2545 resultaten.
Buiten de muren van het huis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
448 hoofd een tuindershoed,
In je arm een mand met
Zelfgekweekte preien,
Voor de gelegenheid van
Papier en verf gemaakt;
En in je andere arm voer
Je het meisje van je dromen
Door het landschap van je jeugd,
En durf je voor het eerst
Zonder angst buiten de veilige muren
Van je ouderlijk huis te komen,
Ga je volkomen op in dans,
In klank…
Uw lichaam mijn graf -sonnet-
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
779 liefde mij intens verbond
bevlogen door de warmte van uw mond
het moment alleen nog wilde dromen
voelde de tijd verschanst in zomernacht
vlogen de uren ons nimmer voorbij
volkomen rust en stilte zij aan zij
van verre zongen sterren fluisterzacht
kleuren veranderden in vuurbloemen
waar tonen streelden langs de horizon
wonderlijk van klank…
Eeuwig duren
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
787 Telkens als ik in jouw schaduw sta
Voel ik de wind langs mijn oren
’t is alsof ik in een droom ontsta
Krijg de vlagen niet van voren
Vogels vliegen naar hartelust
Hebben gele jasjes aan
In een roes heb jij mij gekust
Met de pijn is het gedaan
Hijgend ren ik in jouw armen
Een enorme drang bij jou te zijn
Violen spelen klanken, warme,
Voel…
Bevlogen (deel 2)
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
543 Klokslag middernacht omhelst door verheven klanken
bevlogen om haar opzwepende beleving te ervaren
fluistert zij vanuit het universum haar getekend beeld.
Iedere spreuk plotseling gedragen door haar idealisme
het is een onaangekondigd drift tijdens het mijmeren
waar ze door mijn aura het zuurstof door poriën verdeeld.…
De kleine dingen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
686 Je fluistert mij toe,
Zingende klanken,
Het einde van een grauw bestaan,
Simpel woordje,
Immense betekenis.
Ik hou van jou…
Uw lichaam mijn graf (sonnet)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
560 de liefde mij intens verbond
bevlogen door de warmte van uw mond
het moment alleen nog wilde dromen
voelde de tijd verschanst in zomernacht
vlogen de uren ons nimmer voorbij
volkomen rust en stilte zij aan zij
van verre zongen sterren fluisterzacht
kleuren veranderden in vuurbloemen
waar tonen streelden langs de horizon
wonderlijk van klank…
Eeuwig moment
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
589 zodra mijn vingertoppen
de witzwarte ladder beroeren
neemt iets mij bij de hand
ik kan dan zo maar niet stoppen
een verlangen laat zich vervoeren
onaantastbaar voor het verstand
de ogen sluiten zich als vanzelf
en mijn omgeving laat ik achter
ik ga onderweg, weet niet waartoe,
naar ergens waar ik klanken delf,
de bodem is er zachter terwijl…
Dromen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
619 wennen
ieder jaar wordt de reuk minder
seizoenen komen meer onder een dak
enkel als mijn kind die ander treft
bloeit er in mij iets op, dat raakt
alsof mijn toekomst beseft;
hou die hand zo lang mogelijk vast
daar eens alleen de winter je treft
en het ademen het licht uitbraakt
tot dat moment dicht ik dromen
over gladiolen en klinkende klanken…
Trekdamse bos bij 's-Gravendeel.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
575 Of wellicht het lied van de eenden bij het riet,
met in hun klank het gloren in het verschiet.
Zelfs in het meer zuidelijke hoeksche land
ook bloemen meedeinen in de akkerrand.
Of liepen geliefden langs deze paden
die in de avondlucht deze grond betraden.
