3752 resultaten.
In niemandsland
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
756 Zweven tussen hemel en aarde
contactloos tijdens het staren
met alle zintuigen die open staan.
Alleen door jouw gegeven energie
beleef ik het uiten door telepathie
met het zweven rondom jouw baan.
In niemandsland teder omarmd
in verbinding met jouw warmte
drijft jouw beeld sprakeloos
Draaierig in mijn…
tegenwoorden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
482 tegenwoordigheid van geest
verdwijnt in nevel
ontneemt aan het heden
wat ooit was
herinnering keert ten spijt
vervlecht in zielenvezel
wiens naam herkrast in hout
ont-ijst in glas
zonder tegenbericht
weerklinkt wederhoor vandaag
haperen praatgrage monden
tongen hun wisselwoorden traag…
A day in a life
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
571 Twinkelende dauwdruppels
in een opkomende morgenzon.
Onbedorven.
Een veelbelovende drukke ochtend,
voor het allemaal begon
Fris verworven.
Een wisselvallige middag,
hollen en stilstaan als het kan.
Alles moet eruit.
De schemer valt langzaam in,
schaduwen verdwijnen, evenals de zon.
De avondklok luidt
De nacht neemt alles over,
geluiden…
Haar stroom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Een gebaar van haar zijde
Nauwelijks zichtbaar
Maar een vloedgolf raakt me
Alle geketende emoties
komen vrij
Zij wenkt
Niet meer dan een luchttrilling
Voor mij een orkaan
die alle remmingen optilt
neerzet als machteloze brokstukken
van een overwonnen verleden
Voor altijd verdwenen
Zij glimlacht
Op haar gelaat verdekt
Ik zie een overweldigend…
Alles en niets
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
498 Alles en niets
Waar alles samenkomt in openheid
schijnt een zonnestraal die me verblijd
Zonder schaamte rolt een warme traan
Van boven naar beneden en trekt zijn tijdloze baan
Het hier en nu van moment tot moment
Een eeuwigheid tussen seconden ingeklemd
Waar geest en lichaam één geworden zijn
De tijd verglijdt zonder moeite zonder pijn…
Muziekbeleving
netgedicht
2.6 met 17 stemmen
565 Pracht van de muziek
zo helend en rustgevend
beleef het moment
Hoe bijzonder en uitdagend je reist door
het lichaam waar jouw noten en tonen vloeien van waar
het einde nog niet is geschreven of gesproken tezelfdertijd onderweg
naar mijn breekbare-en-kwetsbare zodat ze fluweelzacht en zeemzoet wordt geraakt.
Dat is helemaal niets mis mee…
de Zeijerwiek*
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
874 Reizend over Drenthe's stille wegen
Mochten wij de ontdekking beleven
Van een geconserveerd verleden
Vergane welvaart lang geleden
Een middagje Drenthe rond
Met vrouw en Friese hond
Deed ons belanden bij een wiek
Die de ontginner ooit eens schiep
Na afsluiten van de grote wateren
Wordt hij nu volgepompt uit een wel
Op stenen die het water…
Mijn bijzonder kind
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.437 pas begrijp je een beetje
Hij is ons wereldje niet gewend
Verkeerd gedrag op een onjuist moment
Weet dan, zo heeft hij het niet bedoeld
Zijn emoties zitten diep van binnen
Hij kan niet tonen wat hij voelt
Voor hem bestaat enkel zwart en wit
Hem is geen kleurenpalet gegeven
Wat wij dus samen kunnen mengen
Moet hij zonder kleur beleven…
Door mij, Voor jou
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.077 mij is er niemand als jij, geen een
Het komt door jou, zo vreemd
Want ik denk aan jou alleen
Jij bent voor mij gemaakt
Ik heb voor jou mijn liefde bewaard
Jij kent mij zonder te vragen
Ik ben jou en wij zijn samen
Met jou voel ik geen zwaarte
Als ik je help en je blijf dragen
Kan jij met mij het leven leven
Want ik wil jou helemaal beleven…
Een handvol zand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
778 Een handvol zand:
Met een hand vol zand begon haar pad van leven,
onwetend wat ze zou beleven.
