26654 resultaten.
Lichaamstaal
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
437 ik volg de sporen in denkbeeldige sneeuw
of zijn het mijn stappen, doch onbetreden
wat ik onthouden moest, ben ik ook al vergeten
want wat ik wist, is te lang geleden
ik heb blinde muren opgetrokken
om kilte te weren die schuurt als zand
ik hou mezelf een universum voor
parallel, en ik sta aan de andere kant
ik luister naar mijn adem
die…
ARGLISTIG
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 er is niets zo geraffineerd
doortrapt en gewiekst
als koel helder water
dat zich beweegt
en begeeft in de meest
lieflijk en listige gedaanten
bij water is niets later
het stijgt en het staat er
verkwikt en het gaat er
weg zinkend strand
zeeft zich door zand
verzuipt in het land
het is niet te derven
zonder water is het sterven…
De coup soleil
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
462 ik hoefde je sculptuur
niet te beitelen
uit het harde zand
zacht en met liefde
beeldhouwde mijn hand
jouw ronde vormen
bekleedde met schelpen
jouw bloemen die zo
nooit zullen verwelken
waste met schuim
van de golven je haar
de coupe soleil was zo klaar
samen hebben we
de komende vloed lang doorstaan
stromend ben je naar zee teruggegaan…
Een ochtend op Callantsoog
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
570 Daar komt een groep
Mensen aan voor wie
Het leven louter dikke mik
Lijkt te zijn, schouders
Gerecht, de blik naar voren
Over de hoofden van anderen
Heen kijkend in het niets -
Het individu volgt ze
Een tijdje op het Callantsoger
Strand, en merkt al binnen
Minuten dat de groep net zo
Los aan elkaar hangt als het zachte
Zand van…
NACHTZOEN
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
862 Galmende, golvende
muziekklanken vervoeren
mijn vloed tot eb
mijn schuim landt
op het strand
mijn lichaam
laaft zich aan
het nog warme zand
als ik naar de hemel kijk
laten de sterren zich
maar wat graag raden
ik zie de opkomende maan
vriendelijk knipogen
naar de ondergaande zon
de zee zich spiegelen
aan mijn avondrust
van…
Verdwaalde gedachten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
447 verdwaalde gedachten vinden vrijheid
daar waar zee de hemel kust
geborgen in sculpturen
dat liggen te pronken in de naaktheid van het zand
gisteren stond er nog een vervallen zandkasteel
die grondig onderhoud behoefde
alle woorden waren immers weggeroofd
doordat het tij ruim baan had gehad
nu worden deze verhalen
voor altijd bewaard…
Over hoop
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
566 Al schrijf je dan over hoop
de wisselval is nooit ver weg
scherper zand strooiend
in holle wandelgangen
van ijdele luchtkastelen
plots lopen gedachten knarsend vast
halen wanhoop binnenboord
gooien je leven overhoop
toch is opschrijven
een soort beginnen
door het verwoorden
van een gevoel
bij het ooit herlezen
denk je: dat dacht…
ken je ook
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
696 ken je ook
dat ontglippen
van wat je dacht
vast te hebben
of de idee je wereld
dagelijks uit de krant
te kunnen knippen,
dat het blijkt
niet meer te zijn
dan een farce,
iets dat was
mijn handen lijken
dan te trillen
alles, ja alles wil als zand
door mijn vingers slippen
zo voelt ook soms
de liefde dralend aan
haast stuurloos…
De scherpe kantjes
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
497 ben ik de druppel
in een regenbui
het blaadje dat
dwarrelt op de wind
een spelend kind dat
zand het einde vindt
ik voel hun
eenheid in bestaan
het samen gaan in
tal van vormen
om zo leven zijn
gestalte te geven
waar harmonie
als warme deken
de scherpe kantjes
laat verdwijnen van
donkere schaduw als
zon te fel gaat schijnen…
Wakker worden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
509 ik word wakker
in een plas van ‘s werelds bloed
niet ’t jouwe noch ’t mijne
al voelt het hartzeer intens
kan het nog harder
