Alle inzendingen over sporen

2616 resultaten.

Sorteren op:

De remise

netgedicht
4.5 met 26 stemmen aantal keer bekeken 385
stappen te nadrukkelijk ferm neergezet aan de gevaarlijke kant van de weg jij had de accenten van mijn woorden net even anders gelegd in herhaling dan komt er een kei op de weg die ons zeker de kop gaat kosten nog vaker gestopt en afgekoppeld vast gezeten in eigen val gelokt blokkeren stootblok en verstrengeling van sporen…
wil melker17 december 2024Lees meer >

Aan zee

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 218
De branding breekt een gemis, elk spoor een stille kus. Je staat daar, bleek en stil, een schaduw van wat ooit was. Ik strek mijn hand, de wind neemt haar mee. Je kijkt, maar je ziet me niet, een zee van afstand tussen ons. Diep in de golven neemt ze alles: wat ik hield, wat ik was, een zeemanslied in brekend glas.…
Bex27 april 2026Lees meer >

dagvullend programma

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 122
de bezigheid van het voortbewegen trekt diepe sporen in de bedding van een volgzame kalender welke dag wordt het vandaag hebben alle dagen namen zodat we weten van hoe en wanneer wat als alle muren op elkaar lijken weten we dan nog waar we zijn zonder te hoeven vragen om over het tijdstip maar te zwijgen en alle vruchten die nog nadragen…
Iniduo30 juli 2026Lees meer >

Nissen

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 101
diepte of gewicht, de afwezigheid zorgvuldig bewaard enkel het deksel gelicht gapende ogen zoekend naar gaten in de wand, een pincet tussen een gloeiende vlooienhand met herhaling van een vorm als schijn van herkenning, het aanwezig als surrogaat de leegte als ontkenning onder het gladde oppervlak de weerstand van verschil, het spoor…
silann Nara12 oktober 2026Lees meer >

VERS

poëzie
4.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.316
Een woord is nooit zo licht als 't wel behoort; vleugels die wijd opengespreid zijn, trillen in de lucht, maar afstandsloos van de huizen, waaieren open, in breder vlucht en verdwijnen zonder spoor. Maar het geluk blijft daar aanwezig, al is geen spoor ook merkbaar.…

FIJNSTOF (met dank aan Charlotte Huisman)

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 855
waren wij in Amsterdam, het ijzeren spoor van de tram, trok vettige sporen Fijnstof, van vrachtwagens en al te oude auto's is bekend dat zij onze ademtocht vervuilen, dat zij diep de longen vervullen, de tere rode bloedlichaampjes vergruizelen, in boze microgetallen van Fijnstof, duizelingwekkend dodelijk, Fijnstof, het klinkt zo onschadelijk…
Tjoke28 februari 2008Lees meer >

Camperduin, 1952 of daaromtrent

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.974
Al jong is er de angst om het vertrappen van een tor in de sporen van een zandpad, als ik busbestuurder ben tussen een moederhand en tralies van verdriet de bomen. : Een projectie uit de tijd van Okkie Pepernoot en Pinkeltje met zijn muizen; wat later Abeltje en de lift, misschien.…

Herinnering

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 882
Het laat mijn sporen staan bij iedere stap die ik zet. De zee waarvoor ik zoveel ontzag heb, maar waarvan ik weet dat zij me uiteindelijk toch zal weten te verleiden, ze wist mijn sporen op haar beurt. Met iedere stap die ik zet, raak ik een stap verder verwijderd van jou.…

Antifoon

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 750
Steels heb jij jouw sporen diep in mijn gemoed gedreven. Verlos mij daarom van de pijn waarmee ik mijzelf verwond op zoek naar jouw evenbeeld dat in mijzelf verging. De stilte is binnen deze muren verankerd en breidt zijn armen naar de ruimte uit.…

Orion herrijst

netgedicht
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.406
Een zwaluw rust met bedauwde vlerken op het schaduwrijk ongerepte strand waar menig schelp in beeldhouwwerken zich schetsen laat als scherp getand het schittert in gelaagde schijn de schoonheid van het verborgen zijn Voorzichtigheid gebiedt de vreemdeling wanneer hij geruisloos nader treedt in het spoor van een nieuwe schildering dat zich…

