8981 resultaten.
liefde dichtbij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.123 jouw rug
allebei wakker
was taal overbodig
was buiten ver
was de rivier dichtbij
de hond als sfinx
alsof hij zeggen wou
de tijd is een verzinsel van de woestijn
wel heel dichtbij als kind
vogels fluiten toch niet
als de winter begint?…
eindeloos
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
850 eindeloos lang wil ik met je wandelen
eindeloos lang met je onderhandelen
hoe ver wij de verte kunnen gadeslaan
hoe ver horizon verwijderd is van maan
zoeken waar oneindigheid verdwijnt
bedenken hoe lang eeuwig duurt
waar ‘t verdwijnpunt weer verschijnt
als je nauwkeurig in het uitzicht tuurt
eindeloos lang wil ik met je lopen
om te genieten…
Mijn hulp
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
533 Ik zou niet weten wat ik schrijven moet
Als jij mijn muze mij niet assisteerde
Hoelang heb ik niet op dit vers gebroed
Waardoor bijna heel mijn brein verteerde
Jij bracht mij woord voor woord de regels aan
Ze vormden voor mijn oog jouw gestalte
De ware glans van zon, sterren en maan
De vertolking van ‘t hoogste gehalte
Ach, dat mijn vers…
TERRA INCOGNITA
gedicht
4.2 met 4 stemmen
2.231 Weet dat je ver bent, vader,
in een ander land bent.
Soms spiegelt mijn gelaat in ’t glas,
dan, even, lig je voor mij open,
ben je dichterbij dan ooit.…
Die dieper snijden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
462 op
de wereld wist ik had
me gewoon vergist
in het bestaan van de
maatschappij met zoveel
bijdehandjes die vochten
voor hun plaats desnoods
met vuist en tandjes
ik heb hun bestaan
toegegeven ging in
stilte ver van de drukte
in een wereld zonder
haast en angsten leven…
Alles in de wind
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
567 Hoe ver moet je reizen om
weer thuis te komen?
Het is de wind die in je hoofd klimt.
Hoeveel gedempte putten
en doofpotten nog?
Hoe ver is dichtbij
en wanneer keert het tij?
Het is de wind die een nieuw lied begint.…
Adem van de Hemel
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.121 Hoog gaan de wolken langs de Hemel
Ik kwam van ver gevlogen
En zoek in de verste verten een rustpunt
Daar waar de hemel rust op haar bogen
Machtig staan bergen aan het einder
Leunend tegen reusachtige wolken
Op de loden bodem van de tijd
Mijn land zo stil en wijd
Wachtend op de sluier
Waarmee de nacht hen dekken zal
Ver gaat mijn blik,…
bitter bosnië
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
771 telkens als ik opzie
vers beeld van redeloze
moordenaars uit haat
ver weg is al onstuitbaar dichtbij
wanneer ik grenzenloos mag delen
in ziekelijk vernietigen
van schuldloos leven
vandaag mag dicht bij mij
een minderheid reeds eisen
dat zuivering geschiedt
een democratisch recht
wanneer komt het moment
dat ik uit haat en zinloos
hetzelfde…
Kauwtjes in Groningen
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
829 dag opnieuw wat er gebeurt
in deze rommelige buurten,
geen oordeel, geen vonnis
laten ze horen,ze keuvelen,
preuvelen, schudden hun veren,
ze leven een blauwzwart leven,
kijken en verwonderen zich,
fel glinsteren hun oogjes,
over deze stad vol stenen…
De Vogels
poëzie
2.6 met 14 stemmen
3.043 Een fikse vogel
Gaat bijna zo gauw als een kogel;
Doch in zijn kooi
Vliegt hij nooit zo ver of zo mooi.
Zijn jassen en japonnen, enfin al zijn kleren,
Noemt een vogel: 'mijn veren';
En een kanarie heeft heel veel
Van een jonge juffrouw in 't geel.…
de taptoe
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
617 als ver, verder weg dan
jachtpad en braamstruik
boven de kazerne
de taptoe schalt
ben ik nog
te dicht, te dicht naast jou
mijn lief
en geloof me
ook langs, bolderplaats
kaalwild, ketel en
beukenoot
dan ook nog mijn lief…
de taptoe
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
660 als ver, verder weg dan
jachtpad en braamstruik
boven de kazerne
de taptoe schalt
ben ik nog
te dicht, te dicht naast jou
mijn lief
en geloof me
ook langs, bolderplaats
kaalwild, ketel en
beukenoot
dan ook nog mijn lief…
nieuwe takken
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
745 uit oude open wonden
schieten scheuten
jonge takken
nieuwe knoppen
verse blaren
bloemen
een wandelende
bloem boom tak
vertakking bloesem
knop kelk vrucht…
Nieuw leven
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.001 Geaderd glas
breekt de slanke hals
en schenkt vocht
aan nieuw leven
bewogen
bewegen handen
in de armen
van een engel
ver weg van hier
groeit afstand
dichterbij over
golven van de zee…
BAAS BOVEN BAAS
snelsonnet
3.4 met 66 stemmen
5.695 Een rit naar Paling City met ‘n taxi
ver na het middernachtelijke uur
is al met al tóch al behoorlijk duur
dus ik verbaas mij over haar reactie:
Toen de chauffeur zei: “Da’s dan dertig pop”
deed zij daar nog een schepje bovenop.…
hogere gedachten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
988 hoger
golven
de gedachten
als een zee
zo wijd
en zijd
hoger
schijnen
de gedachten
als een ster
zo licht
vol zicht
hoger
alomvattend
hoger
zo ver
voorbij de tijd
is de gedachte
werkelijkheid…
Maartje Pieck
snelsonnet
4.1 met 41 stemmen
2.189 Als hier een kind vermoord is en verkracht
Is dit gebeurd door duistere personen
Die ver van huis in opvangcentra wonen –
Die worden daar tenminste van verdacht.
