5854 resultaten.
Woordenboek zonder woorden
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
772 Misschien dat je me vroeg
over vroeger te zwijgen
omdat het niet mocht
niet ging over lijken
of over de heuvels
zag de ochtend wat bleek
ik had niet in de gaten
dat je toch naar me keek
wilde je het liefste negeren
om je een lesje te leren
maar talloze keren
viel je mij weer op
bij de spiegelmeren
leg ik mijn handdoek
en geef…
Illusoor
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
661 steeds vaker denk ik
voeg ik nog iets toe
aan wat reeds is gezegd
waarom aldoor herschrijven
over hetgeen eeuwenlang
telkenmale is opgedregd
dat komt vooral omdat ik
mijzelf zo geweldig vind
en de onbegrensde illusie bewaar
dat mijn inzichten worden bemind
als ik met het diepzinnige delibereren
in de ongekende lege verte staar…
Dichtbij en niet verder
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
838 Verlaten is de wakkere gedachte die je lege schaduw nog leger maakt.
Ik waak weer met teveel woorden
en teken met mijn ogen
een herinnering die je zou
kunnen vinden
en die je misschien
zou willen bewaren
wanneer ik je blijf zoeken
en je zonder een
echo gevonden
zou willen worden.…
Ontworstel
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
1.003 loop toch niet binnen de ingedikte lijnen
leg je voeten niet aan banden, ren, voor wat je meer
dan lief is
schrijf onbegrensd
over dat kleine stukje groen waar paal en perk
de gestelde ruimte stelen
rijg je rede niet in een keurslijf, schreeuw, om wat je meer
dan lief is
hoe kan een kind anders zichzelf nog spelen…
Het roezebeest
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
566 Zijn maag zit vol, z'n hoofd leeg
van gedachten
Door te eten is hij zichzelf vergeten
Wie ben ik ? fluistert het roezebeest zacht
Bij het krieken van de nacht
is hij pas wakker en alert,
z'n halsje vol van een pan met snert
Zo slijt hij nachten en dagen,
door al etend zich aan de vergetelheid te wagen…
Oude man met plastic tas
gedicht
2.5 met 11 stemmen
5.619 Met 1 plastic tas
van het warenhuis
met de rode zon
met gebogen schouders
traag te voet
langs de bleekgroene heesters
langs het dode kanaal
over het grote lege plein.
Duidelijk het javelwater,
de melk en het brood
in het zakje.
Keert hij tevreden terug?
-------------------------------
uit: 'Dubbelzanger', 2002.…
we leven regen
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
651 niets dan lege regens
die gefaseerd ons ontdoen
van beloftes, beloftes zonder schuld
maar wel met de waarheid
van een bijna voorbije januari
het lijkt op gekonkel
of op het etiket van
het pikhouweel – niemand
kan vluchten zonder voeten –
ja maar, zou hij dan niet kunnen
vluchten in een rolstoel?…
Mijn onvermogen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
918 ( pa )
ik leg mijn handen
op uw tere stilte neer
bouw van woorden
een fundament
probeer als een pilaar
de breekbaarheid te stutten
blijvend een band te smeden
tussen het verleden, het heden
maar och,
hoe speelt uw ongerief
weet onzekerheid grip te krijgen
op onze kostbare tijd…
geen titel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
477 Geen titel 17122011a
schenk mij je hand
en ik leg Venusheuvels tegen elkaar
overal waar ik ga
heb ik jou bij mij
door de vallei der duisternis
of
toppen der bergen bestormend
of
vliegend door de lucht boven wolken
jouw aanwezigheid is
en ik voel mij geborgen
je hand bewaar ik netjes
in een lade van mijn hart…
Ontluistering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
832 De vrouw ligt op de bank en zegt:
ik ken dit niet
weet niet wat me overkomt
kon toch altijd alles zelf
ging toch iedere dag naar buiten
Kijkt hulpeloos om zich heen
ogen leeg
dan weer helder
Ik ben blij je te zien
mijn broer - mijn zoon - broer
hoe zit het ook alweer
Ja, mijn zoon, mijn zoon
Ik houd zoveel van je…
Stilgevallen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
910 alle redenen van begrip
zijn plots verloren
evenals logica die
niet meer logisch klinkt
overspoeld
door onbegrip dat
onze leefwereld
volledig op z'n kop zette
konden we jou niet vangen
met al onze liefde
leeg is de weg die voor ons
ligt, de stilte immens…
ik hoor het graven van de winter
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