De voorjaarslucht jaagt helder blauw
het is bijna gedaan met de winterkou.…
Overgang
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
455 de stilte is niet immer wit
gelijk een maged reine
of schoon van klank,
onaangeroerd
ook de ziel niet, als de mijne
daar de nacht vaak bij helder licht
vele spinsels vervoert
de schaduw op mij gericht
het geruis onder mijn dak
heeft de oren toegedekt,
niet omdat mijn wil dat wenst
maar omdat de slaap
op eigen wijze
een schone rust…
de geur van gras
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
422 vielen uit de
lucht op het pas
gemaaide gras
ze doofden als vanzelf
we harkten na
een tijdje gras en
dromen bijeen
een zanglijster
landde ritselend
in de groene wand
van het klimop
met een helder lied
riep hij ons op
niet te vergeten
we zwegen alleen
hij vloog naar de
groene vuilnisbak
en floot daar zijn
mooiste klanken…
het gerucht van de zucht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
495 ik dicht al lang niet meer
geen deuren
geen monden
ik heb oog voor kleuren
soms door het grijs heen
en beluister de klank van jou, de ander
is die nog immer zo koud als steen
of meer te zacht als een veer
neen, ik dicht niet, doch open
als jij mij laat ruiken
aan geuren van jouw ziel
en ontwaar dan soms het vocht,
keer op keer,
van het…
Met de twee rode strepen verf nog in mijn haar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
467 Brandschoon fluisteren de stenen van de dorpen
tussen deze keien waar mijn hak is bleven haken
ligt misschien een lang leven , ga dan niet ver van huis
Muziek maak ik met lepels en met vorken onder de rode daken
Tot in de verte zijn de zilveren akkoorden te horen
met jouw klanken naar een ontbladerd voorjaar als herboren
Tussen de takken schijnt…
Orpheus
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
578 Zelfs Sisyphus ging zitten op zijn steen
Toen Orpheus met zijn liefelijke klanken
De wezenloze schimmen bracht tot janken
De Hellehond werd pup en wel meteen
De dichter - zanger won en hij ging heen
Met lopend achter hem die hij bevrijdde
Mits hij niet omzag tot de zon hem wijdde
Hij zwoer het, schraapte al zijn moed bijeen
Toch werd hij…
ik zag en hoorde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
500 ook de warmte die sprak,,
aldoor de jaren heen
verspreid over ieder
die echt naar je keek
en op je ziel was gericht
ik zag ook de schreeuw
doorheen een lach
of het stil geween,
je was krachtig en tegelijk
weerloos week
maar sterk was 't licht
dat sprak als je getuigde,
niet altijd
in woorden te duiden,
maar door
een unieke klank…
Mondharmonica
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 De klanken reeds verstorven,
maar in gedachten nog bestaan.
Je voelt de weemoed in je hart…
van een tijd zo lang geleden.
Hoe goed het was.
't Geluk te voelen,
dat toen in je leven was.
De mondharmonica kan dat naar boven halen.
Wie speelt er nog zo mooi
als vroeger in voorbijgegane dagen.
Het geluid alleen brengt tranen.…
SCHELDE VRIJ
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
498 Geweldig beeldhouwwerk toont de leiding
van de stad, waar de klank roept: "Samen één:
muzenhand, geldbeurs en arbeidsstuwing."…
Droomprinses
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
537 't Is reuze spijtig, tragisch bovendien
U mist de klank der kleine karekiet
Die zingt, net als Jacques Brel, vergeet mij niet
U had die uitslover eens moeten zien!
Hij metamorfoseert zich
in een wouw
En zingt speciaal voor intimi
zijn lied
Onthou die naam - of boeit het
u geen biet?
