5774 resultaten.
de aarde raakt vervuild
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
982 de stille blauwe hemel verengt zich
geleidelijk alsof een muur hem afgrendelt
verspert het hoofd en werkelijkheid
langzaam als mortel op de steen
waarin de tijd zich dringt
lucht uit het water trekt
nog kan er veel gedaan
voor het verstikken nadert.…
Warme lichaamstaal
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
916 wanneer stilte spreekt
wind de woorden draagt
weet ik dat het breekt
jij me zal vergeten
ook al ben ik jouw
nog niet geboren kind
onuitgesproken
ben ik bij je in meer
dan warme lichaamstaal
maar zal nooit buiten
kunnen spelen als jij dat
stille niet snel uit me haalt…
verdedigingswallen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
932 als er grind wordt gevoeld
wanneer edelstenen zijn bedoeld
tijdens mijn gesprek met jou,
mag ik mij dan beklagen
over het stille onbehagen
over wat schitteren en klinken zou
als geslepen bergkristallen
die nu stukslaan op de wallen
opgeworpen tegen het woord
niet gezegd, door jou gehoord?…
De bladeren van oktober
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
675 Ik streel ze als streel ik
bejaarde zomerhanden na
een wuivend vaarwel tot
stille rust vervallen en tot
mozaïek vergaan.
Al bedekken zij in schoonheid
de graven in het park
zie het niet als sterven.…
Schaatswinter
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
662 Schrale stille lucht
vorstwit landschap krimpt ineen
krakend water draagt
geslepen schoenen
ijzer krast de groevenpret
onder windjassen
donzen gedachten
aan de grote elf dromen
van een koude start…
26
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
2.102 “Wij beëindigen de zwangerschap”
en keek me afwachtend aan,
Verwachte hij,
dat ik
In tranen zou storten
In die stille gebeden,
Waar ik bad voor kracht,
Waar ik bad en bad
en mezelf overgaf,
was geen plek voor tranen,
Er was hoop.
En zie,
Een zoon……
Ondersteboven
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
716 Misschien is het beter
dat hij weg blijft uit de stilte
de toekomst teruggeeft
aan tijdbeheer
van de leeg gelezen pagina
er zijn nog stille mensen
op de kade bij de smalle rivier
die eenzaam met hem wensen
dat ze terugkomt in zijn dromen
maar zover is het nooit gekomen.…
In verdriet gevangen.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
684 Als ze lacht en praat, zie je niet
haar stille verdriet, diep in
haar is een machteloos verzet.
Niet begrijpend, waarom het zo
moest zijn, toch zal ze vechten
tot de pijn verdwenen zal zijn.
.…
volharden
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
765 stille dagen leng ik aan
met loze uren
eindigheid verraadt zich toch wel
door het knarsen van het grind
verstand laat los
het moedeloze pogen
door het kabbelen van de stroom
komt vaak de mooiste
steen weer boven…
Tot stof vergaan
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
611 Schrijf mijn stille woorden
In spijkerschrift op
De kristallen glazen
Van de toekomst
Raap eeuwen later
De scherven bijeen
Die verspreid onder de grond
Contextrijk zijn gebleven
Alleen mijn geest
Is vervlogen sinds
Het moment
Dat ik als stof uiteenviel…
Liefde.
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
764 Het is het stille
liefdesleven
soms kent liefde
ook verdriet
samen leven
samen lieven,
dat is leven
lieve lief.…
vrijdag
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
670 je donkere stem
verstilt
schaduwen
in een ster
mijn stille woord
verlicht
de verte
mijlenver
zwart
zo zwart
strelen wij
de pijn
wit
witter
dan ons zwart
zal zijn
in een droom
ontwaken wij
ik jij
jij mij…
ochtend
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
476 op deze opengebroken
stille ochtend
waarin het licht voorzichtig
verschuift
springen
mijn woorden van schots
naar schots voordat
ze onder water
verdwijnen
teruggebracht
naar ondoorgrondelijke diepten
als de kringen
vervagen
ga ik
leeg op weg
naar huis…
Waarachtig geloof
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
521 De mensen, ze kunnen zeggen
en doen wat zij willen
maar zullen nooit ofte nimmer
mijn groei en honger
naar geloof ooit kunnen stillen.…
BIJNA VOORJAAR
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
476 De maan schijnt helder:
in de stille vijver blinken
zilveren stroompjes.