nog dieper, nog dichterbij
breng de wapens naar de zee
en zet je neer op het zand
voel de wind op je gezicht
keer terug naar de kern
daar waar ’t ooit begon
in liefde…
Ik moet weg
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
502 ik ben het
spelen verleerd
vingers en handen
doen alles verkeerd
waar vroeger
fantasie snel
gestalte kreeg blijft
de vloer nu akelig leeg
ik filosofeer
denk en probeer
maar de spirit
vonkt helaas niet meer
mijn geest
is bezet met tal
van structuren zonder
ruimte om bij te sturen
ik moet weg
de ballast overboord
naar zand…
Mweya Lodge
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
533 De avond steels gevallen
Over het pokdalige pad van zand
Ons reppend naar de lodge
Spotten we plots aan de wegkant
Iets wat zich sacrosanct voordoet
In mijn afremmende lichtbanen
Wij verwoed met gadgets tekeer gaan en
Snapshots door de neergelaten ramen
Van de lanterende panter maken
Waarna we verrichterzake
Weer stoffig oplossen
In…
Mijn vage zelf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 op van wie ik ben
in gezelschap laat ik mijn lichaam deinen
mijn ogen verwachtingsvol verscholen
achter een goudgordijn van lange haren
lonkend als een ster, met getuite lippen
om te voelen hoe het is
om wereldberoemd te zijn
en dan des te meer mijn vaagheid te ervaren
verscholen achter grote ogen, als een kind
in engelenvleugels van zand…
Zout en zalig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
441 het kan nooit goed
maar die hitte
het niet kunnen pitten
in de zon kunnen zitten
alles verschroeiend
ontzettend vermoeiend
het is altijd wat
we zijn het weer gauw zat
alleen het zilte nat
houdt ons hoofd koel
het scheelt een hele boel
zo is een avond zwoel
met zand aan je voeten
zout op je huid
zo kun je weer vooruit
en mag de…
Heel even
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
573 HEEL EVEN
Ik zit op een bankje
Op een duin op Ameland
Ik voel de wind
En vooral de zon
Ik zie de zee
Het strand, het zand stralen
Ik hoor het helmgras wapperen
Als een kuif op ‘n jongens-kruin
Ik ervaar het zoet en zout
Maar ook het zilt
Ik besef hoe mild
Ook de mens mag zijn
Ik ben nu die mens
Die dit beleeft
Heel even…
Leefnet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
595 Wat er van dat fout geweven lieve leven
even bleef, het leefnet op het land getorst
een druppelspoor van vocht
tranen op een allerlaatste sparteltocht
aan die overkant op tanden knarsend zand gemorst:
Nooit meer samen zilten in het zoet van zee.…
De bries van blauw
netgedicht
4.6 met 31 stemmen
411 ze fladderen
landen heel
zacht op de
korrels zand
van het strand
een kleurig
bewegende rand
aan de zee
die om het zout
was verkozen
wij te midden van
de opengevouwen
vleugels toch
aan de teugels op
de bries van blauw
op de klapwiek
van stilte spreekt
schakering zijn spel
van verzameling
ongelijke delen
die toch als
kameleons…
Rust Haiku
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
505 Geen journaal kijken
Geen actualiteiten
Wat geeft dat een rust
Even geen Op1
Geen Jinek of Eenvandaag
Nieuwsuur overslaan
De nieuwskijker staakt
Neemt vakantie van het nieuws
Geen discussies meer
Ik wil geen debat
Ben polarisatie zat
Tijd voor groot verlof
De deur trek ik dicht
Blote voeten in het zand
Wind, zon, zee…
niet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
514 de zee is niet
het lijfbezaaide zomerstrand
de buiken verankerd in het hete zand
de zee is niet
hengelaars op de pier
hangend aan hun stok verstokt
de zee is niet
vissersboten zwalpend op de groene golven
gevangen in hun netten
de zee is zelfs niet
meeuwen die schreeuwen in de branding
of een zon die ondergaat in zee
de zee is alleen…
Zilte golfjes
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
400 ik heb
mijn liefde
voor jou
verpakt in
zilte golfjes
mooie woorden
rollen langs
het strand
zo hier en daar
met schuimig kuifje
