3211 resultaten.
Laatste bewoners
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
767 Toen kroop een kind,
nu kruipt er gras.…
spiegeling voorbij het vaarwel
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
692 spiegelen, aanwezig en ongrijpbaar
in de trillingen van mijn schouder
de maan kent de woorden, de stilte
waarin ik slaap en later, wanneer
het winterlicht naar mijn stem wijst,
blaas jij leegte en regenval in ieder uur
van oude en nieuwe dagen
ik vouw mijn vleugels in het vaarwel
en in later, wanneer de sterren sterven
in het gelig gras…
De etruskische weduwe
gedicht
2.9 met 14 stemmen
10.550 Later leunde ze tegen een zuil
in de villa arriveerde de herfst als eenzame bijslaap
en iemand anders zou de jurk op het gras leggen.
Geen woord van de keizer
dan de gescheurde beloftes, het te hete waterbad
en zijn schroeiende woestijn in weer andere zuiden.…
Opklaringen
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
661 Alles maakt me blij vandaag
Van de liefde tot de kroeg
Het schuim op het bier
Tot de vogels ’s ochtends vroeg
En het stuk in mijn kraag
Alles droom ik mooi vannacht
Van de trap naar omhoog
De kelder licht en droog
De sprong voordat ik vloog
En er is iets waar ik op wacht
Het tempo ligt een beetje laag
Regendruppels op het prille gras…
Colonne
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
1.177 Konden we ontsnappen
aan de dreiging van de rede,
het pad verlaten en
de zilveren stem van de sprinkhaan volgen:
op naar de purperen heuvels,
drinken van het volle zonlicht,
perziken eten in het gras,
slapen op rode herfstbladeren.
Maar steeds zijn er de berken,
we blijven in hun schaduw,
we vergeten de zon en het fruit.…
als de hoop nog rest
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
868 ik zie de dauw zweven
boven het gras
voel mij er mee verweven
tijdens mijn ochtendpas
mijn hond nog aangelijnd
is op zoek naar smaak en geur
om later in alle vrijheid
te sprinten naar het struikgewas;
het openbaar toilet
waar de aarde zich ontfermt
over zijn poep en plas
zelfs mijn darmen
nog amper met het heden gevuld
laten mijn…
voor even
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
2.034 ik kan je moeilijk laten gaan
schat 't spijt me
maar ik moet je maar vrolijk uitzwaaien
naar huis gaan -
misschien maar eens 't gras maaien
en m'n zorgen laten staan
de knuffel en het vaarwel
je komt vast terug...…
Brasilia
gedicht
3.6 met 165 stemmen
40.745 woonwijken hangen in vleugels,
het parlement huist in de cockpit
ministeries zijn de ramen
winkels bevolken de romp
het gangpad is gigantisch
groen van gras en rood van aarde
we rollen in auto's van punt naar punt
van werk naar huis naar bed
overdag zitten we rechtop,
in de vleugels liggen we neer,
we hoeven niet te denken
het vliegtuig…
sferen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
692 waterkant, aflopend zand
glinsterende watersplinters spatten
door fladderende kwekkende eenden uit
boven de rieten oeverkant
stotende zonnestralen
op een wazig herhalend
transparant trekgordijn
dromerige projectie
op een waarnemersbrein
zwoel is het dampend gras
door regenwater gedoopt
ruikt weer naar jeugdig elan
dat blindelings…
Smelt ik mee...
