2333 resultaten.
GROTE LIEFDE
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
984 Samen kijken naar de hemel
een ster uitzoeken
die boom past bij jou
dat jaargetijde hoort bij jou
dat eten maak ik voor je klaar
dat land is echt jouw land
dat landschap is jouw favoriet
de zee heeft aantrekkingskracht
samen filosoferen over alles
die steen hoort bij jou
die vogel trekt jou aan
dat gerecht hoort bij jou
jouw aantrekkelijkheid…
Machtige mispels
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
836 beslist niet lekker is
Mispelbloemen wonen in een landgoed van blad
de gevelvlag van mijn gemeente kent er één
In populariteit kan zij niet mee
met zowel de appel als (ook) de peer
In tegenstelling tot de gemeente-
vlag, kent het stadswapen er juist twee
Twee machtige mispels als krachtsymbool
als zinnebeeld voor een gezond (cultuur-)
landschap…
Mijn Nederland
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.469 Ik roem uw vrije blauwe luchten
De vette weiden van uw polderland
Uw zeekust, waar de blonde duinen rijen
En de oude toren blikt op het brede strand
Ik roem uw hofstee in ’t geboomd verscholen
De blanke zeilen op het spiegelend meer
Het vredig landschap met de oude molen
De bongerd met zijn bloesems, fijn en teer
Ik heb u lief mijn land om uw…
Verre verten
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
861 landschap Bruegelt naar winter
naar het spel van verre verten,
haasje-over
voorbij de horizon en terug.
verloren wegen glooien. ze plooien
naar paarse stilte tot ze dwalen.
en kijk, ginds, in het laatste huis
de ongeschonden winterochtend,
de geur van spek en koffie.…
Het geschenk van leven
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
497 tegenstrijdigheden
een golf van liefde
harmonie en vrede
kruipt in 't hart
voorbij het gebroken licht
veel heb je me gegeven
bijna alles
dat het leven geweld
aandoet
zielsverwanten
zoals ik
geborgen
in armen die troosten
opgetild door
adem
die ik herken
zoveel bomen
om mij heen
vredig op de heuvel
van het wijde landschap…
Voor Nono
gedicht
4.2 met 6 stemmen
3.756 soms dromen de stenen
in het licht
van zichzelf
soms staan zij
gestapeld als
muur om een stad
soms liggen zij
als gevelde vogels
op het land
in het landschap
vol constructie
gaan de paden
van de nacht
hun donkere gang
vallen hemel
en aarde samen
in hun schaduw
soms verhardt het water
tot zwarte rots
tegen…
kleine gevleugelde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
539 vroeg naar
de kleine
gevleugelde
opgeborgen nu
in een
vergeelde map
een nagenoeg
leeg dossier
achtergelaten
in het archief
in schaars vermoeid
papier rust een
klein leven
niemand gaf je
heengaan aan
blinde doodsengelen
hebben altijd haast
je wordt gemist
op grijze
stille dagen
jij blijft in
een zwijgend
landschap…
Prikkeldraad met stroom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
357 nu staat er een hek met prikkeldraad en stroom
voor het landschap dat ik geschilderd heb
de geur hing er vol en dicht
onder het licht van de witte zon
de volle bloesembomen; en woei naar verre streken,
ze ademde de kussen
van de witte zon
zullen we het ooit weten
uit welke richting de zwarte vogel kwam aangevlogen
in duistere…
Die grijze mist
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
575 De dagen ruisen de mist trekt gestaag nu op,
toch vervaalt het landschap ook weer.
