4571 resultaten.
winterstemmen
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
705 ik vlucht
met het gelaat onder najaarsbladeren;
de ongenade in jaren diep
wanneer de jaskraag van een nog trage lente
de scheefgezakte stilte bedekt
op mijn mond
en onbetoverd luistert
hoe ik adem en sterf achter alle bomen;
geketend in wind
door de schaamte die maar nachten
blijft slaan, geschreid, in het huiverend
schaduwhout…
Gebroken
netgedicht
4.4 met 35 stemmen
1.373 jouw ogen zag ik
zuiver wie ik was
wat nu van die spiegel rest is glas
in scherven op de grond
als ik die laat liggen
draait mijn wereld nooit meer rond
dus rapen maar en lijmen
tot een kleurig mozaïek
waarin de stukjes weder schijnen
barstens vol geluk
verdriet
al hetgeen ons samenbond
ik kus ze als kuste ik
de liefde uit jouw mond…
Verborgen gevoelens
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.110 nu buiten
Even lekker op het terras
De wind gaat door mijn haar
Ik denk aan vroeger, hoe het ooit was
In zo'n korte tijd
Kan er veel gebeuren
Behalve ik, ik lijk vast te staan
En ik laat mij niet door mijn emoties meesleuren
Maar na al die jaren van stilte en zwijgen
Wil ik schreeuwen zo hard als ik kan
Geen woord komt uit mijn open mond…
Thera Muzetotalloss
hartenkreet
4.7 met 15 stemmen
1.370 Magnolia, wat groeit me daar
Uw bezigheid in zoeter staar
En alle bloemen bloeien
Die manke Jelle die daar stond
Zijn scheve ogen, open mond
Met bloemblaadjes te stoeien
Die Suze is zijn achternicht
En alles is op hem gericht
Dat tussen twee gestoorden
De vlinders fladd'ren in het rond
Ze zitten nu waar hij net stond
Ze zijn het eens…
Ik verbind hem met touw, met mij,
gedicht
2.1 met 348 stemmen
41.495 Met
zorg snoer ik de mond, verblind
de ogen. Toegekomen, klaar, begin ik
met ontbloten. De rand, de binnenkant.
Geheel ontdaan verzoekt hij, deze
om genezing. Maar ik lig hem zwaar,
ik ben op hem gebrand. Ik ben
de bovenhand, tot de tanden
verzoend, verklaar ik hem nader:
oorlog, mijn liefde.…
met kleine gezichten
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
896 opnieuw
raakt mijn stem
de dagen van dobberende bootjes
op vuurduinen te traag
tussen vreemde mensen
ik ben getuige van mijn mond
waarin iedereen verdwijnt en de zee
hetzelfde begint te zijn
kinderen lopen naakt hun lijfjes voorbij
met licht en schelpjes
aan het oor
in en uit het water, hun adem
langs de barensweeën
alsof…
Niet eerlijk
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.997 Zij wist wat ze had gedaan
Tegen mij had ze gelogen
Ik zie haar nog voor me staan,
met open mond en grote ogen.
Opeens wist zij niet meer waar ze kijken moest,
terwijl ze donders goed wist wat ik bedoelde.
En dat...alleen al, maakte mij woest.
Hoe ik mij daar; op dat moment voelde,
daar dacht zij totaal niet aan.
Wat zij wilde!…
Haar warme zinnen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
805 schrijf letters
in de lucht
woorden kleuren
jouw gezicht
weer hemels roze
jij bent
mijn morgenstond
de zon kust jou
en mij haar warme
zinnen op de mond
samen lichten
we de uren uit
ieder in verplicht
of eigen bezigheid
tot het hoofdstuk sluit
alleen het
avondrood zal in
alle rust de verhalen
kunnen vertalen
die vandaag…
m`n dochter
hartenkreet
4.3 met 23 stemmen
2.389 Het ochtend licht komt door de gordijnen
Spelend met je gouden haar
Zoals je daar ligt zo tevreden
Je ogen dicht, maar met een glimlach om je mond
Dromend over mooie dingen
Tenminste dat hoop ik wel voor jou
Niet weten wat er gaat gebeuren
In de grote wereld om je heen
Mijn lieve kleine dochter
Een wonder elke dag weer
Meer als meer zal…
Verraad
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.992 Meis, verdomme, ik dacht
je echt te kunnen vertrouwen,
maar ik had het kunnen weten,
je kon je mond niet houden.
