2495 resultaten.
novimberdize
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
657 yn skier dampiche wietens
de wrâld yn fûnkjelend jonge snie
de tûn meigeand yn winterswidens
fûgels bourtlik
fermeitsjend yn har sang
sykjend yn ut hôf fan no
restich yn de krêft fan wyt
vertaling:
novembermist
in de grauwe nevelvochten
de wereld in tintel jonge sneeuw
de tuin geplooid in winterpracht
vogels speels
vermakend in hun…
lentegevoel
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
802 Lekker in de tuin of op terras,
wou dat het altijd zo was,
lente ontloken,
het mag maanden duren.
Liefde overal,
badend in de zon,
smeren met zonnebrand,
hopelijk een lente lang.…
Toveren
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.042 Als ik kon toveren, ja als ik kon toveren
Dan toverde ik je weer terug op je tuin
Nu is het daar niet meer dan een hoopje puin
Als ik kon toveren dan was kanker niet meer dan griep
Waar je hooguit een dag of tien mee liep
Als ik kon toveren bleef iedereen leven
En werd je na honderd jaar tot de engelenstatus verheven
Maarja toveren daar geloven…
Boerin in Iviers
gedicht
2.6 met 25 stemmen
10.839 Elke dag nog praat ze
met zijn grafsteen
op het kleine kerkhof aan de overkant
uitzicht over het dal
met het dunne riviertje
glinsterend als een spinnendraad in het Noord-Franse licht
sinds hij dood is
doet ze minder aan de tuin
eens haar trots
ze kreeg er nog een prijs voor
de senator kwam er voor over
helemaal uit Parijs…
De zucht naar 't schone
poëzie
2.8 met 6 stemmen
1.815 Gij weert het onkruid uit uw tuin,
Gij doet uw park bewaken,
Gij velt de bossen in het rond,
Gij wilt de barre heidegrond
Tot vruchtbren akker maken.
De geestdrift fonkelt in uw oog
Voor wetenschap en kennis;
Gij schikt u op, gij siert uw woon,
De nietigste inbreuk op het schoon
Schijnt u een heiligschennis.…
Nodigend Lentelicht
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
1.048 Goedemorgen krokussen
in overbuurvrouw’s tuin,
wat krachtig en parmantig
breken jullie ’t groen!
Ik word er vrolijk van
wanneer ik jullie zie
en ga het volgend
Lentelicht snel opendoen.
Als alle jaloezieën
het voorjaar laten stralen
begin ik deze dag
met opgewekt gemoed,
kom, laat ik eens de
overbuurvrouw op de
koffie vragen.…
Wimpers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
509 Als de zon even hapert
aan de ladder van de avond
kijkt mijn buurman net
over de muur
er heerst een weelde
in mijn tuin
de rododendrons gaan weer bloeien
de klimop ontvlucht en wil stoeien
een rode kater paradeert gewichtig
in de stilte
een merel verslaafd aan zwart
nestelt in mijn buurt
een lijster komt nieuwsgierig
loeren aan de achterdeur…
Kleurige herinneringen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
796 Langzaam zie ik kleuren leven
naar een nieuwe jaargetij
een eenzame vlinder
fladdert nog in mijn tuin
snoept nog de laatste nectar
uit de laatste hemelsleutel.
Een roos staat nog in bloei
en hier en daar herinnert
een gele plant nog aan zomer
tijden gaan door en seizoenen
volgen in gestaag tempo op
in jaarlijks wederkeren.…
Met de Noorderzon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
707 Weg, ver weg uit de kelder van de ziel
met de vrijheid van het lichaam
naar feesten van alledag
door onbeschaamde tuinen, felverlichte etalages
langs de stilte van het ommuurde bed
op de fiets, voorbij het uitdijende heelal
met de scheur door het servet dat geen laken kan zijn
met het vliegend hert naar het land
van de timmerman, bij wie thuis…
Zuidpoolijs
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
452 men zegt wel;
laat geen dag, geen avond hetzelfde zijn
zodat ijs verdampt
en het klimaat verandert, hoewel niet voor het leven
de zon doolt rond in onze tuin op het zuiden
waar het niettemin een aantal graden koeler is
zo verkwikkend, dat ik in de vijver met troostvissen
bedlegerige gedachten zie zwemmen
op het liefdevol spiegelende oppervlak…
Lentefeest
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
903 En in de tuinen, langs de weg,
als hingen om te vieren,
tere bloemenslingers te sieren
met lichtgetinte linten.
