2552 resultaten.
't Klokje op de zondagmorgen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
705 Weet iemand hoever zijn klanken dringen?
Niet de grauwtjes in de bijna lege kerk,
niet de koster met het gelaat als een zerk.
Zij horen het kleine klokje niet zingen.
Voor de jonge vrouw met de kinderwagen;
bij de eerste klank bleef zij even staan
in herinnering, zag haar kindje aan
en wist hoeveel kindjes daarvoor zo lagen.…
Ik zonder jou
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
516 EK SONDER JOU
Dit is soos om tussen ons te praat
in 'n dooie taal en die klanke klink
skaars vaag bekend.
'N Woord word saggies herhaal
die vrees word groter en groter
as u meer akkuraat weeg.
Die dag kom soos 'n rower
maak die moeë oë seer.
Die son kom op in sy prag
die self herken hom nie meer nie.…
Terug in de Tijd
hartenkreet
3.0 met 20 stemmen
2.170 Zie Pa en Ma trots zitten
genietend van hun spel
pinken af en toe 'n traantje weg
de kachel snort, ik ruik de geur
voel de sfeer van toen,
ben éven terug in de tijd
en besef al spelend
'k heb een mooie jeugd gehad
vol liefde, klank en kleur.…
Wilde zwanen
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.165 Maar zijn stem brak in een hemelstorm,
verzwolg hem in een laatste klank
en op de rotsen spatte zijn eenzame ziel uiteen.
Met het ochtendrood in haar schaduw
vluchtte zij naar een ander seizoen,
de herinnering als glas in haar gedachten
waar zij nog immer wacht
met de golfslag ruisend aan haar voeten.…
De Wind
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.950 Getekend door allerlei handen
met de klank van gloeiende kreten –
vliegt hij binnen door de spleten
en verleidt mijn oog,
Leidt mij daarheen waar de golven
de hemelse dampen zoenen,
De Maan fronst zuur haar voorhoofd,
en in het water fonkelt iets,
De Oceaan hijgt.…
Lief 2 (herziene versie)
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
825 nog waaien
wild en woest of zal de storm
dan eindelijk zijn gaan liggen
als ik er niet meer ben lief
zul jij mij dan loslaten omdat
je mij nooit meer vast kunt houden
zal ik er nog steeds zijn terwijl
ik er niet meer ben omdat jij en ik
alle grenzen kunnen slechten
als ik er niet meer ben lief
zal "answer" dan klinken op
klanken…
Polderlandse arkadia
poëzie
4.2 met 13 stemmen
3.920 Over het bij vlekken zongeplengde dak
hangt de beuk zijn loof van dieper rood
Raamkozijnen glimmen groen en vatten
terracotta bloemenpotten
daarin geraniën groeien van het esmeralden blad
met doffe kring
naar meekraplakken bloemen
Op de dijkweide weidt zijn zwijnen
een zwijneweider wijl hij op een schelp gebrande aarde
okarino speelt
De klanken…
Het kind
gedicht
3.6 met 8 stemmen
18.123 De klank van de abstracte orde.
Het soldaatje met ransel en vuurslag
moest vechten in brand en storm.
Tweemaal slaan - driemaal nooit. Mag niet.
Dan as. De troostende handen waren daaruit
allang tot taal verworden.
Het soldaatje moet rusten
tussen fel beschreven lakens met een lege droom.
Luister, dit is een verlicht gebed.…
Ballerina
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.208 Het lichaam strak als uit hout gesneden
het hoofd trots rustend op de slanke hals
de armen elegant gebogen
wacht de ballerina op de eerste klanken
die haar gracieus tot leven brengen
Sierlijk verheft de ballerina zich voor een
sprong, bevallig draait zij een pirouette
een eenheid vormend met de muziek
Los van de aarde, los van zichzelf
fragiele…
KEW
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.449 Het meisje opgezweept,
muzikaal paard van een
gedegen stal: ja mijn moeder
en mijn vader ook jazeker als
het raam open stond en
de geuren van de klanken
als grashalmen binnen kwamen
zweven zo einde zomer…
Het meisje moet van alles,
om iedereen om kijkers en vooral
om ouders die zo rusten op haar schouders.…
School der liefde
gedicht
3.2 met 48 stemmen
17.842 Woorden van geluk zijn moeilijk, ze zijn
klank, wartaal, aaas en jijs en toedan, alles
of niets. Het lekken van vuur; een gordijn
in de wind. Ze zijn eigenlijk maar ballast.
