2670 resultaten.
Betekenis
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
2.095 In de verte slagen van een klok
die mij oorverdovend luid wekken:
uren die om zinnige invulling vragen,
antwoorden die stomweg uitblijven.
In alle volheid ervaar ik in leegte iets
dat ik God noem. God, wat verlang ik naar God
om dit eindige bestaan te vullen
met een 't niets ontstijgende betekenis.…
Ritueel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
687 zoals zij ontwaakt
uit de meanders van de slaap
en het water dat
straal na straal
de donkere uren
uit haar nachtvel wist
terwijl het licht, het vroege
in ovalen over de muren vlekt
het aburn van haar
in een lichte laaie zet
zoals zij zichzelf herhaalt
in spiegelbeeld
jurk over het strakke lijf
of andersom maar dan in jurk
zoals zij zo…
KOMST
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.063 Dan willen de bewust beleefde uren,
ondanks geheimzinnig onvatbaar teken,
vrijmoedig reizen als vreugdevuren.…
Onze tijd samen duurt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
680 's Ochtends ben jij avond
die wij 's nachts genoten
Tijd stuurt mijn tong
naar jouw intiem
het laken net als ook ik
hoort jou volop genieten
In een mum
voel jij mijn warmte samen
De nachten zijn
lekker aangenaam
en heerlijk warm
Uren die ons doen slapen
na avond intiem
Iedere dag
valt de avond eerder
met als gevolg dat de
nacht…
Koud onthaal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
449 namen vergeten, bakenen van muren
volgt het ontgronden van bodem
ontjeuken van huid, ontleven van heden
op het achtererf ontmoeten wij onszelf
de man met de hamer, blessureleed
de tuin ruikt naar naaldhout met peren
naar reeds beklonken aarde, houtskool
in de keuken rijst het bakmeel, ontleden
we tijd in verlenging of verloren uren…
Uw lichaam mijn graf -sonnet-
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
779 Waar het mijne niet van weg kon komen
omdat de liefde mij intens verbond
bevlogen door de warmte van uw mond
het moment alleen nog wilde dromen
voelde de tijd verschanst in zomernacht
vlogen de uren ons nimmer voorbij
volkomen rust en stilte zij aan zij
van verre zongen sterren fluisterzacht
kleuren veranderden in vuurbloemen
waar tonen…
De avond valt
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
607 Van dankbaarheid is nu mijn hart vervuld
en ’t kijkt met blije ogen naar voorbije uren;
de kaarten van familie en van vrienden
vertellen van de warme kerstmisvuren.
Maar er is ook de vraag hoe het nu verder moet,
want velen waren deze dag ook eenzaam
en vluchtelingen hebben niet zoveel geluk.…
Het huis
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.046 Vaak zit ik hier uren in stilte te turen,
Ik, meester die het schiep,
Naar 't blozende dak en de sneeuwwitte muren,
Alsof mijn kind daar sliep.…
Een zachte klik
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
580 Alles telt,
de uren slaan in aanzien naar de dag.
Ik wacht,
en raak gestaag,
mezelf kwijt.
Het zijn van die momenten..
Die onverhoopte, zacht omfloerste componenten.
Een klein gebaar, die ene snaar.
Je treft een woord,
een blik die essentieel de diepte raakt.
Zo zacht.
Zo vol van onverwachte pracht.
Zo ongelofelijk intens..…
Verjaring
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
589 De dagen telden uren,
in nauwgezet verduren,
tot de ochtend schriel herrees.
Tot een wederkerend feest..
Als een feniks,
in gouden gloed getooid,
vlammend uit de eigen as,
zo zag je pas..,
de zon.
-
Het nadert..
Verheug je,
wees voor even blij.