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
688 Terwijl ik loop door zompig gras,
witte vlokken zich hechten aan mijn jas,
bomen mij bladerloos bekijken,
wind méér doet dan haren strijken,
wangen kleuren met een rode gloed
merk ik hoeveel goed dit doet.…
Mijmerend in de duinen
gedicht
3.5 met 24 stemmen
13.993 De arend zweeft en broedt mijn beboste duinen vol
ik hang met zand en zomp en gras en dor getak en jonge scheut in hem
dit is de zon tussen de aarde en de ijlte
breek baan, trillende wereld van libellenvleugels
ruisende onbeweeglijkheid boven prille netelkoppen,
breek baan in mij die in dit landschap zit
in dit doorzichtig nest van arendsdons…
Het gaat haar goed
netgedicht
4.0 met 19 stemmen
1.512 Zal wel weer niet liggen
in beschaduwd gras onder de appelboom
Eva drukt zich op en leest een boek
schudt haar vroegwijs hoofd los
moet even aan Newton denken
ze wordt boos en draait het
op zijn plek met een routineus gebaar
geleerd van haar grootmamma
het ook al van geen vreemde had
haar rib doet zeer, zij denkt
aan de eerste letter van het…
Grammatica
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
799 Dansend op een zilveren draad
Flierefluitend buitelen zij ongeremd
Bewogen regels op vrije akkoorden
Speelse woorden doch niet erkend
Dan verstomt het vrolijke festijn
Onbegrepen dit vrije woord als geheel
Streng worden zij tot de orde gemaand
Gedanst gefloten mag er zoals betaamt
Somber onbegrepen ploffen zij in het gras
Geordend…
je bent mijn grote puk
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
706 kom kleine meid
kies voor geluk
wat kan jou
de wereld schelen
je bent mijn grote puk
ze maken liefde stuk
door in het grijs te leven
geen up's en down's
maar altijd meer ontvangen
dan ooit weg te geven
nooit mocht jij
dat koppie hoger steken
ze maaiden onverhoeds je
stil verlangen uit het gras
brachten je terug naar wie je…
verre uilen
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
880 jij droomt nu
in mijn open veld
van bomen en struiken
zo heb je mij verteld
en ogen geopend als luiken
naar het verlichte donker
waar de grond nog voelt
als draagbaar van gras
het laat je voelen
zo de mens is bedoeld
daar waar rust doet zwijgen
en stiltes naar je neigen
bind ik de ruimte
aan sterrenpaden;
een brug naar jouw gedachten…
Ten slotte
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
862 een grindpad slingert langs
het lang niet gemaaide gras
naar de saillante poorten
van het uitgestorven kasteel
waarvan de vertrekken verlaten
lijken maar slechts wachten
op nieuwe stervelingen om weer
historie te kunnen schrijven
met kaarsen verlichte gangen
openbaren gehavende deuren
zelfs gesloten reveleren ze
de vervlogen geschiedenis…
Eindeloos uitzicht
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.827 Een steeds verloren vergezicht
spreidt zich over torenspitsen heen
spotlights op glas in lood gericht
belichten helder het rijk alleen
vergeten gras bij morgenlicht
nestelt wild ganzenpas onder steen
het platteland vergraasd, ontwricht
verjaagt de zwaluwen uit het veen
maagdelijk baart de wintertijd
haar vorstelijke enig kind
ondergesneeuwd…
Rood en geel dooreen
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
687 ik zie
de bladeren vallen
rood en geel dooreen
stam en takken
blijven over als
geraamte van het
zomers huis voorheen
daar woonde zon
in zinderende luchten
floten vogels lieve lust
koelde schaduw gras
voor hen die aan de wortels
rusten om de wereld in hun
dromen even te ontvluchten
in rood en geel
heeft herfst afgesloten
wat…
Nachtwandeling
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.099 Van klinkers naar gras naar grazige weiden
droombomen dansen en draaien voorbij
zweefwezens in hart en ziel
de stilte delend, gedachten vrij.…
Gespannen snaren
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
520 Oneindig stil, zo
verstild, als ik het
wil, die stilte spreekt in
