39460 resultaten.
De duivel
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
574 Zijn geslepen gezanten
Bevolken
Volgens heugenis
Mijn gedachtewereld
Sinds eeuwig
Moedwillig
Fluisteren ze in mijn oor
Er is geen goed en kwaad
Geen hemel, geen hel
Slechts de geneugten des levens
Leiden
Tot een zalig bestaan
Een bestaan
Dat het leven zelf
Alzo voorzien heeft
Onbezonnen
Verorber ik iedere verboden vrucht…
VERBODEN VRAAG
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
548 tehuis
in de nader komende Eeuwigheid.…
Schijnbaar
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
587 Tot op de lengte der dagen
schijn jij nog altijd
op eeuwig durende golven
dansen vogels in de wind
worden verlaten voetstappen
langzaam opgeslokt
zijn schelpen stille getuigen
van 'n leven voor zij
op het zand werden geworpen
rent een viervoeter
achter een bal tot
in de branding
haren wapperen
mijn jas dicht knopend
proef ik jou…
Tijd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
521 Al loopt het leven tot een einde,
dan nog gaan tijd,
geboorten en dood, in eeuwigheid maar door.
Niet te bevatten die ruimte.…
Liefdesverdriet
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
582 Maar zwelgend in dit groot verdriet,
bedenk ik dat ik ook geniet,
want elke traan die ik vergiet
snikt: ~Dit mag eeuwig duren.~…
Onder oplichtend wit
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
499 het eeuwig nirwana vergeet jou niet…
Portret
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 Je uitgesproken blik etaleert je zucht
die nu echoot door de eeuwigheid
en mij ontspanning in het leven geeft.
Met glinsteringen van spervuur
waar ik verzink tot jouw heelal
ontvang ik als een hereniging.
Dit beschrijft het dagelijkse gevoel
van onbeschrijfelijke bladzijden
waarbij ik berust op mijn ademhaling.…
De zon van al mijn dromen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
444 Eeuwig golvend in beweging.
Zo immens in al zijn zijn.
En de zon van al mijn dromen
bloedt in stilte langzaam dood.
Om herboren op te komen
in een blauwe lucht van hoop.
Een dag lang zal ze stralen
op het land wat mijn leven is.
Maar er is niemand die echt weet
hoeveel ik 's nachts haar stralen mis.…
Het opperste geluk
netgedicht
5.0 met 47 stemmen
426 van het uitspansellicht
neem ons mee naar
de eeuwige nirwana zee…
Zij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
506 Dit moment wist ik, weet
dat alle geliefden,
vrienden nooit verdwijnen
Altijd, ook later
in een eeuwige kring
dichtbij zijn.…
Stralende sterrenzee
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
184 Hij vertelde haar, dat zij de vrouw
was hij van droomde,
met wie hij zijn leven delen wilde,
en bood haar eeuwig trouw.
Ook zij was van hem gecharmeerd,
en deelde zijn droom.
Wat volgde, liep dan ook gesmeerd.
Dromen nu verder met z'n twee
zijn heel gelukkig samen
onder ’n stralende sterrenzee.…
HET LIJK
poëzie
3.7 met 27 stemmen
10.963 Mocht ik maar altoos leven!
Wanneer ge God bemint en dient,
Dan voert de dood u, als een vriend,
In ’t eeuwig zalig leven.
En komt dan eens de jongste dag,
Dan zal het lichaam, dat daar lag,
Zich levend weer vertonen.
Dan voeren de Engelen van beneên
U zingend naar de Hemel heên,
Om eeuwig daar te wonen.…
Gebronsde muze
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
2.008 Zij bruint in het licht van de maan
van de zon wordt zij tot stof
omdat zij eeuwig leeft, nou ja
zo lang als het bestaan
dat op de eeuwigheid beschouwd
potdorrie kort kan duren
Voor mij is dat lang genoeg
maar ik vraag niet van haar
dat met onvoorwaardelijke
liefde verder te verduren…
Het ogenblik
poëzie
4.0 met 17 stemmen
2.962 De Eeuwigheid kan zich zelve nooit herhalen
Alles wisselt, maar 't blijft wisselend één.
-------------------------------
uit: Kwatrijnen (1924)…
Vida triste
poëzie
4.0 met 10 stemmen
4.112 Ik weet het, liefde is zonde
En dus kreeg ik ook mijn straf:
Ik ben voor eeuwig gebonden
Aan iemand die nooit om mij gaf.
Wel heeft hij mij veel strelingen
En liefkozingen gedaan,
Nooit kon hij mijn liefde bevredigen,
Dat kan zeker niet bestaan.…
Haastige bloemen
poëzie
4.0 met 10 stemmen
2.789 Aarde, groen en sneeuwig,
Voer ons, die vergaan,
Waar de sterren staan
Als gedachten eeuwig.
---------------------------------
uit: Uit de Diepten (1911)…
IN TE SPERAVI
poëzie
4.0 met 6 stemmen
3.301 Ik hope in U, die middenvast,
onwandelbaar in ‘t wezen staat;
die, rondom U, dat waant en wast,
om Uwentwille, in ‘t leven laat:
ik hope in U, die tel noch tijd
en tikt, die één, die eeuwig zijt!
