Alle inzendingen over tenen

3938 resultaten.

Sorteren op:

Tegen het verdwalen

gedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 10.120
Een lach komt ten val aan geluk. Twee vliegen breken het raam, weten dat het je de das omdoet als je voorgoed je lijfs- behoud aan gene zijde ervan zoekt rommelt de lucht nabij, stommelt een vrouw op de trap geur van lokroep verlaten vlinders bijtijds onderkomens om vogels, naar vlinders op zoek.…

Het monster

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 562
Van mijn tenen tot mijn hoofd, hij neemt mijn lijf in beslag. Hij voedt zich met spanning, lust en angst. De dagen worden korter en de nachten duren het langst. Het is donker, kil en leeg, ik voel me alleen met dit monster in en om mij heen. Ik heb al vele monsters verslagen, bergen beklommen..grote gevaren.…

parabel vergaan (acrostichon)

netgedicht
2.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 792
weke vraagtekens als ik door mijn weerschijn zie totdat de wereld weigert in eclipsen te ontstaan smal, eenzijdig en onheus echtheid weert me rechtstreeks uit dit zijn nochtans wezenlijk als wie ik ben als mens of vrouw of soms -als man trouw aan diens scheppingsdrang lichtvoetigheid verzwaart indien mijn tenen eigenheid ontkennen…

Ik sta erbij

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 680
Je dartelt in haar tuintje en vertelt de wereld haar glimlach, wie ben ik nog in dit verhaal ik zie het allemaal en hou van jou maar pijnlijk is de liefde nu juist als ik het weer aandurf merk ik je drang naar haar vul maar in en spring het was ook mooi bij ons, me nog ten volle kunnen geven kost me wat en toch er is iets…

De reiziger

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 550
ik onteigen mijn verleden waar alles begon verdwaal in de wildernis van mijn bloed ontsterf eigenlijk, in een ontkooide horizon in iets dat mijn rivier rusteloos stromen doet eenmaal ten ruste gelegd in overpeinzing klinken naden van de rails als het hart met vluchtige tikken, een gedempte siddering kloppend in vleesgeworden, zachte smart…
Iniduo7 november 2013Lees meer >

Bouwen op fundamenten

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 560
Toen ik jou Missen moest, Je moest laten Gaan, je verliezen Aan de hongerige Klauwen van de pijn Die jou het leven Benam, en mij de Liefde van mijn Leven afnam, Wilde ik je ten Diepste achterna - Nu ik gehuild heb, En elke traan die Ik langs mijn wangen Voelde gaan zich onze Oneindige liefde Herinnerde, besef Ik dat…

een open deur

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 524
langer gekend maar wie je was is als de glans van kleine korrels liefde, kleurrijk als het glas dat zuiver uit schoon zand bestaat het schittert… aan het eind van dit decennium schuurt pijn nog immer voort en hoort mijn hoofd jouw stemmingsdrang vrolijk, als altijd wat is er dan nog kwijt mijn schat, als heel jouw overleden zijn ten…
switi lobi16 februari 2014Lees meer >

Maar achter maskers

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 537
verguld zijn zij met vaandels en trompetten maar achter maskers schuilt de lust in binnenvetten losgaan met gods zegen dag en nacht ten ondergaan aan drank genot en waan zonder rekenschap te geven doorhalen tot dolle dinsdag ‘s-nachts met vriend en buur als om twaalf uur het masker valt genoeg gelald afstand krijgt de overhand spijt…

Aangekondigde dood

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 509
(Op de pianola*) Wij vertrokken toen de scheepstoeter klonk Lichtjes, met op de pianolamuziek Heel even stuurloos, maar toch zeker niet ziek Boven afgrond van onzekerheid dronk Wij wisten toen weer wie wij waren geweest Zonken in mangrovebossen van het feest * Speelautomaat waarmee pianomuziek ten gehore kan worden gebracht.…

Verjaardag

gedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 15.339
Bloemen krijg je natuurlijk, we schikken ze voor je in vazen terwijl we over je praten: toen, nu zou hij, hij zou - maar ten slotte staan we daar met lege handen en armen -------------------------------------------------- uit: 'De buigzaamheid van steen', 2005.…

Langzaam, maar heel zeker

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 626
Ten koste van...zichzelf! Langzaam, maar heel zeker. Zo groeit het inzicht. Vreedzaam en wijs. Nu...het nog niet te laat is.…

In zinsbegoocheling

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 470
het donker geeft onzichtbaarheid de rode draad ten spijt verdwenen zielen uit ketens van het lijf in zinsbegoocheling verbraken zij de banden die hen bonden aan het aards bestaan transformeerden snel van driedimensionaal naar energie vervlakten in materie tot onmeetbaar niets kozen ruimte zonder tijd maar verloren zich in communiceren…
wil melker11 februari 2015Lees meer >

Mona en grootouders

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 621
Ze wil wettelijk vastgelegd zien, dat kleinkinderen ten alle tijden hun grootouders mogen blijven zien. Het CDA denkt hiermee, de oude zielen wederom naar zich toe te trekken, maar wat ik je brom; die voornemen zijn na de uitslag van 18 maart, zo weer vergeten! Net als de opa's en oma's !…

Eeuwige jeugd

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 683
Tracht het leven nog mee te doen met een nieuwe tijd, maar ten koste van zijn oorspronkelijkheid strijdt de eeuwige jeugd een verloren strijd.…