Op de eerder grijze verre velden,
verrijzen geurend regenbogen,
laven ogen, hart, het brein,
wat zouden wij zonder bloesems,
lente, groeikracht zijn?…
Reaktie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.223 En praktisch nooit hoor je wat,
ja, soms onverwachts,
als je op vakantie bent en
net met een bergwandeling bezig bent,
dan moet er opeens gemasseerd,
een tuin gedaan, versteld worden.
Of als je in een foyer van een theater zit.
Nu niet, nu kan ik niet.
Jouw antwoord,
jouw woorden wil ik weten,
juist op een bergtop,
of in een foyer.…
In liefdevolle herinnering
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
777 Die klompen waren voor de tuin
aan d’ overkant van de straat
die ik alleen mocht oversteken
als ik zijn hand vasthield.
Net zo, met mijn hand in de zijne,
stak hij me elke ochtend over,
dan mocht ik verder, helemaal alleen,
naar school toe gaan.…
Een Brit, flegmatisch in ene tuin gezeten
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.061 Een Brit, flegmatisch in een tuin gezeten,
Met een Chinees, die toen zijn gastheer was,
Schonk andermaal de whisky in zijn glas.
Zij hadden in gesprek een uur gesleten.
Nu zwegen zij, beschouwden op het gras
Een bokje met een jongen, als bezeten
Zo sprong het dwaze diertje, fijn van ras
En dat zij rijk gekruid straks zouden eten.…
November
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.750 Ze beginnen anders te spreken
in een hoek van de tuin,
bij de vochtige muur,
een kopje met een barst
vergeten op de keukenplank.
-----------------------------------
uit: 'Krekels in de keuken', 2008.…
gekwetst
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
585 Ik kan niet trots zijn,
Ik streed tegen jou vreemde escapades
en liet mij om de tuin leiden.
Ik zal de toekomst zelf invullen,
want jij pakte al je spullen.
Op onze huwelijksreis liet je mij alleen
opgekropte blaren zal ik zelf wel doorprikken.
Alle vlinders verlieten mij,
alleen boosheid lieten ze achter.…
regenpoeder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
554 deze druppels twinkelen zacht, vallen
omfloerst vanuit een roomgrijs niets
uit evenwijdige ruimte zonder voor- of
achterkant; dit is niet de tijd voor een besluit
het liefste valgewicht zoekt hemelloze aarde,
omarming zonder lichaam, dit is een blad-
verliezend bos, geen tuin van eeuwigdurende
lente, het glas dat mij doorziet is hard…
Met gods zegen
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
500 wij hebben
het land verdeeld
een tuin geschapen
waar ieder zijn deel van
de schepping kan maken
met groene vingers
zwarte aarde strelen
knoppen en verwarde
bloemen nog even stelen
in hun openen naar de zon
ik wilde stuifzand
duinen en veel wind
dacht mij een kind
met grote zwarte hond
en zee als vagebond
alleen het helm
is blijven…
Mussen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
663 Het hele huis nog dagenlang ontsteld,
De bange katten nauwelijks te sussen;
Door vuige taal de schenen zwaar ontveld
Mijn tuin echter werd veiliger voor mussen
De katten zitten binnen, ongesteld
Op hun, na storm, tot rust gekeerde kussen.…
Mijn goede vriend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
574 Hij is onbereikbaar, dag en nacht
een droom die me niet loslaat
We weten alles van hem
In zijn tuin vinden we iets
tastbaars, een ladder, ze daagt ons uit
Ik klim naar het badkamerraam
Binnen betasten we de kopjes
waaruit hij thee drinkt
maar niet met mij
We nemen foto's van ondergoed
passen hemden en houden er een aan
Het is niet…
Rozen en zweet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Onder de tafel loopt niemand
met reuzenschoenen in de weg
mijn wereld kan er bestaan –
tot aan het avondeten
