5774 resultaten.
Zomerdromen
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
494 De weidebloemen kabbelen
voort waar schapen
en koeien in stilte
gras verzamelen
en levengevend groen
verbergt de duisternis.
O zomerdromen ooit.…
Kringen in kalmte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
554 Zonder kleur is licht een plichtpleging
en is duisternis alles wat ik zie.
Het lijkt een pulsar in omvangrijk groot,
of op het bezeilen van andermans land.
Wellicht geen zaak van leven en dood,
een blauwe kever in de kleine hand.
Ik weet niet wat er nou eigenlijk toe doet,
of wat ik zie ook werkelijk bestaat.…
Nachtwacht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
715 Als je onrustig ligt te slapen
Gevangen in een nare droom
Machteloosheid zonder wapen
Angst je overheerst in bed
Lig ik naast je
Houd je duisternis in toom
Dan ben ik daar
Het is goed schatje
Ik ben bij je
Het komt heus goed
Ik ben er voor je
En hou je vast
Als je geen uitkomst ziet
Hoe je nu verder moet
Laat mij degene zijn
Die op…
Sterrenstrooisel wacht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
721 De wolkenlucht blijft het plan verstoren,
straks gaat maanlicht daar ook in verloren,
heeft duisternis opnieuw de overhand.
Genadig toch, volgt er dan een gloren,
een nieuwe dag en houd ik nog wat stand.
[dizain als interpretatie van een werk van de Belgische kunstenaar Harald Calle]…
'Kort dag'.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
514 In duisternis of zonneschijn.
Alles wat men doet of laat gaat
vaak gepaard met ongebreideld
verlangen.
Bang en vol twijfel of met juist
een dosis vertrouwen wil men iets
opbouwen,
gericht op iets dat men voor
ogen heeft.…
Schemervriend
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.195 Het maakt niet
heel veel uit,
fluisteringen
van jouw dromen
verschillen tussen
wat je ooit dacht
maar niet in jouw hart
voorvoelde
toen de droom
de dag
om afscheid vroeg
als tegenwicht
voor de vele gezichten
iedere schemering
nieuwe gedichten
uit diepe duisternis
schemervriend
tussen gisteren en toen
slechts onderbroken…
Elementen wens
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 Ik wens je de schoonheid van de stilte,
de glorie van het daglicht,
het mysterie van de duisternis,
de magie van het vuur,
de zuiverheid van het water,
de zachtheid van de lucht,
de kalme kracht van de aarde,
de liefde die aan de wortel der dingen licht.…
er is niets anders (voor J.W.)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
426 toen de zon
op zijn gezicht viel
keek hij omhoog
en zong een lied
dat zacht door het stof
zweefde en wegstierf
in de hitte van de dag
in het donker leek hij
in de aarde op te gaan
lichtflitsen zigzagden door de
duisternis van zijn gesloten ogen
zijn hoofd duizelde van de
sterren aan de heldere hemel
het verstrijken van de tijd
liet…
Naakt te stranden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
439 ik bleef
altijd verwonderd
wat mij steeds dreef
om erbij te zijn in het
raken aan liefde en pijn
door het ontdekken van
ieders gevoelige plekken
hen te behoeden voor
de neerwaartse spiraal
door het reiken van handen
de zuiging breekt banden
dwingt los te laten
wat ons zo dierbaar is
om dan naakt te stranden
eenzaam in totale duisternis…
Mijn Levensader
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
622 Zo straalt Hij door mijn duisternis,
vormt Hij mijn levenskader,
beleef ik Zijn getuigenis.