Elders trekken dagen de natuur weer uit het slob
dat is iets waar ik regelmatig over fantaseer.…
veelkleurig
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
567 kan
een kunstenaar troost en heelt
wat gebroken is
verwoordt vlijmende pijn zonder
te vergeten mens te zijn
hij creëert dromen ook als
niemand kijkt of luistert
zoals Mandela schetser achter tralies
van een verlangend vergezicht
de kunstenaar transformeerde
het menselijk tekort
tot het uitzicht op een prachtig
landschap…
Natuur architectuur
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
841 ik zag hoe jij het
landschap verstrooide
holle paden vervlakte
wegen ontplooide
je bracht rust in de
natuur architectuur
waar het evolutionaire
hart nog driftig klopte
juist een teveel aan
blad maakte brokken die
door de snelheid van leven
vergaten schoonheid te geven
waar rust de balans
had afgesteld trof
hart de mooiste jaren…
Hun laaiend gesprek
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
489 de
stille hoop voor
een vlot herstel
van dit gebied
in de brand was
de immense hitte
van het vuur
allesverzengend
withete emoties
waren loeiend in
hun laaiend gesprek
alleen de punten
en komma’s staan
ontdaan van alle
onzin nog fier rechtop
ook de alinea’s
hebben hun vorm in
vertrouwen behouden
de boodschap
van het landschap…
als ik jouw liefde niet had
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
542 geen ster nog schijnen
bitter en guur de wind
mij de adem benemen
koud en diepgevroren
zou mij het leven zijn
als ik jouw liefde niet had
bleven bomen bladerloos
was de zee woestijn
vol dorstige oases
stoffig dor en droog
zou mij het leven zij
als ik jouw liefde niet had
was het leven kleurloos
als bloemen van steen
in tijdloos landschap…
in herinnering Boudewijn Buch
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
570 dichters zijn reizigers door het
vreemde landschap dat leven heet
neem de dichter Boudewijn Buch
van hem kennen wij z'n passie
voor dode dichters en verre reizen
tijdens zijn reizen naar verre oorden
raakte hij zo dikwijls in extase
dat het bijna besmettelijk leek
het flirten met de dood en het
onvermijdelijke sterven koesteren
als een…
Wortels van hoop
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
560 Ik durf niet te meer bidden
Mijn hart lijkt van steen
Gelijk een onherbergzaam landschap van God verlaten
Reikend naar Zijn sturende hand
lijkt de leegte Hem te willen ontvangen
Wil Hij hier nog wijsheid planten, nog liefde zaaien?…
DE BLAUWE STAD (4)
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.296 De Heleboel verstrooit dromend
in stromende regen op de bodem
van het gat dat vanaf 12 mei
2005 koninklijk verwaterd meer
bekend staat als Blauwe Stad
het blubberzand zo heerlijk nat
verdonkeremaant historische
grond van voederbiet en tarwe
gerst zelfs rogge groeide hier
en aardappels voor fijne patat
gelaarsd trekkebeent het voetvolk…
DE BLAUWE STAD (5)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
922 gelegaliseerde vernielzucht
botgevierd op een historisch
landschap waar harde werkers
en nijvere middenstanders ooit
beeldbepalend waren met karig
inkomen wonen primaire levens-
behoefte was soberheid gestaag
opvallende verbeteringen schiep
nu worden vierkante kilometers
bevlekt met hogere prijsklasse
aan te ondiep gekunsteld water
autochtoon…
zon op haar heuvel
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
1.721 een brunette met ‘n euvel
lag haar venusheuvel
stiekem bij de Sint Jansbeek
te bruinen tussen de gladiolen
vóór de haagbeuk-haag
van de Begijnenmolen
in stadspark Sonsbeek
op het heetste uur vandaag
ze hoorde in de verte
donderen
uit richting Velp
ze zei ‘help
als het weer daar
gaat donderen
moet ik mijn heuvel
als de weerlicht…
Malle Gerritje
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
648 Is typisch mediterraan
niet op strand in groen gras
meer tussen kurkeiken
lekker succulent met agaven
bootjes die in de verte drijven
broodbomen cactusvijgen
Onder depressies van Azoren
die in het voorbijgaan
niet druipen en niet storen