de huizen, wegen en bouwprojecten
met al de gedachten van de mensen
die ik lezen en beantwoorden kan –
met nieuwe plannen
's Zomers staan er tafels in de tuin
met klemmen op de lange lakens
die wiegen in het licht van de wind –…
Openbaar kunstbezit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 zondagskinderen, en
olie en zand varen gestaag
door het dichte net
van krioelende mensen
Bij de nieuwe brug knijpt een schip
twee dekken scholieren uit:
een lang lint oranje petjes
golft boven de brugleuning
naar de overkant en schildert daar
een lijn door de straten
deinend vanaf de dikke staart
die staat te dringen
onderaan de trappen in de tuin…
Lavendelmaan
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
547 In een heldere werkelijkheid
aangeraakt door het aardse bestaan
hebben we van zachte liefde genoten
onder het licht van de lavendelmaan
het was een geurig samen zijn
een nacht met wijn overgoten
een vrolijk dansen in de tuin
lachen van genieten onverdroten
om onze vrolijkheid
en uitgelaten kreten
liefde hebben we gedronken
elkaar schoonheid…
Bloem
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
504 Een tuin vormt zich veel sneller in de tropen
vier keer zo snel als hier in West Europa
de tamarinde en de bougainville
de witte bloemen van magnolia
en heliconia aan bamboehagen
Een bruid laat zich in wit fotograferen
in feestjapon temidden van boeketten
een tuindecor van manden vol jasmijn
Dwars over wenkbrauw neus en aangezicht
ontsiert…
EFTELINGS WELKOM
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
636 Voorbij de spitse daken
die de grote poort zijn
tot het schone Sprookjesrijk
staan onder een kleine koepel
het olijke meisje Roodkapje
en prinses Doornroosje
geven al wie hier komt
glimlachend de wenk
om het aanzien van de tuin
der mateloze tovermacht
in zich te bewaren
vol blije herinnering
de beide jongedames
worden liefdevol…
devies
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
718 dat je wakker schrikt
de zin probeert af te maken
die je als laatste droomde
dat je altijd dacht dat het volstond
je tuin te verzorgen
te genieten van je vrouw
blij te zijn met je kind
er te zijn als het nodig was
te helpen waar je kon
dat er onheilspellende geluiden klinken
aan de andere kant van het tuinhek
dat je kind in de politiek zit…
De Ljouwertszoon
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
478 In het kader van onze
oudejaarsconference
hebben wij als duo
bram pijl en vlam stoker
ons voorgenomen
vlak voor 't verstrijken
van dit - ook voor ons -
zeer onstuimig jaar
een drone met
soepterrine
neer te laten
in de tuinen
van Camminghaburen
en de stoffige
wandelgangen
van Sickemastaete
met onze hartelijke
groet aan…
Toosten op ons geluk
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
575 Pas nu
ik uit het raam kijk
en geen gracht zie
met zwanen, peddelaars
en mensen op het terras
voel ik dat het echt is
en ik niet logeer
in dit huis met een trap
en een vreemde wc
Zoë denkt aan vriendinnen
op de andere school
na de vakantie
Coco zet geurvlaggen om de tuin
Roesje mag nog niet naar buiten
en wij zien onszelf terug…
In elkaar
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
123 Schrijven over mijn tuin
toch lieflijk ‘t uitzicht
ondanks het gele gras
‘t bos mooi en koel
ondanks het lage water in de plas
er eten in mijn koelkast was?
Er een wij is, altijd
wie ‘t ook zij!…
Dorpsgenoot
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
128 Natte regendroppels
voor zijn zomerse tuin.
Geen duit op zak,
geen cent te makken.
Maar rijk van ziel,
fantasierijk in gedachten.
Eenzame dorpsgenoot,
tegen wil en dank.
Daar lag hij te slapen
op een kille, houten bank.…