2904 resultaten.
WIEGEND RUSTEN
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
673 Moe na lang spelen op het scheepsdek
ligt de kleine reiziger 's avonds
in zijn warme gerief'lijke hut
is zelf een spel tussen zee en hemel
lichte deining lokt kinderverbeelding
doet
de omringende zeemonsters
steeds dansend verdwijnen _ weer verschijnen
met open muilen toeschieten...…
Toekomst door doop
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
677 Niet zal de tijd door droefheid kwijnen
vanaf begin is ’t leven hoop
misschien zal schoonheid verdwijnen
als jaargetijde in een levensloop
maar toekomst is bevestigd in de doop.…
Daar zijn
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
809 De wereld als geheel,
waar triviale problemen lijken te verdwijnen.
Een kort ogenblik waarin ik echt gelukkig ben,
een moment tussen eeuwigheid en einde.
Daar is waar drukte verdwijnt,
daar is waar emotie ratio verslaat,
daar is waar ik wil zijn.…
DROOMZICHT
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
539 Dan verdwijnen jouw omlijningen
achter heuvels van mist
in transparant kunstwerk
van geschreven woorden
tot jouw beeld vervaagt
en wervelend oplost
uit mijn droomzicht.…
Als een dief
hartenkreet
2.9 met 12 stemmen
1.376 we die kwijt
Ik wil niet denken in rancunes
Daarom laat ik soms een traan
Moet ook stoppen met dat piekeren
Waarom het zo heeft moeten gaan
Een open einde is nooit leuk
Zonder uitgesproken woord
Waar vragen blijven vragen
Al wat rest aanzienlijk stoort
Ik zal nooit begrip op kunnen brengen
Voor het slot, door jou bedacht
Om zomaar te verdwijnen…
privé
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
603 een plek alleen voor mij
heel even maar
dit wonderlijk gebied
met woorden die gelukkig maken
ook zonder jou
zelfs sterker nog
zelfs als ik kon
zou ik ze nog niet delen
mijn hart alleen laten bewegen
op het ritme, melodie
uniek voor nu
ver weg van later
maar laten vullen met muziek
jouw bijzijn mij niet laten storen
opgaan, verdwijnen…
Preventief ruimen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
479 Alle reserves verdwijnen
bij een korte gedachte aan noodlot.
Om in armen van opluchting te sluiten
als lijfelijke getuigenis.
Het duurt nog dagen
vooraleer de avond gevallen is.…
Mijn inkt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
608 Mijn blauwe inkt, -geen zwart-,
maakt dat donkere wolken,
in het hoofd, verdwijnen,
overtrekken.
Mijn inkt, zo giftig als kan zijn,
is niet te drinken, maar slechts,
juist: tot je te nemen.
Mijn inkt geeft helder licht,
bij troebel zicht.
Ik houd van schrijven,
inkt kan vele eeuwen blijven...
worden herlezen.…
De anatomische les van dr. Nicolaes Tulp
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.959 gezichten
die aan hem voorbijzien naar het weefsel
van schemer waarmee wij bekleed zijn
die naar hem kijken door een voor
hen nauw waarneembare scheur daarin
voor ons om ons verdwijnpunt geschikte
verdwenenen wier blikken voor een vergelijk
nog blijven haken in de schemer
als wij in een flits naakt door de mazen
het donker in vallen of verdwijnen…
Een enkele wee heimt na
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
625 de zee loost zonder einde
het hoofd vol met gedachten
de meeste verdwijnen weer snel
als verse voetstappen langs de vloedlijn
ik laat ze maar komen en weer gaan
een enkele wee blijft heimen
zoals dat gaat bij hersenspinsels
in het land van Halfslaap
terwijl de regen al weer boogt
vlijmt één wolk nog scherp na
ik groet de dag, verwelkom…
geen poëzie
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
672 wil verdrinken
korte en lange verhalen
kraken uit kaken van vloed
stuwen beenderen en karkassen
uit de zeebuik
*
zij baart het verleden
met dode vleugels terwijl oude eieren
openbarsten door regenvlagen
de stank, nog gruwelijker dan ik wist
schuift voor de wolkenhemel
kokhalst
mijn herinneringen
tot ook de laatste bakens verdwijnen…
Uitvaart
gedicht
5.0 met 2 stemmen
12.985 Iets wat ik nooit geheel aanvaardde
blijkt plotseling ontstellend echt:
Dat ook door mij beminde vrouwen
verdwijnen in de natte aarde,
de handen op de borst gevouwen,
de voeten naast elkaar gelegd.
