5125 resultaten.
Tabernakel
gedicht
2.9 met 37 stemmen
11.958 Het is niet vreemd
dat in deze kou mijn adem
komt: want ik kom
om de wind te warmen.
-------------------------
uit: 'Formosa', 2005.…
Haar dracht
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
772 Omdraaien kan al lang niet meer
de strik is onnodig
kort haar heeft ook wel iets
maar als hij ingehouden vraagt
waarom vandaag en niet morgen
blijft het ijzingwekkend stil
zelfs adem wordt niet gehoord
blauwe ogen spreken allang
geen stoere straattaal meer
zij draait zich wanhopig om
vergist zich in de hoogte van
de donkergrijze stoeprand…
Valide cognitie
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
936 Ik schoffeerde het wierrook
terwijl ik de goden
gunstig wou stemmen
om mij het eten te laten smaken
De tijd inhaleerde mijn adem
en strekte zich uit
zoals een valide cognitie de waarheid
is in een hart vol liefde
maar het bekomen
van de maal brak mijn
maag in tweeën en steunend
op de pilaren van het wantrouwen
verliet de meester…
Kwetsbaar sterk
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.023 Bewust adem ik in.
De vlucht van de dag
kan gaan beginnen
Vouw mijn handen
fluister een gebed.
Even in gedachten.
Op dat moment voel
ik mij kwetsbaar en
toch ook heel sterk.
Deze dag zal ik zwerven
maar nooit ver weg zijn
Vandaag leef ik verder.
God gaat met mij mee
waarheen ik ook ga.
Hij weet waar ik sta.…
De laatste uren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
614 de laatste uren
zoals er veel nog zijn
en zullen gaan
ze sterven in mijn adem weg
zo mijn stappen even klinken
hol weerkaatsend om mij zingen
in het rusten van de nacht
tel ik de kaarsen
één voor één
zie ze vuren
branden
rook verkringen
als de tijd die smeltend leeft
als de nacht die langzaam dag wordt
en ons zo momenten geeft…
dan ik ooit kan verliezen
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
854 ik adem ik leef
ik voel ik geef, meer
dan ik ooit kan verliezen
ik ontkleed waarde van
hoe het hoort te zijn
word meer dan het lichaam
waarin ik woon, meer
dan ik ooit kan verliezen
wolk sluit om mij heen
als warme deken
vogel leent mij haar vleugel
ik zweef boven bomen terwijl ik voorbij
mijn wortels reik, verder
dan ik ooit…
glazen zerk
netgedicht
4.0 met 51 stemmen
2.208 als het hemels dak,
vochtig grijs en
alles omhullend,
het ademen beperkt
vraag ik me af
of zich nu reeds
de contouren vormen
van mijn zielverlaten
glazen zerk,
al doende
het ongewisse
met eeuwigheid
vullend
het uitzicht draagt
niet verder dan heden
morgen,
wat dat ook zij,
lijkt een beeld
uit een verleden
een woord
in…
om op reis mee te nemen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.729 …en vergeet niet te ademen daarginds
voor twee: de weldadige koelte die over
kan waaien als wij dat willen.
…en bezwanger voor mij wolken met
de mooiste muziek, hoorbaar water
van levensbelang.
…en hang mijn fluwelen schaduw
rondom je gestalte wanneer je straks gaat.…
Dobbelsteen
hartenkreet
2.8 met 16 stemmen
1.196 Een silhouet tegen een rode komeet
landt even op aarde om adem te halen
Hij zweeft of hij fladdert, probeert te verdwalen
Hij weet niets of doet net alsof hij niets weet.
Strooit dromen als dubbeltjes gul om zich heen
Slaagt erin steeds zijn gelijk te behalen
Hij fraudeert, om al zijn succes te betalen,
met iedere kant van de dobbelsteen.…
de balans van dood en leven
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
872 in de dof holle nacht
hoorde ik vaag hoorbaar
het rinkelende gekras
in de balans van dood en leven
zilveren sterren geflonker
afgewisseld in ijle broosheid
bonte bergen in bouwval
in het donkere grensland
schimmen roerden zich
in de bevroren winter adem
die stroomde tussen de kier
van de deur van leven en dood…
morgen is van glas
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
1.289 morgen is van glas
de toekomst transparant
met een lichte weerspiegeling van het verleden
je droomt voorzichtig
over morgen
borduurt voort op je ervaring
van vandaag
morgen is van glas
beslagen van mijn adem
herinnering van Dromen over morgen
sijpelen als water uit je handen
geen houvast, oneindig lijkt de val
als je in de overbruggende…
Klankbord
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.543 Een dichter is gestorven
zijn leven werd ontkracht
doordat het einde onverwacht
z’n laatste adem heeft verworven
de man nam alle woorden mee
die hij door zin verheven
poëzie had willen geven
maar helaas het is passé
de mensheid leest gerichter
zijn nalatenschap; zijn werk
en concludeert: dat is toch sterk
van verre is hij zelfs nog dichter…
Een stem en de stilte daarna
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
681 er staat een boom
vlakbij mijn raam
het is een treurwilg
zijn tranen kruipen
naar de winter
losgeraakt
doorheen de nacht
ik wil niet zien
waar de zomer ligt
of waar ik mijn adem
heb achtergelaten
ik vlucht wel verder
op stille voeten
ontkleed mijn dromen
van ster en maan
want de lippen
die mij hebben gekust
ze doofden…
Het jaar doet raar
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
1.173 ---***---
Binnenboel
Raam voor raam
wis ik jouw adem
en je teksten
uit het vuil
wanneer de hemel
strak is, begin ik
aan de buitenboel…
hemelse zucht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
814 als jouw wangen
rusten in mijn handen
jij ze aan mij toevertrouwt