Met haar hand vol zand bouwde ze luchtkastelen,
dromen brachten haar een verre toekomst zonder verleden.
Haar ogen konden glinsteren als sterren in de nacht,
ze straalden hoop, liefde en pracht.…
‘Aperta, Kyparissos!’
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
294 Als wolvenkind gebonden aan de verrukkelijke jacht
bracht ik dagen door in doornstruiken, brandend in de zon
geklommen of hoogstaand duikelend over de einder
ik dacht aan zijn gewei, ons vrije leven, de onmisbaarheid
van lucht, adem als een gegeven, toen in mijn beleving
het onbekende verscheen op speerworpafstand.…
KIND ZOEKT
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
523 Het driejarige zoontje
van de grenswachter
speelt naast pa's kantoor
trekt aan een dun touwtje
zijn ijzeren vrachtautootje
voort over zand gras en stenen
de hummel kijkt en peinst
gaat even voorbij de slagboom
bevindt zich in een ver land
dat hij snel zal verkennen
vermoedt loerende dieren
achter halmen en struiken
wil een bestuurder…
Waar muziek de voertaal is
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
626 ik verleid je tot het luisteren naar radio 4
daar waar de mooiste stukken worden gedraaid
hopend dat je de rust vindt
om je mee te laten nemen op de golven
van de snaren, die jij vroeger ook beroerde
en zou je mee willen nemen op een reis
naar ver van hier, naar daar waar kruiden geuren
bloemen ons verwelkomen, vogels je toezingen
daar waar…
Tijdsbeleving
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
386 het is een open deur:
als je jong bent
vlieg je voor
de tijd uit
als je oud bent
vliegt de tijd
voor jou uit
vroeger was
zij de slak
nu ben jij hem:
doe die deur maar gauw dicht…
Energie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
445 In de bonte berm
wuiven bloemen vrolijk naar
een grauwe passant
Hoe heerlijk het is om weer te
proeven van de heerlijke buitenlucht waar ik
zal genieten van het hemelsblauw en een onbekende berm
in tinten groen die mij heeft uitgenodigd om haar van dichtbij waar te nemen.
Geschikte plek voor insecten en
kriebelbeestjes waar ze gezellig…
zandlopertijd voor N.M.M.
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
711 zij weet nooit wanneer
ze weg kan gaan
hoe kom je van
het een naar het ander?
het is als een vraag
in spijkerschrift
een enkeling slechts
kan de tekens lezen
het is als hangen
in de lucht vergeefs
wachten op een
onbekende bestemming
de tijd verstikt
in zanderige uren
zij weet nooit
wanneer ze weg kan gaan
hoe ze van het…
Herfstbeleving
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
577 Vroege ochtendkou
wind speelt in de bladeren
herfstmelodieën
Hoe ik het pad van het leven bewandel waarin
dagen bruin verlicht worden door het strogeel van de zon
terwijl mijn stromend bloed kleur van de rode bladeren aanneemt
Ik raak van de weg en beland in laatste kwartaal tegelijk blijft tijd doortikken.
Wanhopig en machteloos probeer…
STER VAN HOOP
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.481 Kerst blijf ik verbeelden
als een wit winterland
van oneindige sneeuwvelden en schitterende ijskristallen
van vredige dorpjes die ondergesneeuwd liggen
onder een stralend firmament van miljoenen sterren
die licht halen uit die grote staartster boven de stal
alles ademt eeuwige vrede en rust ineen heilige nacht
Kerst beleef ik
in een groen…
WONINGWENS
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 Slot Bommelsteins oude muren kijken
Tom Poes en heer Ollie na, als het tweetal
voor lange of korte reis vertrekken zal,
hun leven met dol avontuur verrijken.
Na hetgeen de helden mochten bereiken
staat keukenkunst van bediende Joost pal
bij behouden thuiskomst, die diepe val
en moeizame klim voor smullen doet wijken.
De hechte stenen van…
Moments in Love
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
547 In de reflectie van het schemerdonker
verscheen er niets - alleen zijn geestesoog
dat schouwde in het donker
van de schemer
hij keek en zag toen zijn
weerspiegeling
als ware die niet van
dezelfde man
maar van een ander - er doemde
een glimp
van een triomf na een intieme
roes
tiramisu was het die hem
bezat
omhooggestuwd tot eros…
AIRCO
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
369 Inblazen van frisse lucht,
verdrijven van warmte,
warmte als hitte beleefd.
