2111 resultaten.
NOG EENS MEI.
poëzie
4.2 met 8 stemmen
2.390 Wat schoner dan de jeugd van 't jaar,
Met bloesems aan den appelaar,
En rozen in haar knoppen…
Vrij kind
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
513 (voor Astrid Lindgren)
Ook al verliep je jeugd niet zo soepel
als je had verwacht, beperkten je ouders
jou in veel van je vrijzinnigheden, gooiden
ze gewetenloos zout in je kinderlijke wonden,
lachten ze om je intense huilbuien, grepen
ze de zweep wanneer je mistig iets verkeerd
deed, bekten ze je af als je om snoep vroeg.…
Ach waar ik ga
poëzie
2.6 met 5 stemmen
2.270 Ach 'k ben niet voor 'groot mens' geboren,
Ik leef en lijd als in die jeugd —
Ik heb maar één lief ding verloren —
Die kindervreugd!
O! laat mij dan nog 't leven wanen
Zo mooi als 'k toen het leven zag —
En laat mij met die kindertranen
Die kinderlach!…
BEMINDE VERTE
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.339 ."
Moge de stem binnen ieders gevoel
reeds gedurende de jeugd vertellen
over de voorgenomen levensvaart:
"De wijdte toont menig te verwinnen doel.
Men wil naar de schone strijdeinder snellen,
die steeds ver blijft, maar nieuwe levenszin baart."…
Als het blad nog groen kleurt
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
908 steeds dichter de aarde nadert
Dan denk ik heimelijk doch opgelucht
Wacht maar totdat de roest ook jullie betast
En uw spannend vlees opzichtelijk adert
Men mag de bloemen echter niet
Te vroeg laten verleppen
Het moet gezegd
U ruikt nog immer naar meer;
Opwindend zijn derhalve uw stappen
Helaas kom ik adem te kort
Om de vreugd van de jeugd…
Ik had u niet gevraagd...
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.057 O geef mij weer mijn slanke en eedle jeugd,
mijn argeloze liefde en heldre vreugd,
nauw door een waas van weemoed overtogen.
'k Voel niets meer dan die eeuwge wanhoopsdrang,
maar, door uw felste woede en haat bewogen,
zal ik u vloeken tot mijn laatste zang.
Oktober 1896…
Als de vlinders dromen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
986 Als de vlinders komen
die de zinnen van je
huid mogen vangen, de
zinnelijke spirit in de
ogen, bron van dromen
als de knoppen botten,
fluisterend gebaar
van vingertoppen in de
ravenzwarte haren, de
koelte van schaduw op
de oogleden, sproeten
op de wangen, bloesem
van je jeugd in een
zijden cocon te spinnen.…
Mijnwerkers
poëzie
4.2 met 6 stemmen
1.992 Dan zinken zij in zwarte, kille mijnen,
Gebogen in hun jeugd, half-wezenloos,
Gedwee hun beurt verbeidend bij de schacht.
En bukkend moeten ze in de grond verkwijnen,
In muffe damp — daarboven bloeit de roos! —
Gevaren duldend in hun somb're nacht.…
Verzadigd?