Hij vult wat ik ten diepste mis,
doorstroomt in mij als ader
als alles mij te machtig is,
en bid ik om vergiffenis
voor vijanden en dader
beleef ik Zijn getuigenis,
dan nodigt Hij mij aan Zijn dis
vol troost en vol genade.…
The last post
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
795 Wanneer westenwind duisternis brengt
en hoop krimpen doet
broze klaprozen van rozenschijn ontdoet
verwachting fnuikt en verzengt,
schalmt de ode aan de dode
verborgen slagveld zonder morgen,
aan hen die worden geborgen
aan zhen niet weergevonden.…
schuilplaats
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
612 de nacht begint
je ogen gaan in en uit
en onder het wurgende juk van duisternis
hoe vaak ik ook probeer
blijven antwoorden gesloten
onder wimpers
wil je verder kijken, vraag ik
wanneer een vreemde pijn vastgroeit
in je lijf
zie je dan niet hoe je zelf het glanzen
van de spiegel wegdraait
even stap je uit je schaduw
er is geen…
Een kind
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
634 Het innerlijk kind trekt zich terug
steeds verder in haar eigen duisternis
het kind wordt een jonge vrouw
ze vergeet steeds meer wie ze eigenlijk is.
Haar teerheid kan het niet winnen
ze sluit zich voor de wereld af
terug naar zichzelf, terug naar binnen.…
dicht op de huid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
478 in labyrinten verdwaald
zoekt ze met het kind
naar een luchtspiegeling
de hemel een verdampte koepel
verschroeide verlangens
in stolpen bewaard
gemangeld laveren ze tussen
de vervlochten grondtonen
van wanhoop en weemoed
ze klauteren op rotsig niemandsland
de duisternis kruipt met hen mee
alle ruwe kanten op
moeder wijst naar de…
lichtreis
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
538 was
kwamen lichtwezens mij halen
zij brachten mij naar hun lichtschip
en legden mij op een lichtbed
voor een lichtoperatie
waarin iedere cel van mijn lichaam
doordrongen werd van puur en zuiver licht
daarna brachten ze mij terug
naar de zwaarte en donkerte van de aarde
hoe moet ik nu nog wennen
aan zwaartekracht, aan duisternis…
Weer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
482 De donkerste duisternis
omringt het ruige land
het is een herfstige dag
zoals het vroeger wel vaker was
het zonlicht lijkt opgezogen
door wilde wolken met berenklauwen
een hagelbui maakt de wereld even wit
het landschap trekt dan een andere jas aan
mensen en dieren houden zich schuil
voor wolken en buien
binnen klinkt het gehuil
van…
Laat het een opluchting zijn ( Voor N )
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
779 toen ik mijn lief jouw licht nog was
jouw houvast in donkere dagen
droeg ik niet meer dan roze huid
en liet de liefde zorgen dragen
zo vaak als wij de maan bedekten
en duisternis ons lijf verborg
verstrengeld tussen wit katoen
was jij alleen mijn grootste zorg
maar nu heb jij een nieuwe muur
waarachter jij verschuilt en klaagt
er is een…
Eenzaamheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
537 Leegte gevuld met stilte
omringt door muren
Geluiden ver weg, gedempt
verstrijken in uren
Elke band verbroken
geen licht ziet de duisternis
Eenzaam wachtend op eindig
verdwalend in pijnlijk gemis
Decennia verloren gegaan
herinneringen worden vaag
Ziekte sloopt meer dan zichtbaar
en uit zich in geen vraag
Te lastig, te moeilijk
wat…
nacht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
718 een Hemelgod
slingerde uit het niets
een bliksemschicht
op zijn neerwaartse
weg naar jou
Erebos omringde
de nacht met dichte
nevels aan de randen
van de aarde langzaam
vulde hij de duisternis
houd ons vast Morpheus
in deze serene laatste
nacht mijn liefste ik druk
je aan mijn hart ik omhels
je duizend maal
en Hypnos smelt…
post mortem
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
931 'uit niets ontziende angst
de hand aan jezelf geslagen
om een punt te zetten
achter het leven'
de dood is slechts
een punt achter het leven
dacht je wellicht
om dit relaas te verwoorden
ben ik midden in de nacht