druiven olie van olijven
bloeiende oleander en camelia
maagdenpalmen rode japanse rozen
mandarijnen…
zwartgrijs kil neergezet
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
726 een potloodstreep
zwartgrijs
kil neergezet
verstild zijn lot
van de vluchteling
hij wordt het land
snel uitgezet
bezittingloos
was hij vertrokken
idealen als bagage
familiebanden
brandend in zijn hart
zijn toekomst werd
weer wit is al dat zwart
de aankomst
in het nieuwe land
was overweldigend
men kende al zijn naam
de vrijheid…
Herenwegen
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.229 van een duizend verzenblad
dat hij bestierde met een hand
om Herenwegen uit te kramen
van een kansel die net hoog genoeg was
als je onder zat-
om je nog dieper dan de duivel
ooit zou buigen je te schamen
je te schamen - voor het vlees
dat je verweekte en je had
gegeven aan die ene man
die je er kuste tussen ramen
waar een echo zich verstilde…
Verstilling
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
721 Zij ligt op bed als een
verstilde pop maar met
de ogen half gesloten,
de wilde roos op het netvlies
geboren, magisch beeld
tussen het alles of het niets
een bekend gezicht verschiet
van tint als zij uit de transparante ogen kijkt
als zij in haar droom de pijn verliet
de milde adem vervliegt
op die onverwachte morgen
waarin een…
Ochtenddroom
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
452 Als ik denk aan de platanen bij het strand,
voel ik ook een soort weemoed in mij stijgen,
denk verstild aan de pluimen riet als observant
aan de wiegende essentakken die nu stil zwijgen.…
Valentijn 2
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
616 Maakt niet uit wat
misschien in een bad
of achter een zakje patat,
met z'n twee, heel gedwee
en verstild
of eindelijk wild,
met zijn drie, of z'n vier,
met zijn allen,
't gaat niet om de getallen
En als je alleen,
slecht ter been,
dan nog geen geween,
bedenk in plaats van:
ik mis
wie en wat is
die ik wat schenk,
al is het een wenk, blik…
vreemdelanders
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
317 Belanden tussen ademende
bla’ren in nevelige schuld,
dwarrelen als oude besjes,
verdwijnen in verstilde tijd,
seizoenskleuren betreuren,
goudvocht in aarde klaren,
zal mij niet snel gebeuren.…
De mystiek van de wintertuin
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
504 Blauw op kale tak
stille hartslag in de kou
leven wacht zachtjes
In de wintertuin voel
ik hoe verstilde aarde ademhaalt
onder het koude kleed, hoe alles wat slaapt
toch beweegt, en ik herken datzelfde sluimeren in mezelf.…
Op de hielen getrapt
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
319 Gevangen in verstilde beelden
resten slechts lege woorden
verloren in een waas
van reukloze mist.
Rusteloos levend
verzadigd, maar koortsig
uit plichtsbesef
nader tot het uiterste.
Ik sta er gekleurd op
in een chaotisch tafereel
mijzelf kennend
en anderen nog minder.…
‘s nachts is alles erger
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
846 de liefde bent
dat je tijdens het slapen mijn hand vasthouden zou
ik hoorde je hortende ademhaling
hoe bang ik was
voor de allesomvattende stilte
dat ik alleen was te moe was
iemand nodig had om mijn lichaam wakker te maken
dat ik je sterven in mijn ziel kerfde stap voor stap
dat ik het zag gebeuren
hoe de wentelende hemel
jouw verstilde…
Avondregenboog
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
385 En terwijl de boog langzaam
en verstild oplost in het donker, blijft iets
van zijn helderheid bij ons achter, een dun spoor dat
in de nacht doorademt en ons herinnert aan wat zacht mag blijven.…
Moesson
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.100 Ons dorp was nimmer zo nat
de regen watervalt van de dakpannen
cascades van sluiers omspannen
het landschap en de hof wordt een bad
Een verdwaalde moesson teistert
het lage land waarop de boer verbijsterd
het gewas verdrinken ziet
de maïs wuift en golft als tropisch riet
Ik drijf langs wolken vol donder
naar een eiland in de zon
het leven…