beter
niet te spreken
want stenen
spreken niet met woorden
maar met beelden
het forum ligt verstomd…
stadsparkvijver
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
686 het park kijkt geharkt
naar het vale water
verdwenen liters plezier
voor de verdorde stedenmens
de tijd heeft niet stilgestaan
hier loopt de stad mondiaal vooruit
op wat eenieder te wachten staat
dorst en dorst en ook wel dood
de bodem van de vijver staart
groen in opperste vijandigheid
naar de verdwaalde toerist
- voor water moet je…
Licht in de nacht
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
636 Voor het kind dat werd geboren
met een lichaam dat verminkt was
Voor de man die schreef niet storen
en de dood zocht aan zijn stropdas
Voor de oma eens trots moeder die
nu kind is maar dat zelf niet weet
Voor de merel die zijn lied zingt
maar als antwoord slechts de stad hoort
Voor de puber die naar rust dingt
want het leven sleept hem voort…
Onvergetelijke liefde
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.100 Weet ik, het klinkt steeds
zo vertrouwd hoor ik het
luister naar het heengaan
van het treurlied onder regen
valt een leven te verlaten
het is nog niet te laat, toe droom
op een ander verlaten eiland
in een wildvreemde stad
waar treinen niet meer rijden
waar nergens een weg toe leidt
begint een betekenis te gloren
het is nog niet te vroeg…
open land
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
650 Met de sneeuw
dwarrelt de rust over het land
Geruisloos legt tastbare kalmte zich neer
in de bomen ook en op het pad, de wegen
Maant zelfs de stad tot stille
lome witte warmte
Strekt zich uit
Strekt zich
Tot de wind komt
Tot de wind komt
Tot de wind komt
En met de wind stuift
de onrust dwars
door hopen sneeuw en takken
zonder…
Queeste
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
701 afscheid nemen van
de oude pijnboom doet zijn bast rillen
naalden op het klinkerpad
steken hem, weg moet hij, ver weg
van de opgefokte straten
in een zieke stad waar dood normaal schijnt
bloed en blauw door aders razen
vogels met een scalpel de nacht opereren
weg moet hij, ver weg, op zoek
naar die plek waar witte windveren
wedijveren…
FLIRTATION
gedicht
2.5 met 107 stemmen
29.642 De ganse stad zwicht in mijn vuist
en om de hemel niet te schenden
moet ik mij fluist'rend tot u wenden
in woorden hondervoud gekuist
Wij zweven in de kleurenwand
van berstensmooi zeepbelgedroom
Ik manoeuvreer - en gij laat loom
alle verantwoording aan kant
Wanneer wij op een klip vergaan
zal ik u trouweloos verlaten
Ik kan uw liefde…
De twee nablijvers
gedicht
3.5 met 14 stemmen
9.876 De nachtegaal hervat
zijn lied in 't hartje van de stad.
— Men heeft er woningen gebouwd
van nieuwe steen en blinkend hout.
------------------------------
uit: Nieuwe Gedichten, 1934.…
Ferdinand van Wolde
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
649 De schoonheid van de stad
kan hem zo diep bekoren
met hartenpijn moet ik
hem in zijn passie storen
vader heeft je nodig
in de kartonnage,
ach jongen toch,
wat een pláátje!
Coby Poelman-Duisterwinkel.
Van Wolde schilderde al op 13 jarige leeftijd een Gezicht vanaf de Grote Markt vanaf de Martinitoren.…
VERHOOGDE ZEESPIEGEL
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
879 Een eilandje in de zee
een kleine parel
een jaarlijks gebeuren
een knal in de stad
een gefrustreerde gek
een graag schietende
een levend kerkhof
een totale verslagenheid
een onuitwisbaar verdriet
een zee van bloemen
een pandemonium van rouw
een golfstroom aan tranen
een zee vol tranen
een oceaan vol tranen
een verhoogde zeespiegel
een…
Denkraam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 Vertrouwen, en zegt
Met potlood schets
Ik en vul het
Daarna aan met
Ander materiaal
En terwijl hij dit
Aan mij vertelt
Zie ik aan z'n ogen
Dat zijn denkraam
Elk denkbeeldig lijntje
Op het tekenbord heeft uitgeteld
N.a.v. workshop beeldende technieken
van illustrator Marijke ten Cate
Boekhandel Riemer, Stad…
Onvolkomen bestaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
560 Heel zijn leven
In één plastic tas
’s Ochtends niet weten
Waar ’s avonds te zijn
Muts
Diep over hoofd getrokken
Verhoeden oog en contact
Bang
Voor genadeloze woorden
En onaangedane blik
Nu door kou verdreven
Dwalend en dolend
Doelloos en uitzichtsloos
Door deze hopeloze stad
Helaas
Te laat voor bed en dak
Liggend op een bank…
Bevriende idioot
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
944 Ooit vloog jij zo hoog
bezag jij werelden en wonderen
bomen groeiend tot de hemel
en je viel niet, je viel nooit
over mijn woorden moest je denken
de vraag was als een ontwerp
voor de droomtuin van de toekomst
en je at niets, je had niets gegeten
op de bodem was de grond te nat
er groeide geen wildernis
op het beton van de stad…
Een bericht
gedicht
3.4 met 5 stemmen
2.186 .
