Alle inzendingen over gestorven kanker kind

12862 resultaten.

Sorteren op:

Bezwete Taal der Ragzangers

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 411
Zij vissen Achterbergse gesloten poëzie hier, zonder klemmen; en misschien is hij al vol van de kiem die door zijn huid sijpelt en groeit maar zijn stem kan toch niet die van kanker zijn?…

Was ik nog maar..

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.345
Was ik nog maar kind bemind door het oudere geslacht hoeders van de onbevangen, pure, ongecompliceerde slag der mensheid Was ik nog maar kind bemind door de generaties zo groot en toch zo klein in individu Was ik nog maar kind bemind door bemind in waar is het dat ik verloor het kind zijn, van binnenin…
illusie-29 augustus 2002Lees meer >

Het is alweer een tijdje geleden....

hartenkreet
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.007
Op de dag dat je niet meer kon zwaaien, ben ik het meest gestorven.…

Herfst

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 608
Wat leefde, leefde om doodstil te zijn bij de strijd van het laatste blad voor wie het twijgje wind een storm was en dat, half gestorven en verkleurd, zich wanhopig vastklampte aan moeders schoot, zo nauw verbonden aan de onzichtbare aarde, die, in nevelen gehuld, niet in staat was het sterven van haar laatste kleinkind aan te zien…
Wim Niesten19 oktober 2003Lees meer >

Aan Kurt

hartenkreet
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.203
Buiten jezelf heb je niemand verlaten Bij mij leef je gewoon voort Ik zal je nog steeds horen praten en glimlachen bij elk woord Bij mij is je stem niet gestorven Niet je ogen, niet je lach Ik zal nog steeds de zon in je haren zien Zelfs op de koudste winterdag Ik zal je groeten iedere morgen Steeds blij zijn dat je er opnieuw bent Dat…
vanja15 januari 2005Lees meer >

Met passieloos verlof

hartenkreet
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.305
Veilig daar, bedekt door stof, de gratie vervangen, door teder emotie gestorven. Wat rest is een vlek, met passieloos verlof... Een belastend drama, geen liefde zo zwaar. Een vergroot panorama, mijn hart kijkt ernaar... Zo zwart kan het zijn, gearceerd door het licht. De ruimte te klein, door liefde ontwricht..…

een rode roos

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.203
er groeit een rode roos op mijn graf ik ben al vroeg gestorven het geloof in mijzelf is mij niet geschonken heb mijn ziel ook nooit gevonden : is in mijn ontluikende dageraad verdronken er groeit een rode roos op mijn graf zonder dat ik hem ooit water gaf ik zie de zon door het zwarte raam voel de kou door hete vuren…

een eeuwenoud en triest verhaal

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.189
groen is in zijn bladeren gestorven de wind verritselt ze voorbij dood is op de grond geborgen beschermt haar voor het wintertij takken dromen van een lommerrijk verleden heden is alleen en kaal ze vertellen hoe ze door de kou hebben geleden een eeuwenoud en triest verhaal ze wachten op de lange nachten en de maan vorst laat…
wil melker24 december 2005Lees meer >

Zomaar een zondagavond

netgedicht
4.1 met 24 stemmen aantal keer bekeken 724
Maar ook het weten dat onze bovenbuurman te jong gestorven is en dat zijn vrouw nu treurt en eigenlijk helemaal niet meer weet hoe nu verder. Zomaar een zondagavond en het besef dat het leven een groot geschenk is, maar kort van duur en dat de lieve lente voor zovelen alweer de laatste zal zijn.…
Adeleyd25 maart 2007Lees meer >

winterslaap

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.127
het eeuwenoude bos staat bloot de aarde heeft zich nu verhard is wit in plaats van donkerzwart een ijzig laagje dekt de sloot de dag de tijd is zonder kleur de oostenwind beademt kil de toppen van de bomen stil gebroken grond een diepe scheur van buiten lijkt het eenzaam koud maar wie hierin gezworven heeft weet al wat is gestorven leeft…
klaasje22 februari 2004Lees meer >

waarom het brandt

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.007
de Palestijnen worden gebracht hetzij naar de rand van hun afgrond hetzij tot in het Nirwana hunner dromen met bommen, altijd met bommen die het verdommen nagewezen te worden dat is iets voor de politiek viert de navelstaarderij op het getij van blinden het feest van de waanzin waarop de genodigden niet moeten onderdoen voor wat gestorven…

wereldverbeteraars

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 629
Ondanks de kennis die men had verworven - men noemde zich zelfs homo sapiens – ontstond de nogal dwingende tendens de aarde te beschouwen als gestorven. Of dood op sterven na, al naar gelang hoe fundamentalistisch groen ze waren, de mensenhaters en cultuurbarbaren in éénstemmige bio-ecozang.…

genezen

hartenkreet
3.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.274
Je hebt me genezen van de liefde ik wil het nu echt nooit meer En ga me niet meer binden want afscheid doet zo,n zeer Je hebt m genezen van de liefde mijn hart is compleet kapot Vlinders zijn massaal gestorven voel me iedere dag in en in rot Je hebt me genezen van de liefde het is gedaan met mijn vertrouwen Tranen stromen als een waterval…
car20 mei 2010Lees meer >

Taalgrens

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 592
Een woord wat niet bevriest, warmer dan mijn bloed, zoek ik, wie het vindt mag het roepen wat alle pagina’s beslaat uit woordenboeken, wat ik lees is lopend vuur verliefdheid zó heet, dat de dood ontdooit en waar mensen gaan, de haat verbleekt, tot er zinnen vallen, als bladeren gestorven zijn in beide handen, verbleekt maar…
pama7 september 2010Lees meer >