alle talen, als gespannen
snaren, resoneren stiltes
over evenaren, als de zwarte
tovenaars preken, ontlokken
onhoorbare klanken uit de
windgitaren, om daarna te
zwijgen, dan is het werkelijk
doodstil, alleen het hijgen
van het verschroeide gras
op dichters graven…
Zonnebloemen
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
2.174 Zonnebloemen
groot en geel
staan hier in overvloed te bloeien
met hun armen in de wind
op oude grond
in nieuwe jas
als jij hier was
zou jij ze zien
zag jij ze tot de hemel groeien
met jouw ogen in de zon
en zomerschoenen in het gras
Maar jij verschraalde
en verdween
met tranen die ik hier zou vloeien
van mijn hart dat om jou schreeuwde…
teweeg
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
836 mijn paadje heb je schoongeveegd
en aangeharkt de sintels
de distels stonden schandelijk hoog
de dovenetels en het ruige gras
dat jij met zoveel liefde
en met blote handen wilde rooien
door ging je
met de paardebloemen
met wortel en met tak geruimd
het boerenwormkruid tussen
alle tegels weggekuist
de gulden roede
op de schop genomen…
Alle begin heeft een eind
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
597 ik mijmer om de slasaus
die ik niet proef wanneer ik het gras
ontgroen en kleurloze wolken
blauw wil schilderen zodat de lucht
zal klaren en ik mijn blik verruim
de schil is te dapper voor mijn tanden
het knarsen ervan maakt me angstig, het kleed
dat me warmt laat ik vallen en ik boezem
mij aan de wind die steeds kouder lijkt te worden…
Onder de zoden
gedicht
2.9 met 21 stemmen
6.879 ik siepel ik siepel ik holderdebol
verlegen vergetend de oude knol
ik rol over m'n kop
in het groene gras
'k hoor het weer zingen
het lage gewas
het vredige groeisel
dat een deken was:
een wolletje wei
vol zachtheid vol geur
groener dan groen in een ruimte
die blauw wordt van kleur.…
NIEMANDSLAND
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
578 Ik droom in het lange gras
van hoe eens de wereld was.
Ergens, wáár wilt u nu weten
- maar dat ben ik glad vergeten -
ligt het laatste niemandsland.…
vergaan
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
833 de eindeloze melancholie van een maand
die sterven gaat, verloren in de vage glorie
van wat losgelaten blad
een dorre bloem buigt mee met oostenwind
ze wiegt haar tranen naar de zee
ze wiegt de dagen naar de overgang van meer
dan schelpen strooien op een oeverpad
met gras en lege ogen
waar de winter duizend vlokken weeft
besef ik, dat…
Het turks kromzwaard
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
564 We lagen
in het bed van modder en gras
op de bodem van de zee.
Aan de hemel
bijna volgelopen met inkt
zagen we de maan
die op een volmaakt Turks kromzwaard leek.
Een koor van engelen
bedekte met hun gezang
de vleselijke rivier
van onze naaktheid.
De horde van reusachtige viervoeters
deed onze lijven
van binnen dreunen.…
Exenhof
netgedicht
4.6 met 28 stemmen
1.335 opnieuw ontluiken
tussen beproevingen en puin
tot teelgewassen of tot struiken
en af en toe komt op hun kruin
een bloem tot bloei, of hopen buiken
zichzelf een beetje op tot duin
waarop ik staan ga om te ruiken
want hoe de wind ook keert of draait
het geurt hier steeds naar oud verleden
waarvan ik dan intens geniet
ik heb zojuist het gras…
Het Wad spreekt in stormen
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
610 het Wad graast eeuwig
in het zoute gras nu de storm spreekt
en het water steeds maar hoger stapelt
tegen het groen van de hoge dam
‘k voel me nietig nu de dood
twijfelt aan mijn voeten
er is geen ginder en geen hier
slechts wat bijvallen uit een oud geweten
de wind als een muziekdoos
speelt het spel met ruwe woorden
het pijnigt…
Duurzaamheid
gedicht
3.2 met 18 stemmen
7.593 Zijn het de wolken
die loom en zwaar boven de grond hangen
het gras nog jong en sappig
van net gevallen regen
de zon die kortelings vrij spel had met schaduwen
van bomen, hagen?…