3511 resultaten.
Nooit saai
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
396 Eerst kijk ik naar de man aan het tafeltje
dan naar het raam van het strandcafé
stil als een foto, witte lijnen om de ruiten
die mijn aandacht vasthouden
zo mooi dat het me niet verveelt -
het wit! het licht! de vlakverdeling!
Ik raadpleegde de wijsheid
van het internet: Waarom
zijn foto's nooit saai?…
als de dag gaat
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
553 gezegd hij verschijnt in de kim
en beslist zelf of hij de dag zal loven
geen mens die dat met de hand kan beroeren
hooguit voorspellen uit eigen gemoed
het zijn de elementen die geheimen vervoeren
ooit doven zij een ondergaande gloed
ik hoef de avond niet te zoeken
en ontsteek nu het licht in de staande lamp
soms verschuif ik dan voor het raam…
Muziek van de ziel
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
680 Muziek van de ziel
Het oorverdovend stille dat om mij hing
verborg armenvol emoties
zoveel dat het mijn keel soms snoerde
opende ik gedachteloos het raam
kreeg weer lucht en het ontspande
die me naar het onbekende stille voerde
me overviel en rust hervond
want daar woont de schoonste muziek
van mijn oude ziel
een tureluur floot hoog…
HERFSTLIED
hartenkreet
4.7 met 10 stemmen
597 Midden de nacht
Wakker gemaakt
Door de herfstwind
kermend, kreunend
beukend tegen het raam
Gezwoegd had hij
Om de bomen
In hun naaktheid
Rillend van kou
Te laten staan
de regen deed mee
aan zijn verwoed spel
met loodzware tranen
liet zij de moede blaren
neerdwarrelen in het rond
ook ik voelde de pijn
van mijn geliefd seizoen…
Schemering
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
450 niet fantaseren
voelen wat er gaande is
daar buiten een afscheid
hun armen om elkaar
en heel de laan lang
zijn mijn benen moe
van de trimmer die lacht
naar de gelukkige vrouw
tranen in mijn ogen
om de baby in haar wagen
het wordt donker
mijn raam…
Als vlammend diamant
netgedicht
4.2 met 58 stemmen
440 ik zag ze vlagen
op de zachte
muziek van de wind
ze wenkten met
hun kristallen en
flitsen vroegen
om aandacht
voor hun mêlee
aan kleur die
buitelde
tegen elkaar
stuiterde als
vlammend diamant
de witte dwarrel
die langs mijn raam
zweefde verkleefde
af en toe even
in nieuwsgierigheid
naar binnen waar
hun capriolen op
schrift…
RONDOM DE ETNA
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
607 de ramen beslagen door hem
hoger te hebben gezet
omarmd door vaders
gemaakte droogrek
de klamme bedompte
lucht valt amper te
dragen en beneemt
ons de adem
het knettert achter
de mica raampjes
we gaan aan die lucht
nog net niet dood
en niemand heeft nog praatjes
ga dan maar gauw met een kruik
naar boven naar bed
de ijzige…
‘golf van verminking’
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
521 ik stel mij
zo voor
’n dichter
in ’n kamer op ’n stoel aan ’n tafel
de blik gericht op de ruimte
in
en buiten
zichzelf
met zicht op ’n raam
of door
de wisselende drang
om op te staan
tegen de tintelingen
de ontwrichting van de wereld
tegen
’n achtergrond van muziek
of de schreeuwende stilte
(waartegen
ik niet…
Een oeuvre no(u)velle
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
423 Maar ze straalden
als sterren bij daglicht
toen ik het lastig vond
om haar aan te kijken
omdat ik haar gezicht miste
van toen ook zij wilde
en ik haar optilde uit de beeldspraak
van dat filmisch valse moment
als regendruppels als goudwater
De eerstvolgende katerloze ochtend
de stalkende herinnering op de tocht
door de opengesperde ramen…
Maagdelijk
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
325 Jij bent te mooi
om aangeraakt te worden
door wie dan ook, door mij
alleen, hoop ik
als ik mag, als ik durf
te doen wat ooit iemand mag
Ik passeer jouw huis
Er is alleen een raam
tussen mij en jouw bed
waarin ik mij droom
wanneer ik niet kan slapen
en mijn adem inhoud
en de tijd stil staat
bedwelmd door jouw lippen
voel ik jouw…
Ochtend aan de overkant
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
366 Enkele ramen zijn verlicht
aan de overkant.
