3262 resultaten.
Vanbinnen uit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
463 Vanbinnen uit
Het zijn niet de woorden die ik schrijf
Het luchtledige van mijn brein
Mijn buitenkant die niets verhult
Van binnen uit komt mijn pijn
Het is niet mijn mond die spreekt ‘t gevoel
Wat uit mijn hart door d’ ad’ren stroomt
Slechts ogen stralen lijden uit
En hoop op begrip voor ’t werkelijke doel
Die hoop ligt steeds verborgen…
Afschuiven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
469 jongs af ben vertrouwd
Een principe die ik nooit afviel
Een overtuiging waar ik mijn leven op heb gebouwd
Het zijn niet alleen de woorden uit een boek
Die ik na ’t lezen naast mij heb neergelegd
Het is voor elk het geluk wat ik zoek
Ik blijf het trouw wat er ook wordt gezegd
En al zegt men, ik heb er nooit iets van gezien
Je hebt het werkelijke…
synoniem
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 wat ik vergat waren de even dagen
de dagen dat alles klopte en dat
mijn reikwijdte dichterbij was
dan dat ik in werkelijkheid dacht
nu zul je zeggen dat een dag maar een dag is
en dat dit soort onzin de drempel is naar onze ziel,
maar ik zeg je dat mijn waarneming
de tunnel waarborgt op weg naar
een groter geheel, waar herstel de
vluchtwegen…
zonnig papier
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 scheidingslijnen
zijn fel maar
later loopt de inkt
opdrogend dood
venijnig bijt zij
stukjes licht in
wat langzaam
vergrijzend zicht
waar in overgang
zwart en wit
ieder nog gaan
voor eigen belang
verre contouren
scherpen elkaar
maar van dichtbij
is grijs heerlijk vrij
want naast
elkaar bestaan
wordt samen gaan in
een nieuwe werkelijkheid…
Geluk als web?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
586 Geluk is een meervoudig
equivalent, enerzijds een gewogen
prijs in frêle draden gesponnen
door de gevoelsspin verleid,
raak ik de samenvatting
van een droom langzaam kwijt,
een ingekorte zaligheid, waar ik
de behoefte van wederkerigheid
in herken, anderzijds als het
handvat alsnog breekt, het genot
in werkelijkheid verbleekt,…
Niemands bezit
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Wie ik werkelijk ben.
Haar bevrijde zoon.
Niemands leerling.
Niemands bezit.
De aanwezigheid van moeders
draagt ons op vleugels van liefde.
Hun ontwaakte kinderen dragen ze,
door tijd en eeuwigheid.…
MIJN JASJES
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 voor jou heb ik al mijn
jasjes uitgedaan
nu kun je zien
wie ik werkelijk ben
je kunt mijn ribben tellen
ze al of niet zien hangen
mijn kwabben en mijn vellen
mijn slappe witte huid
ik heb me bloot gegeven
me overgeleverd
me kwetsbaar opgesteld
als een vel wit onbeschreven papier
jij zult me moeten beschrijven
jouw gedichten op…
De toekomst van vandaag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 Niemand, werkelijk niets,
gaat hier en nu verloren.…
Bioleven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
554 Dat beelden niet werkelijk zijn.
Woorden slechts symbolen.
Wetenschap niet-weten.
Volgens Socratessen.
Volgens dichters ook.
Dat aanwezigheid bewustzijn is.
Zoals wolken als gedachten zijn.
Gevoelens die komen en gaan.
Wolkjes die ik ontspannen adem,
terwijl ik als zogenaamde bioloog,
een fijn sigaartje rook,
terwijl ik schrijf.…
Gewone spiegels
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
411 een laatste
dwarrel nog heel
even verschijnt
in de vergeten
hoek liggen de
dagen met een
eigen geur door
niets te vragen
bekennen zij kleur
in hun plakkende
kreukels door
haastige scheuren
de vuilnisman
kent zijn klanten
weet van wanten
op zijn wekelijkse
toer want voor hem
zijn de patronen
gewone spiegels van
de werkelijkheid…
Liefde! Ik hou van jou III
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
474 Kunnen we wat werkelijk is,
aandachtig zien en voelen.