543 in gemeten passen
ligt het geluid van het verleden
ik leg ze tussen jou en mij, ’t gehuil
bleef in de afstand bewaard
en nu ik te oud
voor toekomst word
duidelijk en doodstil
vraag je
of ik mezelf wil verlaten;
de duur onuitgeschreven
maar wil je mij dan vasthouden
nog voor de winter verminkt
het leven of dat wat als zodanig klinkt…
Middengasthuis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
748 Loom luierend in de
Late voorjaarszon
Beschut genietend
Onder het dak van
Spinnend lover
Merk jij mij op
En terwijl verderop
Het geroezemoes klinkt
Van stamgasten die bij de
Minnaar het leven vieren
Geef jij mij snorrend
Wat kopjes, en leg ik
Vol vertrouwen mijn
Hand op jouw kop…
Vluchteling
gedicht
3.8 met 12 stemmen
9.802 Vertel ik mijzelf steeds weer mijn leven
een verhaal verreisd door mijn woorden
ik hoorde nooit ergens, ik sprak mijn geen thuistaal
kijk lege portretten, ik ken geen verlangen
dan zijn in het heden volmaakt als een merel
zijn lijfje een peertje, niet groter
met veren
en zingen om niet.
-------------------------------
uit: 'Tirade', jaargang…
Welteruste
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
595 Over land en zee
Wind houdt ons niet tegen
Ik vlieg met je mee
Door storm en door regen
Door een gordijn van zachte wolken
Druk ik je tegen me aan
We zien de golven onder ons kolken
En raken de punt van de maan
Een droom die in mij zat
Jij die mij suste
"Ik wou dat ik echt vleugels had"
Ik leg mijn hoofd te ruste…
Het doel van mijn schrijven
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
692 In wat ik schrijf lees je mijn gedachten
maar ook mijn gevoel
leg ik open en bloot daarin neer
ik ben de schaamte reeds lang voorbij
niets wat mij nog deren kan
dat is iets van lang geleden
pijnlijke woorden uitgesproken
zijn zo van mijn schouders gegleden
mijn geschrift is dus een open boek
waarin ik op zoek ben
naar wat geluk of iets…
Achter mij gelaten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
498 Ik heb dan nu
Al de schreeuwerds
Die mij in de
Zestig jaren
Van mijn leven
Tot last zijn geweest
Achter mij
Gelaten - het is
Het einde aan
Gruwelijk lawaai
Van ongekende domheid,
Geen verkeer meer van
Links, en al helemaal
Niet meer van rechts
De weg is vrij
Helemaal leeg -
Het enige dat
Over blijft is
Oorverdovende…
lees
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
488 ik las een paar
verhalen vandaag
van deze of gene
direct hield ik er van
hoe dat kan weet ik niet
verhalen van lang geleden
die blijkbaar iets zeggen
leg mij uit
hoe dat kan
ben ik nog steeds zo
zoals men ooit schreef
en wie weet eigenlijk
nog veel verder daarvoor
een paar sporen
in de sneeuw las men toen
van vogels, begin…
Gedicht 856
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.301 een jong dichter is een tramper
zonder moederhaven
hij west in het oosten
hij noord in het zuiden
een jong dichter zoekt
zichzelf in de spiegel
hij noemt de poolster
het noordelijke zuiderkruis
een jong dichter is een lege
schildersezel die slechts
de pijnletters vond
van het tweede alfabet
------------------------------------
uit…
leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
488 als een dichtvriezende rivier
ontloop je vergeefs
het meesleurende niets
dat onder je door stroomt
en toch
je gaat ze te lijf
de pijnlijke groei
de spartelende worsteling
met angst en agonie
ruk je je los
je wordt die je bent
met onvermijdelijke moed
en dan
dichterbij de dood
de omgekeerde bloei:
leeg genoeg om vol te lopen…
als voor de vloed
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
523 onvermoed eiland
verdwijnt me uit
de smoor tegemoet
hof van symbolen
naar ik vermoed
er lopen loze beesten
zienderogen in
de geest verdwenen
koers ik snelvoetig
naar mijn kluis
groet opgetogen
mijn huis alwaar
amper later het Zelf
alleen is alles leeg
één op één Eén is
als voor de vloed…
Niet vreemd
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
900 niet anders willen zijn
niet raar, niet bijzonder
niet leven bij het wonder
niet meer alleen
op een lege bank
in het overvolle park
niet een dwaling
een eenzelvige gestalte
frêle hangend in de mist
niet verloren
in een geschapen wereld
die niemand kent
niet de grijze droom
tussen de blozende slaap
maar weten wie je bent…
Rugzak?