Je beste vriendin, alla,
dat snap ik dan nog best,
maar al die anderen, meis,
ben ik nog nie genoeg gepest?
Je zegt dat ik moet gaan praten,
maar och, dat kan jíj toch zo goed?…
Roze beddenlakens
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
3.020 Voel jij nog de eerste kus
en handen die zochten
naar verborgen plekjes
die jij nog nimmer
aan iemand had getoond
en ik, je minnaar mocht
je dromen binnengaan
om jou te doen ontwaken
in een nieuw gevoel van
zaligheid
wij passeerden sterren
op weg in ons hemelsgeluk
dansten op roze beddenlakens
en kusten elkanders monden
totdat de morgen…
Oude man
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.077 Hulpeloos en kinderlijk
zag ik hem, oude man
langdurig starend
naar iedere passant
de inhoud van zijn zakken
zag ik in zijn handen beven
hoe eindig en toch
eindeloos leek zijn leven
malende kaken
een wippend gebit
een grote zakdoek
om zijn mond te vegen
toen maakte hij
vrouwen het hof
nu worden zij
door hem ontroerd
hij geeft…
Sonnet voor een koele avond vol bevrijding
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
894 kust de avond
en mijn ogen, open, sluit ik
vaag vervloeit
een zinderende dag
en over de blanke lissen
van mijn geloken ogen,
wipt de ijle vogel,
die onrust heet, naar ver
over de verre vijver
glijdt een lied en mijn
keel ontglijdt een langgerekte klacht
dan, zo langzaam, opent het donker
de maandoos, mijn ogen, mijn oren,
mijn mond…
VERZET
poëzie
3.4 met 16 stemmen
6.282 maar hij met een laatste slag
sloeg het kruisbeeld weg van zijn mond
en krijste: ga weg –
neem mijn laatste bezit mij niet af:
MIJN zonden gaan mee in MIJN graf.
-------------------------------------------
uit: Tweede periode (1929-1933)…
In jouw handen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
700 Ergens tussen jou en mij
ligt de liefde begraven
onze ogen weerkaatsen het gevoel
mijn mond vertrekt tot heimwee in glimlach
ik ben verloren in onze toekomst
mijn morgen stierf in jouw handen
En het spijt me, ergens
knaagt het zoete verlangen
te proeven aan de verboden droom
mijn werkelijkheid te ruw, het doet pijn
de dagen te tellen zonder…
Tien na middernacht
netgedicht
4.0 met 27 stemmen
1.969 waar elke angstkreet
zich aan mijn lichaam bindt
en met mij de nacht ingaat
staar ik steeds kinderlijk klein
naar een ontwakende vrees
in verzegelde ribben
ik zoek godvergeten woorden
op mijn onbewogen mond
daar waar ik het sterven leerde
in ontzielde meisjeshanden
en het opgedroogd onzuiver bloed
staren mijn beroofde wimpers
naar…
Liefs uit Stockholm
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.159 Jij kon mij blindelings ontvoeren,
mijn mond liet zich gewillig snoeren;
verraderlijk verward.
Langs zachtjes ingestreelde sporen
ging ik jou steeds meer toebehoren;
ik voel me nu je vrouw.
Je armen houden mij gevangen,
ik kan alleen nog maar verlangen
om vrij te zijn met jou.…
Dit is het
gedicht
2.8 met 28 stemmen
14.129 het raadsel van adem
en water, dit is het en dat
en alles is het
dit is een eeuwig etmaal van een paar
sekonden, dit is voor ogen te groot
bevonden, dit is een wond en een wand
tussen vrouw en man, dit is
alles en dat
dat zijn de ondoorgrondbare wegen
tussen de sterrennevels, dit zijn de
hemels zonder weten, dit is de dorst
om een mond…
Meesterwerk
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
699 Haar zwarte, lange haren
Met gesloten ogen en
Dichte mond
Haar mooie, ronde borsten
Geshowd vol overgave
Heup en kont
De andere onzichtbaar
Misschien helemaal niet bloot
Niet te aanschouwen, te zien
DE MADONNA* gaat echter nooít dood
De lijnen van een schoonheid
A propos.…
Ik protesteer tegen onpartijdigheid !
