2616 resultaten.
De remise
netgedicht
4.5 met 26 stemmen
385 stappen
te nadrukkelijk
ferm neergezet
aan de gevaarlijke
kant van de weg
jij had de
accenten
van mijn
woorden
net even
anders
gelegd in
herhaling
dan komt er
een kei op de
weg die ons
zeker de kop
gaat kosten
nog vaker
gestopt en
afgekoppeld
vast gezeten
in eigen val gelokt
blokkeren stootblok
en verstrengeling
van sporen…
Aan zee
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
218 De branding breekt een gemis,
elk spoor een stille kus.
Je staat daar, bleek en stil,
een schaduw van wat ooit was.
Ik strek mijn hand,
de wind neemt haar mee.
Je kijkt, maar je ziet me niet,
een zee van afstand tussen ons.
Diep in de golven neemt ze alles:
wat ik hield, wat ik was,
een zeemanslied in brekend glas.…
dagvullend programma
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
122 de bezigheid van het voortbewegen
trekt diepe sporen in de bedding
van een volgzame kalender
welke dag wordt het vandaag
hebben alle dagen namen
zodat we weten van hoe en wanneer
wat als alle muren op elkaar lijken
weten we dan nog waar we zijn
zonder te hoeven vragen
om over het tijdstip maar te zwijgen
en alle vruchten die nog nadragen…
Nissen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
101 diepte of gewicht,
de afwezigheid zorgvuldig bewaard
enkel het deksel gelicht
gapende ogen
zoekend naar gaten in de wand,
een pincet tussen een gloeiende
vlooienhand
met herhaling van een vorm
als schijn van herkenning,
het aanwezig als surrogaat
de leegte als ontkenning
onder het gladde oppervlak
de weerstand van verschil,
het spoor…
VERS
poëzie
4.3 met 11 stemmen
3.316 Een woord
is nooit zo licht als 't wel behoort;
vleugels die wijd opengespreid zijn, trillen in de lucht,
maar afstandsloos van de huizen,
waaieren open, in breder vlucht
en verdwijnen zonder spoor. Maar het geluk blijft daar
aanwezig, al is geen spoor ook merkbaar.…
FIJNSTOF (met dank aan Charlotte Huisman)
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
855 waren wij in Amsterdam, het ijzeren spoor
van de tram, trok vettige sporen Fijnstof,
van vrachtwagens en al te oude auto's
is bekend dat zij onze ademtocht vervuilen,
dat zij diep de longen vervullen,
de tere rode bloedlichaampjes vergruizelen,
in boze microgetallen van Fijnstof,
duizelingwekkend dodelijk,
Fijnstof, het klinkt zo onschadelijk…
Camperduin, 1952 of daaromtrent
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.974 Al jong is er
de angst om het vertrappen
van een tor in de
sporen van een zandpad,
als ik busbestuurder ben
tussen een moederhand en tralies
van verdriet de bomen.
: Een projectie uit de tijd
van Okkie Pepernoot en
Pinkeltje met zijn muizen;
wat later Abeltje en de lift,
misschien.…
Herinnering
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
882 Het laat mijn sporen staan bij iedere stap die ik zet.
De zee waarvoor ik zoveel ontzag heb,
maar waarvan ik weet dat zij me uiteindelijk
toch zal weten te verleiden,
ze wist mijn sporen op haar beurt.
Met iedere stap die ik zet,
raak ik een stap verder verwijderd van jou.…
Antifoon
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
750 Steels heb jij jouw sporen
diep in mijn gemoed gedreven.
Verlos mij daarom van de pijn
waarmee ik mijzelf verwond
op zoek naar jouw evenbeeld
dat in mijzelf verging.
