6347 resultaten.
meneer de president
snelsonnet
4.4 met 43 stemmen
1.040 Iran: alweer een nieuwe president
wiens zelfbedachte “god” bestiert (da’s fijner)
en al wie afwijkt: graag een kopje kleiner;
die kerel zelf had óók een precedent
zijn “allah” mag dan “eeuwig”, “machtig”, zijn
hijzelf is super-allemachtig klein…
Samen ontwaken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
465 Geliefden van de eeuwigheid,
ontmoeten in de vrije ruimte,
waar ze elkaar herkennen.
Ze zwerven door vrije tijden,
waarin ze vol van liefde,
samen worden opgelicht.
Vrijgevochten beminnen ze,
lief en in gebondenheid,
zoals ontwaakte mensen,
het liefste samen doen.…
Op alle dag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
742 Mag ik likkend van onder tot boven
jouw almaar ronder
lichaam loven
ja ook je borstel vooronder
waar binnen nog even
het zich zacht roerend wonder
vol prille belofte
ons eeuwig gelofte
in de zin van het leven
en in een toekomst te geloven.…
uit eerste hand
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
512 aan allen die ook weer zoeken
wat wij nooit vonden
aan hen die menen te weten
wat eerder al bleek niet zo te zijn
aan het wit en het zwart
als eeuwig goed en kwaad
al die in beton gegoten stellingen
onwrikbaar aan het firmament
met ergens een vlekje
zo ongeveer in het midden…
hemelsgeluid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
490 het geluid van de hemel
stil en sereen
als een vredig zachte bries
de fluistering de sterren
in donkere nacht
een symfonie van rust
de zonsondergang
kleurt stil dansen
in ongestoorde dromen
het geluid van de hemel
eeuwig gehoord lied
in de stilte van ons zijn…
Windekind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
220 Jouw levensverdriet
Lust ik niet langer
Laat me sterven
Boven al zwerven
Door het heelal
Waar niemand
Mij vinden zal
Verklaar mij
Vogelvrij
Voor altijd en eeuwig
In de wind
Liever dan
Onbemind.…
Dilemma
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
152 Daar worstel ik nu mee,
Ik zie geen uitweg
Voor dit probleem,
Blijft m’n eeuwig dilemma.…
Stille duisternis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
92 Klep, klep, klip en klaar,
Stap voor stap in de verte staar
Naar d’einder in ’t verschiet,
Waar je helemaal niets van ziet,
Noch hoort, noch voelt of ruikt,
In duister en in doodse stilte
Verhuld blijft tot in eeuwigheid.…
For ever Young
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
989 in een grote stad
Doch de jaren vervlogen
zo ook ons vurig hart
een tijdgeest trok voorbij
bezieling werd gedoofd
en raakte in de ban van status
posities werden jachtig ingenomen
verstrooid en opzoek naar het gouden kalf
Zo bleef een herinnering
van kruiken met dromen
vergeten tijden
in harten
eeuwig jong…
Aan Guido Gezelle
poëzie
3.1 met 7 stemmen
1.867 Zwaar peinzend hoofd, met eeuwigheid omtogen,
doorgroefd van voren, door de idee geleid,
diep over al dat werelds wee gebogen,
dat, staag opwellend, in Uw boezem schreit;
schoon hoofd, wars van versiering, los van logen,*
wijd-stralend brandpunt van al-menselijkheid,
waarop, nu 't aardse leven is vervlogen,
een glans van eeuwig leven ligt…
i j s k o n i n g i n
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.000 harde ondergrond
zelf met ’n koele blik maakt ze elk wak weer dicht
Haar bewegingen in een trance vol sierlijke elegantie
zet zij warmte om naar kou door wijzen van vingertoppen
aan alle bomen dan enkel nog maar bevroren knoppen
vorst aan top en zonlicht voor eeuwig uit de gratie…
Jij en ik
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.623 Deze herinnering blijft eeuwig staan.
Mijn handen grijpen nu,
ik trek mij tegen jou aan
Dit gebaar beantwoordt mijn enige wens
Wij samen, nooit vergaan.…
Echte Romeo en Julia
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.369 in de
kloostertuin van Eloïse, zij wordt
even oud in 1164 bijgezet in ’t graf
Een vriend schrijft dat Abélard
zich opricht, haar in z’n armen sluit
een zucht opstijgt uit de aarde
Op Pere Lachaise ‘t Parijse kerkhof
wordt het paar, bijna duizend jaar
op weg naar eeuwigheid, druk bezocht…
"Nil desperandum"
hartenkreet
3.5 met 24 stemmen
1.857 Ooit één moment samen,
nu gescheiden
door het eeuwig tartend lot
het verlangen;
verwaaid door de wind,
blijft hangen in de blaad’rige,
troost'loze bomen.
zullen w’ooit nog samenkomen
of is 't dan winter
en is de tijd die ons nog samen
rest te kort?…
Zielsvreugde
netgedicht
2.1 met 30 stemmen
5.429 Mijn lichaam
stroomt, vibreert, in eenwording met jou,
spiritueel, erotisch, goddelijk aanhoudend,
opgaand in elkaar, in eeuwige trance,
in liefde voor elkanders dans,
intens gelukkig.…
Ga tot voorbij
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.224 Want daar, in leegte, in niets,
verglijdt de tijd tot eeuwigheid,
raakt het mysterie je aan, word
jij zelf tot geheim en neemt de eeuwige
je op in Zijn wezen, het niets
dat alles is, leegte die volheid is.
