Alle inzendingen over als zand door de vin

26654 resultaten.

Sorteren op:

Lichaamstaal

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 437
ik volg de sporen in denkbeeldige sneeuw of zijn het mijn stappen, doch onbetreden wat ik onthouden moest, ben ik ook al vergeten want wat ik wist, is te lang geleden ik heb blinde muren opgetrokken om kilte te weren die schuurt als zand ik hou mezelf een universum voor parallel, en ik sta aan de andere kant ik luister naar mijn adem die…
Iniduo30 september 2013Lees meer >

ARGLISTIG

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 517
er is niets zo geraffineerd doortrapt en gewiekst als koel helder water dat zich beweegt en begeeft in de meest lieflijk en listige gedaanten bij water is niets later het stijgt en het staat er verkwikt en het gaat er weg zinkend strand zeeft zich door zand verzuipt in het land het is niet te derven zonder water is het sterven…

De coup soleil

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 462
ik hoefde je sculptuur niet te beitelen uit het harde zand zacht en met liefde beeldhouwde mijn hand jouw ronde vormen bekleedde met schelpen jouw bloemen die zo nooit zullen verwelken waste met schuim van de golven je haar de coupe soleil was zo klaar samen hebben we de komende vloed lang doorstaan stromend ben je naar zee teruggegaan…

Een ochtend op Callantsoog

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 570
Daar komt een groep Mensen aan voor wie Het leven louter dikke mik Lijkt te zijn, schouders Gerecht, de blik naar voren Over de hoofden van anderen Heen kijkend in het niets - Het individu volgt ze Een tijdje op het Callantsoger Strand, en merkt al binnen Minuten dat de groep net zo Los aan elkaar hangt als het zachte Zand van…

NACHTZOEN

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 862
Galmende, golvende muziekklanken vervoeren mijn vloed tot eb mijn schuim landt op het strand mijn lichaam laaft zich aan het nog warme zand als ik naar de hemel kijk laten de sterren zich maar wat graag raden ik zie de opkomende maan vriendelijk knipogen naar de ondergaande zon de zee zich spiegelen aan mijn avondrust van…

Verdwaalde gedachten

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 447
verdwaalde gedachten vinden vrijheid daar waar zee de hemel kust geborgen in sculpturen dat liggen te pronken in de naaktheid van het zand gisteren stond er nog een vervallen zandkasteel die grondig onderhoud behoefde alle woorden waren immers weggeroofd doordat het tij ruim baan had gehad nu worden deze verhalen voor altijd bewaard…
LadyLove6 januari 2015Lees meer >

Over hoop

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 566
Al schrijf je dan over hoop de wisselval is nooit ver weg scherper zand strooiend in holle wandelgangen van ijdele luchtkastelen plots lopen gedachten knarsend vast halen wanhoop binnenboord gooien je leven overhoop toch is opschrijven een soort beginnen door het verwoorden van een gevoel bij het ooit herlezen denk je: dat dacht…

ken je ook

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 696
ken je ook dat ontglippen van wat je dacht vast te hebben of de idee je wereld dagelijks uit de krant te kunnen knippen, dat het blijkt niet meer te zijn dan een farce, iets dat was mijn handen lijken dan te trillen alles, ja alles wil als zand door mijn vingers slippen zo voelt ook soms de liefde dralend aan haast stuurloos…

De scherpe kantjes

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 497
ben ik de druppel in een regenbui het blaadje dat dwarrelt op de wind een spelend kind dat zand het einde vindt ik voel hun eenheid in bestaan het samen gaan in tal van vormen om zo leven zijn gestalte te geven waar harmonie als warme deken de scherpe kantjes laat verdwijnen van donkere schaduw als zon te fel gaat schijnen…

Wakker worden

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 509
ik word wakker in een plas van ‘s werelds bloed niet ’t jouwe noch ’t mijne al voelt het hartzeer intens kan het nog harder nog dieper, nog dichterbij breng de wapens naar de zee en zet je neer op het zand voel de wind op je gezicht keer terug naar de kern daar waar ’t ooit begon in liefde…

