2393 resultaten.
Op wit linnen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
573 het jaar
begonnen op wit linnen
de pigmenten mengen
gebeurde diep van binnen
het pastel van lente
kwam al snel
in sprankelende groei
tot bloei op het doek
een maand met koude kleuren
ontsierde de zomer die
toch tot diep in de herfst
zijn warme teugels liet vieren
met een donkerrode oogst
die overrijp boog
voor de eerste vlokken sneeuw…
Hoe gretig gloeide de avondzon en vulde het hart als bron
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
769 Gretig gloeide de avondzon en vulde het hart als bron
Al wil je dagen luidkeels danken om deze klanken
bloem en knop en het avonddauw na ’t aardse sloven
boven vanuit de sneeuw op eigen netvlies inklaren
tijd vraagt geduld ook werkend ‘t tijdelijke te bewaren.…
Groetnis , we zullen doorgaan , van Ramses Shaffy
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
696 Door de straten zwierf
vreugde en verlaten verlorenheid verwierf
In mijn eigen huis thuis
zei ik toch echt dat ik Maagd was
sneeuw voor Wendula zong.
Wandelaars daar keken zo vaak
vervreemd ook om, ze keken om.…
Soevereine gangen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
572 ofschoon mijn lippen zwijgen
poort een vreemde lijn
zijn soevereine gangen
mijn hart, mijn denken aanéén
is warm genesteld
in de stilte van mijn kamer
aanstroomt het hart dat blijft slaan
nauwer ingeweven
de sneeuw spiegelt verdiept
over het weideland vergezichten
en ogen dromen droomstil
al wat je zag
laat mij in deze stilte maar…
Land van verre oorden
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
788 Weilanden met resten sneeuw
en honderden grazende ganzen
verlangen van duinen, wind
en eindeloze zeestormen
gebakken vis in zilte lucht
en als je verhuist
blijf je niet bij me
maar gun je het zo
meer dan dat ik
me jou mag gunnen
land van bevroren tranen
ijzingwekkende glimlach
kunstwerken op gebouwen
ik blijf van je houden
ook al…
Voorjaarslommer
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
686 voorjaarszon
je blijft dan zitten met vele levensvragen
en ziet de papegaaien op het droombalkon
dommer dan de nacht zal ik nooit worden
wanneer jij mij aanzet tot de liefdesdaad
zal ik niet in prille onbekommerdheid zwijgen
maar houdt ik mijn kartonnen zwaard paraat
doch de voorjaarslommer gaat nu zeker komen
‘t lammetje in weide zal ’t sneeuwen…
novimberdize
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
657 yn skier dampiche wietens
de wrâld yn fûnkjelend jonge snie
de tûn meigeand yn winterswidens
fûgels bourtlik
fermeitsjend yn har sang
sykjend yn ut hôf fan no
restich yn de krêft fan wyt
vertaling:
novembermist
in de grauwe nevelvochten
de wereld in tintel jonge sneeuw
de tuin geplooid in winterpracht
vogels speels
vermakend in hun…
Zielsdiep
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.096 Door de sneeuw gleed
ik bijna uit, maar als een stoïcijns ridder
fietste ik door de zwarte smurrie feilloos
verder, langs een debiele zigzagversperring
richting mijn veilige vesting. Nu spookt zij
met haar priemende ogen in mijn zwakke aura,
ik kan haar maar moeizaam losknippen.…
de warmste kus
netgedicht
3.4 met 21 stemmen
884 wanneer
koude alles lijkt
te erven
de voorzijde
van het geleende landschap
zich keert naar verlatenheid
en zelfs de allerkleinste steen
hongerig knaagt aan een gebarsten zeeschelp
door een geliefde achtergelaten
vogels angstvallig
het vliegen vermijden
zich laven aan sneeuw
en ieder overlevend woord
van lijden
schep dan mijn…
Winter
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
567 De winter is dan gauw voorbij
Iedereen wordt vrolijk en blij
Als de zon weer gaat schijnen
En ijs en sneeuw snel verdwijnen.