Je bent weer verder,
de adem ingetogen,
de reis nog niet voorbij.…
Uw lichaam mijn graf (sonnet)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
560 Waar het mijne niet van weg kon komen
omdat de liefde mij intens verbond
bevlogen door de warmte van uw mond
het moment alleen nog wilde dromen
voelde de tijd verschanst in zomernacht
vlogen de uren ons nimmer voorbij
volkomen rust en stilte zij aan zij
van verre zongen sterren fluisterzacht
kleuren veranderden in vuurbloemen
waar tonen…
Winter 1.
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.316 Het bleke gezicht van deze maanden
waar vorst ooit heerser en blauw
van kilte het licht onderhuids deed stralen
Ach, hoe zeer hangt nu het natte grijs
over de dagen en hoe bitter smaken deze
uren in hun wetmatige grauwheid
Hoe somber spreekt de stem, geteisterd
door de maanden, neergeslagen als een
kettinghond richt hij zich niet op, blijft…
Vlinderkind.
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
589 Ook zelden vertroeteld geweest hoor schattige kerel, wel erg bof
Nog uren aftellend tergend traag, venteke verlangend naar je zuchtend of.
Ik werd kieskeurig ook afwijzend, je blijft wel, levensding
Toch zo schoon bij je te mogen toeven, knollig hebbeding.
Tot zo dan Vlinder
Kusje aan mijn kinder....…
Empathie.
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
680 Uren wegsoezen dus relax total wat werd beoogd vast goed gepland
Dromend je vacht besnuffelend en in je ogen woestijnzand.
Pleonasme of tautologie
Venteke zo pure magie!
De natuur en het ganse universum, rust zo zen
Ben jij wel hé Bolleke, ben je nu in de Ren?
Vlinderkind, alleen in de wind?…
De dagen dragen nachten
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
714 nog bind ik mij aan herinneringen
die moeizaam zwerven door mijn hart
van mooie dagen die te vlug vergingen
en nu lange uren vullen vol van smart…
de pijn die niet wil verzwinden
schrijf ik in droeve verzen neer
de doornen die mijn ziel doorprikken
zijn de witte bloesems van weleer.…
Hinkelend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
460 Had ik toen nog gouden dromen
de oktoberdagen in mijn hoofd
de uren knarsetanden
vandaag minuten lang.
Gedachten haspelen
vreugde lacht niet meer
de hoeken van je mond
zelfs je oogleden zwijgen.
Ik kan vandaag geen lied zoeken
geen woorden vinden
over ook jouw kinderschoenen
of grillen van het lot verhalen.…
De nacht weerspiegelt een tweeluik
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
502 Beleef uren en deze nacht het weerlicht.
Het wolkendek ademt dieper, zingt door
ruiten, ze weerkaatst de melancholie
geeft naast tal van denkstrategieën
ook een onveranderbaar diafragma.
Het heelal oogde weer goudversierd
betoverde met de maan haar regels.…
Geen roze mist
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
521 operaties chemo’s
en bestralingen hebben je
niet klein gekregen in een steeds
meer relativerend bestaan
ze lieten je gaan
in de uitbehandeld sfeer
jij vond gelukkig jezelf weer
en hebt dat perspectief ook lief
de dagen zijn geen roze mist
maar hebben sterk doorleefde
structuren in de basis van jouw thuis
geteld met maanden dagen uren…
In een oogwenk
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
395 Ogen opgeslagen naast
een warm gezicht, van
vroege zon en zaligheid
in het felle licht, tramrails
gillen zelfs door gesloten
ramen, de wekker rukt uit
onze dromen, zoals altijd,
veel te vroeg gekomen
wat de vorige uren ons gaf
daarvoor behoeven we ons
niet te schamen, het zou
een hele winter mogen duren
om op de kortste dag…
Slechts een stap!
