4357 resultaten.
Ademloos
netgedicht
4.8 met 13 stemmen
439 Mijn liefde zal je verder dragen.
Als niets meer vanzelfsprekend is
voel dan dat wat ik nalaat, in iedere
stille kamer.
Als de tijd is aangebroken
dat mijn volgende dag eindigt.
Laat het dan niet eindig zijn.
Nooit zal er sprake zijn
van een blijvend afscheid.
Vinden doe ik je overal.…
uitgepraat
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
406 Maar ik draag nog een bijbel vol barstende bladzijden,
heilige teksten die niemand ooit gelezen heeft.
Een universum gilt achter mijn ribbenkast,
maar ik sidder al bij het loskomen van de zwaartekracht.
De zeebodem — een mond zonder stem — blijft zwart.
Ik graaf met handen van rook,
maak een graf terwijl ik droom van vertrek.…
Tussen traan en zon
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
451 Mag ik dan in je oor fluisteren,
alles wat de toekomst dragen mag?
Mag ik je kussen,
met op de achtergrond de grote maan?
Mag ik dan voor eeuwig,
in gouden letters schrijven van jouw naam?…
Credo
gedicht
3.3 met 22 stemmen
12.695 ik geloof in een rivier
die stroomt van zee naar de bergen
ik vraag van poëzie niet meer
dan die rivier in kaart te brengen
ik wil geen water uit de rotsen slaan
maar ik wil water naar de rotsen dragen
droge zwarte rots
wordt blauwe waterrots
maar de kranten wllen het anders
maar de kranten willen het anders
willen droog en zwart van koppen…
hartdood
netgedicht
4.0 met 29 stemmen
2.476 leeg omhulsel
in een vergeten kamer
waarin schreeuwen
blijven plakken
tegen fluwelen wanden
en waar het hart blijft kloppen
tegen beter weten in
ik sleep mij voort
van woord naar woord
zonder doel
of gevoel van waarde
wat ben ik meer
dan een stil verlangen
in een verloren wereld
waarin nachten
langer duren
dan dat mijn ziel kan dragen…
dank je
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
4.087 'k wil niet dat je gezicht vervaagt
en dat je woorden zullen zwijgen
je stem is nu geboren
'k heb je gevoelens nu kunnen horen
je bent zoals mijn hart al zei
een lief en warm mens
zoals een milde zon
in de maand mei
ik dank je
voor je warm vertrouwen
en om een beetje
van mij te houden
ik dank je
om mij te dragen
in elkanders vragen…
Verdoofd
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
998 Schuilend in het flauwe schijnsel
van de laatste uren,
lijkt de tijd verloren te dwalen,
ze kan de nacht alleen maar verder dragen.
Verdoofd door de wind,
overwint de stilte
een ruisend moment van eeuwigheid
en bedekt mijn onrust
met een deken van eenzaamheid.…
vrienden
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
4.680 is in het kluwen van dit leven
een parel in het hart
steun in sombere tijden
troosten bij verlies
samen in lachen verglijden
na tranen van verdriet
vriendschap zal pas groeien
de dag ze wordt gegeven
gevoelens meer dan liefde
omhullen dit hart met leven
want vriendschap zonder vragen
wordt groter met de dag
weet vele zorgen te dragen…
KIND
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
2.112 Ik had je willen bouwen
van het harde hout
met balken die wat dragen konden
in steen die het blauw van staal omsloot
maar mijn handen
beefden even
ik zag dezelfde
architecturale fouten
die ik in mijn hoofd
vergeten wou
spiegelde me
in de vensters van je huis
waar ik mijn eigen dromen
ontmoette die ik ooit verloor
maar een open deur…
Nachtmerrie
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.068 de herder laat
zijn bloedhonden
los en verpakt
zon en maan
in ruimtepapier
de schapen lopen
compact op het
heideveld blatend
het Drents volks-
lied Sheep Ahoy
ik zit gevangen
tracht mijn boeien
af te werpen krijg
een hand vrij draag
water naar zee
neem een van de
tienduizend tangen
sla op een varken
krijg een dreun
ontwaak gillend…
De zwarte intrigant
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
3.425 Ik draag die vloek zolang ik leef,
en zij werkt telkens als ik praat.