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
551 Toen kwam jouw jeugd voorbij,
sindsdien kom ik zintuigen tekort,
na de droogte van de wintermaanden,
worden pioenen roze borstels, steken
schorpioen met zoet venijn, ontspringen
bronnen die de lusten mogen lessen,
ontkomen aan de slavernij van tijd
dien ik mij naar hartelust te bedrinken
uit de klare deugd die de Poëzie schenkt,
onverzadigd…
Wie
gedicht
3.7 met 3 stemmen
13.422 Wie zal de vriend zijn van mijn vriendin,
de baas voor mijn hond, het kind in mijn jeugd,
de oude man bij mijn dood, wie zal dat zijn als
ik het niet ben? Jij?…
Met een ruitje van vijf
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
712 doen -
Met een stomp zakmesje
Ontleed ik de stengel van
Die prachtige plant die
Hier uitbundig bloeit,
En die ik later
Fluitenkruid noemen zal,
Ik ontdek behalve levenssap
Een stengel met vijf hoekjes
Zo mooi, zo gaaf, en in mijn hart
Hoop ik dat het leven dat ik nog
Voor me heb net zo mooi en gaaf
Zal zijn als dit stukje jeugd…
Lichter word ik niet
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
513 hopen op een toekomst
die vandaag geen handen geeft
mijn eigen naaktzijn is geen feest
waar water zichtbaar schoont
hoont mij herinnering in sporen
die mijn lichaam nooit verving
ik laat je woorden zien
een lach en passie in het duister
omdat ik in ontmoetingslicht
zo bloot ben dat ik voor je huiver
je handen zullen strelend
nog wel jeugd…
Kolk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
539 In een leeg, kleien vlakte
Rijzen ijle bomen omhoog, populieren denk ik
Rechte wegen, een geometrisch oppervlakte
Ik stop en denk, een ogenblik
Dit achtergelaten lichaam van de zee
Omsingeld door koude voren klei
Ontlokt aan mij een gevoel van heimwee
Mijn jeugd is nabij
Hier viste ik als kind
Aan de rand van de kolk gezeten
Een oog zo…
Lichter word ik niet
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
587 mijn eigen naaktheid is geen feest
waar water zichtbaar schoont
hoont mij herinnering in sporen
die mijn lichaam nooit verving
ik laat je woorden zien
een lach en passie in het duister
omdat ik in ontmoetingslicht
zo bloot ben dat ik voor je huiver
je handen zullen strelend
nog wel jeugd ontdekken maar
je ogen gaan in de tekens
mijn…
Sentiment
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
724 Het geluid achter de blinde muur
versiert nostalgie met een laag glazuur
wat alleen naar mijn eeuwige jeugd neigt.
De warme kleuren van graffiti
koestert gevoelens op mijn netvlies
terwijl het nachtleven hun theater afsluit.…
Vervlogen schittering
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 het zijn van die momenten,
die fundamenten,
van mijn jeugd.
Je haar,
dat als een sluier van perfectie,
langs de glooiing van je aanzicht viel.
Je ogen die,
in mij verzonken,
altijd naar de wereld lachten.
Wachten, kon ik niet..,
je had mijn hart,
je had mijn ziel.…
Op de kerkhove.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.149 Speel, kinderen, laat u niet storen die vreugd,
Huppel ende dans maar wakker,
U groeit ende bloeit die lieve jeugd
Tot op de godesakker.
Sijt gi later eens moedegespeeld,
Hebt gi genoeg der lusten,
Dan komt een engel, die u kust ende streelt,
Ende u nopet te rusten.…
Acaciabosje
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.459 Mijn jeugd moest lang voorbij zijn,
Mat ik mijn ouderdom
Naar mijner jaren tal.
Bij grijzend haar,
Hoe kan het hart zo blij zijn
Met zulk een kleinigheid,
Een niets, een niemendal?
Lief, klein bosje
Van jong acacialover,
Lief, blij weitje,
Omringd door sombre hei!…
HET GRAAN
poëzie
5.0 met 1 stemmen
4.538 Zon en wind zijn de gezellen
Van de helle vreugd,
Die hun moedwil op doet wellen
In de bloem der jeugd —
Waaiend haar, gekreukte kleedren
En een losse strik,
Zelfs de ziel draagt lichte veedren
Als een leeuwerik. -
Maar zich 's middags neer te vleien
In het warme graan,
Al die gouden arenrijen
Rond zich te zien staan,
En het wonder…
Arme droeve tijd.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.087 Doch de jeugd van haar vervloog,
droef zat zij alleen;
duister werd zijn helder oog
en zijn vreugd verdween.
Zuchtend zien ze elkander aan,
met het hert vol spijt:
op hun wangen rolt een traan...
Arme droeve tijd!…
Een paarse bloemenkrans
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
674 Paarse bloemen die haar jeugd hadden getooid
uit tranen en pijn veelvuldig gerooid
als doornen staken zij door haar frêle hoofd
toen alle hemellichten werden uitgedoofd.
