10326 resultaten.
Fietsen langs de Lindt
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
604 De populieren wiegen
het ritme van haar lied.
Bij het “verlangt
mijn ziel naar U”
mindert ze vaart.
Langs het fietspad
hoort de Lindt
een stroom van levend water,
de Zon vormt in
de oostenwind
een pakkend takkenspel;
de lijnen in het grijs
schijnen herten uit het niets,
zich lavende aan smeltend ijs.…
Het riet wuift
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 Het riet wuift
De merel zingt zijn mooiste lied
Een hond die aan z’n bot kluift
Ik pluk een “vergeet me niet”
Mijn blote tenen in het gras
De wolken drijven weg
Een boterham in mijn tas
Een veertje in de heg
De takken wiegen langzaam
Een zwaan zwemt zonder bandjes
Een oma achter ‘t raam
Zij zit daar zonder tandjes
In de verte spelen…
ONBESCHAAFD CULTUURLEVEN
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
611 ERGENS
ver op die doffe watervlakte
wiegen verkruimelde eierschaaltjes
dringen trillend samen
blank marmergruis schittert daartussen
al dolend zien: fluitketelstoom suist
het woeste ruige zwervershoofd binnen
geeft zijn denken meer reikwijdte dan
kunst- en schoonheidskenners weten
BARBAARSHEID kent FIJNST BEELDEND BREIN.…
diepe weemoed
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
616 wacht boven het gewelf van de wind
de halmen die beven en op hun knieën vallen
omdat niets meer overblijft, vreemd
aan alles
en aan het landschap, in het zuiden bedekt
vertel over stromen, vertel
over stormen, vlieg rondom
maar verraad mij niet
wanneer ik te lang in woorden
blijf hangen
en al gestorven
tussen jullie lijfjes wieg…
De scoop
hartenkreet
4.2 met 20 stemmen
596 een spelend kind van acht
met pop en wieg
op straat
de camera’s paraat
de wereld wacht
het kind zingt zacht een lied
en ziet de perslui niet
het offer moet gebracht
het lam geslacht
de spanning stijgt
de wereld zwijgt
de scoop die komen gaat
houdt ieder in zijn ban
en plots
met bruut geweld
en onverwachte kracht
wordt ’t kind van…
Gretigheid ?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
500 De wieg stond op een
onbewoond eiland van
verlaten kunst, cursief
omringd door de golven
van het alfabet, in de
getijden van geluk herrees
een krachtbron achter woorden.…
Mat gezet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
510 De wieg stond op een
onbewoond eiland van
verlaten kunst, cursief
omringd door de golven
van het alfabet, in de
getijden van geluk herrees
een lichtbron achter woorden.…
Beëlzebub
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
480 Dat schuilt als zuchten of zwijgen
nu eikenbladeren eenzaam wiegen. Dat wortelt als dromen in bomen.
Welke genen neigen naar schurende woede. Zelfs nu het vlees is gepijnigd
tot rauwe biefstuk. Zelfs nu het zowaar routineus avond lijkt te worden.…
Geboorte van Psyche
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 te leven van het moederhart
Dat je dagelijks omringt -
Voordat ook je mentale geboorte
Afgerond is ben je al gauw
Een jaar of twee en half verder
Je weet nog niet wie je bent
Maar de indruk van wie je worden gaat
Is gemaakt als was het blauwdruk op papier
Blauwdruk die zijn precieze vorm
Ontleent aan allen die dagelijks
Rond je wieg…
Dit fenomeen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
575 catacomben en kathedralen
curieuze paleizen om in te verdwalen
staan aan de basis van dit samengaan
in dans kunst en muziek
draait alles alleen maar om liefde
om met elkaar uiting te geven
aan dit onmeetbaar geluk in het leven
dat ook zijn oorsprong vindt
in de liefste affectie van het kind
zoals in de lente ook bloemen
met elkaar wiegen…
Hartverwarmend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
505 wakkerde
later het vuur van
een zorgenvrij feest
met een opgetogen
heerlijk ontspannen geest
als altijd bewogen
je ogen als aanjagers
van wat er ging komen
in het oplichten van tipjes
uit illustere dromen
vol geestdrift stortte
de groep zich daar op
met dansen en zingen
alsof er een geweldige
prijs viel te winnen
in uitgelaten wiegen…
Tegen welke prijs?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
408 in het kleine,
verdiep je in de echtheid
van de mensen, richt je op
hun herontdekte schreden, in
onbestaande mogelijkheden,
misschien onechte treden
beschildert ze met je eigen kleur
van aardse waarheden, waaraan
niet aan te ontkomen valt, het
markeert de meridianen van het
hart naar de ziel, as van het tijdswiel
van de wieg…
Uithalen en vlagen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
547 handen
zijn helend
ze weten zelfs
het gejammer van
de wind te bedaren
juist met vrijheid
en volumevergroting
dromen tonen een
vriendelijker karakter
dan sissen en fluiten
jij weet ook
hun uithalen en vlagen
die moord als wapen
kunnen dragen onder
zachte controle te krijgen
daar waar trotseren
de zaken op scherp zet
kunnen wiegen…
Ja in de wolken dat voelt zo
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
427 Ik zou liegen als ik zou zeggen
je even nu niet te willen wiegen als kind
domweg evenals vanouds zo zeer bemind.
Even samen liggen wellicht op de hei
gewoon even samen zij aan zij.