Zelfs als ik juist naar vrede streef.
Het lijkt of vrede niet bestaat.
Het intrigeert mij waar zij bleef
want ik was altijd diplomaat.…
Vaste vriend
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
922 Water kan niet kouder worden
dan net voor de plotse geboorte
van de zuiver orakelende
regelmatige ijskristallen
Zo kent de geest
noch het geoefend intellect
mijn diepste angstketenen
voor mijn lichaam het ze vertelt
Ik kan verre reizen maken
met vreemde woorden spelen
maar de vruchten van mijn daden
draag ik voelbaar met me mee
Als…
In vroege maartse dagen
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
823 weer bloesem jij
in vroege maartse dagen
jouw wit en roze hopen
zomers vrucht te dragen
nog zijn de nachten koud
als maan en sterren warmte vragen
vernevelen en rook zijn jouw behoud
zij zullen ochtendvorst vertragen
bloei schoonheid op het land
als ook de bijen vliegen is het
intens de lente weer genieten
voel ik jouw oogst al in mijn…
laat ik het zo zeggen
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
875 laat ik het zo zeggen
nee nu,
het ijs weer dunner wordt
de bodem omgekeerd
als roerloos spiegelland
bijna vervalt in vroeger staat
het oude kind
dat dragen wil
en alles ook verdragen heeft
dat kou verhulde
en licht weerkaatste
met vastgeknoopte schaatsen
losjes op de rug
nu spreek ik –
niet van toen –
na vele winters op een rij…
gelukkig nooit echt over
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
942 achter even gesloten lippen
pure honingdauw
aan mijn vingers kleeft
de hele nacht
verpakt in flarden jou
gloeihemel binnen, buiten
en verder onder mijn lenden
het ontstaan van een regenboog
de ogen zwermen uit
blikken vullen poriën
zwevend tot voorbij de sterren
dragen wij ons op onze ruggen
blijven op de wolken staan
verkoelen en…
Als een Feniks.
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
757 Je moet het me immers nog vragen
of ik in staat zal zijn,
of ik die krachten wel kan dragen,
de macht die ik nodig heb
om bij jou te kunnen herrijzen
als een Feniks elke keer.…
Souvenir
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
637 Keer me, draag me binnenstebuiten
slik, zoals ik ze allemaal heb geslikt
en breng de wijn mee
om ons te verdrinken
ik wil
zie mij
op blote voeten dansen
in mijn eigen gewaand portret en
over de kasseien van Place du Terte
tot aan de Sacré-Coeur
God heeft een grote mond
het uitzicht is de grootste leugen
en niemand stopt de regen…
Eb en vloed
netgedicht
3.6 met 33 stemmen
1.997 Sporadisch vallen tranen
Als herkenning
Op mijn pad
Veel draag ik mee
Op mijn schouders
Naar de zee
Zonder tussenpozen
Zonder rust
Hoop ik daar verdriet te lozen
En dat de zee mijn leven sust
Zij zal een meter stijgen
Door het huilen dat ik doe
En ik zal mijn schouders strelen
En ik zal voelen: ik ben moe
Dan voel ik zeewind…
Marmer
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.100 Ik verga in tranen
opgezweept door
een schor verleden
Onder grafzerken
rukt mijn hand aan
vertroebelde geesten
Door onbegraven gehuil
splijt de hemel zich
in de donkere lucht
Geketend aan het marmer
sterf ik onbeweend
in een tergende vlucht
Te diep geworteld
draag ik mijn gebeente
onder de holle treden
Verduisterd zal
mijn…
'k Mis je
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
2.376 Wanneer de slapende sterren
mij fluisterend dragen
met magisch licht
in mijn zacht huilende ogen,
dan ben jij het antwoord
in mijn verhaal……
is verrot en aangeraakt
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
791 als ik wakker word
is alles wit
geen grijs en blauw
alleen maar wit
zover ik kijk
ik maak het goud
omdat het dan de
wereld wordt waarvan
ik houd, die ik vertrouw
in goud en later rood
ik ben naakt omdat ik
zwart wil dragen
een jurkje met bandjes
mijn schouders
zijn nog mooi
de rest is vies
daar walg ik van
dat is verrot en aangeraakt…
Stil verlangen...
