2345 resultaten.
Stilte schreeuwt je schuldig
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
991 verdwijnen
je mag niet weten wie begon
vandaag is gisteren vergeten
alleen maar morgen telt
je ogen hebben het geweten
zijn handen hebben jou gepeld
je haat het stomme hijgen
doet alsof je er niet bent
je maakt je los uit deze lijven
wil niet dat hij je zo kent
stilte schreeuwt je schuldig
omdat je nooit iets hebt gezegd
wie zou je geloven…
Als alles anders was
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.535 nu met mij
niet met haar
Ach zo lang geleden
schreef jij al
jouw naam
met gouden letters
in mijn hart
Maar onze liefde
werd door ouders
en door de kerk verboden
Wreed uiteen gerukt
Ons kleine meisje kreeg ik
alleen, werd als bastaardje
bestempeld en ik als hoer
Jij dacht, dat er een abortus was
wat was er eerlijk
aan die gelovigen…
Sprookje vs. wereld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
812 Jij wilde mij meevoeren naar een sprookjeswereld
en ik kon je wel geloven,
want toen onze lippen spraken
in een verboden taal,
waarvan alleen wij de woorden kennen,
was ik er.…
Wat is het...
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
818 begin
Ik wil zo graag jouw lippen kussen
Zo graag voor altijd de jouwe zijn
Maar we bouwen er samen een muur tussen
En die muur, die doet zo'n pijn
Ik blijf er steeds maar tegen botsen
En er komt maar geen einde aan
Dan voel ik mijn tranen achter mijn ogen klotsen
Ik zal uiteindelijk toch door moeten gaan
Maar toch wil ik het niet geloven…
Zilt bloed
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
960 Beetje bij beetje, begin ik te geloven
dat ik het ga halen,
maar dat wordt vergeten
door een enkele diepe zucht.
Water lijkt steeds hoger te komen,
zou ik dan toch falen?
Natte sporen, rood geworden,
geen mens te vinden om mij heen.
Golven springen en laten water stortend
met de wind mee gaan.
Zout prikt bijtend aan mijn been.…
Slapen terwijl ik droom
hartenkreet
3.1 met 16 stemmen
1.861 Vechtend
tegen een gevoel dat je nooit kan weerstaan
Wachtend
op het moment dat ik wegzak uit mijn bestaan
Vechtend
tegen de slaap
Dromend
over de wereld op zijn kop
Gelovend
dat het ooit waarheid wordt
Dromend
over jou en mij
Ik wil niet slapen
niet nu ik droom
Ik wil niet dromen
als ik weet dat ik slaap
Ik wil dromen over
wat…
Stormachtige wending
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
754 Ik zet ze om te hopen
te geloven in wat loopt.
Kon ik maar de hoek om,
voorbij aan dit pad
een wending nemen
die me juichend ontvangt.…
Die ster
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
2.993 Kon wijsheid onze dorst ooit laven,
nu rest ons kerstkrans, kippenbout
Och, was het ons gegeven:
een groot wonder in ons leven
Maar hoog, ergens ver daarboven,
straalt die ster waarin we geloven…
Hij zag ze vliegen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
756 Hij kon z'n ogen niet geloven.
Het leek wel, of ze hem bedrogen,
want twee personenwagens vlogen
vlakbij het vliegveld Zestienhoven
- het stond ook later in de krant -
na botsing met elkaar in brand.
De mensen schrokken in hun auto's.
Het ging met luid geschreeuw gepaard.
Hij vond het zeer de moeite waard
en nam veel digitale foto's.…
Oktoberblues
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
893 Laat ons geloven
dat de lente
nog kan komen.
Rauwgrauwe hemelvlees
verstrooit het verstofte graan
boer staat machteloos heeft uit vrees
de kleuren weggeveegd uit zijn bestaan.
Die komen nooit meer terug
het licht wel.