-----------------------------------------
15 - XI - 1894.…
Eiken
gedicht
3.0 met 21 stemmen
9.609 Eiken zijn de bomen van het dies irae;
als de grond breekt zullen zij,
over het land gezaaiden, toekijken
met een oud, houten gezicht
dat onbewogen blijft:
te veel stormwind is in
hun taaie takkenkroon verstard;
zij zijn niet meer verstoord
door groei, dat eeuwenoud tumult
en in hun stilstand glanst niets op
van minachting, van deernis…
Spinrag
gedicht
3.2 met 21 stemmen
12.183 Je had iets aan de heg staan te verschikken;
ik haalde de herfstdraden uit je haar,
en wist: dit is één van die ogenblikken
die ik in mijn herinnering bewaar,
tegen de tijd.
Maar straks, als wij al weg
zijn en geen weet meer van ons tweeën hebben,
straks rukt wellicht in deze zelfde heg
de wind nog aan dezelfde spinnenwebben.
------------…
De Herfst blaast op de horen
poëzie
4.4 met 7 stemmen
2.580 De stilten weven gobelijnen
van gouddraad over ’t woud,
met reeën, die verbaasd verschijnen
uit varens en frambozenhout,
en sierlijk weer verdwijnen …
De schoonheid droomt van boom tot boom,
doch alle schoonheid zal verdwijnen,
want alle schoonheid is slechts droom,
maar Gij zijt d’ Eeuwigheid!…
SPREEUWEN.
poëzie
5.0 met 1 stemmen
3.771 uw roepwoord doet mij delven
diepe in ’t diepste diep mijns zelven,
en ontdekken daar ’t bedied
van uw eeuwig zeggen „’k zie-’t!”
Een daar is, die aan de leeuwen
’t leven gaf, en aan de spreeuwen,
Een die, vrij van al ’t verdriet, hoge zit en verre ziet.
Een...…
STENEN ZWIJGEN
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
501 nog zo koud
stenen zullen
nooit vergeten
ook al zijn ze al
miljoenen jaren oud
stenen hebben
werelden rond
gezworven en
verbazen zich
over wat ervan
is geworden
stenen zullen
niets vertellen
houden geheimen
in zich verborgen
dat durf ik zondermeer
te stellen
stenen neigen
misschien omdat ze
te veel hebben gezien
naar eeuwig…
LAIS CXCIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
386 In ’t welven van verschoven eeuwigheid
wordt zoeken zelf gevonden en het is
drievoudig git door ieders duisternis.
Haar klare stem is van beklemming vrij,
een golven dat tot straal verheven is:
het zwart snelt al het licht voorgoed voorbij.…
Voorbijgaande tijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 Voorbij de dagen van ons leven.
Alle dagen voor onze geboorte.
Alle dagen na ons voortbestaan.
Voorbij de wanen van onze dagen,
begint het eindeloze leven,
elke dag, elk moment, opnieuw.
Het leven is onze bestemming.
Voor ons komen en na ons gaan,
had angst geen reden van bestaan.…
Doet Het Er Toe
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 van de weeromstuit
eeuwige rust is voor
sommigen ook wel fijn
maar mocht het toch zo zijn
dan doet het er misschien toe…
DE NIEUWE BEZOEKER
hartenkreet
5.0 met 10 stemmen
1.243 vreugde had versneld
Hij die tussen tijd en eeuwigheid ging snijden
Hij had haar bevrijd van alle ondraaglijke pijnen.…
Waar ziel aan ziel zich in het huwelijk bindt
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
680 Waar ziel aan ziel zich in het huwelijk bindt
Zwijgt elk bezwaar; het mag geen liefde heten
Als zij verkeert waar zij verandering vindt
En willoos wijkt waar zij wordt heengedreven.
O nee, zij is de ster aan ‘t firmament
Die onbewogen neerziet op tempeesten.
De baak waarnaar ‘t verloren schip zich wendt;
Haar hoogte kenbaar, haar waarde ongemeten…
Zinsbegoochelaar
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
558 Geen inwijding of ritueel
overgeleverd en betoverd
door meedogenloze on en bovenmenselijke krachten
rotsvast in hun geloof en hun onwankelbaar vertrouwen
in de allerhoogste, naar geen
evenbeeld geschapen
eeuwig onbeweeglijke beweger
zongelijke evennachtslijn pooltotpool meridiaan
onzichtbaar niemandsland
bewaker
de mens stip aan…
Kosmos
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
433 Vuur dat fluistert, vuur dat leeft,
neemt en geeft, neemt en geeft.
Dat wat dooft, wordt ook ooit weer ontstoken,
Een perfecte balans die nooit wordt gebroken.
Vlammen dansen zonder einde,
de kosmos ademt in stilte voort.…
Oase
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
443 Verdrinkend in jouw ogen
plant je de zaden
en oogsten wij later
onze eeuwige liefde.…