Want we zeggen geluk niet, we doen het.
Dieren hebben alleen maar hun lichamen;
snuiven, stampvoeten, hoeden warmte met
warmte.…
Den Haag 1863 - De Steeg 1923
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
838 we vonden het verleden rond zijn zerk
een grijze gids sprak wonderschone woorden
die bij de ons ontvallen schrijver hoorden
ontstegen aan zijn nagelaten werk
in trance zag ik de zware steen bewegen
en trage klanken rolden uit het graf:
‘het was te kort, m’n taak was nog niet af
dus luister nu, ik heb te lang gezwegen’
‘vertel ze wat ik nooit…
Ik mis je...
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.679 Een glinstering onder water
't Doet me denken aan je ogen
Warme klanken
doen 't zeewater zoet smaken
En lijken de lucht
te doen vullen
met 't besef
dat ik je mis...
Iets lijkt zich in 't water te laten zakken
De druppel die haar in 't hart treft
en de leegte in mijn hart pijnigt
De plek waar jij hoort te zijn.…
Koude oorlog
hartenkreet
4.1 met 18 stemmen
1.500 De bittere kou die hen omarmt
Het felle vuur dat hen een beetje verwarmt
Het opgedroogde bloed op hun huid
Er is geen weg meer hieruit
harde klanken van gevuurde schoten
Zoveel bloed wordt er vergoten
De angst om te dichtbij te zijn
Hun hoop is maar zo klein
De dingen die ze zien staan op hun netvlies
Hoe kunnen ze thuis leven met zo’n…
Herfsttij
gedicht
3.8 met 38 stemmen
17.104 Nog gisteren hoorde ik klanken
in de kleinste dingen om me heen.
Ze vulden mijn dagen met een bijna
ongekend geluk in zomerse taferelen:
wandelingen langs water, in parken
en overal rozen zelfs slordig in bloei
alsof ze er in overdaad stonden.
Niets drijft makkelijker weg
en lost op achter brede luchten,
verre einders, dan woorden.…
De weg die niet bestaat
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.071 Ik zal fragiele muren bouwen
Om het land van jouw verraad
Ik bind mijn passie om de jouwe
Jij bent de weg die niet bestaat
Ik ben niet meer wie ik ooit was
Het zijn illusies die ik fluister
Gevoelloos zwijg ik bij jouw graf
Ik hoor de klanken van jouw luister
Ik wacht in angst, ik maak mij klein
Het bloed druipt langs de lege muren…
aarde wittend in een felle kou
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
2.456 Ze zingen sneeuw
uit hoge tonen vallend
aarde wittend in een felle kou
het orgel jankt
met donkere klanken
de lange tocht van man en vrouw
haar weeën komen en
de melodie verhaalt van pijn
er zal geen plaats meer in de herberg zijn
een stal ontvangt het kindje
de wiegeliedjes klinken fijn
dieren neuriën een zacht refrein
het koor…
ijzers krassen vederlicht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.696 het ijs zingt weer
zijn koude lied en
kraakt tegen de kanten
doorzichtig zwart
kruist strakkend blauw
uithalend zijn de klanken
wind bijt vorst
in het gezicht
ruggen zijn gebogen
mutsen licht berijpt
ijzers krassen verderlicht
plezier glimt in de ogen
bewegen wolkt
zijn adem uit
in het ritme van
bedachtzaam glijden
ze zien…
Heb mij niet lief
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.655 Ik zoek doeken om mijn bloed te stelpen
Iemand om mij er bovenop te helpen
Medicijnen om mijn pijn te stillen
Maar niets veranderd zoals ik het zou willen
Alle klanken zijn veranderd in een stilte
De warmte is vervangen door de kilte
Niet wetend wie ik ben en waar we zijn
Ik voel alleen het bloeden van mijn pijn
Heb mij niet lief…
kwetsbaar genieten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
2.209 lijf nog gebleven
schijnbaar door niets meer geraakt
toch als een merel zich laat horen
streelt het lied zijn dovemansoren
tovert een glimlach op zijn gelaat
dan luistert hij in het wankel heden
naar wat nimmer is vergeten
door oude klanken…
abrazo
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
6.129 vijfkoppig orkest
serveert aanhoudend fortissimo-tonen
Een heer en een dame
laten zich statig en sereen
doorheen het danssalon meetronen
Ritmische ballades verstrengelen hun harten
in een vorig leven ooit in Buenos Aires verloren
Improvisatie dwingt hun stappen
in een omhelzing intenser dan nooit tevoren
Zij vullen de lege plaats
op klanken…
autonomie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
794 zo maakt gedempter praten
de klanken net iets delicater
als de lieve doden zwijgen
en wat beter zijn opgeslagen
kan het brein weer wat verdragen
en dode bedilzucht ontstijgen.