hartenkreet
3.7 met 29 stemmen
2.038 Je raakt me in het diepst van mijn hart
en laat mij zweven op liefdeswolken
Je hebt geen weet wat je met mij doet
en laat het liefdesvuur in mij kolken
Het is een stil verlangen wat ik bij mij draag
Niemand heeft weet van mijn verliefdheid
Vanaf het moment dat ik je weer ontmoet
wil ik je onstuimig kussen en je nooit meer kwijt
Je maakt…
Woestenij
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
496 Witte muren
dragen sporen
van raak
etterend in
verdampte jaren
onderhuids
als dat al kan
klinken klanken
als roepende wanhoop
in die éne woestijn
waar zand allang
geen vijand meer is
geschoten in gevangen lucht
vlucht het alfabet
langs kindergeesten
overleven is de
eerste letter
van de schrift
kom maar
kom van links of rechts…
Mooi toch!
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
1.545 het was mijn zoon
die zei ma
koop toch eens een bh
ik zie mijn vrienden kijken
als jouw tieten ongegeneerd
door je strakke T-shirt prijken
jawel hij kreeg zijn zin
nu draag ik een balkonnetje
waarop mijn borsten heerlijk
zachtjes deinend rusten
mooi dat ik die twee daarmee
juist in het zonnetje zet
verpakt appelleren ze
meer nog…
Geschonden groei
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
507 heeft zijn wijsheid, de scherven
die men samenvoegt, de grootheid
van versmolten delen, lijkt anders
dan ze samen waren, leidt tot een
nieuw geheel, gesnoeide echo’s
van vervallen koninkrijken, brengen
tijdperken van bloei en wat niet
meer is, gaat niet verloren, de kern
van de essentie te vergelijken,
van wat men in het hart wil dragen…
Vluchtig vermogen
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
1.017 nog even en hij is voorgoed verrekt
de uitgeblazen geldballon
die al chronisch ging verslappen
wij namen veel te gretig happen
met voorspoed opgeklopte lucht
vergaten dat het rijke vet
reeds tienmaal weggezogen was
verdwaasde keizers dragen niets
dan een kaart met plasticwaarde
alsof je daarvan gouddraad spint
geen cent gespaard noch…
Overgave
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
618 Mijn God, ik wil het niet
dat Uw Zoon voor mij sterft,
ik wil mijn eigen zonden dragen.
Ik wil niet dat Hij wordt vermoord,
dat kan ik niet verdragen.…
Pasen in zicht!
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
716 Zo kon de boom des doods
weer vruchten dragen
omdat Hij vergaf.
Verrezen uit de dood
ging Hij de Zijnen voor op reis
door de verlaten Hof
naar ‘t Hemels paradijs!…
Verrot en aangeraakt
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
722 als ik wakker word
is alles wit
geen grijs en blauw
alleen maar wit
zover ik kijk
ik maak het goud
omdat het dan de
wereld wordt waarvan
ik houd die ik vertrouw
in goud en later rood
ben naakt omdat ik
zwart wil dragen
een jurkje met bandjes
mijn schouders
zijn nog mooi
de rest is vies
daar walg ik van
dat is verrot en aangeraakt…
Dag Jan de Haan
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.362 Vandaag is de dag
dat jij in eeuwigheid zal zwijgen
al had jouw mantel
je al verlaten en kreeg
de nieuwe kou al vat op jou
jouw gekrijs is nu onhoorbaar
al zullen de klanken van je stem
zich voort blijven dragen in een herinnering
van gelukkiger jaren
jouw sterven prijst het leven
dat je droeg en ik zal
je veders bewaren tot de tijd…