Ik zie de juf
ze is er al.
De kinderen nog thuis
ontbijten in pyjama.
Het schoolbord leeg
stoeltjes in een kring.
De rondvraag kan beginnen.
De juf zal vragen straks
hoe het weekend was.
Heel veel vingers
zullen enthousiast de lucht in gaan.…
Ode aan de strandtent
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
346 Dank alle strandtenten
met wapperende vlaggen
die open zijn weer in de lente
schuilplekken op alle momenten,
bij storm en bij regen
Je kunt je verheugen op hen
na kilometers alleen op het strand,
jezelf laven aan warmte, aan rusten
drinken en eten
Terwijl door het raam
de zee, vissersbootjes,
het zand te zien,
op de achtergrond veel…
Herdenken
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
275 En telkens
sta ik weer in pyjama
voor het oude raam
en controleer de auto’s die
in die jaren
even voor het gewijde uur
naar de kant van de weg
zwenken en stoppen
lijken mijn vader en moeder
in zichzelf verzonken
verbonden met iets
dat groter is dan zij
gedachten waar ze goed
naar moeten luisteren
die het waard zijn
om telkens terug te…
Verloren gewaand
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
413 Terwijl de dichte deur klapt
met de ram van een slagboom
valt enerzijds de bekende tongklank in
anderzijds de kleur van lippendienst
het verhaal herhaalt zich
een vluchtalarm gaat af
er rinkelt een bel in een hoofd
iemand leest de ongelezen krant
van voor haar geboorte
het bericht vermeldt:
er is een onbekende fout 4013 opgetreden…
Ochtendkrant
gedicht
4.0 met 2 stemmen
443 De krant valt met een klap op de mat
omdat leed in de ochtend zwaarder weegt
en hardnekkiger aan de pagina's kleeft
Verschuil je onder de dekens, citeer zacht
de mooiste regels die je kent en sluit het raam
zo komt de dag niet binnen gewaaid.
Morgen mag je heus wel weer over de wereld
lezen, maar vandaag nog niet. Dus blijf in bed.…
Blind date
hartenkreet
3.8 met 32 stemmen
4.525 Liet mijn gaspedaal wat vieren en vroeg
door open raam waar kan ik je mee plezieren?
Zet me af op het station, maar ik dacht
‘ik ben gék, keer om’ dit ritje gaat niet
voor een treinreisje, daarvoor ben je
een veel te mooi meisje
Je zei had je wat speciaals in gedachten
en ik zei,
moet je maar eens even wachten.…
Liefdesverdriet...
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.354 Door mijn raam zie ik de sterren aan de hemel staan
waarom heb ik ons dit aangedaan?
Nu weet ik wat er met een gebroken hart wordt bedoeld
nooit eerder heb ik zoveel pijn gevoeld.
Slapeloze uren, hoelang gaat dat nog duren?
Slapeloze nachten, dat had ik toch kunnen verwachten?…
Vreemdeling in vijfvoud
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 Door het open raam van de stenen tafel
zie ik contouren van jouw gezicht.
Mijn oogleden voelen zwaar
en ik zal blindheid uit mijn ogen verdrijven.
De ernst van de zaak is mij bekend,
tot nu toe ben ik niet voor zwaarte gezwicht.
Gaat het om de plaats van het onbekende
of heeft het gevondene nog geen plaats?…
Levens
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
939 Hij kijkt door mijn raam naar binnen.
Nu kan dit gedicht opnieuw beginnen
maar dan van de andere kant.…
diffuus
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
516 vragen;
of ik voor haar
het aardse kan verklaren
ik breng haar vurig verlangen
in een tijdrovende stilte tot bedaren
immers zulk een wezen die dat wenst
is veelal de weg kwijt,
heeft de zin laten varen
ik kijk haar in de ogen
en zie ze voorbij mij staren,
pak haar bij de hand
(dat kan alleen in het verstand)
en leidt haar naar het raam…
bedreigde stad
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
584 de stad is klaar
met erkers dakkapellen
zondags op orde
schoon gewassen licht
bereidt onder wolken
een oordeel voor
hoog ingelijste ramen
en stille straten
boven zijn luchtschepen geland
met gaasdunne lading
de vloot is vervuld van vreemd
somber geduld over de daken
en bewoners bijna uitgeslapen
de dagen zijn voorbij waarin de dood…
Onze beste tijden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
425 Sluit deuren en alle ramen.
Vertrouw niemand meer.