Het dodenlied

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 691
van stilte in een droom herinnerde mij geen enkele noot of muzikaal verlangen toen je nog naast me stond op het plein bij het standbeeld en tijd loog ook niet om de waarheid toen het tegengestelde mij tegemoet kwam en er iets van jouw schaduw werd bewaard in regen die niet stilstond het was slechts de melodie toen je allang was gestorven…

A Never Ending Voyage

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 551
Zo reizen onze genen verder, eeuwen nadat we zijn gestorven. De reis die onze genen maken, zal nooit meer eindigen. En wat is het lot van ons stervelingen? Wanneer ego's eindelijk durven zwijgen. Wanneer moed het wint van blinde angst. Pas dan begint een Never Ending Voyage.…

waar de duivenmelkers wonen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 610
Je moeder zwoegend als een aftands schillenpaard was aan haar fornuis gestorven. We zagen de duiven van je vader roekeloos koerend nu de kat van het gif at, hun vaalblauwe kielen, hun korstige schedels en het ampele leven rond de constateur.…

De meeste mensen sterven op bed

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 739
het leven voelt zich hier het beste thuis de slaapplaats heeft een tijdelijke dut functie mijn grootmoeder benoemde die dagelijks en zei dan: ‘ik ga een halfuurtje doodliggen’ een breed bed is een persoonlijke behoefte er wordt in geboren en er wordt in gestorven. de liefde wil er altijd op zegevieren.…

Een oude koningin

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 405
Is de oude koningin gestorven dan moet er reeds een nieuwe koningin zijn geworven. Uit eierenproductie van de oude koningin geselecteerd heeft zich dan reeds de opvolgster van de kolonie gepresenteerd. Zo is de bijenkolonie gered en wordt het leven voortgezet.…

OM JE DOOD TE LACHEN, DE FAMILIE MEILAND!

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 632
Oma is dood de moeder van Erica nou niet echt in de wieg gestorven 93 jaar en ze was de dagen zat De begrafenis roept vragen op maar welke vragen de Meilandjes zijn ondernemers van de wieg tot het graf Dus er wordt ook wat afgelachen opmaat naar de begrafenis van Martin dan zullen de lachsalvo's niet van de lucht zijn gilt Martin zelfs…

Lente ontwaken.

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 538
De winterwind geurt nog naar bloeiende klimrozen, draagt gestorven leven de herfst en winter voorbij. De blonde maan flirt onbedacht met verflenste zonnestralen. Op d' oevers van dag en nacht waaien seizoensgeuren, kriebelen mijn neus raken de roep van lente in mij. Ik wacht op ontwaken...…
Katty wijns27 januari 2025Lees meer >

Twaalf uur

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 676
Het zit erop, het bracht ons niets Niet waar we zo naar zochten Geen sprankje, nee niet ietsepiets We hebben toch zo gevochten Het is verknald, weg is de brug Wat bleef dat is bedorven Geen wegen meer, geen weg terug Onze wereld is gestorven…

Een kerstrondeel

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.163
Een Kind geboren in de nacht door Israël zo lang verwacht, dit Kind dat Licht en Leven is, het kwam in onze duisternis. Het kwam in onze duisternis, dit Kind dat ons gegeven is, het werd een mens die vrede bracht, dit Kind geboren in de nacht.…
Adeleyd25 december 2011Lees meer >

Als alle deuren dicht zijn

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 552
Hij zegt: “Kom maar tot mij, mijn kind” “Ik ben de weg, de waarheid en het leven Ik hou van jou en zal je nooit begeven Jij blijft voor altijd door mij zeer bemind.”…
Fedde Nicolai25 december 2013Lees meer >

schoonheidsideaal

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 522
hij heeft geld en bevindt zich dus in een gunstige positie dank zij het éénkindbeleid is er een te kort aan vrouwen in zijn land ha, maar niet voor hem.. dat is voor de plattelandsmannen met nauwelijks geld noch aanzien die waarschijnlijk nooit, of met heel veel geluk zullen huwen zij zullen geen eisen kunnen stellen anders dan hij.…
fairouz20 februari 2014Lees meer >

In de wandelgang

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 634
In de wandelgang van ‘t oude hoofd dwaalt de drang van schrijven dat blijft bovendrijven in de kabbelende stroom van leven een gedachte die bewoog maar niet keren wilde het grote kind met zorgen dat in ontroering mijn moederhart verstilde en wagenwijd ontsloot ik neem het altijd mee toch eens los zal moeten laten tot voor de drempel…

onberispelijk iets met wiskunde

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 461
de slaap was vannacht onberispelijk aanwezig, zelfs de taart hing aan de klok die grijnzend naar me keek, vele dromen brachten de kers terug en werd gelegen in een toef van een zoet roomhartig verlangen de bochten in de weg werden verlegd tot wijde hoepels met een enkele strook die het vluchten bleef behoeden daar de omtrek van de nacht zich…
elze28 maart 2019Lees meer >

Goevrijdag

poëzie
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.795
Het autaarkleed is afgedaan, het wierookvat geblust, de lichten al gestorven, en de ratel zelve rust; 't houdt alles op, de zonne schijnt te vragen, ongetroost, of morgen zij nog heffen zal heur aanzichte, in de oost.…

Onvervangbare Oma

hartenkreet
3.4 met 48 stemmen aantal keer bekeken 9.246
Maar het gewone leven stopte niet,oma ook niet want al is ze lang en breed gestorven één ding is me bijgebleven Een oma is onvervangbaar…
an terlouw7 januari 2007Lees meer >