U laet een koolmees óók nooit
in de kou!…
fijn stemmers
netgedicht
1.0 met 50 stemmen
419 warmte schiep
in blauw koude
atmosferen
door tonen
van geluiden
te ronden
scherpe kanten
af te vlakken zo
dat zij subtieler
passen in de
melodie van
leven en bestaan
jij had al ogen en
lach als fijn tuners
je zangerige stem
vatte nu alles
samen in de liefste
woorden van
jouw lichaamstaal
nog waren er
engelen als koor in
klank…
Een Haags hart klopt
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
1.915 Mijn kloppend hart mist een opgaande lijn
voelt niet meer zo warm en vertrouwd
als de opwindende dagen van vroeger
zij bonkt als een sloophamer
almaar dansend op het ritme van de Marathon
waar ooit klanken galmden en het leven begon
haar echo’s klinken door in het Paard van Troje
die de zestiger jaren laten voortleven,
een reünie is een…
Het stedelijk landschap
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
1.128 Hoge bomen en bruine kroegen
haveloze zwervers die zwoegen
over oude straten en ronde pleinen
soms zelfs met betoverde konijnen
in groene parken en rode tuinen
waarboven grijze wolken bazuinen
grauwe stenen en stevig beton
een vrouw kijkt vanaf een zonnig balkon
naar oude kerken met nieuwe banken
en een tongval van religieuze klanken…
poëtisch drijfzand
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
195 Juist op zo’n moment
wanneer die simpele penseelstreek
een verbijsterend schilderij wordt
de rauwe klei zich vormen laat
in hypersensitieve handen
tot een dieper verlangen
als klanken het oerritme overstijgen
het gezang de lentezon omlijst
een o zo fijne verschijning verdwijnt
en het hart niet meer stoppen kan
met bloeden en weer opbloeien…
VERBOUWEN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
17 Muren moeten beproeving betrachten,
storten in onder zwoegen, zwaar hijgen,
terwijl klanken van vernieling dreigen,
om groots te herrijzen vol nieuwe krachten.
Steeds meer schone werken en onderricht
verheugen zich hierbinnen te verblijven,
zorgen voor vergroot, herboren aangezicht.…
't Klokje op de zondagmorgen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
705 Weet iemand hoever zijn klanken dringen?
Niet de grauwtjes in de bijna lege kerk,
niet de koster met het gelaat als een zerk.
Zij horen het kleine klokje niet zingen.
Voor de jonge vrouw met de kinderwagen;
bij de eerste klank bleef zij even staan
in herinnering, zag haar kindje aan
en wist hoeveel kindjes daarvoor zo lagen.…
Ik zonder jou
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
516 EK SONDER JOU
Dit is soos om tussen ons te praat
in 'n dooie taal en die klanke klink
skaars vaag bekend.
'N Woord word saggies herhaal
die vrees word groter en groter
as u meer akkuraat weeg.
Die dag kom soos 'n rower
maak die moeë oë seer.
Die son kom op in sy prag
die self herken hom nie meer nie.…
Terug in de Tijd
hartenkreet
3.0 met 20 stemmen
2.170 Zie Pa en Ma trots zitten
genietend van hun spel
pinken af en toe 'n traantje weg
de kachel snort, ik ruik de geur
voel de sfeer van toen,
ben éven terug in de tijd
en besef al spelend
'k heb een mooie jeugd gehad
vol liefde, klank en kleur.…
Wilde zwanen
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.165 Maar zijn stem brak in een hemelstorm,
verzwolg hem in een laatste klank
en op de rotsen spatte zijn eenzame ziel uiteen.
Met het ochtendrood in haar schaduw
vluchtte zij naar een ander seizoen,
de herinnering als glas in haar gedachten
waar zij nog immer wacht
met de golfslag ruisend aan haar voeten.…
De Wind
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.950 Getekend door allerlei handen
met de klank van gloeiende kreten –
vliegt hij binnen door de spleten
en verleidt mijn oog,
Leidt mij daarheen waar de golven
de hemelse dampen zoenen,
De Maan fronst zuur haar voorhoofd,
en in het water fonkelt iets,
De Oceaan hijgt.…
Lief 2 (herziene versie)
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
825 nog waaien
wild en woest of zal de storm
dan eindelijk zijn gaan liggen
als ik er niet meer ben lief
zul jij mij dan loslaten omdat
je mij nooit meer vast kunt houden
zal ik er nog steeds zijn terwijl
ik er niet meer ben omdat jij en ik
alle grenzen kunnen slechten
als ik er niet meer ben lief
zal "answer" dan klinken op
klanken…
Polderlandse arkadia
poëzie
4.2 met 13 stemmen
3.920 Over het bij vlekken zongeplengde dak
hangt de beuk zijn loof van dieper rood
Raamkozijnen glimmen groen en vatten
terracotta bloemenpotten
daarin geraniën groeien van het esmeralden blad
met doffe kring
naar meekraplakken bloemen
Op de dijkweide weidt zijn zwijnen
een zwijneweider wijl hij op een schelp gebrande aarde
okarino speelt
De klanken…