2552 resultaten.
Plezierstorm
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.151 oktoberstorm
bouwen we onze luchtkastelen
met glazen ophaalbrug
en doorzichtige kantelen
in ongrijpbare dimensies
in een door wind geboetseerde vorm
Boven de bodemloze slotgracht
wemelt het van herfstvertier
vliegende vissen van snippers papier
voortgedreven door windkracht acht
In de toren duizend ramen
al het buiten giert naar binnen
klanken…
Het Zoldertje
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.254 de beat dreunde er door opgeblazen rook
stemgeluid van schorre kelen klonken
als vage klanken in de verte uit het donker
jouw geur overtroffen het zweet dat gestroomlijnd
langs je schouder naar beneden gleed
mijn ogen volgden met stil verlangen
de stroom van kleine straaltjes naar omlaag
elke beweging veranderde de richting
terwijl…
zing mijn dicht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
847 zing mijn dicht
met rollende lippen
als een golvende stroom
langs milde oevers
met sprietend gras
voer mee met de
waterige letters
in noten gevangen
en vind de melodie
in een draaiende kolk
daar vormen zij
benedenwaarts gericht
een spiraal van klanken
waar de echo luistert
haast onhoorbaar
naar prille woorden
zo vindt mijn dicht…
Daar waar
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
959 Daar waar ik in het donker liep
en zelfs de echo geen klank na liet
daar heb ik zacht mijn tranen gehuild
van bitterheid en intens verdriet.
Daar waar het donker eenzaam was
en ik alleen mijn stappen heb gezet
waar rust mijn hart opnieuw beroerde
na het smeken van mijn hulpgebed.…
In Lecto - in bed 5 december
gedicht
3.0 met 48 stemmen
17.311 De wilde paringsdans van wind en regen
krijgt meer en meer de klank van marsmuziek
die vrijen wil en in het voor en tegen
de zijde kiest der boerse erotiek,
en die heeft nooit naast tederheid gelegen.…
De dame en de Jongeheer.
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
2.200 Haar elegante vingers tastten en vonden
de gevoeligheid van die mooie jongeheer
zacht zweven klanken door de atmosfeer
van strelende handen en kussende monden
zijn hardheid vertoont nimmer slap gedrag
hij staat klaar als `n stevige persoonlijkheid
maakt waar wat hij vóórstaat in redelijkheid
een spel waarin hij beminnelijk winnen mag
haar…
Diminuendo
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
911 Stilaan gaan de harde dingen weerom wijken
en komt het tere licht en groen eraan;
de zoete klanken in de zomereiken,
ze doen de harten andere wegen gaan.
Zo graag wil ik met open handen leven,
maar 'k sluit ze telkens weer om wat kwaad geld;
wat is het toch dat onze ziel doet beven
alsof de beste dingen zijn geteld?…
Chuck
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.178 sluike haar
een grauw gezicht, getekend door het leven
een monument door grote haast omgeven
geen tijd voor rauwe stem en een gitaar
een allochtoon werd echte Hagenaar
zijn geest is in de tijd van toen gebleven
in jaren van een onbelemmerd zweven
de heimwee sluipt door heel zijn repertoire
muziek ontstijgt het Haagse stadsrumoer
de klanken…
Had ik niet het lied
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
1.093 Had ik niet het lied
dan had ik niet het ritme
en niet de eindeloze deining
van de tekst in mijn hoofd
De melodie neemt me mee
op golven van klanken
Hij draagt zo de woorden
op verre vleugels van gevoel
Een lied van de wind
Lied van onze dromen
Een lied van de angst
en voor altijd de spijt
Lied van gaan en van komen
van toch weer…
Fluisterregen
netgedicht
4.2 met 26 stemmen
1.045 ik voel jou in mijn vingertoppen
je woont nog in mijn huid
elke kleur draagt jouw geluid
in klank hoor ik het kloppen
hoeveel tijd is al verleden
sinds mijn wereld werd gekanteld
en het leven zwart gemanteld
in dagen die door nachten gleden
in de spiegel zie ik jouw gezicht
voel je schaduw achter mij
waar ogen branden in het lome licht…
Snuif wierook
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
801 de deur
gaat dicht
geeft zicht op
lange gangen die
met gebed en
contemplatie
zijn behangen
draag een pij
die ik gekozen heb
omgord het touw
met knopen die
gestrikt zijn
door een toekomst
zonder jou
ik orgel klanken
voel mijn knieën
op gebedenbanken
laat de knopen
glijden langs het
schaamrood van mijn
ongebruikte dijen…
Zoals ik Ben
hartenkreet
4.4 met 33 stemmen
3.452 Herinner mij zoals ik ben
Zoals je me hebt gekend
Warrige rode krullenbol
Lief en vol temperament
Herinner mij zoals ik ben
Blijmoedig zachte vrouw
Vervuld van wilde passie
Alles wilde delen met jou
Herinner mij zoals ik ben
Stralend als het zonnelicht
De klanken van mijn hart
In mooie woorden gedicht
Herinner mij zoals ik ben
Zoete…
Een verdoolde.