----------------------------------
uit: 'Oude gedichten', 1987.…
Habar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
942 het sneeuwlicht neemt
aarzelend afscheid
als de lente losbarst
het hart breekt open
het wrikt zich los
uit de omklemming
van roestige vleugels
oude woorden verdwijnen
een voor een
het buigzame hart geeft zich over
aan het blauwe uur van de ochtend
het wil glanzend leven
en opgaan in de tijd
totdat het geel-oranje
verdwijnt…
Mijn Alzheimergebed
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
999 Laat me dan weer verdwijnen,
als het u belieft,
in de schoot van mijn moeder,
geborgen in liefde, zoals toen.
Alleen zo wordt de dood,
meneer Alzheimer,
alleen zo wordt de dood,
geen zinloos einde,
maar een nieuw begin.…
Leegte is lastig
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
572 zin
Was mijn ik erbij ingeschoten,
Tijd die als een vloedgolf
Van aaneengeregen gebeurtenissen
Over me heen sloeg
En me platgeslagen achterliet -
Koos er voor me uit de tomeloze
Volheid terug te trekken, rust te vinden
Waar ik die allang was kwijtgeraakt;
Zit in de absolute leegte nu,
Leegte waarin zelfs mijn adem
Lijkt te verdwijnen…
Alleen de liefde nog
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
558 Als zinnen al uit elkaar vallen
Voor ze gevormd zijn, als woorden
Betekenisloos verdwijnen aan
Mijn horizon, als letters
Niet meer dan holle tekens zijn
Die zichtbaar verwaaien in de wind,
Blijft alleen de liefde nog
Die geen woorden nodig heeft,
Een blik, een beweging is genoeg
Om elkaar woordeloos te verstaan,
Diepgevoelde liefde…
Jij spiegelt gemis
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
493 ik heb verbaasd
de duiven zien stijgen
langzaam verdwijnend
in einders naar keuze
nadat armen
zacht wiegend wuifden
handen met vingers
als teken gekruist
ja jij was thuis
ver van applaus
dat ik mocht oogsten uit
onze woorden zinnen en strofen
wij hebben alles gedeeld
behalve het leven
dat wiel spaakte en werkt
op deze momenten echt…
Laatste trein
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
795 Dan verdwijn je in de avondschemer,
en neemt het late zonlicht mee.…
Cyclus II
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
641 er vormt zich iets op mijn bovenlip
het is veel donzig en blond
en ik denk verdomme
dankzij de overgang
loop ik met een snor
in deze wereld rond
mijn taille is ook
aan het verdwijnen
mijn blaas loopt uit de pas
nog even dan ben ik
zo'n klein stevig vrouwtje
met Tena Lady's in haar tas
dan nog even iets over de mannen
die je aankijken…
Memento (N.a.v. de aanslagen in België op 22-03-2016)
gedicht
2.5 met 2 stemmen
2.434 Woorden lijken te breken,
op de barricades van terreur,
lijken te verdwijnen,
in de vuurmonden van semi-automatische geweren.
Woorden dreigen te vervallen,
tot een allesvernietigende kracht,
klaar om de aarde verschroeid te maken,
onbruikbaar voor verder leven.