Genieten als de wolken simultaan langsdrijven
zonder dat een schaduw er ook wil verblijven.…
Wil jij in mijn schoenen lopen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
392 linker zo ook de rechter
dankzij dikke zolen loop je
elke dag op wolken
graag leen ik je ook de mantel
die al even om mijn schouders hangt
met in de zakken vergeten briefjes
draag je dan ook de aangereikte rugzak
met alle zorgen van dien
onzichtbaar maar duidelijk aanwezig
zodat ik even op de schommel
plaats kan nemen die mij laat wiegen…
Augustus
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
551 levert schaduw, zitbankjes naar keuze
Een opgeworpen houtwal weigert wind
De bijen zoemen hard en eensgezind
De vlinders eren al het glorieuze
De paarden schudden hoofd en staart en manen
Hardnekkig tegen irritante vliegen
De wespen zien in mij geurende rozen
De helse hitte teistert zelfs spartanen
Als ik die in haar hangmat ligt te wiegen…
Regenboogvriend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
728 Pastelkleuren van de regenboog
passen bijzonder goed bij
het krap zittende ondergoed setje
waarin je half ontbloot danst op de boot
je billen, welgevormd, wiegen mee
met de ophitsende muziek
tussen alle pracht en praal
ben je een opvallende schoonheid
ga nu maar helemaal los
na de maandenlange frustraties
omdat je niet goed jezelf…
Ik zou leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
563 gun mezelf een open veld
Met bloemen, heel veel bloemen
Ik zou gaan huppelen en hollen
Mijn benen in de lucht
Ik zou door de verleiding rollen
En ik zou lachen
Zoveel lachen
Ik zou lachen
Tot ik niet meer kon
Ik gun mezelf vrijheid
Vol verlangens, vol verlangen
Ik zou gaan vlinderen en vliegen
Mijn hart wijd open
Ik zou mijn dromen wiegen…
niet meer weten wie we zijn
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
582 wie ben je op die foto
als je hart bitter weent om
het kind op je schoot
omzwachteld in gebroken wit
laat het prille leven niet gaan
nu wanhoop uit de hemel stort
begraaf het kind niet in haar laatste slaap
we willen het wiegen in onze armen
in het open veld
onder de zwarte hemel
in het hoge gras zullen we
naar de sterren kijken…
Het warme geluk
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
516 wij wisten
onze bloemenwei
halve meter hoge
stelen waarin
wij speelden
kleuren ademden
geuren zagen
wiegen in
vreemde melanges
afhankelijk van
weer en seizoen
ook wij veranderden
in de tijd als wij
op de moswarme
aarde doken en met
gesloten ogen het
leven om ons heen
groetten de rust
proefden van zien
zonder bekeken te
worden…
Het Leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
511 Er zijn mensen die zeggen dat je alles kan bereiken
Maar dat zijn mensen die succes en geluk hebben gehad
En dat graag willen horen
Maar vergeet niet dat je met het geluk moet zijn geboren
Je leven is al bepaald als je in de wieg ligt
Altijd geluk of altijd pech
Sommige mensen lopen tegen muren op
En stoten zo vaak hun kop
Nooit een verlichte…
Daar Sta Je Dan
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
457 Ik zie hem wiegen in de wind,
in dit late middaguur.
Er valt hier niets meer over te zeggen,
geen bekentenis, beklag, betekenis,
handige tips voor onderweg.
Slechts: een wachten op.
Eenieder moet de laatste waarheid,
helemaal alleen in de ogen zien.
Oh, eens was ik jong,
Oh, eens was ik zo on-ge-lo-fe-lijk jong!…
ik blijf bij jou
hartenkreet
2.5 met 19 stemmen
1.920 Ik blijf bij jou
Ook al hoor ik niets
Ook al is er alleen maar stilte
Wanhopige stilte
Ik zie de grenzen van jou en mijn pijn,
jou eenzaamheid en je onmacht en
en je angst. Probeer ze te aanvaarden
en samen dragen wij wat voor jou te zwaar kan zijn
maar ... ik laat jou vrij!…
Mijn logees (Kippekop, Zwartje en Mevrouw)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
399 Mevrouw installeert zich
om in stilte te gaan genieten
Was het maar zo
simpel, krijst Kippekop
Kierewiet, Vetzak, Niksnut
honen ze; Stilte, Stilte, roep
ik, En nu wegwezen! Ik ga
aan iets anders denken
of gedachteloos
sporten, moe worden
Was het maar zo
simpel, krijst Kippekop
en de put kermt
en de divan snurkt…
hij zei
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
672 "ik ben poëzie"
zijn stilte drong tot mij door
ik werd boom met hem…
Leeg
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.132 De stilte spreekt
want de woorden zijn dood
en verdwenen
in het lachen dat begon
tot de ontdekking
en de waanzin
elkaar volgden
en alleen de stilte
van het scherm
mij zou
vragen waarom ik
weer
wilde
biechten
in de leegte
die nooit antwoord…
Nachtbraker
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
917 Ik zoek de stilte van de nacht
waar een verlate fietser
afscheid roept
en mijn koelkast haar
eigen leven zoemt
De woorden die ik vind
binden letters op papier
mijn hond snurkt zacht
en ik, ik adem de stilte…
Weerkeerbaar
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
729 haar ogen
bewogen
braken stilte
in toenadering
handen
streelden
verlangend
jouw komst
je weerde
haar af
woorden
als straf
ze draaide
zich weg
verslagen
haar ogen
hernamen
weerkeerbaar
de stilte
geloken…
ruzie
hartenkreet
2.5 met 14 stemmen
2.467 slaande deuren
schreeuwende stemmen
tranen rollen
woorden vallen
stilte...
ik lig in mijn bed
hoor mijn ouders ruzieën
ik huil
kruip weg
wacht op het licht
morgend
ijzige stilte...…
stil
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
548 de flinterdunne stilte
landt in de schelp
van het ongeoefende oor
fluweelzachte voelsprieten
beroeren het taaie trommelvlies
dat zich van de dove domme houdt
niet geraakt, nooit gevlogen
hoe vindt gekooide stilte
ooit zijn huis?…