poëzie
3.1 met 24 stemmen
8.451 Nu is zij dood - -
haar kleine hart
kan niet meer zeggen wat het mart,
en beide ogen zijn gedoofd;
‘k heb in hun gloed heel lang geloofd;
haar lippen zijn van klank ontdaan,
nu zij voor goed is heen gegaan.
Zo sluipend stil is zij verdwenen;
zij ging voor altijd van mij henen
het leven in, dat flonk’ring bood…
Nu is zij dood!…
Pianospel
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.169 Victoriaanse huis
Een terts
Verandert de harmonieuze muziek
Tot een ongemakkelijke compositie
Een zacht gekraak
Van de houten trap
Doorbreekt de melodie
Vol bewondering kijkt ze toe
Naar zijn uiting van gevoel
Weerklinkend door de vele kamers
Een magnifieke apotheose
Wijst op een naderende breuk
Tussen man en snaarinstrument
Klanken…
De Ziel
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.157 Vormloos vol
de leegte voorbij
geen behoefte aan het ego
geen tijdsbesef
Mistige flarden
van vergeten landschappen
verdronken oorden
luchtige schouwspelen
Wetend, voorbij de herinnering
Ziende, voorbij het oog
snelheid niet te begrenzen
een schicht in een eon
Klank en ritme
kleurrijk geheel
vloeiende bewegingen
verstilde portretten…
Lente in Vlaanderen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
933 Buiten waait de wind en in mijn hoofd
begint een melodie in lage klanken
Zou je me horen boven de wind uit
voel je mijn zielenkus en zwijg je
laat je me de zwaartekracht ontdekken
Verander in een pluisje en verken
de weg naar Dadizele en voel
windstoten en vlagen regen
Zul je voorzichtig zijn, mijn lief?…
vlaagt een orgel vaag een lied
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
736 takken in
verbaal geweld van
bomen die maar niet
tot lente willen komen
ik kan geen rots
verpulveren zoals ijs,
mijn waterstromen
worden steeds gespleten
door obstakels
op hun lange reis
ooit gaan ze weer
samen vloeien
in de delta bij de zee
water zal zichzelf herkennen
want het kabbelen neemt
herinneringen mee
dan zullen klanken…
Om jou
hartenkreet
2.9 met 16 stemmen
2.300 Om jou
zal ik mij baden
in de geuren van oranjebloesem
en zingen zacht begerend
als de klanken van een harp.
