2490 resultaten.
Strijd in de verkiezingstijd.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
592 Politici beleven drukke dagen:
ze trekken vlot hun stoute schoenen aan
om heel gemotiveerd op pad te gaan
en moedig op de burgerstem te jagen.
O hemel toch, die irritante vragen
van journalisten die hen gadeslaan
en hen het liefste op hun bek zien gaan,
of lastigaards die eeuwig komen zagen.…
Herfst
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
523 Herfst komt eraan
kleurige bloemen staan
kijken mij wanhopig aan
op het punt te verwelken
zie je mij niet staan
trek ik je niet aan
met mijn lonkende ogen
kijk ik elke
dag je aan
die maar niet vermogen
je uit het lood te slaan.…
De moed tot overgave
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 Laat troost je koude ziel verwarmen
totdat ze weer de trekken van het kind hervindt,
de moed tot overgave.…
Kavkas #2
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
399 Uit de buik van de boot
als beeld van onze Moeder
Aarde, die geboren is waar ze is
in de schoot van de hemel
boven de heilige bergen
die de eeuwigheid kussen
op de grens van ons bestaan
We trekken verder en geven namen
aan de wereld die we ontdekken
Tijd en ruimte omarmen ons…
Beelden uit het verleden
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
682 Beelden trekken voorbij
Van vele jaren geleden
Van vorig jaar, van gisteren
Beelden uit het verleden
Een leven vol fotomomenten
Van heel jong en van heel oud
Feesten, bruiloften vol plezier
En tijden dat er werd gerouwd
Een leven trekt voorbij
Je herbeleeft het allemaal
De ingrediënten zijn aanwezig
Voor een prachtig, ontroerend verhaal…
Die dieper snijden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
462 nog ben ik
bezig het folie
los te trekken
dat mij het leven
bijna onmogelijk maakte
het lijkt doorzichtig
toch gerimpeld
door geleden
pijn in nabij en
het ver verleden
eerst komen schetsen
maar lijden verdiept
de lijnen tot etsen
die dieper snijden dan
ik ooit heb toegegeven
ik was lang geen
onbesproken kind
dat zich alleen…
Moed
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
470 Bang voor de monsters uit de diepte
die met hun slurpgeluiden
aan heel je wezen trekken.
Je haast je terug
naar het binnendijkse
ach, had je maar
de lichtvoetigheid van vogeltenen.
De trage hartslag van dit land
het eeuwig stromen, in en uit:
zeebodem wordt weer zee
en wist wat is geweest.…
Kleur mij in, voor het te laat is
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
535 Ze trekken zich terug in het papier,
zacht, bijna onzichtbaar.
Dan ontstaan er weer leegtes —
ruimte voor nieuwe kleuren.
Mensen die tinten brengen
die beter bij je passen.
Soms botsen alle kleuren,
passen ze niet bij elkaar,
en toch… maken ze jou.
Geef me jouw kleur.
Wees niet bang om te tekenen.…
Stille vlucht
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
458 Witte strepen trekken door het blauw,
bevroren damp in ijle ochtendstralen.
De zon laat felle kou naar binnen dwalen,
in sluiers van een ijskoud ochtendtrouw.
De hoge rust wordt nergens echt verstoord,
geen kerosinegeur, geen zware motoren.
De drukte gaat in stilte weer verloren,
waar men geen enkel ronkend teken hoort.…
De afwijzing
netgedicht
1.6 met 12 stemmen
275 Het lot is nu eenmaal wat het is
dat is wat het lot is
anders zou het iets anders zijn
Als een steen op je pad ligt
kun je proberen te duwen
tillen en trekken
terwijl alles verandert
voor je ogen waardoor
je kijk op de wereld
verkleurt
Je kunt dreigen en stampvoeten
hoewel het verstandiger is
om na te denken
verantwoordelijkheid…
negen; plus één
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
278 ook ik kan naar mijn handen loeren
en de conclusies vroegtijdig trekken
maar ik laat liever woorden broeien
alsof ik zo’n weerslag laat uitlekken
de kaarsen blijven toch wel branden
terwijl de uilen hun kuikens roepen
beelden die door dit denken landen
zich overwegend waardevol voelen
ik hoef zulks niet weer uit te leggen
in die hoedanigheid…
Ochtendlof.