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
475 Elke dag maakt zij haar balans
maar de voortschrijdende tijd
bepaalt de context om haar
levensstaat te onderzoeken
het huis aan kant, het glanst
en wacht op de dingen die
niet in vervulling zullen gaan
de tikkende uren houden
haar gezelschap, verguld en
ingelijst verscheiden partners
met haar vrienden, de kinderen
gepositioneerd…
Lichte thermiek
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
370 ik heb
met haar onder
het wolkendek geslapen
de schaapjes hebben
wij later uitvoerig geteld
voortzeilend
langs de wind
zijn wij de einder
voorbij geweest in het
ondergangsgoud naar rood
het lichte wit
kreeg body in de
avond uren zacht
droop condens uit
de donkere kant
lichte thermiek
deed ons weer stijgen
in het overzichtelijk…
Mariska en Mandy Kornet
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
616 Als gazel-
len dart’len M&M en het vervelen
gedurende de vele lange uren
dat cricket eenmaal duurt, is niet meer nodig.
Gezusters in de sport – het is een feit –
(Serena, Venus, dat soort van figuren)
die maken vaak de sport zelf overbodig,
de combinatie geeft het meest profijt…
Plastic doorschijnend
netgedicht
5.0 met 51 stemmen
490 omdat
dit voor nu de
vrije houding van
handen in de
zorg is gebleken
rust en bewegen
zo wordt de dag
gegeven en in
vrije tijd de hobby
verstolen nagelbijt
om alles rustig
te verwerken
monden te moe
om alert te reageren
in onrust om steeds
het beste te presteren
dagen verdwijnen
in het plastic
doorschijnend van
eindeloze uren…
schelp
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
538 Het geluid van de schelp is oneindig
net als de zee eindeloos, tomeloos
waar je uren naar kan luisteren
Als ik hem tegen me aanhoud
Hoor ik je stem zacht fluisteren
De schelp heeft vele gezichten zoals de man
Die je prikkelt en aan wilt raken
met je vingers zacht betasten
Hard en geruwd aan de buitenkant
Of als een vrouw
Zacht gevormd…
Droomprinses
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
537 Ik kan hier uren over
parlevinken
Laat deze kattebel eerst
maar bezinken...…
Gevoel van welbevinden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 het gevoel
van welbevinden
heeft het koud tot op het bot
unheimisch koud
hij trekt zijn lange
afgedragen jas aan
een vale jas
vol gaten
het helpt niet
rillerig roept hij uren later
dat zijn unheimisch gevoel
moet vertrekken
de laatste trein
staat klaar om alle
ongewenste unheimische gevoelens
naar hun plaats van bestemming…
OPWEKKEND TEHUIS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
437 Binnen de beschermende Slotmuren
leeft de stad Rommeldam, roept tot dwaaltocht
vol opgewonden en bedaarde uren.
Wat beleving of moeite brengen mocht
na Olivier- en Tom Poesavonturen:
steeds wordt knus verblijf onder het dak bezocht.…
maandenlang
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
1.052 oh had ik maar gezegd dat ik niets kon
dan lag ik nu te luieren in de zon
tussen rozen en pioenen
en de bijtjes die zo zoemen
oh had ik maar gezegd dat ik niets kon
tegels en troffels tierelieren
lijm en lasten worden loom
hout en uren splitsen in vieren
de nacht wordt weer een droom
het is de klok die vliegen doet
vele uren in mijn…
Wereldwijd is hij de oorlog verklaard
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
448 hij die ons heeft gegrieft door
ons land aan te vallen, talrijke slachtoffers
zijn er al gevallen
De overheid heeft ons
in bescherming genomen
veiligheid
maatregelen genomen om
de vijand op
afstand te houden
Wij zijn in quarantaine
in onze woning;
de overheid, de Koning, op
Hollandse bodem en grond
En in stille bange uren…
Laatste kaart .....
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.292 Zelfs de woorden huilen letters
zinnen zoeken een zakdoek voor
troost, weer is daar de nieuwe
morgen en nog het niet begrijpen
het spel dat wordt gespeeld door
de uren van de dag, wordt ontkracht
door een slapeloze nacht waar
werkelijkheid overloopt in droom
loos weten naar die toekomst
waar jij geen jou meer is, vier
geen geheel meer…