om autonomie niet meer gevraagd,
men kan naar wens zichzelf leven
weliswaar nog liefdevol omgeven
en door herinneringen geschraagd.…
Noorwegen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
751 Terwijl wij in de stilte zitten,
brood delen met de zwanen,
aan de overkant houten huisjes
op de radio noorse klanken,
iemand vraagt of we geloven in Odin!
Uit de zee verrijzen vanzelf vage gestalten,
trollen en dwergen lopen door het bos,
terwijl kraaien, sommigen al 100 jaar oud,
een plekje zoeken op het zachte mos.…
splinters
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.486 stilgezwegen naam
'Eustachius waer bestu bleven'
schreeuw ik, dat mijn huig ervan gaat rillen
en mijn mond zich stom met trillingen vult
het gedrum van oude noten op rust,
stof zie'k nog van vellen springen,
trommelt m'n vliezen aan diggelen
het volume staat op zacht
dat zeggen me mijn oren
alleen, dat had ik net bedacht:
echte klank…
Verlatenheid groeit in kristal
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
787 zat
verdwijnen zal dat puin
granieten bloemen
hakken zich in steen
naast zwartbasalten dromen
lava zal tot stolsels komen
mijn stalen hand verploegt
de rots tot ongenaakbaar zijn
mijn tuin gaat heen en
steen ontluikt in stil bestaan
de tijd ontkent het
haastig slaan der uren
stilte zal nog langer duren
in leegte zonder klank…
Symphonie
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.758 Een leven lang muziek
In de maat, de juiste toon
Bespeeld door het leven
Ontsnapt aan de ritmiek
Door heel gewoon
Een eigen klank te geven
Een leven lang componeren
Soms met accent
Dan in rust
De intonatie van leven leren
De groei naar dirigent
Zeker en bewust
Een leven lang begeleiding
Van vrienden, hun trouw
Het achtergrondkoor…
amsterdam en Bloem
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
825 Maar kom niet met de praat van veel te vol
Ik hou van al die klanken, kleren, kleuren,
omhels mijn stad die zo hard welkom roept
geverfd door een pallet aan kleuren wol
hoe smaakvol de melange van etensgeuren
(terwijl de Duitse herder op het Singel poept)…
Eeuwenoud begrip
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
708 als buigende zwanen
op krakend witgewolkt papier
geurend gekleurd beschrijft
het wonderschone schrift
in talloze minnewoorden
het mooiste liefdesdicht
somtijds achteloos vergooid
een onderdrukte schreeuw
gelezen maar ongehoord de
scherpe kanten van het woord
waar wij zullen verstoffen
blijft ons woord echo's zenden
in golvende klanken…
Jij...
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.623 Jij bent de mooiste lovesong
uit een oude herinnering,
en de klanken van het lied
dat ik nu met m'n handen zing.
Jij bent de droom in de nacht
waar ik niet uit ontwaken wil,
en de woorden van dit vers,
waarmee ik mijn gedachten stil.…
Dodenherdenking
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.007 Traag ook golven de bronzen klanken van de kerkklok
op het heldere lenteconcert van de vogels.
De lage zon doet het jonge groen van d’ oude linden oplichten.
In het onregelmatig geroffel van de voetstappen
hoor ik de zware soldatentred van weleer.
Bloemen bij het monument,
bloemen bij de graven.…