1998 resultaten.
De laatste strijd van een protagonist
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
796 het leren zadel neder laat zakken
zonder hem de rode lap te verschaffen
moet hij vechten tegen wilde stieren
en al het ander aanwezige feestgespuis
schreeuwend in de jubelende menigte
gaan klank en stem ongehoord verloren
de parels van angst blijven onzichtbaar
het publiek buiten de ring geplaatst
met de ogen gericht op het middelpunt
blind…
Magere maskers
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
980 slaven
Hulpeloos gehuld in zwijgzaamheid
Gevels kreunen als lage laden
Schuiven langs elkaar als aaneengerijgd
Voegen van angst langs paarse paden
Met nergens nerven van enigheid
Maskers huilen langs kale kaden
Hebzuchtig waas in zwart habijt
De spin verschoont haar vuil gewaden
In ’t enge web van welvarendheid
Straten schuilen als blinde…
Kinderspel
gedicht
3.0 met 48 stemmen
24.788 Zou je liever doof of blind of niet
meer voelen, zonder reuk of snoep?
Viel ooit de neus, is dat nu jammer.
Hij ruikt zo lekker soep en hoe vergeeld papier
hij weet de wierookgeur van Griekenland
snuift liefde, kerstboom, haring.…
Hoe zachtjes wiegt
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.563 Ze noopt mij aan haar hart te rusten,
Het hart, dat mij zo vurig mint,
Terwijl haar wezen glimt van lusten
Als ‘t sterrenlicht zo puur en blind.
Zij heeft me nog van niets gesproken.
Klaar lacht me toe vol liefdegloed,
En wat haar harte lijden moet,
Dat houdt ze stil voor mij verdoken.…
Slipje
netgedicht
3.2 met 15 stemmen
1.450 neergelegd
dát hoef je mij niet meer te leren
ze lag daar bloot en kwetsbaar
maar zó keurig in de vouw
en plotseling besefte ik
hoeveel ik van je hou
ik aarzelde of ik haar
in die la alleen zou laten
'n slipje in haar eentje
op zo'n stapel grote maten
de kans bestaat dat ze
de flinke jongen uit gaan hangen
en in het donker ongezien
door blinde…
Het spiegelend evenbeeld
gedicht
4.2 met 20 stemmen
11.235 Het is een straatnaam aan een huis,
de ogen rode tekens aan een voorhoofd,
terend op de gedachte aan gisteren:
'Ik loop in zoveel duisternis
dat ik blind ben van vragen.
's Nachts de koele mist van de liefde
bij dag de godsdienst van het ademhalen'.…
vreemdgaan
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.350 een raar gevoel in mijn maag
stekende pijn en irritant geknaag
je was mijn maatje, mijn vriendje voor altijd
maar jou ging het dus alleen maar om de seksualiteit
ik voelde liefde, passie en genot
door jou was mijn hart niet langer meer op slot
met je mooie woorden pakte je me in
je was meer bij mij dan bij je ijskoningin
hoe heb ik zo blind…
na he passion in gouda
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
510 niet als een blinde saulus
tastend in het rond
maar als die vurige schrijver
van het hooglied van de liefde.
nu zien we nog als in een spiegel,
dan van aangezicht tot aangezicht.
het beste zal nog komen
dat helpt ons
steeds elk moeilijkheid te overwinnen
door liefde die alles heel maakt
en nergens grenzen kent.…
Voetbal-hymne
poëzie
4.7 met 7 stemmen
7.394 O Spel, dat hoofd en hart der knapen vult,
Die dagelijks 't gedaas der krant verslinden,
In hartstocht, die geen smaak voor 't hogere duldt,
Dat mensen beesten maakt, en zienden blinden -
Hoort, hoe het plebs uit rauwe kelen brult,
Terwijl het aan 't afzichtlijk schouwspel smult,
Als daar een horde woestaards en ontzinden
In 't schunnig…
Op zoek naar de hemel
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.055 Van zeemeermin en zonnegod
droomt in de knop der minne
een hartenklop haar bloesem bloot
zeer wulps in den beginne
Was Eva Adams rechterhand
verbannen ver van schoonheid
regelrecht naar niemandsland
waar niets nog op een god lijkt
Ik poog het leven aan te gaan
met ’t engelenlicht in ogen
maar als de sluier zicht ontneemt
wordt het blinde…
Als je niet buigt word je gebogen
gedicht
4.0 met 2 stemmen
5.642 Geef mij je handje, kind, ik word een blinde.
Toen Jezus een kindje was had hij een tuintje waarin hij rozen kweekte. Ze waren tegen sneeuw bestand:
toen de sneeuw kwam bloeiden ze mooier.