uit bed geslopen om de waanzin
van duisternis te ontvluchten
heb ik het licht ontstoken
om op te schrijven
wat jij hebt…
Jules
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 Alles was Jazz
Mensen grijpen mis
Vaak en tijd
Is geen obstakel
O kon ik maar
Was het
Maar
Nog steeds
Eindigt alles op ine
Geen coke geen
Benzine
Geen bezinning
Geen zielen
Wat zal men je missen
Klasse en bezinning
Zingen en de nacht
Jules
De nacht splijt open
Je bent nu dat licht
Waar duisternis waakt
Vandaag
Eren wij…
LAIS CCXC
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
480 In Onterecht woon ik, en Nergens ga
ik ’s zondags heen: die ene dag van licht
telt de weken duisternis en week na
week vergroot in mij ’t gruwelijk inzicht
dat ik ontbonden word en zonder zicht
op toekomst, bij ontstentenis van hoop
vernauwt aldus mijn nare levensloop.…
bagage
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
543 sterren scheuren de hemel aan flarden
ze branden gaten in mijn handen
en in haar donkere ogen
waar komt al die duisternis vandaan
in zwarte gaten kun je verdwijnen, zegt ze
maar soms verzinken ze in jou
je voelt ze op de bodem van je hart
ze zijn warm en koud als brandend ijs
heb jij bloed aan je handen, vraagt ze
dat weet ik niet, maar…
Herfst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
606 Vlinders verdwijnen, vogels vertrekken,
vluchten voor duisternis en kou;
zaden, noten, vruchten vallen,
vormen een overvloedig afscheidsmaal.
Het bos laat alles los,
keert zich stil naar binnen
voor een verkwikkende winterslaap
waarin wortels van sapstromen dromen,
knoppen van openknappen
en ik van bokbier.…
Eos
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
445 Vooraleer de vroegste vogel zingt
Vooraleer de hemel baldakijnt
Het gulden diadeem der dageraad
In 't rozevingerig palet verschijnt
Van Eos die het oog der dag omlijnt
De heldere diamant die rijzen gaat
En vooraleer Aurora's gloed begint
De nachtelijke duisternis verdwijnt
Nog voor de haan zich driemaal horen laat
Zijn in het primordale…
Cirkel
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
499 een gesloten cirkel
dichtgeplakt
met duisternis
beangstigend
benauwend
gedachten botsen
tegen de harde
ronde lijn
komen als een
boemerang terug
onontkoombaar
onafwendbaar
gevoelens vinden
geen uitweg
gevangen
in de cirkel
opgesloten
uitzichtloos
de geest vliegt
rond en rond
duwt, duwt, duwt
met kracht
een opening…
wat weten we nog
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
468 wat weten we nog
van varen op oceanen
van bloed
de rusteloze blinde wind
en onstuimige regens
van werelden die anders buigen
wat weten we nog van dingen die glanzen
maar binnenin duisternis bewaren
wat weten we nog van een ochtend
luierend in de rozenstruik
van een kersentak die aan
het raam klopt
de trage wind die vluchtig een…
LAIS CCXC
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 In Onterecht woon ik, en Nergens ga
ik ’s zondags heen: die ene dag van licht
telt de weken duisternis en week na
week vergroot in mij ’t gruwelijk inzicht
dat ik ontbonden word en zonder zicht
op toekomst, bij ontstentenis van hoop
vernauwt aldus mijn nare levensloop.…
Allerheiligen Allerzielen
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
855 Melkweg
rondeborstige planeten
ontwikkelingskracht, magnetische velden,
grote beer en kleine beer
sterrenstelsel
in winterrust
kernfusie in mistbanken
winterslaap die wakker wordt
smeltkroes van graven
beginnen te praten
straalstromen van geluk
ieder opgelucht
zielsverwanten die opstijgen
heelal verblijven
lichtflitsen
duisternis…
Ik was jouw schaduw
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
548 Het stemt mij verdrietig
dat ik nu moet lezen
dat jij in jouw stilte bent verdwaald
stille vriend als een schaduw
ik volg je, ik volg je
Zie hoe je wandelt langs de oude rivier
in jouw hoofd verloren vriendschap
hoe het moest gaan en is voltrokken
ik ging weg, steeds verder weg
Er vaart een schip op weg naar nergens
de nachtvracht varend…