1793 resultaten.
Ode aan een vlinder
netgedicht
2.7 met 20 stemmen
435 Hoe je als een speelse ernst in teerheid, vluchtigheid en
lichtheid met een bijzondere aantrekkingskracht hier bent gekomen
ben jij ook weer gegaan in een wereld waar drukte en minder jezelf zijn heersen
Al met al hebben wij een mooie tijd samen gehad terwijl de herinneringen blijven bestaan.…
Ze is mijn Lente
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
450 Hoe mijn droom eindelijk in vervulling is gegaan: een
werkelijkheid waarin het nieuwe leven baart en mij diep in jou laat
kijken waar teder en zacht heersen die stuk voor stuk mijn gevoelens raken
Een ongekend wederzijds ontstaat, o lieve vriendin en mijn liefste; je bent mijn lente.…
Eeuwige cirkel
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
579 Gedurende de winter maak ik aandenkens van dit
rijk leven waarin het vervlogen verleden met de daarbij horende
traandruppels heel lang wordt bewaard en zo optimaal mogelijk opgeslagen
Op een dag word ik verstild en versteend, zowaar gekomen en gegaan; waar zal jij zijn?…
B.O.O.M.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
518 direct te breken
of
af te vallen
om
mee te gaan
in
onwelriekende modder-
stromen die
van zuiverheid dromen
reeds
oudere takken die dreigen
knakken steeds makkelijker
in dit snelveranderend klimaat
aangetast door de vraat
van vlug vluchtende verschijningen
in de geest van plagen
waaraan tekorten in celmembranen
vooraf waren gegaan…
OPVOEDBOEK VOOR VADERS, VOOR PAPA JAAP!
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
509 PAPA JAAP
Vader worden
is toch wel een 'n dingetje
but to be the dad
is vet
is cool
is 'n heleboel
you will find it in
'n OPVOEDBOEK VOOR VADERS
herby given from the members
ot the WesterCantorij, Amsterdam…
Bij de dood van Joris de Heus
gedicht
3.9 met 367 stemmen
27.078 Maar in die laatste weken
is veel door hem heen gegaan.
Hij hield veel van zijn moeder
maar zei bitter "neen" tegen God.
Hij kon de dood niet aanvaarden
en lag overhoop met zijn lot.…
De geurende brief III
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
2.092 koude
rilling liep over mijn rug,
hoe was ik in dit web geraakt
kon ik nu in hemelsnaam nog terug
Daar
zag ik tot mijn grote schrik en blijde zin
'n man groot van postuur
met op zijn cape een grote witte spin
Als aan de grond genageld
bleef ik staan
overmand door emoties allerlei
ben ik om vijf voor twaalf er als een haas vandoor gegaan…
wakker schrikken, tot mijn schrik naast meneer Bos.
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
892 Deze nacht kon ik de ochtend niet vatten,
te vroeg naar bed gegaan, te lang gedacht?…
Als Pavarotti
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
1.365 op
en ik speelde natte snaren
van verwaaide rozenblaadjes
en van rozenbottelzee
en van mijn lief die in het water
ik nog verderop zag zwaaien
en ik zwaaide en ik zwaaide
met haar hand een eindje mee
De zee was stil - het strand was leeg
met om mij heen nog slechts de maan
het was romantisch lief - dat wel
maar voor een lied te snel gegaan…
Altijd tegendraads
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
598 op haar kregen ze nooit
Amper zeventien jaar met een kleintje op haar schoot
Te laat voor Moeders woorden:
Geniet van je jeugd mijn kind, probeer niet te rennen
voor je kunt lopen… niet te vrijen voor je weet te kussen
De vader van het ongeboren kind kon de verantwoordelijkheid
lang nog niet aan
en is nog vóór de geboorte bij haar weg gegaan…
Pinksteren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
635 Zowel in zwart en wit, links en rechts, boven en onder,
waarheid en schijn, spreken en zwijgen, zijn jij en ik
onze weg gegaan. Als vogels in balans met het hart
in het midden. Radicaal met nuances in elke vlucht!