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
445 Ik zucht;
protesteer en schreeuw
zoek adem voor het leven
dat langs wolken naar
beneden straalt, die de
mond verstomd en gesloten open waait.…
Een mistige dag
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
627 Een mistige dag in mijn hoofd,
ik kan niet denken, totaal verdoofd
staar ik wezenloos voor mij uit:
een diepe zucht ontsnapt mijn mond,
ongedurig kijk ik wat rond,
dwarrel gedachteloos door de lucht,
in beweging kom ik niet: overmand
door een onpeilbaar verdriet, om een
geliefde, die het leven liet, waar het ooit
vandaan is gekomen; het…
fascinatie voor een 70-jarige
netgedicht
3.0 met 21 stemmen
2.055 het die
de man op deze foto
maar steeds niet los kan laten
hij kijkt me aan
alsof hij met me spreekt
nee, meer dan dat
is hij me onweerstaanbaar
wij zijn zo door en door
vertrouwd, lijkt hij te zeggen
de rimpels in zijn huid
zijn die van mij
de frons is identiek
de haartjes van zijn neus
volmaakt
bijna onzichtbaar
de lieve mond…
Ziekte
hartenkreet
1.9 met 7 stemmen
2.032 Haar mond was open,
-wou ze wat zeggen?-
geluid was er niet.
-stille vogels vlogen in het rond-
Haar benen, hoog opgetrokken,
-daar vloog ze-
Vol hoop en vol moed,
door naar haar tweede leven.…
Tijdsporen
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
630 wat waren wij al groot
naast de heg die steeds kleiner werd
groeiden we, bloeiden we
tussen de stenen verscheen het jonge mos
en wij kleurden
bij de eerste zoen in het klompenhos
wat zijn we klein nu
naast de heg die steeds groter werd
waar stenen zijn verdwenen
hebben sporen hun werk gedaan
en ademt vertikte tijd
door de mond van vergankelijkheid…
Aer mea arena est
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
630 ze kijkt me recht in de ogen
de vrouw draait zich om
haar mond valt open
teken is hetzelfde
de cirkel met de vleugels
en de initialen zijn gelijk
als die van ons
s r
onder de roos
zal je schuilen
in de lucht
beschermen zij ons
met de schilden van bliksem
en de vuisten van water
heel mijn wonden
voor later
kijk naar beneden
het is…
Negertetten
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
915 Het water kwam hem in de mond.
Hij keek de koekjes uit het doosje,
gluurde naar elk suikerroosje
dat in de bakkerswinkel stond.
Bedremmeld keek hij naar de grond
toen de bakkersvrouw, zo'n heel gezonde,
hem direct vroeg, onomwonden,
wat hij van haar 'tetten' vond.
Ze reikte hem zo'n bruine mop
met flink veel chocolade op.…
Boezemde ondeugend
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
569 de felle tik
van hakken klakte
haar verschijnen ver vooruit
het stralend spijkerwit
slankte lange benen
elegante laarsjes tot de schenen
een mouwloos shirt
in zwart boezemde
ondeugend licht ontzag
de wind spon
krullen in het blond
rood sierde haar volle mond
ze keek me aan ik wachtte
op haar blik maar ze kwam
niet achter de zonnebril…
Mensenzee
netgedicht
4.5 met 25 stemmen
827 Het jonge ja-woord van weleer
dringt nog nauwelijks tot ons door
de vroege onbevangen sfeer
gaat tergend snel in ons teloor
zie hoe wij vertakt verzanden:
de gezellen in ons leven
dingen naar dezelfde handen
die ons ooit waren gegeven
wij drijven in een mensenzee
afgestoten en verloren
de mond gesnoerd door nuffig 'nee'
waar we onze namen…
Hervonden passie
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
771 Onder zijn mond voelt
hij haar sidderen.
In dat ene moment vallen
meisje en vrouw,
moeder en minnares
samen in één geheeld
lichaam dat ook hem
ruimschoots toelaat.
Er is niets meer van
te merken, tenminste ze
vergeten het beiden dat
zij van haar tenen tot
haar navel volkomen
verlamd is.…
dang
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
645 Niemand praat nog, later
vergeet jij wel
gevechten met de mond
soms zacht
soms hard
het gaat ons wel
goed of slecht
ik ken je
echt
echt waar
lief zo raar
laat me maar zitten
op deze blaar van het leven
maar niet zeuren lief
het is je gegeven
de tijd
en je pijn
en deze kus
van marcus
slap he?
ik weet het
kus…