6779 resultaten.
VERGEEFSE STRIJD...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
3 dat poëzie in de bibliotheek
niet meer dan één karig plankje
bestrijkt weet ik al lang
ik heb het onlangs zelf nagemeten
kwam tot pakweg veertig centimeter
en dan nog naar boven afgerond
als liefhebber van poëzie voel
ik me behoorlijk in de steek gelaten
maar ook ik heb het er mee te doen
mijn heroische strijd tegen de bierkaai
heb…
- De rode Avondhemel -
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.344 Hemelverschijnselen
indrukwekkend licht dichtbij
en boven het oostelijke horizon
valt mijn gezicht op witte haren
de belangrijkste heldere sterren
stijgen groetend op naar jou..
en boven glimlacht avondrood
elegant, als wijze vrouw
bewondert schilderkunst
de rode lipstik, die je droeg.…
Achteruit klimmen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
927 ’t Moet makkelijk wezen
stap voor stap omhoog
zonder enige vrees
Maar ’t is zo vreemd
omlaag is meestal lichter
dan de weg naar boven
Als het pad te smal is
om nog te kunnen draaien
rest alleen klimmen achteruit
Rug naar de toekomst
blik lonkend naar voorheen
terugval schijnt onvermijdelijk…
In de wolken
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
980 Je stijgt
boven jezelf uit.…
ware gezicht
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.568 na zoveel jaar
de schijn ophouden
val je eindelijk
door de mand
jouw ware aard
komt nu naar boven
je hebt jezelf
niet meer in de hand
je draaide mij
een rad voor ogen
je hebt mij maar
vooral jezelf bedrogen
nu zijn jouw leugens
je net een stapje voor
ik kan alleen
maar denken
...... waarvoor…
Verdreven ben ik
gedicht
3.4 met 32 stemmen
17.827 Hoog en licht
is boven mij
wat ik de lucht
zou willen noemen
maar dat in waarheid
de toegang is
tot Hem
die mij verdreven heeft.
Zondig
zijn
wij allen.
Maar Hij heeft
een baarmoeder
Hij is
de goede God.
-------------------------------------------
uit het 'Verzameld Werk' (1984)…
Wachten
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.054 Met wachten wordt ook
niet verzwegen,
wat een irritatie er
boven komt drijven.
Maar we laten ons
er niet onder krijgen!
Want als wachten nu
het ergste is,
dan weet ik niet,
wat ik liever mis!…
Duidelijkheid.
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.238 Alles
Wordt mij duidelijk
Als ik je stem
Weer hoor
Je handen voel
Die mijn lichaam
Zachtjes strelen
De vragen,
De twijfels
Vervagen
Zonder meer
Het simpele woordje
'Liefde'
Borrelt als een zeepbel
Door mijn hoofd
Het duwt mij hoger
Steeds hoger
Totdat ik,
Net als jij,
Ver boven de aarde zweef…
Ten onder
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
2.502 mijn dood karkas
rust mijlen diep
waar het voorgoed
vergaan insliep
tijdloosheid spon
zijn kluwig garen
streelde mijn lichaam
tot bedaren
hoog boven mij
woedt nog de storm
waartegen ik
nooit meer optorn
eeuwig heugt mij
die agonie
en doemt eind’loos
de lethargie…
De maanvrouwe
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
664 Hoog staat zij
boven haar sterrenvolk
bukt en ontfermt zich
over hen die gevallen zijn
en streelt de pijn voorbij
haar tedere vingers
beroeren vele dromen
van de verdwaalde wezens
in hun zoektocht naar het zijn
de sporen van het leven
zij schenkt hen haar kracht
in zilvergloed
kust ogen in het donker van de nacht…
Zwaluw
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.453 Je ziet het plezier
van de zwaluw
als hij zwenkt en zwiert
het luchtruim kietelt
links en rechts
stijgt en daalt
genietend zweeft
op de warme lucht
die zwoel boven de aarde hangt.
Hij duikelt en zwalkt
zonder te twijfelen
schijnbaar chaotisch
maar doelgericht
en moeiteloos licht
op deze stille zomerdag.…
scherpte is gemeen
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
853 stenen treden
stap voor stap
naar boven
draait de trap
in grijze steen
de scherpte
is gemeen
en nat
een kille tocht
bedorven vocht
strijkt langs
mijn been
de open lucht
verschrompelt
als ik kijk
en vlucht
beneden drijft
mijn lijf
ik vergelijk
en spring…
Puur
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
3.010 zoals je bent
ben je mooi, lief, teder
Puur
water over uitgeslepen stenen
kabbelend door een droge rivierbedding
Puur
een bloem ontspruit uit de aarde
komt boven en bloeit zijn leven
Puur
Puur kan van alles zijn
voor iedereen verschillend
maar puur is een ding
zoals het is, zoals je bent…
Hetzelfde
gedicht
2.7 met 66 stemmen
19.427 Niemand hier ziet hoe de
bloemist boven lege emmers lacht.
Lang blijven de tulpen stijf. De
doden ook. Niet eens met tegenzin.
'Kom in de kelken, geel en rood.
Kom, regen schenk nog eens in.'
-----------------------------------------------------
uit: 'As van de koning. Niet blazen!', 1992.…
Het lange spoor 4
gedicht
2.3 met 168 stemmen
27.658 Onder en boven lopen, woeker, woeker,
op het karkas van arme geelkuifkaketoe.