Je kunt het beste niemand geloven, hecht geen waarde aan praatjes.
Wie heeft het meetsnoer over de aarde gelegd?…
Grillig?
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
509 De grillige klimop beschreef
de loop van de paden in de morgenstond
de verlichte kantlijn was gebleven
het gras de rug recht in de grond
we gingen ervoor uit het stof verheven
met opgebloeide pen of uit bittere mond
het uur was tot bloei gekomen
de vergulde lijnen leken onvoltooid
leunend op z’n schaduw
bleek de blinde muur te dromen…
in alles en altijd
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
627 mijn ziel tast verder dan jouw lijf en handen
omvatten, langs dorpen en steden, akkers
en weiden, voorbij wolken, sterren en maan
overal huis ik, in struik en bloem, in krekel
en spin, zweef boven bergen en wouden
adem zon en wind
ik toef in de blinde en ziener, bedelaar en vrek
speelman en zwijger, wijsgeer en gek
schuil in het kind…
Hoe doof is de wereld
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
524 waarin zielen niet gehoord worden
ook al schreeuwen ze nog zo hard
zelfs zij die zwijgen zijn overgeleverd
aan de rechteloosheid die hoogtij viert
daar waar vrede geen grondrecht is
maar een woord op een stuk papier
waarvan de waarde allang verstreek
hoe blind zijn wij, die onze ogen sluiten
voor een hele generatie wiens leven
voor altijd…
Gewoon een mens
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Een blinde bovenal.
Jij vertelt mij nu:
'ik heb een ander', 'het tijd
zal zijn dat ik mijn horizon
verander'.
Ik ben maar gewoon een mens.
Ik heb geleerd alles gaat voorbij.
Ik vond nimmer de pauze méér geschikt
voor mij. Tot ik de tijd vond die mij
beval, dat erna jou geen ander wezen zal.
Ik ben maar gewoon een mens.…
een normaal leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
840 Honderden families
verloren hun vriend, vader of kennis
door deze blinde haat.
De angst mag ons niet gevangen houden.
We mogen het de terroristen niet gunnen.
Nooit zullen we weten waarom zij ons zo haten.
Wij pendelaars, citytrippers, gewone mensen
onschuldig reizend door het leven van elke dag.…
Waar liefde wonen kan
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
568 Ware gevoelens zijn niet te verstoppen,
je moet wel blind zijn, als je die niet ziet.
Er is veel schijn, veel pretenderen,
zovelen waarbij de graagte niet duurt.
Het blijft bij voor zichzelf begeren,
het eigen gerief dat handelen stuurt.
Liefde gedijt op een bron vanbinnen,
twee harten gevuld met drijvende kracht.…
Een zegje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 Waggelend of marcherend
Elke som blijft dit
Feitelijk en tragisch
Geheimzinnig uitgelegd
Beeldig beleefd en magisch
Alles weerlegd zo gezegd
In hun fortuinlijk ongemak
Over of ontstemd
Onder hun zwart oppervlak
Buigen woorden het vuur niet getemd
Hoe ik mij eenzijdig zichtbaar vergiste
En opstond voor de dans
In wat er schijnbaar blind…
goed
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 vereisten, blinde plekken
en vaak veel dapper dom.
dat is hartstikke goed.
het komt, het gaat, en van liefdesverdriet
is zelden iemand fysiek echt doodgegaan
al voelt dat wel zo en ook dat is best goed.
goed,
ik weet ook echt niet hoe het beter moet.
ik bak er zelf nog steeds niks beters van.