De stilte is binnen deze muren verankerd
en breidt zijn armen naar de ruimte uit.…
Orion herrijst
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
1.406 Een zwaluw rust met bedauwde vlerken
op het schaduwrijk ongerepte strand
waar menig schelp in beeldhouwwerken
zich schetsen laat als scherp getand
het schittert in gelaagde schijn
de schoonheid van het verborgen zijn
Voorzichtigheid gebiedt de vreemdeling
wanneer hij geruisloos nader treedt
in het spoor van een nieuwe schildering
dat zich…
November lente
netgedicht
2.7 met 26 stemmen
11.510 De zon die tussen bomen scheen
in pastellengloed van mist gebed
warend loom tussen het herfstpallet
van ‘t bos dat dichtte om ons heen
Het hoge gras doortrokken sporen
met ongerepte paadjes puur natuur
stil, wild, liet `t verscholen avontuur
instemmend haar zuiv`re lente horen
al spinden rupsen gene zijde
een vlinder ontpopte in ons beide…
In memoriam de Scala
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
955 In Tilburg is de SCALA afgebrand
Het danspaleis uit lang vervlogen jaren
Waar jazz en rock 'n roll ooit mode waren
Was tegen het verval al niet bestand
Ik was er ooit en zag de gribus aan:
De sporen van een uitgewoond theater...…
Vereeuwigde beelden
netgedicht
2.7 met 17 stemmen
1.496 kleine spring in ‘t veld
met wild dansende bruine lokken
een wipneus en roodroze mond
die steeds stralende glimlachen zond
en niet bereid was om te mokken
Haar ogen blikten vol vreugde
en met vertrouwen in het leven
dankbaar voor alles wat zij kreeg
at zij zelfs braaf het bordje leeg
als mam haar spruitjes had gegeven
De beelden trekken sporen…
Kan het hen nog bommen?
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
857 Springend door het zand, een spoor van stof achterlatend.
Stof.
Stilaan onze planeet innemend, er is geen ontkomen aan.
Niet te stoppen zolang de temperatuur blijft stijgen.
Woestijnen worden polen, polen worden water.
Stof wordt ijs.
Als er genoeg stof heeft gewaaid, zal hun hart dan ook eindelijk smelten?…
LEEG
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
2.118 Nooit gescheld, gevloek, gekat
Gesmijt met meubels, kopjes, deuren
Zelfs niet eens een dagje zeuren
Geen kat en muis tegen elkaar
Gewoon normaal, dat jaar na jaar
Ook geen traan of groot verdriet
Van dat alles was er niet
Wij raakten elkaar uiteindelijk kwijt
Zonder maar een spoor van strijd
Met schuldgevoel, een hart van steen
Koos ik voor…
Een dagje naar het strand
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.911 Ik zuig mijn longen vol
Ik kijk en consumeer de zee
De duinen drukken op mijn rug
Nooit meer wil ik terug
Mijn stappen sporen in het zand
Iedere stap iets minder zwaar
Het koude water groet mijn voet
Het wordt donker, het is vloed
Niet één keer kijk ik achterom
Want achter mij valt niets te zien
En ik moet verder bovendien
De golven…
Onweer
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
810 De weergoden mennen zwarte paarden
door ‘t uitspansel, schrikbarend als de hel
Hun sporen glinsteren fel en in de lucht
kletteren hier en daar de karwatsen
De wind giert en toont als een bondgenoot
zijn kracht.…
Verbroken stilte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
581 De laatste bom viel met een enorme kracht,
trok dodelijke sporen over land, over zee.
De dag verwerd tot een eeuwig durende nacht.
De getuigen werden de gevangenen van de dood,
dat ze dood wáren, ze hadden geen enkel idee.
Alleen de stilte, de stilte zwaar en groot.…
zo ik iets ben ...