Met de liefde in onze ogen,
kunnen we elkaar begrijpen.
Kunnen we stil laten voelen,
wie we ten diepste zijn.
Met tranen in onze open ogen,
kunnen we woordeloos zeggen.
Ik hou van ons leven liefde.
Aan de liefde zijn we trouw.
Liefde voor ons allemaal liefste.…
Onder de kersenboom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 aflopende dag langzaam
de nacht in laten zakken
Weer een avond samen
onder de kersenboom
Denk niet romantisch
aan de fonkeling in een glas
het vlammetje van een kaars
in de schemering
intiem samen
onder de kersenboom
Dat zou surrogaat zijn
en ons geen ruimte laten
te voelen wie we vandaag zijn
geweest, af te tasten
wat we werkelijk…
Verre vriend
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
585 Wanneer ik afstand
met stilte kan overbruggen
is mijn zwijgen tijdloos
en de hunkering
naar jouw aanwezigheid
zonder woorden
in de nacht verzonden
blijft zonder lethargie
omdat ik leef met jouw ratio
bestaan er geen grenzen
aan werkelijkheid van horizon
er is een verder weg dan hier
in de heuvels achter de oceaan
waar ik mijn brieven…
Wie Weet
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
552 weten wat het verschil is
tussen goed en kwaad
weten dat wat je werkelijk
weten moet of beter aan
een ander overlaat
weten wat je echt wil weten
weten wat beter is niet te vergeten
weten wat noodzakelijk is
om te kunnen overleven
weten doordat je iets onbewust
diep van binnen voelde en wist
weten dat het weten soms
gebruikt wordt…
Eigen taal
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
476 ieder heeft
een eigen blik
op het verschijnen
van een plotselinge
bliksemschicht
ik grillig
lijn en kleur in
een gigantische
speed elkaar
explosief ontladend
waarbij het
netvliesbeeld de
blauwdruk van
een persoonlijke
werkelijkheid geeft
we kijken om ons heen
maar dit panorama
is een deel van het geheel
een volgende blik laat…
Avond in Mei
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
493 Groene velden van ons eerste geluk
zijn uit een andere geschiedenis
in door verdriet vergeten verleden
omringd door geschilderde geesten
om het stille duister te verdrijven
heb ik rode rozen, blauw zien blozen
met mijn koffer op weg naar nergens
onder angstaanjagend bewolkte luchten
probeer ik werkelijkheid te ontvluchten
langs herinneringen…
Avondrood
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
435 hemel
bodemloze antwoorden
door niemand gegeven
ondergaan het verwoestende
duister van de ondergang
de dag een fiasco
zwarte bladzijden
onzichtbare zinnen
nooit meer beminnen
uit vergeten boeken
zonder persoonlijkheid
donkere wolkenbedden
in een onbestemd land
wollige gedachten
ondankbare dromen
herinneren leegte
zonder werkelijkheid…
‘Can’t you hear my Love Buzz?’