Zoals 's winters een vijver het leven inslikt
zo heeft deze nacht de gezellige herfst
ingeblikt.…
Je bent gegaan naar waar geen mens kan komen...
netgedicht
4.4 met 28 stemmen
2.580 Mar wij geloven dat het licht zal stralen
en dat de vrede die jij vindt je dekt;
wij willen graag aan iedereen verhalen
hoe liefde steeds opnieuw weer leven wekt.
Jij bent gegaan, maar blijf in ons ook spreken;
het lied dat klinkt wacht nog op een refrein.
Van waar jij woont komt soms heel even teken
dat alle leven zal geborgen zijn.…
Vraag aan mijn vader
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
2.610 Mijn vader was een verdiept gelovige en verlangt naar de wederopstanding.…
Vriendschap?
hartenkreet
1.8 met 13 stemmen
4.139 Maar ik wil het niet geloven, ik weet dat ik mijn leven zo niet leiden kan.
Misschien ben ik wel "dom" en "naïef",
maar ik neem de klappen dan wel voor lief.
De momenten dat ik in een waan leef,
met het idee dat er iemand om mij geeft.
Geven een extra glans aan mijn saaie leven,
en is al het verdriet weer vergeten!…
Mijn lief
hartenkreet
2.9 met 16 stemmen
2.673 Nooit heb ik durven geloven
want als alle lichten doven
dat ware liefde zo intens kan zijn
overspoelt mij hét gevoel, zo fijn.
Aandacht, zorg, liefde en samen zijn
voorgoed verdwenen mijn pijn
humor zo eenvoudig en simpel
hiervoor slagen wij met vlag en wimpel.…
Meisje van mijn dromen
hartenkreet
3.8 met 18 stemmen
2.598 Ik kon mijn ogen niet geloven, een engel in de realiteit.
Wanneer ik mijn ogen sluit, zie ik jou in mijn dromen.
Wanneer ik mijn ogen open, wens ik dat al mijn dromen uitkomen.
In mijn gedachten zie ik niets anders dan jouw gezicht.
Jouw beeldschoon gezicht stralend als 't felle maanlicht.
Mooier dan jij bestaat er geen een.…
Alsof
gedicht
3.2 met 37 stemmen
15.283 Alsof
we het geloven. Wisten we hoe
ons geprezen grijs goed in een oogwenk
met kracht door neus en oor -
we zouden de woorden wegvegen,
voor altijd zwijgen, als we konden.
----------------------------------
uit: Parmentier, jrg. 12 nr. 1.…
Liefdesspel
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
774 overvallen door herinneringen
kijkend uit het venster
waar wacht ze op……
de belofte om op een dag te komen
van hem
die klinkt na in haar hartenklop
zo lang geloofde ze het
droomde ze het
maar nu de zomer
overging in het herfsten van de dagen
bladeren vallen gaan
weet ze dat die droom een sprookje was
samen er in geloven
maakte het…
Schrale liefde, schrale troost
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
788 plekken
aan de moederborst
ook moest de genegenheid
zich oprekken over te veel
gelaten met dorst
het is daarom
dat liefde met mate
en vaak als leegte
door mij wordt gevoeld
neen, nimmer zo bedoeld
maar het was een smal gazon
met gevreesde gaten
o zo menselijk in die tijd
resten van autoriteit
en kortwieken van de groei
geloven…
Ommekeer
netgedicht
4.4 met 25 stemmen
1.565 het loof, gekleurd of vaal
bedekt mijn wereld almaar meer
ik ben op weg naar innerlijke taal
spreken wordt zuchten naar een veer
in het park waar ik vertoef
lijken alle lichten te doven
het aardsparadijs toont zich grijs en droef
alleen eenden zie ik in een lage mist geloven
het lijkt altijd zo onverwacht
als ik de andere kant ervaar…
Spiegelglad
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
587 wegglijden
een stevige arm
behoedt haar
voor vallen
in haar hoofd malen
gedachten en woorden
plus vergeten herinneringen
die zich een weg
naar haar hart banen
wat heeft wijsheid
te maken
met wat ze nu voelt
de weg van nee
is juist die
van de minste weerstand
zal ze nog eenmaal
klauteren en klimmen
zal ze nog eenmaal
in die liefde geloven…
Zonnewind
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.786 Wij zijn kinderen van eenvoud
ooit uit sterrenstof geboren
opgestaan in vroege morgen
toen haar zonnewind verscheen
en zo hingen wij er jaren
in oneindig navelstaren
onverzadigd aan haar rokken
als haar schemerlicht verdween
En toch - zij liet ons steeds geloven
in haar zee van regenbogen
die zij strooide over velden
met verdwaalde hagelsteen…
Inspiratie
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
987 Da's toch wel brute pech,
kan je dat nu geloven, zeg?