Alleen vertrouwelingen,
die denken willen,
zoals wij.
De vriend staat voor het open raam.
Ervaart het weer zoals weer is.
Ziet donkere wolken drijven.
Ziet de ondergaande zon.
Is klaar om uit te gaan.
Klaar om mensen te willen ontmoeten.
Mensen die in dezelfde huizen wonen.…
In stilte van toen
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
640 Thuis in gedachten
de geur van oude ramen
ademt verleden
Hij zit bij het raam, terwijl de middag langzaam vervaagt in grijs,
zijn handen rusten op zijn knieën, stil, zoals de muren om hem heen.…
Tussen twee stemmen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
115 De ogen staan open als ramen
waarin niemand verschijnt.
Buiten trekt een merel
één heldere lijn door de ochtend.
Niemand onderbreekt hem.
Hij hoeft niets uit te leggen.
Het raam laat het geluid niet binnen,
sluit zich zoals het altijd doet,
om wat buiten blijft.…
ik heb de bloem geplukt
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.295 hier kleuren woorden
zich met liefde
geurt vrijheid
door een open raam
door zinsbeteugeling
wordt nu een sprankelend
stukje leven weer
teniet gedaan
jij goochelt met zinnen
raakt mensen aan
zij willen ongestoord
hun eigen keus beminnen
je haalt de hengsels aan
sluit onbetreden paden
laat niemand gaan en stelt
de grauwe massa zo…
de maan scheen vaal
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.119 ik zag je dansen
langs de gracht
het waaide kouder
dan ik dacht
de maan scheen vaal
weerkaatste nattigheid
in de kapotte schijn van
dromende lantaarnpalen
huizen hullen zich en mij
in het duister van hun muren
de ramen zijn nog zwart door
het niet thuis zijn van de buren
ze zijn uitgewoond
en huren resten van de tijd
het fundament…
je glimlacht raadsels
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
693 er is voor jou geen morgen
je bent bang voor
flitsen in je ogen
zag schimmen die bewogen
je glimlacht raadsels
en je stem is toonloos
door langdurig zwijgen
ik fluister je een rode roos
je luistert naar mijn dromen
een vogel die voor vliegen koos
als handen langs je lichaam gaan
keer je je af en kijkt
niets zeggend uit het raam…
Lens
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
667 Voorzichtig
Natte hand
Vochtig doekje
Tastbaar
Vingers
Tegen het gezicht gedrukt
Likbaar
Trillend oog
Open wangen
Gloeiend
Zenuwachtig
Vloeibaar getint
Met een zachte aanraking
Zijwaarts
Recht door zee
Hand naar achter
Tilbaar
Gezichtsverlies
Blinde handen
Vogel langs het raam
Als een lens
Zo zacht
Aantastbaar
Per…
De enige
hartenkreet
3.7 met 20 stemmen
2.240 Ik kijk naar buiten
strijk mijn handen door m’n haar
de zon schijnt door
de ramen
even valt een stilte
regendruppels vallen neer
maar ook daarmee
de lach op mijn gezicht
ik voel de pijn steeds meer
jij was de enige
de enige voor mij
jij was m’n liefde
waar ben je gebleven
ben ik je kwijt
ik mis je zo
en betuig je mijn spijt
ik…
op weg
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.286 voor het eerst op weg alleen
met helemaal niemand om me heen
de regen klettert tegen de ramen
we zijn nu niet meer samen
de stoel naast mij blijft leeg
en als ik de druppels van me gezicht veeg
zal ik nu alleen zijn
je gezicht niet meer zien van opzij
maar ik voel me niet verloren
ik zal je stem nog vaak horen
het was een groot…