Ik moet weg

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 502
ik ben het spelen verleerd vingers en handen doen alles verkeerd waar vroeger fantasie snel gestalte kreeg blijft de vloer nu akelig leeg ik filosofeer denk en probeer maar de spirit vonkt helaas niet meer mijn geest is bezet met tal van structuren zonder ruimte om bij te sturen ik moet weg de ballast overboord naar zand…
wil melker5 augustus 2017Lees meer >

Mweya Lodge

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 533
De avond steels gevallen Over het pokdalige pad van zand Ons reppend naar de lodge Spotten we plots aan de wegkant Iets wat zich sacrosanct voordoet In mijn afremmende lichtbanen Wij verwoed met gadgets tekeer gaan en Snapshots door de neergelaten ramen Van de lanterende panter maken Waarna we verrichterzake Weer stoffig oplossen In…
Henk Jonker17 januari 2019Lees meer >

Mijn vage zelf

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 421
op van wie ik ben in gezelschap laat ik mijn lichaam deinen mijn ogen verwachtingsvol verscholen achter een goudgordijn van lange haren lonkend als een ster, met getuite lippen om te voelen hoe het is om wereldberoemd te zijn en dan des te meer mijn vaagheid te ervaren verscholen achter grote ogen, als een kind in engelenvleugels van zand…
Zywa19 juni 2019Lees meer >

Zout en zalig

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 441
het kan nooit goed maar die hitte het niet kunnen pitten in de zon kunnen zitten alles verschroeiend ontzettend vermoeiend het is altijd wat we zijn het weer gauw zat alleen het zilte nat houdt ons hoofd koel het scheelt een hele boel zo is een avond zwoel met zand aan je voeten zout op je huid zo kun je weer vooruit en mag de…
Erna Kagenaar13 augustus 2020Lees meer >

Heel even

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 573
HEEL EVEN Ik zit op een bankje Op een duin op Ameland Ik voel de wind En vooral de zon Ik zie de zee Het strand, het zand stralen Ik hoor het helmgras wapperen Als een kuif op ‘n jongens-kruin Ik ervaar het zoet en zout Maar ook het zilt Ik besef hoe mild Ook de mens mag zijn Ik ben nu die mens Die dit beleeft Heel even…

Leefnet

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 595
Wat er van dat fout geweven lieve leven even bleef, het leefnet op het land getorst een druppelspoor van vocht tranen op een allerlaatste sparteltocht aan die overkant op tanden knarsend zand gemorst: Nooit meer samen zilten in het zoet van zee.…

De bries van blauw

netgedicht
4.6 met 31 stemmen aantal keer bekeken 411
ze fladderen landen heel zacht op de korrels zand van het strand een kleurig bewegende rand aan de zee die om het zout was verkozen wij te midden van de opengevouwen vleugels toch aan de teugels op de bries van blauw op de klapwiek van stilte spreekt schakering zijn spel van verzameling ongelijke delen die toch als kameleons…
wil melker5 februari 2023Lees meer >

Rust Haiku

netgedicht
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 505
Geen journaal kijken Geen actualiteiten Wat geeft dat een rust Even geen Op1 Geen Jinek of Eenvandaag Nieuwsuur overslaan De nieuwskijker staakt Neemt vakantie van het nieuws Geen discussies meer Ik wil geen debat Ben polarisatie zat Tijd voor groot verlof De deur trek ik dicht Blote voeten in het zand Wind, zon, zee…

niet

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 514
de zee is niet het lijfbezaaide zomerstrand de buiken verankerd in het hete zand de zee is niet hengelaars op de pier hangend aan hun stok verstokt de zee is niet vissersboten zwalpend op de groene golven gevangen in hun netten de zee is zelfs niet meeuwen die schreeuwen in de branding of een zon die ondergaat in zee de zee is alleen…
KarelMaria17 augustus 2023Lees meer >

Zilte golfjes

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 400
ik heb mijn liefde voor jou verpakt in zilte golfjes mooie woorden rollen langs het strand zo hier en daar met schuimig kuifje dat dus met kus zomaar op je lange winters witte benen belandt wij kenden al het strand de zomerse warmte van het hete zand ook bij de eilanden gelukkig hebben de meeuwen daar geen randstadmanieren…
wil melker17 februari 2024Lees meer >