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
505 Men spreekt over rugzak,
al dan vol of niet,
een lege betekent dat die persoon
dan de wereld op zijn zonnigst ziet,
maar o wee, een volle rugzak torsen,
dan zit een mens wel ergens mee!
Een volle rugzak dragen en
proberen te blijven lachen,
is eigenlijk meer,
dan een mens mag verwachten!…
tekening
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
539 verborgen lijnen
verbeelden de moeilijkheid
verstilde eenvoud
een leeg glas gevuld
met denkbeeldige wensen
in het hier en nu
onbekende gast
voorbij de gesloten deur
wachtend op een kier
onbewuste reis
bestemming in gedachten
vol in verbinding
de contour ontwaakt
ontsnapt uit verborgenheid
in de tekening…
Afgeven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Twaalf gedroogde rozen
Voor elke maand in het jaar
Voor alle verschillende kleuren
Voor die weinige woorden
Nu leg ik ze hier
Als eeuwige stille getuigen
Laat ze verbranden en vervliegen
Laat ze naar jou gaan
Om weer plezier te hebben
Hier op aard
Maar nooit om te vergeten
Die twaalf rode rozen…
De glazen dood
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
874 breek maar
scherp je kanten
punt het glas
steek en snijd
verwond die je
lief hebt gehad
je kristal
is verweerd
spiegelt verkeerd
overmatig
gebruik sluit
lege bodems uit
wat rest is
verder verval
tot in de goot
gebroken en
verscherft sterft
ook de glazen dood…
Oude man met plastic tas
gedicht
3.0 met 4 stemmen
4.994 Met 1 plastic tas
van het warenhuis
met de rode zon
met gebogen schouders
traag te voet
langs de bleekgroene heesters
langs het dode kanaal
over het grote lege plein.
Duidelijk het javelwater,
de melk en het brood
in het zakje.
Keert hij tevreden terug?
----------------------------
uit: 'Dubbelzanger', 2002.…
't verre zilver
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
707 ik stapel
ze op
er zijn er nog genoeg
zo vroeg in de ochtend
deze schelpen, wat men
ook beweert, zijn geruisloos
het zand echter
spreekt over het liefste
en het strand lijkt leeg
alles is voorbijgaand, zeg ik
en wachten is verloren tijd
een meeuw kijkt mijn kant op
de zon droogt haar vleugelpunten
de noordenwind zal haar…
Lichtval
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 Een dag was geen dag
De nacht was er altijd
Het is de reis
Zegt iemand
Een reis naar niets
Een reis zonder monumenten
Geen bezienswaardigheden
Geen attracties
Zo leeg ook mijn hoofd
Een schaduw op haar gezicht
dat ik niet zie
Het werpt de grauwsluier van mij af
Toont alle schoonheid
die innerlijk verdampt was
Ik kan ze nu aanschouwen…
horizon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
455 toen je hart
maatloos klopte
je met je lippen
alle brieven las
jij de lege
hemel vulde
vlammen in
zonnebloemen zag
jouw vingers het licht
konden vangen toen je
een weiland maakte
om te slapen
je met een teveel
aan verlangen
achter de horizon
wilde kijken
toen je zag
dat je daar al was…