Seizoenen komen en gaan
Zolang de aarde zal bestaan
Zoals God dat heeft voorspeld
En in Zijn woord staat vermeld.…
Leeuwen in Artis
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.701 De winterdroom openbaarde zich
over sneeuwwitte paden
die zich slingerden door
de in wintertooi getoonde dierentuin
het grootste gebaar kwam van de leeuwen
een mannetje met een woeste oer brul
zich van geen God of ellende bewust
ijsberend door de natte sneeuw
met twee leeuwinnen op sleeptouw
banjerend alsof de koude niet bestond
en de…
Met dank aan het Academisch Medisch Centrum (Amsterdam)
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
521 Niets heeft mij ooit zo weten te bekoren,
ik voelde me op slag een hele kraan
en zag ondanks de sneeuw al lente gloren,
en rook de bloesems in de Lindelaan.
Van toen af aan veranderde mijn leven:
‘k pluk elke dag die mij nu wordt gegeven.…
Geestverschijning van de meikersenboom
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.668 Bij de geknotte linden is doorzichtig
-stralend met lichtrode vruchten, geel
en groen blad, sneeuw op zijn takken -
de meikersenboom verschenen, roomwit
bloesemend, takkenwringend spiegelend
door het raam in de koudblauwe tegels.
----------------------
uit: 'Tirade', 1994.…
Koning Winter op reces
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
933 Maar Koning Winter dacht dit jaar
Niet alleen een echte AMBTENAAR
mag volgens mij met december reces
Dus accepteerde hij de wijze les
Kwam niet opdagen, geen sneeuw,
ijzel of andere winterpret
Neen, Koning Winter is met reces, dus:
DIE LIGT IN BED.…
winters landschap
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
514 een dansende spreeuw
die luidkeels krijst
bij het zoeken
naar voedsel,
laat zijn wintervoetjes na
op een wit kleed
van kristal heldere sneeuw.
een dennenbos
in de buurt,
bedankt,schaduw en
zonlicht,die toveren
de dennenbomen om tot
sprookjesachtige figuren
op een bouwvallige muur.…
Winter
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
597 Bedolven,
onder de sneeuw.
Voetstappen blijven zichtbaar.
De vogels in het nauw, op zoek naar
voedsel.
Dit geeft hen geen vreugde.
Ze moeten vliegen in de kou.
De takken aangetast door de
wintertijd.
Voorlopig geen voorjaarsperikelen
in zicht.
Winter heeft ook zijn charmes
met het dagelijkse donkerte.…
De zon die vrolijkheid schenkt
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
732 Toen speelde regen en sneeuw hun rol
teveel om nog leuk te vinden,
was er geen vrolijkheid, alsook geen lol,
dus geef me zon, geef me warmte, ik lach!…
Waterkringloop
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
739 Op de bodem van de oceaan
slaapt een reus uit, die ademhaalt
adem in en het tij trekt terug
adem uit en tij komt terug
Water en zon verlangen naar
verdampen en licht worden
wolken in de lucht weg zweven
naar de grens van zout en zoet
Regenen op een zanderige kust
Hoger in de bergen valt sneeuw
in de zomer smelt tot water
stroomt zoet…
KEN HET LEVEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
576 voel even mee met de bomen
zucht een moment intens
samen met de wind
leer van de zon harten te verwarmen
beleef alles zonder vooroordeel
weer als kind
pak met je blote handen de verse sneeuw
omarm de kou die
ze je voelen laat
laat je door de regen overspoelen
ervaar eindelijk weer waar
het leven over gaat
ga het doen ga je overgeven…
Kerstmis
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
564 het is een troost
jou naast mij
te weten
door de kuilen
van de nacht
beroofd van kracht
terwijl de
wolven huilen
als wij bij
elkaar schuilen
in de met sneeuw
bedekte
winternacht
rondom
witte sparren
pracht
een moeder
met een kindje
in de kribbe
herdacht
Hemelse Vader
heeft aan een in schuld verloren…
Sneeuwklokjes en meer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
805 Vorige week om deze tijd, sneeuw ijs en kou
een ritje leert:
een weekje later, wat graden verschil
en de kopjes van mooie tere bloempjes
steken boven de grond.