Een hel lichtpuntje
glimt ergens _ bij koude nacht:
de vroegste krokus.…
zwijgend spreken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
648 Ik respecteer stilte
in al haar aspecten
Afwezigheid van digitaal
een woordeloos uitmonden
Daar het huidige
zich niet verroert
spreekt geestverwantschap
wel tot de verbeelding
Waar het hart klopt
is stille hoop
wat ruimte geeft
om zwijgen te laten spreken…
Breinstuk
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
737 Ik moet vaak aan je denken
Hoewel het denken nooit echt lukt
Want wanneer ik aan jou denk
Word ik uit mijn gedachtegang gerukt
Toch zijn het gedachten die wenken
Een teken van het stille geluk
En omdat ik ook jou wenk
Is mijn brein zo heerlijk stuk…
Hondsberoerd
gedicht
3.9 met 8 stemmen
4.709 Ze zeuren niet,
ze zijn niet bang, liggen
bijvoorbeeld opgerold -
veilig om zichzelf heen -
op een stille plek. Kijken
je aan, bewegen niet,
wachten tot hun lichaam
op wil staan. Ik wou dat ik
zo ziek kon zijn.
--------------------------
uit: 'Jachtveld' 1992.…
Blozen..
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
600 zonneschijnsel
een godsgeschenk
De kleur
van het blad
van bladeren
een stille wenk
van herfstmaanden
nog onbesproken
onvoorspelbaar
de nukken van't weer
De deur....
van winter
op een kier?…
Advent
snelsonnet
3.8 met 5 stemmen
839 Nu maakt de grond zich op voor stille wake
om later alles nieuw te kunnen maken -…
In stilte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
212 De vergeten wereld,
Vergeet ik niet,
Nochtans blijft het stille,
Hoor noch zie ik iets,
Van vlinders die fladderden,
Van bijen die zoemden zacht
Rond verdwenen bloemenpracht,
Door boeren en fabrieken,
Geruisloos, in stilte,
Om zeep gebracht.…
Verzonden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
351 Dit is het stille punt
waar schrijven ophoudt
en vertrouwen begint.
Niet omdat het goed moet zijn,
maar omdat het waar was.
En dat blijft.
Ook als niemand het benoemt.…
helder
netgedicht
2.8 met 24 stemmen
1.492 wit was je oogopslag
in het stille ochtendlicht
wit je gezicht dat zich
naar de ijle verte wendde
wit je heldere traan
toen jij je gewonnen gaf
wit de gebroken tijd
die ons verstrikte
wit was de heldere zon
die ons niet verwarmen kon…
De Storm Achter de Glimlach
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
1.135 Want achter elke stille strijd schuilt een hart dat gezien, gehoord en begrepen wil worden.…
waarom zo bang...
hartenkreet
3.9 met 27 stemmen
1.917 ik weet de dag niet
door te komen
ik lijk te stikken
in mijn verdriet
is dit het resultaat
van mijn vertrouwen
of krijgt men steeds
opnieuw krediet
ik kan het nog
steeds niet begrijpen
waarom gaat er
steeds wat mis
ik word iedere keer
weer teruggegooid
in die klamme
kille duisternis
seconden, minuten
worden uren
de tijd kruipt…
Omarm de nacht
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
1.210 Omarm de nacht
Laat jezelf los
In het sereen
Van het donker
Adem de lust
Tot diep in je lichaam
Omarm de nacht
Niemand die het ziet
Voel alleen de warmte
Die je in het donker straalt
Laat jezelf gaan
In duisternis van liefde
Omarm de nacht
Maak jezelf los
Van koorden die knellen
Laat liefde je omarmen
En laat je helemaal gaan
In…
Vlammetje
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.362 kleine eeuwig brandende vlammetjes
een baken van zekerheid
wetende dat zij er altijd waren
om licht te geven in de duisternis
om warmte te geven in koude tijden
zachtjes flikkerend in een plotse windvlaag
maar onverstoord verspreiden ze hun licht
klein doch standvastig
weerstaan ze alle testen van het leven
voor niemand bang…
verdwaald
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.191 een auto een voorbijganger
maar niet jij
kom je nog of blijf ik de hele avond eenzaam
jij bent zo ver van mij verwijderd
ik zie de muur groeien
maar kan het niet verhinderen
steen voor steen wordt hij hoger
jij neemt een zijweg
ik verdwaal
zal ik de weg naar jou nog vinden
ik zoek hopeloos
reik me je hand
trek me uit deze duisternis…
meditatie
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
1.527 Als ik uit mijn hoofd ga
en afdaal
daal en daal
tot in mijn hart
daar is het zacht
zachter dan zacht
een warm huis van vlees
een baarmoeder van rozerood
als ik luister
voorbij het ruisen van mijn bloed
voorbij het bonzen van mijn hart
hoor ik stilte, meer dan stil
dan
onhoorbaar geluid
ruimte die me omsluit
duisternis verlicht…
de dood
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.479 we waren samen
toen hij vertrok
kwart voor zeven vrijdagavond
ik weet het nog precies
op de gang zag ik een klok
de klok zag mijn verlies
buiten was het nacht
het noorderlicht gedoofd
ik had mijn taak volbracht
zoals het licht dat schijnt
totdat het duister het berooft
de duisternis dook in mijn ziel
mijn licht was mee gestorven
doordat…