Kunstmatige koelte helpt,
komt uit diverse apparaten,
of machines indien groot.
Bevalt de natuur niet,
dan maar aan de kant.
Mensen wanen zich God.…
Wanneer de dag zich vouwt
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
410 Zon weegt op takken
de dag vouwt zich langzaam dicht
stilte spreekt nu luid
Als lichtjes doven
in het huis, waar schaduwen
blijven na stemmen en warmte, voel ik hoe de
dag zich vouwt tot een stille aanwezigheid die meer zegt dan geluid.
Wanneer kerst langzaam
naar binnen verschuift, en ik voel dat
het ervaren een opening is, ontmoet ik…
Wat blijft in het voorbijgaan
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
491 Wolken drijven weg
langs de stille hemelrand
wind zonder gewicht
Wolken glijden voorbij
als zachte gedachten, licht in hun
beweging, open in hun stilte. Ik voel hoe mijn
binnenwereld meeschuift, zonder iets te moeten vasthouden.
Soms hangen ze laag,
bijna tastbaar, een zachte herinnering
aan kwetsbaarheid. Ik lees hun fijngevoelige, pure…
De Crisis onzer Dagen
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.880 Wij zullen ’t niet beleven,
Dat duizendjarig rijk;
Wij maken de achterneven
De baan slechts wat gelijk.
Maar zal men eens gewagen
Van omkeer en geweld,
De crisis onzer dagen
Blijft wis niet onvermeld.
1860.…
Musiceren
hartenkreet
2.9 met 15 stemmen
1.809 En nieuwe momenten beleven ?
En zullen we daarna samen
Ruimte reserveren voor herinneringen ?
Aan de momenten die nog komen ?
Aan pannenkoeken, laarzen en een oude jas ?
Aan oevers, bossen en een duinpan ?
Zal jou herinnering dezelfde zijn als de mijne ?
En mijn herinnering dezelfde als die van jou ?
Nadat jaren zijn voorbijgegaan ?…
Minnelied
poëzie
3.5 met 12 stemmen
3.163 De liefde beleven is wonderlijk
voor wie haar kent en wordt bekoord,
omdat zij het alledaagse verstoord.
Hij kan het amper verduren
wie door liefde wordt geraakt:
Hij smaakt
vele onnoemelijke uren.
Somtijds heet, somtijds koud,
somtijds bang, somtijds boud;
Haar ongedurigheid is veelvuldig.…
Wij denken, herdenken en denken nog
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
660 kan even niets meer zeggen
mijn hele hart doet pijn
om me erbij neer te leggen
voor hen die nog in Auschwitz zijn
zeventig jaar geleden
in mijn beleving nog zo pril
'k heb een gebed gebeden
en ben nu even stil
gaat nu hetzelfde wéér gebeuren
het simpel doden van een mens
en alle normen te verscheuren
is dat het toonbeeld van de wens?…
Als de rups een vlinder wordt...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.609 Soms moeten we eerst een klein beetje sterven, zodat we worden herboren, zodat we het leven echt kunnen gaan beleven en we het zullen waarderen.
Net toen de rups dacht dat zijn leven voorbij was, werd hij een vlinder...…
DE CRISIS ONZER DAGEN.
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.077 Wij zullen 't niet beleven,
Dat duizendjarig rijk;
Wij maken de achterneven
De baan slechts wat gelijk.
Maar zal men eens gewagen
Van omkeer en geweld,
De crisis onzer dagen
Blijft wis niet onvermeld.…
blauwe Brinta
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
511 t laatst branden
aan de verleden schoonheid
gedienstig zal hij ’t beëindigen
al blijft ‘t ver van zijn bed ‘n showelement
en de godverdomse grote bekken in de kerk
vallen verstandig stil
in ‘n oogwenk ‘n papaiea
fluisterend in haar oor
die hen onder de heiligen
rond de wereld vertragen
om te ‘sharen’ in tranen ‘latte macchiato’
de beleving…