inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 69957):

Ik zonder jou

EK SONDER JOU

Dit is soos om tussen ons te praat

in 'n dooie taal en die klanke klink

skaars vaag bekend.

'N Woord word saggies herhaal

die vrees word groter en groter

as u meer akkuraat weeg.

Die dag kom soos 'n rower

maak die moeë oë seer.

Die son kom op in sy prag

die self herken hom nie meer nie.

Kan nie glo wat gedeel het nie

voordat die wind aanhou waai.

Die minute bedrading hom aaneen

in onnodige herhaling en slyp

totdat fyn stof onsigbaar verdwyn

in oë, neusgate en longe van ons

lijfelijk bestaan op soek

na die bron van verjonging.

IK ZONDER JOU

Het is tussen ons als spreken

in een dode taal en de klanken

klinken nauwelijks vaag bekend.

Zacht wordt een woord herhaald

de angst wordt groter en groter

bij het nauwkeuriger wegen.

De dag komt als een rover

doet de vermoeide ogen zeer.

De zon komt op in zijn pracht

het zelf herkent zich niet meer.

Kan niet geloven dat wat gedeeld

voor de wind blijft, verwaait.

De minuten rijgen zich aaneen

in nodeloos herhalen en vermalen

tot fijn stof, onzichtbaar verdwijnt

in ogen, neusgaten en longen

van ons lijfelijk bestaan op zoek

naar de bron van verjongen.


Zie ook: http://www.taichivanstani.punt.nl

Schrijver: Stanislaus Jaworski, 23 aug. 2019


Geplaatst in de categorie: taal

3,0 met 3 stemmen 26



Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:Omen
Datum:23 aug. 2019
Bericht:Fraai; verdient meer dan één stem (sover)!

Naam:Nemo
Datum:23 aug. 2019
Bericht:...als spreken in een dode taal,
klanken vaag bekend...Heel mooi!


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)