en ook dat is goed.…
Dubbel prijs
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 En het woordgrapje alleen
Zijn bedrieglijke bakens
’t somt allemaal niet op
In almaar minderende mate
Onmacht drijft mijn kop
Hier noch daar gelaten
Ongewild stolt de elasticiteit
Tot ongemakkelijke herinnering
Door nieuwe indrukken bevrijd
In voortdurende schermutseling
Op volmaakte imperfectie
Gedijt de hele poppenkast
Ik zie blinde…
Complete stilte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
449 incarnatie gaan
of een volgende, zo je wilt, maar nu is mijn
lichaam in een volstrekt eenzame afzondering,
is de fata morgana kapotgeklapt en glijden
de tranen als bittere lavastromen uit de
kraters van mijn hart over het landschap van
mijn bedroefde ziel, waar de vreugdebeelden
tot verstilde ruïneresten verstollen en verstenen,
net als het blinde…
Mijn opgespoten land?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
452 Wisselend licht scheerde
langs de stadsrand, over
horizon van waterplezier
een gastvrij waterland,
verworden tot een zanderij,
het fijne zand stuift over het
speelkwartier, de lege ramen
op de kade staren blind over
een woestenij, het vrije zicht
voelt zich verraden, afgegleden
naar een ander vergezicht van
blokkendozen, moeiteloos…
Geraakt.....
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
564 beide oogjes staren
twee handjes in zijn schoot
verdrietig geraakt zonder gebaren
zijn blik zo goed als dood
onderweg heeft hij zijn kindzijn verloren
al had hij geen deel aan deze strijd
zijn wanhoop is geluidloos te horen
je "voelt" de pijn in het leven dat hij lijdt
zijn wiegje stond op de verkeerde plek
geen dag geleefd zonder blind…
Geluk
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
543 Staar je niet blind op je bestemming van geluk.
Dan ben je onbewust onderweg naar de bestemming van ongeluk.
Het gaat niet om de bestemming van geluk in het leven.
Het is de weg er naar toe die je gelukkig maakt.
Dit is de essentie van het leven.
Volg je hart.
doe wat je echt wilt.…
Geloven
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
454 Sommigen zien alleen niet dat ze onbewust blind door het leven worden geleid.
Ieder mens gelooft in zichzelf.
Het geloof maakt het verschil in wat wel en niet te verwachten.
Het is de taak van de mens die gelooft in boven.
De mens beneden laten zien.
Ieder mens heeft een ding gemeen.…
Wereldwaanzin
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
454 Ik las een wanhoopskreet alhier ter stede
Maar voor ik het in z'n geheel
kon lezen
Werd mij bruusk de verkeerde weg gewezen
En stond ik met mijn hoofd en armen lede
Het had iets met klimaatprotest
te maken
Iets waar geen hoge pief over
kan waken
Had graag iets over ballen zonder soep
Gedicht, maar dat riekt mij naar blind en staar…
Spotless mind
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
551 Ogen schieten achter blinde luiken op en neer
er gaat een wereld voor me open, ongekender dan A.I.…
Onde de Bomen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
408 Ik wil terug naar het verloren moment,
maar ga huiverig voorwaarts
naar het blinde vooruitzicht,
naar morgen,
met de hoop een tros druiven te plukken
in het ochtendgloren.
En als ik niet bang was
zou ik het durven,
zou ik slagen,
zou ik blijven,
om elkaar niet mis te lopen.…
Nutteloos gejammer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
498 voor onze ziel
de zon stemde de mens tot een goed humeur
waar binnen vaak de schaduw even wegviel
toch is de zon niet zondermeer een zegen
daarbij kiest het weder andere wegen
schalks gaat het klimaat om met het verschijnsel regen
de aardse opwarming gebruikt een venijnig degen
de homo sapiens, ja dat zijn wij met zijn allen
zijn ziende blind…
Hulp in duistere nacht
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
223 Met blinde ogen tast ik langs de wanden
hopend op opening wijzend naar zon
schijnend op blanke warme stranden
nog steeds in hoop dat ik daar verblijven kon.
Maar de nachten blijven duister
en de ruimte blijft een gesloten cel
't geluid blijft een dreigend fluister
heel het leven lijkt meer en meer duivelsspel.…