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.140 Kom aan
trek aan
je sluiers en linten
je licht en je tinten
en dans
zo gans
schaamteloos
de dag uit z'n doos.
Kom,kom,kom,
wentel je om
en weder om
voor de Bruidegom
en zing
een kring
van lof
uit het stof.
Want Hij
die voorbij
de wolken woont
wordt gekroond
met luister.…
Vervolgens
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.063 slechts blijft bestaan
als ’t geel weer plaats maakt voor het veld
terwijl mijn kind de wagens telt
twee treinen zegt hij
heeft gelijk en roept luid drie vier vijf
de afstand kort veel sneller dan hij telt
totdat de fronten elkaar raken
terwijl wij stilstaan zien we hoe
de twee schiet langs een vier
in schijnbaar tomeloze vaart
ze trekken…
Het einde
poëzie
4.2 met 24 stemmen
4.867 Maar nu ik ver gevaren heb
En lag op de oceaan alleen,
Waar zelfs Da Cunha en Sint-Heleen
Niet boren door de kimmen heen,
Voel ik het trekken als een eb
Naar 't verre, vaste, bruine land...…
Ik kijk naar je (Papa)
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
942 Rimpels, bijna als onneembare groeven,
trekken hun sporen op je oude gezicht.
Ze zijn gaan tellen voor je: De jaren,
alleen de tijd had jij nooit in de hand.
Maar je kon wel van het leven proeven,
ieder moment was voor jou een gedicht.
Ik kijk naar je, zoals je voor me zit,
je schouders en rug zijn iets gebogen.…
Latent talent
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
2.084 Regelmatig kwam uit de hoogte zwart
door korf gevallen wanneer bezweren
eigen gezeg-den stede vast wederkeren
zelfde laken ‘n pak van het gallig hart
Waar zijn woorden latent aan prille schijn
ooit slachtoffer geweest van uw schreien
verkracht nog voor de ontdekkingstocht
die gij zelf toch ook graag trekken mocht
Zoveel schrijvers die zichzelf…
Jouw foto
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.433 Het is je totale uitstraling,
waardoor ik deze conclusie trek.
Je hebt een warm karakter,
ik zie het aan de kleur van je haar.
Meer kan ik nu niet vertellen,
ik mis alleen de geur nog maar.....
Jouw ogen zijn uitnodigend,
maar boven alles vriendelijk.
Dat alles kan ik allemaal zien,
wanneer ik naar jouw foto kijk.....…
Egoist
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.119 Ik leef erg mee met mensen
Help vrienden vaak in nood
Bekommer mij om zwakkeren
Trek ellende uit de goot
Neem daardoor de last
Van anderen op mijn nek
Door verblinding van vertrouwen
En geloof in goedheid
Ga ik constant op mijn bek
Heb nu hele zere schouders
Vol met allerlei verdriet
Ondraaglijk zwaar geworden
Man, ik hou ze bijna niet…
Doktersverklaring
gedicht
3.4 met 29 stemmen
13.056 Hij blijkt een heel gewone man te zijn;
zo sterk zelfs, dat ik durf te vragen of hij
misschien zijn witte jas weer aan wil trekken
voor het effect. Hij knikt en hij verstrekt
in uniform zijn informatie. Wij
zijn vrienden want hij weet dingen van mij
en ik heb altijd naar hem opgekeken.…
Tijdloos
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
2.126 De stormen van emoties trekken aan me voorbij,
Als wind en regen langs een kas.
Gevoelige bevestigingen bestaan niet voor mij,
Noch een beschrijving waarin ik pas.
Ik kijk rond vanaf mijn duistere eiland,
Zie met grondige waakzaamheid de mensen.