November lente

netgedicht
2.7 met 26 stemmen aantal keer bekeken 11.510
De zon die tussen bomen scheen in pastellengloed van mist gebed warend loom tussen het herfstpallet van ‘t bos dat dichtte om ons heen Het hoge gras doortrokken sporen met ongerepte paadjes puur natuur stil, wild, liet `t verscholen avontuur instemmend haar zuiv`re lente horen al spinden rupsen gene zijde een vlinder ontpopte in ons beide…
WOLF2 november 2003Lees meer >

In memoriam de Scala

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 955
In Tilburg is de SCALA afgebrand Het danspaleis uit lang vervlogen jaren Waar jazz en rock 'n roll ooit mode waren Was tegen het verval al niet bestand Ik was er ooit en zag de gribus aan: De sporen van een uitgewoond theater...…
Ko de Laat21 november 2003Lees meer >

Vereeuwigde beelden

netgedicht
2.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.496
kleine spring in ‘t veld met wild dansende bruine lokken een wipneus en roodroze mond die steeds stralende glimlachen zond en niet bereid was om te mokken Haar ogen blikten vol vreugde en met vertrouwen in het leven dankbaar voor alles wat zij kreeg at zij zelfs braaf het bordje leeg als mam haar spruitjes had gegeven De beelden trekken sporen…

Kan het hen nog bommen?

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 857
Springend door het zand, een spoor van stof achterlatend. Stof. Stilaan onze planeet innemend, er is geen ontkomen aan. Niet te stoppen zolang de temperatuur blijft stijgen. Woestijnen worden polen, polen worden water. Stof wordt ijs. Als er genoeg stof heeft gewaaid, zal hun hart dan ook eindelijk smelten?…

LEEG

hartenkreet
3.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.118
Nooit gescheld, gevloek, gekat Gesmijt met meubels, kopjes, deuren Zelfs niet eens een dagje zeuren Geen kat en muis tegen elkaar Gewoon normaal, dat jaar na jaar Ook geen traan of groot verdriet Van dat alles was er niet Wij raakten elkaar uiteindelijk kwijt Zonder maar een spoor van strijd Met schuldgevoel, een hart van steen Koos ik voor…
Hookie7 januari 2003Lees meer >

Een dagje naar het strand

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.911
Ik zuig mijn longen vol Ik kijk en consumeer de zee De duinen drukken op mijn rug Nooit meer wil ik terug Mijn stappen sporen in het zand Iedere stap iets minder zwaar Het koude water groet mijn voet Het wordt donker, het is vloed Niet één keer kijk ik achterom Want achter mij valt niets te zien En ik moet verder bovendien De golven…
spablue17 november 2005Lees meer >

Onweer

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 810
De weergoden mennen zwarte paarden door ‘t uitspansel, schrikbarend als de hel Hun sporen glinsteren fel en in de lucht kletteren hier en daar de karwatsen De wind giert en toont als een bondgenoot zijn kracht.…

Verbroken stilte

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 581
De laatste bom viel met een enorme kracht, trok dodelijke sporen over land, over zee. De dag verwerd tot een eeuwig durende nacht. De getuigen werden de gevangenen van de dood, dat ze dood wáren, ze hadden geen enkel idee. Alleen de stilte, de stilte zwaar en groot.…
Jos Witteman11 augustus 2008Lees meer >

zo ik iets ben ...

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.351
die oude stad waar jij ooit bent geboren is op je tochten zwijgend meegegaan je waant je mijlenver bij hem vandaan bij tijd en wijle vind je toch zijn sporen hij speelt met jou een spel van ‘zwaan-kleef-aan’ men kan de wieg nog aan je tongval horen de nestgeur is wel vaag, maar niet verloren zijn wortels zitten diep in elk orgaan in welke…
Daan de Ligt16 november 2006Lees meer >

vergaap je aan zwaarden

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 770
nu is mijn leven te geef ik open stallen en hallen van mijn eigen kasteel kom maar publiek vergaap je aan zwaarden koetsen, ridders en paarden droom in het bed waar we vrijden en sliepen voel aan de muren de aanval van toen het bloed in de groeven de sporen van hoeven kijk naar de brug de stinkende grachten denk even terug hoe…