Ademloze tijd

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 772
onder het draaien van de sterren en de helwitte zon buigt het zand zich over verdronken ogen en verscheurde kelen in sneeuwblinde uren cirkelt een zwarte gier met trage vleugelslag boven het onheelbare dit is de ademloze tijd geesten verdwijnen uit ontbladerde bomen om samen te smelten met de sporen van verschroeide doden…
J.Bakx26 maart 2025Lees meer >

Lagesnelheidslijn

snelsonnet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 856
Van Amsterdam naar Brussel in twee uur De Fyra zou dan eindelijk gaan zoeven Maar hij hangt aan elkaar met losse schroeven Onaf, vijf jaar te laat en veel te duur Dus Kamer, laat niet langer met je sollen En zorg maar dat de koppen wél gaan rollen…

Stenenrivier

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 800
Hoewel ik niet in een Hogere Macht geloof, heb ik vandaag in Sofia een kerk bezocht 23 jaar geleden, was ik op een haartje na, zo goed als dood Terwijl ik in de kathedraal liep tikte mijn hart gewoon door Ofschoon mijn hoofd haperde en zich plots realiseerde dat mijn leven goed is hersteld Een kaars als symbool van gebed heb ik niet…

Schroefje

snelsonnet
3.1 met 32 stemmen aantal keer bekeken 3.243
Men luistert hier heus geen prinsesje af Zolang zij niets bijzonders kan vertellen; Vandaar dat ik verwonderd vast moet stellen: Irene's dochter is een beetje maf. Maar ook bij moeder zat een schroefje los. Die werd zelfs afgeluisterd in het bos.…

Ochtendbos

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 522
Bladeren vergelen, kleuren dansen in de zon het ochtendbos ontwaakt, het licht herwon ik volg de paden, fiets op golvend terrein kijk steeds rondom om hier stil te zijn De vogels vliegen, eenden in de sloot Een moeder brengt hier haar jonkies groot De schapen grazen, blijven rustig staan Laten die fietser gewoon maar gaan In dit bos kan…

Verliezingsdag

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 523
De roodgestipte uitgevouwen lijsten, op de politieke voorkeur van de kiezers gesorteerd, laten, terwijl de dag veravond, door het geknars van kandidatentanden de spanning meer, want luider, hoorbaar zijn. Wanneer dan, door verschil in hoogte van de stapels uitgebrachte stem, zich de waarheid heeft getoond, spreekt de daaruit blijkende verliezer…

Nostalgie

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 569
De kolenboer verkocht nog antraciet Ik moest een zak gaan halen met mijn step En die verdween dan in de zware klep Van onze zwarte kachel in Hoogvliet We woonden in een industriegebied Met Sjors en Sjimmie, Donald Duck en Pep De kolenboer verkocht nog antraciet Ik moest een zak gaan halen met mijn step We waren nog bevreesd voor Sint en Piet…

Plaspil

snelsonnet
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 554
Als er te weinig vocht wordt afgedreven, Dan krijg je op den duur een groot probleem. Je krijgt een ziekte met de naam oedeem, En ja, dan worden pillen voorgeschreven. Een puike plaspil komt dan als geroepen, Alleen het plassen komt wel op als poepen.…

Graffiti-taal

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 464
Monsieur Chapeau, wat weet ge het niveau Op deze site weer aardig op te krikken Uw weerzin tegen Poetin aan te dikken Met defaeceren, uitwerpsels en zo Verdiep u in het snelsonnet terdege En laat die graffiti-taal achterwege…
Max30 oktober 2022Lees meer >

een bed van blauwe bloemen

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 641
met doffe huid gingen wij door geweld door ijzer en ijs duizendmaal gaven we tol om door te kunnen gaan onze ogenglans was gebroken we zagen een gouden schijn op de vleugels van de roofvogel daarboven we braken bloemen in het gras we zouden wachten op het rijzen van de dag op het wijken van de tijd de tijd was iets en niets…
J.Bakx18 juni 2024Lees meer >