----------------------------------------------
uit: 'Tegenvoetig, tweebenig', 2004.…
Hand in hand....
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
2.151 Zoekend naar schelpen in het zand,
Voel ik boven ons Gods hand
Als dan ieder van ons zich blij en gelukkig voelt,
Dan denk ik, ja zo heeft God het bedoeld.…
kerkhof
netgedicht
3.4 met 24 stemmen
2.297 treurende wolken
benevelen grijs de zon
de dag playbackt de avond
ingekerfde stenen rij aan rij
uiten gedateerd het verlaten
half vergane bloemen rotten
boven lijken diep begraven
stil knerpt het grind
schuifelend de dood aanvaardend.…
ODE AAN MIJN OUDE HOUTEN LEPEL
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.416 Toch ben ik bang
dat ik je
binnenkort
moet gaan vervangen
maar als je dat wilt
mag je
boven het fornuis blijven hangen.…
Zwevend in de lucht
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.507 Zwevend in de lucht
als een veertje
heen en weer
terug
en nog een keer
zwevend in de lucht
langzaam naar benee
zie ik alles vanaf boven
en neem ervaring mee.
Zwevend in de lucht
heen en weer
en terug
land ik naast je neer
keer op keer
ik wil niets meer
dan zwevend in de lucht.…
Meisje onbekend
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.241 Niemand die haar kan doorgronden
Mysterieus in heel haar zijn
likt zij haar eigen wonden
Vecht zij alleen tegen de pijn
Zij brengt iedereen in verwarring
niet om de dingen die zij zegt
Maar om de weg die zij ging
En de kracht waarmee zij vecht
Zij kan iedereen doen geloven
dat zwakte niet bestaat
zij komt alles weer te boven
het is de…
blauw
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
750 de toppen
van de bomen
reikend verlangend
naar oneindig blauw
ontelbare knoppen
barsten van verwachting
naar nieuw leven
maar de kille wind
speelt een
winters spel met
grijswitte wolken
boven het
afwachtende bos
aarzelende vogels
zijn voorboden
van een verre lente
die reeds
in ons hart is begonnen…
Intermezzo
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
1.147 Tussen ernst en degelijkheid
even een kleine pauze
om alles weer in 't juiste perspectief te zien;
om te weten hoe relatief alles is
en dat juist het betrekkelijke
het belangrijkste is:
Niets gaat er boven
het rood van de late zomerroos;
de geur van de halmen
na de regen;
het fluwelen kleed
van de vlinder;
jouw glimlach naar mij.…
Haar ogen nog wenken
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
784 zag weer
een vlinder
donker van kleur
rook de geur
van hooien de
grassen het rooien
zij dwarrelde
zacht op een
oppertje neer
zag op vleugels
van boven haar ogen
nog wenken in laatste keer
warmte heeft ze gesloten
maar haar leven en dood
zal onze lente weer oogsten…
VLIEGEN
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
557 Weer
vliegen we
langs een hemel
Die bloost
als is ons ontmoeten
de eerste maal
Voor enkele uren
dragen wij vleugels
als Icarus
Weer
laten we aarde
voor aarde
Zijn even
letterlijk
in de wolken
Onder ons
steeds vreemder
volken
Boven ons
...een vreemder
God?…
MELOMANIE
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.211 Nee,
dan komen tranen boven waaraan ik nauwelijks
weerstand biedt.…
zonder jou
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.775 Vloed in mijn hoofd
gezichten vervagen en gaan onder
terwijl het jouwe boven komt drijven
Vreemde gevoelens in mijn ziel
gevoelens ooit verloren gewaand
nu hardnekkig kloppend in mijn hart
Vragen waar nooit een antwoord op volgt
het aanwezig zijn doet zo pijn
zonder jou…
Heeft zich ontbloot
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
697 ik kan de handen
niet grijpen van de
spoken die langs me drijven
op klaarlichte dag
zie ik hun lach in
het witst van gezicht
geen zon kan meer
hun ogen doven zij brengen
vergeten angsten in mij boven
ik wil ze vatten
voordat hun tentakels
mijn levenskrachten jatten
een koude hand heeft
zich ontbloot en werpt de
handschoen maar…
Maatstaf?
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
477 Boven de doden staan, een
handreiking naar het eindig,
zoals ze vroeger leefden, zijn
de overlevenden van nu, hun
schaduw gisteren verweten,
draagt de baar in eigen zicht,
en zonder het te weten, schijnt
de zon in ieders graf, de dood
als maatstaf werd gemeten, werd
voor hen, die de waarheid hebben
voorgeschreven, de grootste straf.…
enter night
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
529 ik stond bewegingsloos met
boven me een donkere wolk
wat toen de deur dichtdeed.
ik werd weggedreven in een
doodskleed en werd gillend
wakker in een soort vacuüm
ruimte waar nog geen blad
of een vlieg binnenkwam,
en deze keer stikte ik dus.…
Zwarte schaduw
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
680 handen boetseren
zijn gelaat
hij is haar droom
zijn ogen zijn groen
als van de poema
de scherpe blik er in
van de havik
zijn lichaam van de krijger
zwarte schaduw
is zijn naam
ze lieft hem
geeft hem de vleugels
van de adelaar
en hij neemt haar mee
in zijn vlucht
zij worden gedragen
door de wind
als in zijn fluister
zwevend boven…