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.351 die oude stad waar jij ooit bent geboren
is op je tochten zwijgend meegegaan
je waant je mijlenver bij hem vandaan
bij tijd en wijle vind je toch zijn sporen
hij speelt met jou een spel van ‘zwaan-kleef-aan’
men kan de wieg nog aan je tongval horen
de nestgeur is wel vaag, maar niet verloren
zijn wortels zitten diep in elk orgaan
in welke…
vergaap je aan zwaarden
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
770 nu is mijn leven te geef
ik open stallen en hallen
van mijn eigen kasteel
kom maar publiek
vergaap je aan zwaarden
koetsen, ridders en paarden
droom in het bed
waar we vrijden en sliepen
voel aan de muren
de aanval van toen
het bloed in de groeven
de sporen van hoeven
kijk naar de brug
de stinkende grachten
denk even terug
hoe…
Engel van de zee
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
852 ik neem jouw hand
en volg het spoor
laat golven rollen
proef het zout
van het verleden
tel de zandkorrels
van de toekomst
het kasteel gebouwd
door kleine kinderhanden
opent gedachten,
ontsluit de poort, stroomt
water naar open zee
een vloed van woorden
laat het zand wegebben
zoute tranen stromen
langs kinderwangen…
poëzie
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.301 als wolken zich verliezen in elkaar
en fluisterende regenmuziek
in plassen ritmisch ruist
als brandend water onder
rijzend maanlicht flikkert in zichzelf
als glans je ogen bedekt
en tranen opwellen in het donker
als voeten je sporen volgen
en straatstenen tijdloos treuzelend
je vervoeren naar wie weet waarheen
als iemand je lippen zoekt…
Dwalende Vragen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
917 Leeg te midden van drukte
Niets raakt me
Zoektocht naar vervulling
Onrust vragen
Heen weer waar
Weg wanneer
Geen leidraad, signaal
Teken aan de wand
Mijn eigen pad
Mijn eigen hart
Betrouwbaar als
Los zand
Ik licht mijn hoofd op
Strek me uit naar iets
daar ergens
dat moet toch wel
Hart is ‘t spoor bijster
Dwalende vragen…
Verdronken kasteel
netgedicht
4.1 met 39 stemmen
8.561 slechts vermoedde, op het schijnpad
de verbeelding van een vesting
zo ver onder mij - o grimmig gerucht-
stapelden getijden zich op, verzwegen
het vormloos brok, aaneengeregen-
beklijfde als lucht-kasteel
overspoelde de mijmering
over stille geheimen
omdat ik mezelf had verloren-
in hoe de duiker toegang zocht
tot verzonken sporen…
het bloed aan stenen
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
836 jij telt de stenen
als knikkers in een zak
het maakt niet uit
wat ze vertellen
je bent hun vormen zat
toch spreken ze de taal
van talloze passanten
ogen kunnen lezen
hoe de dansen staan
beschreven in het oppervlak
jij was het
die hun woorden sprak
kon voelen hoe de
jaren zich vastlegden
in sporen van geboren leven…
Verzonken land
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
1.425 over de laagte van het veld
glijden mijn vingers naar
een schaduw wanneer
mijn handen traag bewegen
ik schrijf wolken leeg
in het ondergelopen veen
waar afgestorven bomen
het landschap verlaten
langs oude baggerputten
en het smal begroeide spoor
verstomt de avondwind
op het dorre blad papier
steeds dieper schreeuwt
een vogel in…
Kai
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.112 Nieuwe sporen in het zand, nieuwe stappen zijn gezet
al zijn ze niet meer van ons samen,
al zijn ze niet meer van ons twee.
Toch kan ik het niet laten, ik loop ons oude pad
Daar waar ik nu met jou zou lopen
als we meer tijd hadden gehad.
Ik kan je niet vergeten,
wat een waanzinnig mooie tijd.…
Elckerlijck
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
771 Zeg, ongenode gast, leen mij je oor:
vanuit het water en de woestenij
bereiden vogeltroepen trektocht voor,
vliegen met van dood geladen spoor
en vallen samen op een einderlijn
Wat wil jij, Dood? Een wonderlijke brief,
Waarin voor Elcerlijck te lezen staat
Dat Nornen regen weven in de staat
Waarin de mensen wonen ongeliefd?…
nieuw en spannend mooi
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
752 hij dwingt en springt
buiten is het anders
nieuw en spannend mooi
ik weet niet
of ik hier mag lopen
misschien verdwaal ik wel
dan slaap ik toch
in zomers hooi
jouw hand
wees niet naar hier
je stem was uitgepraat
ik had zo graag
je raad je daad maar
wat ik wilde is begonnen
en jij bent te laat
voetstappen zijn nieuw
ze sporen…
Tijd
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.458 De tijd heeft zijn sporen nagelaten.
Alles geprobeerd, maar niets mocht baten.
De tijd waar ben je, waar ben je gebleven ?
kom terug tijd, geef het terug mijn leven.
De tijd heeft mijn onschuld afgenomen.
zal dat wat is gestolen ooit terug komen ?
De tijd heeft me geen liefde kunnen geven.
kan nu zelf niets meer geven in dit leven.…