dat dus met
kus zomaar
op je lange
winters witte
benen belandt
wij kenden
al het strand de
zomerse warmte
van het hete zand
ook bij de eilanden
gelukkig hebben
de meeuwen daar
geen randstadmanieren…
Ademloze tijd
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
772 onder het draaien van
de sterren en de helwitte
zon buigt het zand zich
over verdronken ogen
en verscheurde kelen
in sneeuwblinde uren
cirkelt een zwarte gier
met trage vleugelslag
boven het onheelbare
dit is de ademloze tijd
geesten verdwijnen uit
ontbladerde bomen
om samen te smelten
met de sporen van
verschroeide doden…
Lagesnelheidslijn
snelsonnet
4.0 met 1 stemmen
856 Van Amsterdam naar Brussel in twee uur
De Fyra zou dan eindelijk gaan zoeven
Maar hij hangt aan elkaar met losse schroeven
Onaf, vijf jaar te laat en veel te duur
Dus Kamer, laat niet langer met je sollen
En zorg maar dat de koppen wél gaan rollen…
Stenenrivier
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
800 Hoewel ik niet in een Hogere
Macht geloof, heb ik vandaag
in Sofia een kerk bezocht
23 jaar geleden, was ik op een
haartje na, zo goed als dood
Terwijl ik in de kathedraal liep
tikte mijn hart gewoon door
Ofschoon mijn hoofd haperde
en zich plots realiseerde dat
mijn leven goed is hersteld
Een kaars als symbool van gebed heb
ik niet…
Schroefje
snelsonnet
3.1 met 32 stemmen
3.243 Men luistert hier heus geen prinsesje af
Zolang zij niets bijzonders kan vertellen;
Vandaar dat ik verwonderd vast moet stellen:
Irene's dochter is een beetje maf.
Maar ook bij moeder zat een schroefje los.
Die werd zelfs afgeluisterd in het bos.…
Ochtendbos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
522 Bladeren vergelen, kleuren dansen in de zon
het ochtendbos ontwaakt, het licht herwon
ik volg de paden, fiets op golvend terrein
kijk steeds rondom om hier stil te zijn
De vogels vliegen, eenden in de sloot
Een moeder brengt hier haar jonkies groot
De schapen grazen, blijven rustig staan
Laten die fietser gewoon maar gaan
In dit bos kan…
Verliezingsdag
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
523 De roodgestipte uitgevouwen lijsten,
op de politieke voorkeur
van de kiezers gesorteerd,
laten, terwijl de dag veravond,
door het geknars van kandidatentanden
de spanning
meer, want luider, hoorbaar zijn.
Wanneer dan, door verschil in hoogte
van de stapels uitgebrachte stem,
zich de waarheid heeft getoond,
spreekt de daaruit blijkende verliezer…
Nostalgie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
569 De kolenboer verkocht nog antraciet
Ik moest een zak gaan halen met mijn step
En die verdween dan in de zware klep
Van onze zwarte kachel in Hoogvliet
We woonden in een industriegebied
Met Sjors en Sjimmie, Donald Duck en Pep
De kolenboer verkocht nog antraciet
Ik moest een zak gaan halen met mijn step
We waren nog bevreesd voor Sint en Piet…
Plaspil
snelsonnet
4.7 met 6 stemmen
554 Als er te weinig vocht wordt afgedreven,
Dan krijg je op den duur een groot probleem.
Je krijgt een ziekte met de naam oedeem,
En ja, dan worden pillen voorgeschreven.
Een puike plaspil komt dan als geroepen,
Alleen het plassen komt wel op als poepen.…
Graffiti-taal
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
464 Monsieur Chapeau, wat weet ge het niveau
Op deze site weer aardig op
te krikken
Uw weerzin tegen Poetin aan
te dikken
Met defaeceren, uitwerpsels
en zo
Verdiep u in het snelsonnet terdege
En laat die graffiti-taal achterwege…
een bed van blauwe bloemen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
641 met doffe huid gingen wij
door geweld door
ijzer en ijs
duizendmaal gaven we tol
om door te kunnen gaan
onze ogenglans was gebroken
we zagen een gouden schijn
op de vleugels van de
roofvogel daarboven
we braken bloemen in
het gras we zouden wachten
op het rijzen van de dag
op het wijken van de tijd
de tijd was iets en niets…