Zij droeg paarse bloemen als een krans
hun namen werden op een dag verschanst
in het nieuwe morgenlicht diep begraven…
mocht zij voortaan nog lentebloemen garen!…
Eerste Trouw
poëzie
3.7 met 7 stemmen
3.941 D’oudste zijn de beste panden,
Niets en gaat voor d’ eerste trouw;
D’eerste trouw, die leert het minnen,
D’eerste trouw is enkel vreugd,
D’eerste trouw, die bindt de zinnen,
Zij is ’t bloempje van de jeugd.
Naar mijn oordeel: twee-maal trouwen
Dat is veel niet zonder pijn;
Drie-maal kan niet als berouwen,
Want hoe kan der liefde zijn?…
eindspurt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
679 nog een jaar, dan telt haar leven
zestig lentes en één dag
die ene dag mag ingevuld naar
beste weten
een keuze die de eeuwige jeugd
vanuit haar haarwortels verlangt
haar ouderdom als deugd
in kleine lades weggelegd
aan haar rokken hangen vrolijke gedachtes
ingepakt in beelden, die haar kinderen
hebben gebracht
de macht van liefde huivert…
met pijn spon hij zijn web
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
586 vingers prikten wel
met pijn spon hij zijn web
met spanning kocht hij aandacht
je was volledig in zijn macht
verslaafd aan hem omdat
hij jou belangrijk maakte
je verdrong waar hij je raakte
je bent niet bang meer
voor zijn angsten in je leven
alleen dat schuldgevoel is nog gebleven
een kind lokt dat niet uit
hij heeft je jeugd…
Dat bruin en dat groen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
464 De nacht toont verzamelde herinneringen
alsof er voor u amper nog toekomst was
de kamer en ruiten waar u doorheen keek
mijmerend over het geluk van ooit jeugd.
Waren er nu echt wel gelukkige momenten
tussen het aldoor denken en dromen heen.
Was de wereld om u heen al met pensioen
niet meer werkend,enkel wiedend in de tuin.…
Land van geboorte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
697 feitelijk geen 'moederland',
dit land waar 'k ben geboren,
zoekt soortgenoten in z'n wijs
van zuiv're harmonie
dit land is niet mijn vader's land,
want waar hij was geboren,
de Oosthoek van de overkant,
daar leefde hij in 't paradijs
dat ons land heeft verloren
noch is dit land mijn moeder's land
noch zij was hier geboren
haar jeugd…
Merkwaardig
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
623 Dat ene iets , wat altijd wel is gebleven
is deel van de koffer van je jeugd in leven.
Die dagen van toen heb je die jaren lang
verstopt, zelfs niet merkbaar over getobd.
Je hoofd heeft soms nog nachten lang last
van toen kindmachinist zijn en dieseloproer.…
Zoals het is
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
494 in de lucht
zo toont zich de ochtend, mijn leven
dat wat niet zichtbaar is, stemt mijn kleur
het voelt als noordelijk wuiven
ook al toont de zon zich aan mij;
het is niet aan 't voorjaar snuiven
de tijd is zoals dat wel wordt genoemd,
het seizoen van de stilte, wit soms en met ijs
de polders met hun sloten waren ooit beroemd
in mijn jeugd…
Getroffen herfst
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
603 Nu al bloesems bloeit
is het jong spring in het veld
één met beleving
om de jeugd af te schudden
nu kleur in het veld schittert.
Met haar kroost omringt
volwassener in de herfst
keert herinnering
als dauw aan de waterplant
wat zij liefst links laat liggen.…
Betoverend ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
478 Het voorjaar heeft zich
opgemaakt in een nieuwe jeugd
opmaat naar een vruchtbaar
gebaar waarin de ware
schoonheid ligt opgeslagen,
in ongerepte silhouetten,
raakt ik in vervoering meer
bevlogen, hierdoor draag ik
in mijn rugzak het betoverende
kind wat mij toelacht, mijn
zonden toedekt, de handen
naar de wereld strekt, en…