Hier en daar geel, wat paars met wit
iets verderop een heel veld geel
nee niet het gras maar bloempjes
een wereld van verschil
met toen!…
Leef mijn droom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 Je blies donderwolken
en waaide de warmte
weg, je waaide weg
Ik droom jou
veilig in mijn liefde
onder watervallen van geluk
Ik droom en droom
en droom nog een keer
maar het blijft sneeuwen
Is er een jas tegen de kou?
Is er een jas met dikke zakken?
Is er een jas warm genoeg?…
Laatste gesprek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
479 De hoge bomen, zwart in het late winterlicht,
wierpen vreemd langgerekte schaduwen op het gazon
en op het bankje waarop wij zaten in een stille leegte,
die groter werd toen het trage sneeuwen begon.…
Mystieke ontmoeting
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 Bij het ven zie ik plots mijn vader staan,
op het ijs liggen dode meeuwen,
heel lichtjes begint het te sneeuwen,
vader kijkt mij doordringend aan.
Bewegingsloos blijven wij waar we zijn,
dan haal ik diep adem en recht mijn rug,
draai mij om, loop langzaam terug,
in mijn hoofd zoemt een vreemd refrein.…
ZO SIMPEL IS GELUK
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
509 geluk is simpel
het ligt in de
engelachtige puurheid
van vers gevallen sneeuw
in de kleuren en geuren van
planten en bloemen die opkomen
in de acrobatiek van de eekhoorns
tussen machtige eikenbomen
het ligt in de klanken
van de eerste vroege vogels
in de warmte van
de prille lentezon
vergeet de overdonderende kleuren
van de herfstbladeren…
Droomwereld
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
471 ik wil de zon begroeten
en in de wolken leven
met de regen dansen
en de maan een kusje geven
ik wil zingen in de sneeuw
en stoeien met de wind
zeilen op het ijs
tot ik een ijsbeer vind
ik wil duiken in de zee
en springen in het dal
glijden van een berg
en niet bang zijn dat ik val
ik wil luchtkastelen bouwen
midden in de nacht
vioolspelen…
Geen bereik
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
441 guur tochtte
de wind om
de hoek waar
ik voor de
kou schuilde
in vlagen
vertelden de
desolate
stromen hun
herfstige dromen
uit een wereld
die het kleurtapijt
voor morgen legde
als een sneeuwse bui
haar niet bedekte
kou snerpte langs
mijn ogen die ik
toekneep tot een
deja vu uit een ver
winters ervaren
in het verschiet
van…
vleugels
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 uit het knisperen van ijs en sneeuw
stromen zij als heldere gedachten binnen
in dit jaargetij, meanderen zo vol
een lege leegte in die zindert, zingt,
bol staat van verwachting, thermiek
draagt vleugels op, in golfvlucht wiekt
de vrijheid in haar kop, de snavel uit’
een langgerekte toon, fluitenkruid,
geurig hangt de vlag, halfstok gestoken…
Dooi
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
319 De sneeuw pruttelt zich gestaag een weg in haar eeuwige cirkelgang.
Het vaste molecuul zingt haar zwanenzang tot vloeibare eenvoud.
Ik schuifel behoedzaam in de met nepbont gevulde laarzen over de gladde aardschil.
Mijn laarsloze hond beweegt zich met rappe wil achter, naast en voor mij niet gestoord door het spel der drie atomen.…
Eilanden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
155 aanwezigheid
zonder dat ik met hen
contact hoef te hebben
Er is hier genoeg:
muren van wolken
aan de horizon, de zwarte zee
die op mij af komt
met dreunende golven
een gierende wind
over bevroren grond
rammelende kettingen
in de haven, klapperende
touwen en vlaggen
en de otter die in sprongen
omhoog rent naar zijn glijbaan
in de sneeuw…