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
455 Voor deze voldongen daad,
en nog wat loze kreten
als verspreide zaden,
zul je zeker tijd op de knieën zitten:
onkruid wiedend
wijl de grond je weerstand biedt,
zuiver verdriet
verliezend aan de werkelijkheid.…
Het herriejong
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
407 Hem vermoorden, uitschelden
of de waarheid zeggen
zou het alleen maar erger maken
en ikzelf zou opgejaagd
worden, mijn lichaam
vernield en vergiftigd
Dus geef ik toe, tijdelijk
Met opgeheven hoofd
denken jij en ik ver genoeg
in de toekomst
om ons stil verzet
vol te houden
en stap voor stap
in een parallelle werkelijkheid
onze vrijheid…
Hij loopt op straat
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
345 Hij bestaat dus echt in werkelijkheid
die eenzame onbegrepen dichter
hij loopt op straat alsof het niets is
gedeeltes van gedichten in zijn hoofd
wankel evenwicht uit het verleden
over de kade in innovatieve zinnenspinsels
een volgend hoofdstuk in een onvolprezen boek
een groter gedeelte van een woordloos schaduwrijk
hij zwalkt niet, gaat…
Onder Slapeloos Licht
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
674 Niets verdwijnt
nog werkelijk,
misschien daardoor
een beladen bestaan
alles blijft hangen
geluiden overal
overstijgen
tot menselijk
verval
gedachten die zich
blijven herhalen
alsof tijd zelf
vergeten is
zelfs stilte komt
nergens meer tot
haar rust
ik probeer soms
mijzelf te verlaten
maar het denken
blijft bewegen
in de…
Straks
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
148 De eerste nacht in
een vreemd huis
De reis is verstild
maar in mij
heeft niets halt gehouden
De vraag of
verplaatsen werkelijk begint
met het verlaten
van een plaats
Of het moment
dat een gedachte niet
langer past binnen
de ruimte waarin zij ontstond
Niet om een antwoord
te vinden
maar om verder te reiken
dan zij tot nu…
Druildagen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
378 eeuwenoud standbeeld
die uitgehakte glimlach van vergane gloriedagen
en het lukt je niet om op te staan, tegen de wind in
want de marmeren schouders zijn van een dode vriend
en de afgebroken handen liggen argeloos op het grind
het zijn van die druildagen zonder jij en ik
waar je in stille eenzaamheid getuige van bent
zonder zelf in de werkelijkheid…
Hoe laat?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
8 Pijn,
Niets gebroken
Geen tandwortel
Ontstoken
Niet in mijn vingers
Gesneden
Niet van mij bijna
Dood te vervelen
Niemand heeft mij
Een schotwond
Geschoten
Niemand heeft mijn
Zwevende ribben
Gebroken
Iedereen heeft mij
Laten vallen blijkt
Nu een droom
Daar de werkelijkheid
Mijn ergste nachtmerrie is
Pijn,
Pijn…
Paris s'éveille
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
476 In een gistend Parijs aan de vooravond
van het revolutiejaar achttien achtenveertig
droom ik 's nachts na een
wandeling
door een donkere schacht
een lange tunnel - alles is
even duister
als in dat ziploze ritsloze nummer
in een coupé in een trein
als een kluister
dan, aan het eind, kom ik aan
op een plein
de straatstenen al…
Nonsensgedicht
hartenkreet
3.4 met 29 stemmen
2.535 Ik zou van je kunnen houden
Als je stem wat zachter klonk
Je werkelijk serieus nemen
Als je niet zo heel veel dronk
Ik zou van je kunnen houden
Als je niet zo tenger was en klein
Ik houd meer van een ietsje langer
Maar ach dat zal jij dus nooit zijn
Ik zou van je kunnen houden
Maar je haren zijn mij te lang
Ik houd meer van kort en snel…
Bedekte stad
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
900 De weg wordt weer een weg vanwege ons bewuste gaan
De bedekte stad maakt de stad wat het werkelijk is.
Containers en kerken zonder symboliek, gedachte en doemscenario.
Niet die weg waar zekerheden zijn vermoord maar de weg die knerpend troostend geluid geeft.
Weg uit het hoofd, die de stad gedwongen heeft te zijn wat het niet alleen is.…
Alleen in de bus
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.332 moet lachen
om iets wat je zegt
En even heeft het allemaal nut
maar als ik weer naast me kijk
ben je er niet
Ik teken je gezicht
op het beslagen raam
En de schaduw van je lach is nog
op mijn wang
Jouw stoel nog warm
Als ik bij mijn halte
uitstap
zie ik je zitten
Je zwaait vanachter het raam
Mijn zwaaidende illusie
Soms is de werkelijkheid…
ik dacht
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.204 ik dacht,
verdomd ik dacht
dat deze werkelijke pijn
me iets zou leren
over wie ik eigenlijk echt ben
en hoe de wereld om mij heen
voor even onbelangrijk zou zijn
dat in die eenzaamheid
vertrouwen groeien kon
ik in mijn eigen ogen iets onbedaarlijks
rustigs terug zou kunnen zien
los van oorzaak van gevolg
kon voelen wat het was
dat…
dagen van geluk
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
2.460 sinterklaas
kloppende kinderhartjes
stiekem de trap af
hand in hand
verbaasde oogjes
werkelijk waar ?…