Om jou
dans ik de zoete dans
van strelen en behagen
en sterf ik nachten lang
bij zacht gekreun.…
op het kussen van de avond
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
827 voel zachte klanken
in een eindeloze stoet, geluiden van nergens
en overal
wanneer daglicht en schaduw
zijn woorden verlaten
op zoek gaan
naar losgebroken schimmen van de ziel;
het weten dat alles leeft
in open zicht
en dat, gedragen door het sterven,
verwachting terugkantelt
in kleine fonteinen, ongevraagd
en vaak hoger…
Zwikken
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
790 rug aan rug
elkaars letters en de koffie
valt ditmaal niet verkeerd
ogen staren onverbloemd
duidelijke taal naar een
rode blos waar wangen
een lach laten vallen
in dat ene kuiltje
langs lippen bloot danst
lonken naast verleiden
ik voel mij even mooi
en swijlens voeten
vochtige zandkorrels
schijn laten stralen
zingen zachte klanken…
Toe, lach nog eens
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.542 snoeten van nieuwsgierige
kikkers tussen het groene blad
de begeleiding kwaken
je bruist muziek in elke beweging
danst het kabbelende water als
een volleerd ballerina moeiteloos
tot een spetterend ballet
druppels swingen in het rond
kleine parelende blikvangers
die je vrolijkheid terugkaatsen
je echoot je schater in de lucht
vangt de klanken…
Gedeeld natuur/geluk
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
637 gedwee naar bollen
een betoverend bloemenfeeëriek
deed gisteren menig hart sneller kloppen
met ogen wijd open
wat een prachtig schouwspel
vloeit hier in elkaar over
bij het ruisende requiem
van vrolijke klanken
een blijde lentegaard
toont de keukenhof al zestig jaar
zijn schoonheid in miljoenen
bloeiende bloembollen
dat loutert…
Diepgeworteld
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
647 Dagen worden langer uit verlangen
waar ook sterven steeds meer nadert
ondanks de lach en het plezier
klanken van Vivaldi
met verf van Vermeer geschilderd.
Het palet des levens
kent naast kleuren ook zwart en wit.…
HET HELENDE WOORD
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
625 In jouw zachte, warme klanken
blijft een droom van licht verborgen
die wat mensen wil bedanken.
Mensenkinders dansen, springen
op muziek die slepend speelt
en verdriet doormidden deelt:
luister hoe de vogels zingen.…
Weer jarig zijn
netgedicht
3.6 met 30 stemmen
4.773 Laat dankbaarheid je dagen sieren,
verheug je om het licht dat straalt,
om bloemen, vogels, klank en beelden,
om alles wat een lied verhaalt,
en leef je leven ongedwongen,
in vrijheid en in blije moed;
dan groeit geluk en levensvreugde
bij jou en al wie jij ontmoet.
Voor de verjaardag van Margreet binnenkort...…
Verlatenheid groeit in kristal
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
642 zat
verdwijnen zal dat puin
granieten bloemen
hakken zich in steen
in zwartbasalten dromen
zal lava tot zijn stolsels komen
mijn stalen hand verploegt
de rots tot ongenaakbaar zijn
mijn tuin gaat heen en
steen ontluikt in stil bestaan
de tijd ontkent het
haastig slaan der uren
stilte zal nog langer duren
in leegte zonder klank…
Slechts een andere naam
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
567 Is de concertzaal dicht
dan speel ik jouw sonaten
weet mij even toegelaten in
een afgewogen muzikaal evenwicht
waar de klanken zich gaan splitsen
in een nooit gespeelde noot
hoor ik jou weer aan, ontbloot
door verplichte akkoorden en
alle goed bedoelde woorden
voel ik mij weer verlaten.…
Adagio
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
817 De klarinet strooit zijn gecomponeerde
klanken, over bergen uit gestrekt als
groene weide, waar leven verborgen is,
in rivieren diep, door het heelal.
Meezwenkend, op de vleugels van een
adelaar, genietend van lucht en
licht zwevend als een los gekomen ziel
vrij van het aardse bestaan.…
God kwam voorbij
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
684 Door het lentelover ruist ‘t zacht
gelijk de klanken uit het generlei
Ongehoord door de buitenwacht
kwam God plots ineens voor mij
In de stilte klinkt ’t fluisterzacht
als het kabbelen van het eb getij
Ik heb louter liefde meegebracht
want ik kwam plotseling voorbij
Door het ruisen klinkt ’t gezang
van misschien wel de andere zij
Vrees…
bloesemkinderen
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
729 oh aarde, laat mij wonen
in de duizend ramen
in de schoot van ieder zicht
laat stilte mij herkennen
wanneer ik loop naast kinderogen, donker
door verlatenheid
ik zal de spraak van het vergankelijke bewaren
maar geef hen de klanken van het licht
ook al weten zij niet
waar ze kijken moeten, waar de weg is
zonder schreien
het open…