Zoals in licht en duister, eb en vloed, zomer en winter heeft
onze geschiedenis zich een weg gebaand.…
de laatste van het eiland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Zo lang geleden al was het
dat de eerste
ver voor de anderen zijn eiland verliet,
allen zijn hem een voor een
achterna gegaan
allen dezelfde weg.
Overgebleven is er niemand meer
op die ene na,
alleen zijn huisje is nog bewoond
verder is het eiland verlaten,
leeg.…
Zó Nederlands
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
634 Ik staar vanuit het vensterraam
en zie daar meeuwen rusten
die zijn alweer aan land gegaan
als boden van onstuimig weer herkennen zij
de stilte die, vóóraf gaat aan de storm.…
Mijn hart
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
801 Sinds mijn hart het leven heeft gekregen
Heeft het veel mee gemaakt in zijn leven
Het heeft liefde gehad, liefde gegeven, mensen verloren, pijn geleden
Ik heb mijn hart gegeven en gebroken terug gekregen
Het is uitgeknepen, tot poeder verbrijzeld, kapot geknepen
Mijn hart heeft geleefd is gestorven, kapot gegaan en weer opgestaan
Als een feniks…
LIED VOOR TONGEREN
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
716 Zeg het aan man, vrouw, elk mens die naar dat land wil komen
zonder geld maar vol met dromen
want welk mens zou daar niet willen wonen
met alles wat je hebt, ja met hart en lijf en leden
ben je naar dat land gegaan en het heet vrede
Maar is zoiets mogelijk?…
Energieën
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
528 ‘k Overdacht twee vrienden
die ‘k ooit rancuneus
Nu zagen we twee spinnen als waterkevers ‘t fietspad overschieten
Toen wild’ ‘k vertellen wat hij,
die over was gegaan,
me zei: zich niet voor kon stellen
dat ‘k na hem
nog iemand zoeken zou.…
Een herinnering aan februari
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
436 Misschien dragen ze wel de herinnering
aan een wereld
ooit bruisend van geluid en geur en kleur -
vluchtelingen,
bleke restanten van iets groots
dat verloren is gegaan.
De sneeuwklokjes laten hun hoofdjes hangen
in het schemerige winterlicht
gebogen als in gedachten verzonken.…
De vluchteling
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
320 Maar hij was als zo vaak
wel bij hen langs gegaan
voor koffie en een kort bezoek.
En toen hij wegging zei hij, als om het moment nog wat te rekken,
dat hij nu binnenkort wel naar Damascus
zou vertrekken.
En toen was hij verdwenen met een korte groet.…
De schommel zonder grond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
233 Ik ben gegaan zonder besluit,
en toch ben ik gebleven.
Waar ik nu hang
is geen plek die stil kan zijn.
Zelfs mijn naam
komt niet tot rust.
Alles wat droeg
geeft langzaam mee,
en veert weer terug.
En soms lijkt het stil te worden.
Alsof alles even ophoudt met bewegen.
Maar zelfs dat blijkt een moment in de boog.…
Ik liep 's avonds door mijne stad
poëzie
3.2 met 25 stemmen
3.861 En waar de gele was gegaan,
verscheen hij hoog als de geele maan,
de huizen en al de daken
zwart bij het geel afstaken.
De huizen kregen een valse schijn
van schoonheid of ze van ebbenhout zijn
met lijsten vlammend van goud,
ivoren balken geel en oud.…
Waar ben je?
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.196 Ben ik te ver gegaan,
Deed ik je pijn?
Dat heb je ook bij mij gedaan.
Misschien had ik nooit zo moeten doen,
Niet zo moeten flirten met die jongen,
Maar ik dacht dat ik je kwijt was,
Ik was dom en naïef.
Elke dag kom ik de klas binnen lopen
En dan kijk je me niet aan.