Zoek niet, laat los. Ga tot voorbij.…
MIJN LIEFJE IS JARIG
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.840 Mijn bloempje, dat nog altijd bloeit,
is zij, van wie ik toch heel veel houd
Onze liefde die nog dagelijks groeit,
is mij meer waard dan ‘t aardse goud
Een dikke knuffel, al voor ’t ontbijt;
ook zo’n knuffel voor ’t slapengaan
Zeggen, ik wil jou tot in eeuwigheid
we blijven samen in vreugd en traan
Mijn bloempje, dat vandaag jarig is,
lijkt…
Er zijn zoveel jagers in een stormachtige wind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Zonder strepen, sterren, medailles;
of misschien wel met een stank voor
dank in het verschiet; gaan de eeuwige
optimisten voort op hun separatistische
weg. Niet altijd graag gezien, maar zonder
hen gaat het ook niet.…
De witte sneeuw
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.052 De witte sneeuw, waarvan de bergen vonken,
Wanneer de hemel stooft en staat in brand,
Die zonnelach weerkaatst, en zonnelonken,
Blijft eeuwig hoog en eeuwig diamant.…
Liefde kan een reiziger wezen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
435 Voor altijd zal niet eeuwig duren
als men niet is toegerust voor de hele reis.
Een foto van een leven
in een rugtas tegen de klippen op.
Pieken kunnen alleen weer diepten geven.
Een dal komt veelal na een top.
Twee harten die klopten
voor wat niet eeuwig kon zijn.
Liefde kan een reiziger wezen.
maar mist ook wel eens de trein.…
Opstaan en slapen gaan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
503 Dan is hier sprake,
antwoord ik wakker,
van eeuwigheid.
Gerustgesteld wil ik verder.
Wil ik verder met slapen,
maar nog niet in.
Hoe ouder de dichter worden mag,
hoe meer hij zich verwondert,
over wat bewustzijn is.
Hoe meer hij zich verbazen kan,
over slapen, ontwaken en nu.
Over tijd en over eeuwigheid.…
noorderlicht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
584 als ik naar de koude trek
duizenden, ja duizend kilometers
in een bijna eeuwige tijd
haast tot slapends toe in de verveling
en ik alsmaar, onophoudelijk, verder doorrijd
zonder maar iemand te zien, geen enkeling
langs het groen, van zwarte geasfalteerde wegen
met die eeuwige witte lijn in het midden
wat zeg ik.....een lange slang die mij sprakeloos…
glimlach om mijn spoor
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
482 ik geef je kracht, een stevig thuis
een tuin vol bloeiende dromen
huil niet, want ik ben nooit ver
ik fluister zacht in elke ster
mijn leven mag dan zijn voltooid
maar in jouw hart ben eeuwig nu
dus glimlach, kind, en voel je vrij
want waar jij bent, daar ben ik bij…
O als de zon schijnt
poëzie
4.0 met 7 stemmen
4.282 naar u
eeuwig, eeuwig - vlucht niet te vlug -
achter uw rug
rek ik de armen
van verlangen, van verlangen
rek ik de armen,
vlucht niet te vlug.…
De Roos die Bloeit
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
296 Een gedicht-collage van eeuwige liefde
Zal ik u vergelijken met een zomerse dag?
Neen — gij zijt de roos die eeuwig bloeit in mij,
waar scherpte fluistert in de omhelzing van verlangen.
Kom, geliefde, dans in de cirkel van vuur,
de liefde is een oceaan zonder bodem of oever,
waar elke golf de bloem blad voor blad ontwaakt.…
God lacht
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
947 ben alles dat is en dus ook wat ik niet ben
Dus ben ik vele inéén en de enkeling vanzelf
De heiligheid, doch ook de Zen
Ik ben alles dat is en dus ook wat ik niet ben
En alles blijft tot er iets anders wordt gekozen
De heiligheid, doch ook de Zen
Zo zal ik zijn in aangenaam verpozen
En alles blijft tot er iets anders wordt gekozen
De eeuwigheid…
Hopelozen....
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
849 iedere hoop
verliest zichzelf
in de weerspiegeling
van zilte tranen
reflecteert
het immens verdriet
in die eigenheid
van eenzaam zijn
zoekt als een schaduw
getemperd verlangen
de begeestering
van alle pijnen
overheerst
de hopelozen
aan hen behoort
de eeuwigheid
Die onmacht soms...…
Dood door het leven
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
1.192 Tenslotte bedelft de eenzaamheid me
met de eeuwige vergetelheid.
ik ben levend begraven
en dood ga ik door het leven.…
woordmachine.....moordmachine
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.271 Hersenen als woordmachine
letters gegrepen in het rond
woorden als moordmachine
gelijk voor eeuwig
altijd gelijk terstond
Kan een boek beledigd worden
of kan het alleen zelf beledigen
Absolute waarheden
leiden tot fanatisme
en onderdrukking
dat is absoluut
waar gebleken
Kunnen de doden nog tellen
vermenigvuldigen altijd…
Voltooid-verleden tijd
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.349 grijze strepen
wolken
gouden haren
trekken draden
door de tijd
die steeds
korter wordt
de eindjes
aan elkaar knopend
reizen, rijzen
naar de eeuwigheid…