Vazig

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 476
Knijpen, grommen, tot ik brak Ik was een vaas, mijn bloem was dood Mijn water bruin Mijn vel gebarsten Ik stond bovenop een iets -niemand kon het plaatsen- En ik danste, speelde, zong Werd haast woest om al mijn vreugde Niemand zal mijn zijn ontnemen Ik zal dansen tot ik breek En als ik breek, dan breek ik krachtig Dan breek ik al je tenen…
Meeske27 december 2015Lees meer >

Sonnet voor Tineke

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 7.829
Je kunt als dame in de stad Geen eindeloze einden sjouwen, Immers het tippelen door vrouwen Wordt vaak ten kwade opgevat. Daarom toog ik op dievenpad, Zoekend de schaduw der gebouwen Tot ik een vond voor Vindicat. Nimmer zal mij die daad berouwen: Laat ieder mij als schurk beschouwen, Jíj noemt me held, 't is meer dan dat.…

Opkroppingen

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 504
op termijn, op de lange baan, het eeuwige alles, alles is bedekt onder een deken van beschutte eindkleuren, alles neigt tot alles 'streetview spot naakte man' temidden van aangeslibte baardgroei ervaar ik kaalheid als een beladen leegte donkere manen verdwijnen in waardeloos gebladerte als zonnen achter de sneeuw druppels gaan ten…
Iniduo25 juni 2016Lees meer >

Je sculptuur verschraalt

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 453
de lijnen van je leven gebeeldhouwd door transparant licht te kleuren met emoties uit jouw gezicht een heerlijk genenpaar als basis in de warme bescherming van gezin en kinderen onbezorgd opgegroeid en tot bloei gekomen toch schaduwden al snel stukjes vrijheid die jij moest opgeven om met eigen kinderen in harmonie te leven ten…

Zag leegte

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 611
ik was vertwijfeld ten einde raad zocht contact maar iedereen had haast kringen vergingen zonder bericht had geen perspectieven zonder dat zicht ik wist dat dit moment ooit dichtbij zou komen door alles buitengesloten verstoken van ieder teken dat aangaf wie en wat ik was niemand bevestigde dat zag leegte van onbekenden vond…

Voorrang des slaaps.

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.202
Ik zal een lange nacht Ten laatste slapen in 't Gemakkelijke graf.…
O.C.F. Hoffham12 september 2022Lees meer >

Blauw licht

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 499
zij hebben de ogen afgewend spelen in de wereld van blauw licht zelden zien zij een gezicht als zij kijken dan ontwijken ze de blik een reflex die rust moet geven na een jeugdig leven van alert moeten zijn in totale uitdaging zijn zij ten onder gegaan alles was gericht op status en een goede baan zelf zijn zij kind gebleven…

De kraai

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 671
Zo naar van top tot teen? Wie houdt van hen, antoniem van fijn? Mogen ze blijven? Neen…

gaandeweg

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 592
geleden later noemde het is het afscheid van hoge woorden en vervlogen jeugd van het ongrijpbare verwaaide leven van verloren dromen het is de onbekende weg die me in het duister tasten laat naar barsten en scheuren in de binnenkant van mijn ziel allengs slecht ik de hoge muren neem ik afscheid om het wezenlijke in mezelf ten…
J.Bakx14 september 2017Lees meer >

zinloos

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 727
Ten strijde trekken was niet hun idee. Ze werden de loopgraven ingejaagd, bang en onhandig als ze vaak waren, lichtjes onwillig. Ondertussen ijskoude bevelen van officieren nauwelijks begrijpend. Wat kon het de leiders schelen wie hun soldaten diep in hun hart waren, waarvan ze droomden, waarop ze hoopten?…

Anne met haar eros

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 554
Zij schreef een wereldberoemd dagboek ten tijde van de tweede wereldbrand. Haar dagelijkse overpeinzingen als een meisje van veertien jaar; beschreef zij in het Achterhuis met een altijd aanwezig gevaar; dat zij zou worden weggevoerd naar de werkkampen in het buitenland. Naderhand heeft haar dagboek ons over haar leven geïnformeerd.…

Late herfst

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 782
ik kijk uit naar de weemoedigheid van de late herfst die straks staat te komen die dan z’n geheime kwaliteiten ten volle tentoonspreidt het is de tijd voor ons eekhoorns om dat te verzamelen wat ons door de lange winter leidt dat wat we dan gaan overzien mijmerend bij het haardvuur waarbij we nog even stilstaan overdenken wat was wat…
c. ale30 november 2018Lees meer >

Handen op mijn lichaam

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 434
wanneer ik aangeraakt word door liefde zonder lichamelijke intimiteit, geen huwelijksband of vertrouwde vriendschap geen wondverzorging, geen hulp in nood, maar het stromen van het stromende in mij het ongrijpbare leven Er is wat er is, ik besta en voel dat het de liefde is die ik bedoel wanneer ik denk aan liefde, de liefde van top tot teen…
Zywa21 september 2019Lees meer >

de vertedering

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 359
mocht ik een regenboog zijn dan kende ik al jouw weten, nu sluimert de zinspeling als een kwade nacht in een weerzinwekkend tafereel zou ik je willen omhelzen in de kleuren die ons tekenen op het wit verlangen en waar rust als een pilaar de stoet met een hemels geschrei ten onder richt neen, de tijd klokt verder, verder dan mijn vingers…
elze24 december 2019Lees meer >

Elan

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 465
Gisteren las ik op onze site Dat stof tot nadenken zich op blijft hopen Wat wij ons eigen maakten ligt maar binnen Als loze spinsels die ten dode lopen Een schrale oogst van wat ooit was gezaaid Waar is het dat een kiem zich zal ontginnen Een vers dat van zichzelf een oorsprong heeft Dat wat onstuitbaar onze geest doet waaien…
Olean7 februari 2020Lees meer >