Dan ben je bezig met je vrienden
En totaal niet met mij.…
De doos van Dora *)
gedicht
4.4 met 94 stemmen
11.329 En hoe het met jou verder is gegaan,
Dora, jij oermoeder der aardse vrouw,
dat weet geen mens. De schuld, ja, typisch
mannelijk, van alles lag bij jou. Net als
het sindsdien exemplarisch onbetrouwbaar
zijn bij ons – nou ja, ik lust ze rauw
die hele konkelende goddelijke godentroep!…
het land verkeert in alle staten
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
665 nu ex excellent met blauwe kater
zij kijkt naar de eerste liberaal
ziet den staart van den aal
terwijl zij bitter het glas leegdronk
op tv nu ijlt de jongeheer Rutte
op stroken rechts extreem passeren
recht door zee op zoek zonder keren
naar steeds maar iets wilders
Rita’s lach is vergaan
Markie is met haar juwelen
vals aan de haal gegaan…
de goudfazant
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
2.151 want waar zie je nou een goudfazant
op hoge hakken en een hoed
ze riepen brutaal dat lijkt wel roet
je hoort op een gemaskerd bal
of als pias op het carnaval
toen vluchte onze goudfazant
en stak haar kop diep in het zand
dat had ze van een struis gezien
zo schaamde zich die Willemien
toen ze een poosje had gestaan
is ze weer naar huis gegaan…
Riène, zo was jij
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.432 De strijd was oneerlijk,
je bent met een glimlach gegaan.
We hebben bij je kist zitten praten,
over de strijd die je zo hoopvol was aangegaan.
En jij zag van uit je ligplaats
die spin daar heus wel zitten.
Maar met een glimlach liet je haar begaan.
We hebben je voor je laatste rust
in de zon gezet, heel bewust.…
verloren vriend
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.598 ik niet woon
een plaats bij hem waar eerst mijn hart altijd zat
maar daarna kwam er een lege plek, een leeg gat
ik ben niet ongelukkig weet ik ook nog maar pas
maar wel mis ik iets wat er eerst altijd voor me was
iemand waar ik nu niet meer bij kan zijn
en dat gevoel van missen doet me heel veel pijn
door de dood zijn we bij elkaar weg gegaan…
- Licht in de nacht -
hartenkreet
3.5 met 39 stemmen
1.990 Licht op in de nacht
in rijen van twee ogen
beschonken woorden
omringd en niet mis te verstaan,
het fluisteren van vrienden
die laat 's nachts uit elkaar zijn gegaan
de houten deur staat
nog open op een kier
als de laatste kaars flakkert even
witte was smelt zacht
de maan bewaakt de sterrennacht
als de dronken gasten wensen te gaan.…
De Hospita
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.259 schoot
en hij likte alsmaar door
in plooien die ik hield gesloten
als een opgewonden schoothond
die te ver was doorgeschoten
In mijn ogen - in mijn handen
voelde ik zijn rode loper
uitgerold als likkepotje
over alle delen gaan
en hij staarde opgeblazen
met zijn veel te grote ogen
naar zijn baasje die wat rozig
onderuit nu was gegaan…
Chique dame
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
801 Je zelfvoldane
glimlach vond ik nogal verdacht, dat je uit
Indië kwam en wij daar nogal smerig te keer
zijn gegaan, was wellicht de reden dat ze
je werk in de lift gooiden, uit schuldgevoel
en boetedoening, maar nee, onbevooroordeeld
is je geschiedkundige romantiek opgehemeld
waar heel wat literair geploeter aan ten
grondslag ligt, die veldslagen…
Lievelingen
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
2.617 leven
Bolle wangen die ik nam voordat zij waren opgestegen
En ik zei ze nog gedag en zag ze wiegen naar de maan
Zij waren groter nog dan zij toen ik ze schitterend zag staan
Tussen de meer dan duizend sterren die nu zoveel groter schenen
En ik zag ze tot mij dansen, tot zij in het zwart verdwenen
Duizendvliegers aan de hemel die zo licht waren gegaan…