Want al snel raak ik de rand,
Van zoals vastgesteld mijn grenzen.…
Lezer
gedicht
3.0 met 34 stemmen
8.690 Hij, verbaasd dat niet iedere lezer
begreep waarom die woorden aandacht
trekken door hun muziek en betekenis
begon te begrijpen hoe klein de sekte was.…
Houden van?
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
2.730 Zet een stréép onder de relatie,
trek de deur dicht en ga wég,
beter leven in je ééntje dan zó
met z'n tweetjes, da's pas slecht!…
De vermoeide tot zijn bibliotheek
poëzie
4.0 met 18 stemmen
5.676 der wijzen,
Eenzame baaien, steden dichtbevolkt,
Zonnewoestijnen, poolland zwaar onbewolkt,
Hoogvlakte en diepzee, doel van jeugd en grijzen,
Heelal door mensenhand moeizaam gemaakt,
Chaos, geordend en tezaam gebonden,
Naar wetten, overtreden en geschonden,
Geheel en deel der schepping nooit gestaakt,
Uw meester is vermoeid van al het trekken…
Vrij voelen !!!
hartenkreet
4.3 met 28 stemmen
1.845 Ik weet nu dat de mensen over me kletsen,
maar ik trek het me niet meer zo aan,
ik laat ze lekker zwetsen.
Ik leer steeds beter voor mezelf op te komen
en dat stemt me blij.
Ik zat zolang in een diep dal
en langzaam maar zeker voel ik me vrij.
Uiteraard heb ik nog wel eens last van een dipje
maar daar ben ik nu sneller overheen.…
Restauratie
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
2.261 nog geen drie en een kwart maand geleden
wist ik het kokend van me af te kwijten
deze gast gaat een tijd op een houtje bijten
en geen moment meer aan het lekkers besteden
geen hagelslagzinnen tot stroopgedichten schenken
die zoete trek maakte mijn eetlust steeds te rauw
ik wilde wij als ik zonder reserveringen voor jou
om mezelf eens een paar…
Soms...
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.514 Soms in een enkel ogenblik
Wanneer blikken elkaar vangen
Gaat er een tinteling door je heen
Van onbestemd verlangen
Soms in een enkel ogenblik
Krijg je zomaar ineens een zoen
Het is een blijk van saamhorigheid
Daar wil je dus niets aan doen
Soms in een enkel ogenblik
Voel je een hand langs je rug
Maar omdat het eerlijk gaat
Trek je…
Als de heide bloeit
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.257 waarin insecten diep verzinken
als zij verzot het lokken drinken
dat als een gouden glimlach vloeit
Vogels fluiten een trillend lied
in flirten naar de warme zon
omdat zij een nieuwe dag begon
toen de nacht hen koud verliet
Beuken lijken zich te strekken
alsof zij met hun sterke armen
de hemelboog in diep erbarmen
naar de aarde willen trekken…
in wissels van de tijd
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.090 open ging en
groter werd, de wanhoop
die toen aan me vrat
je nam je wereld mee
van zwijgend handenreiken
de korte liefdeblijken
in het weten van elkaar
we golfden en pasten
wisten van tweeduizend jaar
geschapen als een paar
in wissels van de tijd
ontspoord en anderen bekoord
in levens die zijn uitgewist
toch zo herkenbaar in de
trekken…
laatste party...
hartenkreet
4.0 met 41 stemmen
4.731 hysterisch circus
massaal in
in elkanders armen
snikfestijn
geforceerde stilte voor
slechts één minuut
de beloning jubelt
men zichzelve toe
juichfestijn
'staatsbegrafenis'
toespraken uit cliché's
daverend applaus
emoshow, egoshow
oreerfestijn
trekken van alle
laden uit de
sentimentenkast
*
ik denk aan
pijn in…
De ziel spreekt
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.721 Laat door venstren van uw ogen
Open steeds in lach of leed,
Tot mij binnen dit bewogen
Licht van God, dat leven heet:
Als de zon de morgenregen
In de middag achterhaalt,
Tot de wereld allerwegen
Van hun éne luister straalt,
Zal het masker uwer trekken,
Vóor het in de dood verstijft,
Nog mijn eigen glorie dekken…