In feite echter komt het meeste kwaad
Vaak van de mensen uit de eigen straat.…
de zee
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
563 ik hoorde haar lokroep
daar ver benee.
golven komen en gaan
ik volg ze gedwee.…
Teveel
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.620 ik dwaal weer
te ver af
onwetend over
wat ik vinden mag
maar ik kan
echt niet anders
dan mijn gevoel
beschrijven
beleven en geven
in stilte raken
en geraakt worden
zo wil ik leven
toch ben ik bang
dat ik met al
mijn schrijven
teveel heb gezegd…
RECONSTRUCTIES
snelsonnet
3.9 met 14 stemmen
1.425 Er schijnen oude helden terug te keren
Van Klukkluk tot aan Freddy Mercury
En zo verwart men nep met nostalgie
En imiteren met reïncarneren
Maar ongeacht de grime of wat ze zeggen:
Hoe alles wás blijft zeer van die ver wegge…
fluisterdun
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
569 teveel verdriet
hangend in de lucht
altijd gemengd
met resten tederheid
als onvervuld verlangen
naar meer dan matheid
als onverwerkte blokkades
afgeremd door onzekerheid
in een ver verleden
lonkt nog immer
ongecompliceerdheid
als fluisterdun ideaal…
De Biesbosch wilgt
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
739 Nog even ongeknot
tenen wilgen fraai
zo smal op hun karkas
dreigen om te waaien
bij iets meer dan wind
kijken je knoestig aan
als wezens uit een fantasy
of uit een ver verleden
leg ze vast voor ze vallen
en verdwijnen in de tijd…
Verdwaalde vogel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
849 Onder de hoede van de nacht
biedt rust het hoofd geborgenheid
in evenwicht
Als de zeevogel schel de stilte scheurt
wanhopig in de leegte krast
klokslag drie
De eenzame wandelaar in de straat
lijkt niet zo ver van hier…
Strakke borsten
netgedicht
4.4 met 24 stemmen
2.276 op hoge hakken en
strakke borsten
kwam je mijn gedicht binnen
de loop van mijn vers veranderde
mijn zintuigen in balsem van fluweel
woorden veranderden tussen mijn lippen
je had grootse plannen
maar ik werd wakker in hijgdruppels…
Buitenspel
snelsonnet
3.8 met 36 stemmen
2.708 Geen mens die deze Advocaat verdedigt
Hij heeft ons met zijn blunder zo beledigd
Dat hij in een ver land asiel moet vragen
Zo ruimt hij binnenkort wellicht het veld
En krijgt van ons alleen wat wisselgeld…
NIET DE WOORDEN
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.349 Na al ons pijnlijk tijd verdrijven
weet ik eigenlijk niet zo goed
wat ik jou nog zeggen moet,
en toch zit ik dit vers te schrijven.
Hoop op slagen heb ik al niet meer,
dus dat het aan jou is, is gelogen,
maar in de weemoed in mijn ogen
lees je steeds de strekking weer.…
Herfst van mijn leven
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
809 Zoals de bomenpracht
vol oranjerode kleuren
de frisse wind en ver
daarboven:
die strakke, blauwe lucht.
Zo voel ik mij soms in
de herfst van mijn leven.
Er is een schoonheid
die ondanks alles,
toch vreugd blijft geven.…
kus van de zon
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
646 de zachtgouden kleur van de maan
draagt verlangen naar hoger sferen
voorbij het onbestemde
en ver voorbij de stilte
tot aan de hoogste hoogte
daar waar ontluikende liefde woont
in blijde verwachting
van een zonnekus…
Imbarih
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
944 Nog voel ik het zand
door vingers glijden
de hete zon
branden op mijn huid
en de waterkruik
die ik klotsend droeg op mijn hoofd
tijd verdween
gleed weg
in duizenden jaren
naar een land
ver van mij vandaan…
Strijkzwavelhoutje
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
881 is mijn restwaarde gelijk
aan de voorbijgaande geur
van een afgebrande lucifer
op het houtwerk
is de kop rood
en tijdelijk voornaam
tot het zwart
is hij even een ster
als ik ben opgebrand
blijkt de eeuwige roem
reeds te ver
die was al eerder
naar de maan…