Net nu 'k op dreef gekomen ben
zit er geen inkt meer in m'n pen.…
ave maria
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
905 vanzelf lopen
ave maria, moeder van god
hoe vaak heb ik niet gebeden
dacht dat ik alles zelf kon
heb ik er tegen gestreden
ave maria, moeder van alle moeders
u weet, u kent de pijn
de vreugde van geboorte
van een zoon verloren zijn
ave maria, goddelijke moeder
moeder van mijn spirituele zijn
help mij door deze tijd
help mij te geloven…
Ons leven is als een boek
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
828 Maar in het Boek der Boeken staat te lezen
Dat de dood gelukkig niet het allerlaatste is
Want we mogen geloven in de verrijzenis
En dat we bij God in de hemel mogen wezen.…
Krijtlijnen van talent,
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
678 Te schrijven over geloof
en waarheden, dichters
ze nemen het brein in
beide handen, verwoord
kaarsvet lekt op tafels,
waarmee papier is bevlekt,
in de kantlijn van verstilde
melancholie en beheerst
verdriet, omfloerst door
glorie als we de nacht
weer doven, tevreden
achterover leunen, alsof
we daarin zelf geloven, te
steunen op een…
Verlaat mij niet
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
872 Ik mag geloven, U begeeft en verlaat mij nooit
Wat mij ook in dit leven zal wedervaren
U Heer, zult mij in eeuwigheid bewaren
Wanneer ooit mijn werk op aarde is voltooid.
Ik dank U voor Uw liefde aan mij gegeven
U zorgt elke dag als een vader voor mij
U Heer, maakt mijn leven vrij en blij
Dat ik dit steeds maar weer mag beleven.…
de eerste zondag
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
771 de stilte wordt jouw lichaam, mijn lief
nog groter dan de neerwaartse gloed tussen leven
en onbegrepen graven
waar kraaien om zich heen kijken
naderbij
tot in mijn aardse spiegel
een rij mensen met bewaarde ogen
geloven even in zichzelf, lijfelijk
en laatst
tot plicht, vredig in zicht
het huis is rommelig en huivert bloemen
tot…
Dood en leven
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
646 De dood heeft niet het laatste woord
Want we mogen geloven in een eeuwig leven
Zoals dat in de Bijbel staat omschreven
En hopen in te gaan door de hemelpoort.
In leven en dood is het goed te weten
Dat de Schepper van alle dingen
Ons met Zijn liefde blijft omringen
Hij zal ons in alle nood niet vergeten…
Ontboezeming*
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
510 Jou beschrijven zou ik
't Allerliefste willen, maar
'k Ga mij beperken tot de
Uitwerking die jij op mij hebt
Daar deze, jij zult het
Waarschijnlijk niet geloven
Eigenlijk alle perken
Misschien te buiten gaat
Als ik mij althans niet
Echt zou kunnen beheersen
'k Heb mijzelf echter altijd
Goed tot red'lijk goed in de hand
De controle heb…
Schaduwen zoeken licht...
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
655 Al het gelovig licht wat toehapt
wordt vol verlangen, gevangen
en vervolgens in haar schaduw vertrapt.
Met droevige, verlaten, zwart omrande, hunkerende ogen
wacht zij tot een nieuwe prooi blijft staan.
Zij kijkt hem diep, doordringend aan.
Zie haar, opnieuw, met opgeheven handen
wachtend, smachtend,
tot nieuw licht zal landen.…