dan laat je ze zonder woorden
toch nog schuchter bevangen
je huid roept met zachtheid
kom, wil je mij dragend raken
ik voel je dan zo tastbaar dichtbij
om je adem te smaken
en de tederheid in je ogen
spreken zomaar als vanzelf
zielsveel van nabij
laat ons samen…
Bosgedicht
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
1.064 Lichtgeurig deinend
schaamteloos ademend
naakt
groen.…
Sintels
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.206 Lig dichtbij, ver van missen
sintels nagloeiend, het vuur
van de vorige avond
vurige tongen
blaas, stook het op
adem als de zachte wind
vermijd het toeval
vertrouw niet op het lot
verstik het nog minder
blaas, stook het op
aangewakkerde vlammen
laat dit laaiend branden
voortdurend, waakzaam
roodgloeiend als de Liefde…
Adem ten leven, vuur en licht
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
739 Adem ten leven, vuur en licht,
liefde, vertrouwen, Aangezicht,
hoop op een toekomst, zachte bries,
fluisterend spreken, teder gebaar,
stem die ons thuisbrengt, woorden waar,
licht in de morgen, avondrood,
weg naar het leven, door de dood,
vriendelijk teken, golvend visioen,
nooit echt te grijpen, hier te doen.…
Binnenkant
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
880 mijn bloed stolt, mijn adem stokt
jouw messcherpe blikken stuiten
tegen de koude hardstenen wand
die mijn ingewanden beschermt
tegen een onvoorzien bruusk attaque
van mijn welgeconserveerde bolster
al mijn schone schijn verbrokkelt
totdat zij volledig oplost in het niets
en jij echt onbeschaamd indringend
recht in mijn kale naakte ziel staart…
Ik ben, jij was
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.458 Gebroken glas
Bloemknop geknakt
Ik ben, jij was
Je bent niet meer
Ik dertig, jij vier
Toekomst afgepakt
Jij daar, ik hier
Leven doet zeer
Je leven liep dood
Voetstapjes uitgevlakt
Je zusje op mijn schoot
Haalde jouw adem weer
Gaf leven nieuwe zin
Zij is, jij bent
Daar geloof ik in…
wintervertrek
netgedicht
3.6 met 28 stemmen
783 dat het moet
de vlinders onder zerken
van vraatzuchtige dagen
wanneer ze rood zijn
en vingers de nachten bergen met
voorgelogen zomers
de stilte komt toch
met het temperen van
hypothesen
een mond vol brandende woorden
bij de adem van vroegere triomfen
en het zoete gewicht, krabbend
aan het nieuwe duister
nog steeds verleid…
Zou kunnen...
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
838 dan valt uiteindelijk het laatste woord
en meteen stopt de tijd
mag ik nog wel ademen
want zover wil jij niet
en tenslotte gaat het nergens over
of toch, nee laat maar
we zwijgen in elkanders naam
en ik kijk door het venster
naar het huis aan de overkant
nergens licht te zien,
de buren schuilen of liggen dood
in hun zetel……
Associaties?
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
624 Blazen schrijversteksten hun
laatste adem uit, verraad de
kleur van inkt, waarin het
neon de twijfel spuit,
breekt alleen het ego in het
zicht van elke morgen, vloeit
het licht door polsgewricht,
verstijfd in een literair gericht van
achter ieder poëtisch aangezicht,
in het zicht van dichterlijke
associaties of het snel
gekozen plagiaat…
Stuifdromen
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
565 De nacht wacht op haar adem,
luistert naar het groeien van de sterren.…
't is altijd daar
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
607 een lippenpaar
dit brengt mij bij haar kleine wil
die door de ether ruist
(wat was, wat is,
wat komt)
juist dààrom
van mij tot jou, ik ademzucht
achter raadselige rozen
die hebben meer kracht dan elders
dit is geen einde nog
vergeet dat niet op onze mond
't is altijd daar
zal altijd in mij zijn
die ik kúste
jij ademt en ik adem…
Weelderigheid
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
425 als ik in het
tintelmaanlicht luister
hoe de adem gonzend
langs je lippen verdwijnt
dan wil ik alleen maar
bijna in je kruipen
in je armen
zoveel zachter nog
dan de plukjes dons
in een hulsel van linnen
als een kat liggen spinnen
op je hartenkloppen
wat sluimerend vertoeven
tussen waken en dromen
als in een onsterfelijke zomer…
waar de wind gaat
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
512 er is weinig dat werkelijk meewaait
als bladeren in je ogen dansen,
met gras dat buigt
door stormkracht
verder likt de regen oude ramen, zichtloos
veel vertekenend
sta maar op en wacht
tot liefde warme woorden brengt
tranen plengen reeds zichzelf, de wederhelft
van ongedwongen vreugde
kun je immer voelen
in de adem die je lacht…
Met gillende sirenes
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
659 Opgelucht haal ik adem:
het gaat om niemand die ik ken
Het antwoord lezen we
vol erbarmen in de ochtendkrant...…
Huizen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
757 Huizen ademen begrip,
koesteren geheimen en
dragen vrede en rust
of worden wild van verlangen:
woon in me, wees geborgen,
ik draag je, voed je tot morgen.…
Het stille puur
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
613 de stille woorden
drijven met de wind
als de adem rond vogels
strelen zacht het water
vloeien samen als kringen
onwrikbare glanzende ringen
als een liefdeblijk
ontwaakt een lelie, zo puur
in het vroegste morgenuur
lichtstreepjes dromen zich
zullen ver van het lommer vandaan
als een boog aan de hemel staan
* Voor Kerima
bij…