Engel van de zee

netgedicht
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 852
ik neem jouw hand en volg het spoor laat golven rollen proef het zout van het verleden tel de zandkorrels van de toekomst het kasteel gebouwd door kleine kinderhanden opent gedachten, ontsluit de poort, stroomt water naar open zee een vloed van woorden laat het zand wegebben zoute tranen stromen langs kinderwangen…
metha18 juni 2004Lees meer >

poëzie

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.301
als wolken zich verliezen in elkaar en fluisterende regenmuziek in plassen ritmisch ruist als brandend water onder rijzend maanlicht flikkert in zichzelf als glans je ogen bedekt en tranen opwellen in het donker als voeten je sporen volgen en straatstenen tijdloos treuzelend je vervoeren naar wie weet waarheen als iemand je lippen zoekt…

Dwalende Vragen

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 917
Leeg te midden van drukte Niets raakt me Zoektocht naar vervulling Onrust vragen Heen weer waar Weg wanneer Geen leidraad, signaal Teken aan de wand Mijn eigen pad Mijn eigen hart Betrouwbaar als Los zand Ik licht mijn hoofd op Strek me uit naar iets daar ergens dat moet toch wel Hart is ‘t spoor bijster Dwalende vragen…

Verdronken kasteel

netgedicht
4.1 met 39 stemmen aantal keer bekeken 8.561
slechts vermoedde, op het schijnpad de verbeelding van een vesting zo ver onder mij - o grimmig gerucht- stapelden getijden zich op, verzwegen het vormloos brok, aaneengeregen- beklijfde als lucht-kasteel overspoelde de mijmering over stille geheimen omdat ik mezelf had verloren- in hoe de duiker toegang zocht tot verzonken sporen…

het bloed aan stenen

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 836
jij telt de stenen als knikkers in een zak het maakt niet uit wat ze vertellen je bent hun vormen zat toch spreken ze de taal van talloze passanten ogen kunnen lezen hoe de dansen staan beschreven in het oppervlak jij was het die hun woorden sprak kon voelen hoe de jaren zich vastlegden in sporen van geboren leven…
wil melker25 januari 2006Lees meer >

Verzonken land

netgedicht
4.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.425
over de laagte van het veld glijden mijn vingers naar een schaduw wanneer mijn handen traag bewegen ik schrijf wolken leeg in het ondergelopen veen waar afgestorven bomen het landschap verlaten langs oude baggerputten en het smal begroeide spoor verstomt de avondwind op het dorre blad papier steeds dieper schreeuwt een vogel in…

Kai

hartenkreet
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.112
Nieuwe sporen in het zand, nieuwe stappen zijn gezet al zijn ze niet meer van ons samen, al zijn ze niet meer van ons twee. Toch kan ik het niet laten, ik loop ons oude pad Daar waar ik nu met jou zou lopen als we meer tijd hadden gehad. Ik kan je niet vergeten, wat een waanzinnig mooie tijd.…
Iddo Krips20 november 2008Lees meer >

Elckerlijck

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 771
Zeg, ongenode gast, leen mij je oor: vanuit het water en de woestenij bereiden vogeltroepen trektocht voor, vliegen met van dood geladen spoor en vallen samen op een einderlijn Wat wil jij, Dood? Een wonderlijke brief, Waarin voor Elcerlijck te lezen staat Dat Nornen regen weven in de staat Waarin de mensen wonen ongeliefd?…

nieuw en spannend mooi

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 752
hij dwingt en springt buiten is het anders nieuw en spannend mooi ik weet niet of ik hier mag lopen misschien verdwaal ik wel dan slaap ik toch in zomers hooi jouw hand wees niet naar hier je stem was uitgepraat ik had zo graag je raad je daad maar wat ik wilde is begonnen en jij bent te laat voetstappen zijn nieuw ze sporen…
wil melker3 augustus 2006Lees meer >

Tijd

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.458
De tijd heeft zijn sporen nagelaten. Alles geprobeerd, maar niets mocht baten. De tijd waar ben je, waar ben je gebleven ? kom terug tijd, geef het terug mijn leven. De tijd heeft mijn onschuld afgenomen. zal dat wat is gestolen ooit terug komen ? De tijd heeft me geen liefde kunnen geven. kan nu zelf niets meer geven in dit leven.…
N.H.19 september 2006Lees meer >