------------------------------------------------
uit: Vandaag in deze stad, uitg. Cadans, 1991.…
Een lege plek om te blijven
gedicht
3.3 met 226 stemmen
29.066 Geef mij maar de brede, trage rivieren,
de bewegingen die je niet ziet maar vermoedt,
de drinkende wilgen, de zinloze dijken,
een doodstille stad aan de oever.
Geef mij maar de winter, het armoedige
landschap, de akker zonder het teken van
leven, de kracht van de krakende heide.…
Nachtvlucht naar jouw woord
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
490 Ooit vloog jij zo hoog
bezag jij werelden en wonderen
bomen groeiend tot de hemel
en je viel niet, je viel nooit
over mijn woorden moest je denken
de vraag was als een ontwerp
voor de droomtuin van de toekomst
en je at niets, je had niets gegeten
op de bodem was de grond te nat
er groeide geen wildernis
op het beton van de stad
je pakte…
Verleden tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.285 Over gebleven uit een andere tijd
nu bijna door een nieuwe stad omgeven
en door veel beton min of meer verdeven,
hoe lang, geeft men deze zerken nog respijt.
De dood is niet langer meer gewijd.
dit kerkhof, teken van zo'n verleden leven
dat de herinnering eraan reeds even
ver weg is, als zijn vergankelijkheid.…
radio
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 de radio had zijn vaste post op de vensterbank
toegeeflijk speelde hij muziek zomers lang prat
op zijn vaste plaats bij het raam het overslaand lawaai
van de stad lauwe contouren van de avond toomden
hem in tot een bron met kleine stem bleef hij melodieus
aanzeuren tegen de nacht het steekspel van pieptonen
alleen onderbroken door ruisend zoeken…
Maarten Schrevel had een baard
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
464 Daniëlle Branderhorst
Was een mooi kind van
De stad, de cultuur kwam
Uit haar ogen, lichtjes
Dansten in de glazen
Van haar modieuze bril,
En Maarten Schrevel had
Een fijn getrimde baard,
Mooiste jongen bij Engels
In dit eerste jaar -
Bertus Weggemans kwam uit dat
Godvergeten gat in de negorij
Van het achtergebleven Zuidoost Drenthe…
Daar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
516 Het kan toch
nog niet over zijn,
zo abrupt en onverwachts
Gestaag gaat de bus
verder richting stad
Maar ik ben nog daar,
waar de regenboog
het canyon raakt
en 't pad die weidse lus haakt
in het landschap
Vlak, onder de gletsjer
Wil geen pot met goud
maar lopen nu de storm
is uitgeraasd
De knisperende zwarte lava
als basterdsuiker…
KINDERZIN
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.277 ’t Klein volk dat buiten zich zo vrij
In ’t leventje verheugde,
’t Is nu ’t weer oprukt even blij
In stad wacht nieuwe vreugde!
Grootmoeder is niet wel gemutst,
Daar geen der dartle klenen,
Die zij bedroefd ten afscheid kust,
Zelfs met één oog kan wenen.…
schrijven
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
485 opgevist uit de goot
vergeeld en verregend
een enveloppe met
een postzegel erop
ontsnapt uit de volgepropte
doos met oud papier
van huis naar straat
naar goot gewaaid
bibberende hanenpoten die
de leegte moesten veroveren
een scheef getrokken streep
onder de naam van de stad
wat wilde je meedelen
vragen vertellen toen je
je handen…
ooit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
527 de woorden
die zeggen
dat ze van jou
vandaan komen
alle pijn
die je voelt
waarom heb je
het nooit gezegd
over de stad
klinkt het gebed
dat maakt rustig
je slaat een kruisje
een vrouw
ligt in je armen
en we wachten
op de dageraad
die we al zien
terwij we zoenen
zo diep weten we
dat we nooit trouwen
maar alsjeblieft…
Orakelt delphi
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
456 delphi
dat de mensheid
terug gaat naar af
waar geschiedenis
ontwricht wordt
uit gevest en tijd
breekt tolerantie in
wankelmoedigheid
stof en stenen
vuurstormen verhaal
van hoe ook zij door
ongebreidelde agressie
ten onder zijn gegaan
zwarte vlaggen
dekken gaten af die
tot het doodsgezicht
verworden zijn van een
ooit zo levendige stad…
Nocturne
gedicht
3.0 met 2 stemmen
7.002 Een jongen wankelt door de stad.
Zijn benen slepen uit de maat.
De stoep ligt slordig langs de straat.
Hij heeft zijn flessen leeggedacht.…
Bloemenregen boven Brussel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
588 op de steile weg omhoog
is alles te vinden wat
vastgelegd moet worden:
bloemen tussen grijze
rotsen van graniet
hoge kliffen diepe kloven
in de sporen van de tijd jouw
berichten van liefde en rouw
uit Brussel verlaten stad waar
alles te vinden is wat jij
zwijgend schrijft waar je alles
ziet in de breking van het licht op
de steile…
Over een grens
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
877 daar gaat zij
daar gaat zij dan
zij gaat nu pas
de lichtstad wacht
de stad wacht al lang op haar
het leven verwacht haar daar
ik voel haar ruimte
de opening naar morgen
scheppend naar vermogen
een trede omhoog in verder
in kleur en bruisend werk
zo doorgaans sterk
daar zal ze aarden
zonder achterlating, hier,
van waarden
mijn binding…