Waarom? Had Hij aan Zijn Vader gevraagd?…
Tranenwaas
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
554 Als een meeuw in de mist te verdwijnen
Zo melancholiek was het Indische kind
Het werd in het boerengehucht niet bemind
En de tropenzon wou er niet schijnen
Als een meeuw in de mist te ontkomen
Aan de Hollandse pot waarvan werd geijsd
Verlangend naar klamboe en baboe en rijst
Op een cruiseschip naar Java te stomen
Het was toentertijd een…
Jezus komt terug
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
484 Een nieuw tijdperk is dan gekomen
Al het oude zal geheel verdwijnen
Een nieuwe heerlijkheid verschijnen
We mogen dan bij God gaan wonen.
Wanneer kan niemand bevroeden
Maar toch zal eens het einde er zijn
Zijn we verlost van zorgen en pijn
Hij zal ons voor het kwaad behoeden.…
herfstparade
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
716 wanneer de nevel zal verdwijnen
en de zon piept door de bomen
dan is de tijd gekomen
dat herfstkleuren zullen verschijnen
het bos wordt stilaan kaal
de vele bladeren op de grond
kleuren schilderachtig in het rond
in een tafereel van pracht en praal
voor de dieren wordt het even wennen
aan een omgeving zonder lover
ze moeten oppassen voor…
Leef de dag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 Boze woorden zinnen en gedachten
Ze blijven keurig aan de binnenkant
Waar niemand zou verwachten
Neemt verdriet en wrok de overhand
Soms ontsnapten gedachten de mond
Opzoek naar erkenning en geborgenheid
Maar al wat er ontstond
Bracht enkel meer onzekerheid
Blijf keurig binnen de lijnen
Praat mee en lach
Laat je eigenheid verdwijnen…
Mijn licht bewolkt leven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
532 nevelig
ijle waterpracht
bevat al mijn dromen
zij kleuren
mijn stemming
wispelturen het
gevoel van alledag
duisteren de nacht
ook jouw gezicht
in het wit-roze licht
van opkomende zon
met de ontwapenende
lach van ontwaken
samen gaan we
de ochtend maken
oplossend in blauw
koesterende warmte
omdat ik van je hou
in bijna verdwijnen…
Door liefde gewist
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
626 ik leg mijn
warme handen op
de lijnen in je gezicht
volg hun zorgen
tot ze verdwijnen
door liefde gewist
ooit kon ik
je scheiding volgen
tot in krullende golven
maar die tijd
is voorbij jij wilde
makkelijk en vrij
je huid is nog
soepel en glad
in subtiele mimiek
ogen glanzen
als je innemende
lach uitbundig piekt
markant…
Erflater
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
526 binnenkomend wat
staat ons
te wachten
de overledene
rust in
ieder geval
zacht
enorme spanning
het staat
op ieders
gezicht te
lezen hij/zij
heeft toch
hopelijk aan
mij gedacht
de notariszak
wordt geopend
in dit
kantoor is
intense stilte
ontstaan
het voorlezen
van het
testament geschiedt
owee sommige
erfgenamen verbleken
verdwijnen…
In welke mate?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
424 Een stille droom in duistere nacht
Waarin geen licht wil schijnen
Geen maan die vriendelijk lacht
De kleinste sterren zelfs verdwijnen
En biddend wachten op de morgen
Een verre kim gehuld in gloed
Een dag vol zon en vrij van zorgen
Waarin stille droom zijn doel ontmoet.…
Oom
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
628 Verdwijn je in een wazig beeld
omdat de brillen haperen?
Spiegel je ogenblikkelijk,
erken dat jou wat scheelt:
ogen van gepolijst staal
die fluwelig terugkijken...
Nee, dit spoort en scoort niet meer.
Oom moet gauw z'n lenzen strakken.
Een tachtiger wil zich toch vermaken?
Kijk: het verdoezelende dooft.…
Vele vrouwen in die éne
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
741 gingen
als de seizoenen
soms ijl en vluchtig
als ochtendmist
dan weer nadrukkelijk
luidruchtig aanwezig,
hier of ginder
zoals stemmen klinken
op een zomeravond
laat
dan weer langoureus
verstrikt in de nostalgie
om wat najaarsverdriet
ze kleurden uren en dagen
in zwart over grijs
naar rood en blauw
en dan: delete
ze lossen op, verdwijnen…