Alle inzendingen

een spijkerbroek of toch die korte broek? een helse keuzestress, niet te beschrijven, die klerenkeus zal altijd pijnlijk blijven want antwoord vind ik in geen enkel boek nu waart en waait de herfst weer voor de deur dat zie je, hoe gekleed ook, aan de kleur

o Naakte liefde, grijs en broos; mijn arme herfst, uw lent’ genaderd: een moede wingerd, bloed-dooraderd, die lenkt naar nieuwe oktober-roos; een arme, bibberende schaâuwe die duister om uw schoonheid rilt; - - o norse min, die danken wilt noch durft te rouwen… ---------------------...

Een karavaan voddenmannen trekt al dagen klagend langs het raam. Jaargetij van stafrijm. De krant die uit de schemering de gang inglijdt is klam. Commentaren vragen aandacht voor de dodo, en je weet: het is oktober. Valt een spin het afwaswater in. Najaar, vuurtje in de nevel, slaapje van...

de moeder stelde de vraag aan de zieke bedlegerige jongeman ik moet even naar de keuken weet niet of ik dit ook kan tuurlijk moeder u weet hier ben ik toch nooit alleen het Licht van Jezus is altijd om mij heen de lieverd is helaas maar 18 geworden wel achterlatend...

SLAPEN MET EEN BEER Aan fantasie heeft het me nooit ontbroken Teveel, te vaak, te fantastisch Maar ik ken gelukkig heel goed het verschil Tussen fantasie en werkelijkheid Tussen fantastische warmte, omarming En de kilste kou van de werkelijkheid, ontarming Dan weet ik mezelf te troosten ...

Als de merel zich te pletter vloog tegen het glasraam heeft hij alles gegeven. Ik die aan de computer zat. Ik heb hem niks gegeven. Ook niet het eeuwig leven

Bij nacht wanneer er niemand getuige is op het onvolprezen groene kerkhof van de eigentijdse melancholische narcist waar bomen simpel bomen zijn is de echo in haar oren te horen nymfomane van het woordgebied met beide voeten op de grond geworteld in het ruwe heden buigen de ontbladerde t...

Schichtig kind kleine vogel gekortwiekt alleen in dromen verstrikt dribbelt gespannen van hier naar nergens heen. Kunnen vleugellamme vogels huilen misschien? zwijg onder de zware vleugels van verstikkende ouderlijke vonkenregens. Veilig dromen onder de tafel over echte ouders zij...

Stokstijf tuurt een reiger over het water. Het water spiegelt- een school vissen zwemt er onderdoor. Speels katje springt rondjes en probbert zijn staart te pakken. India- heilige zwerfkoeien eten plastic. Vlinders blijven vreemdelingen -ze spreken in kleuren. Zwanen zwemme...

Gisteren is mijn vrouw overleden Vorige week is mijn vrouw overleden Vorige maand is mijn vrouw overleden Vorig jaar is mijn vrouw overleden Drie jaar geleden is mijn vrouw overleden Vijf jaar geleden is mijn vrouw overleden Tien jaar geleden is mijn vrouw overleden Elf jaar, vier maanden en ...

1. SPECCHIO FALLACE, INGRATO (MARINO) Taalknoet, dwangvers, tres van larie die zichzelf benijdt. Raster dat het licht wil splijten, de adem horten doet en perst haar letteretter in de wonden. Bedrieglijke spiegel, lieflijke schijn van schone waan, lege lijst met bladgoud belegd, niets d...

we varen op een zee van tijd het strenge vaderland ligt achter ons we zijn ervan bevrijd de kinderen met goede wind verzeild gekoesterd en geklonken en waar de diepte is gepeild de bittere herinneringen in zee gezonken ik heb je in de bloei gekend jij zag mijn wilde streken en gaan...

de donkere demon hij beloert ons liefdevol terwijl wij spelen in zijn zomerzon en slaat dan zijn scherpste klauwen in ons zachtste vlees troostend strooit hij zout in onze wonden en spreidt vol mededogen zijn lange winternachten voor ons uit

Het meisje waaiert haar waaier, waaiert de brug op, over het koele water De heren turen terloops naar boven, het vrije meisje wil zich verloven Het meisje waaiert haar stille wenken, de ruches ruisen, wat zou ze denken? De heren leiden hun blanke gade in sjieke kleren voorbij de...

de wereld wordt gedragen door warme ronde vormen prettig gesteund en pikant gesepareerd bij ieder huidtype is het naturel juiste kleurschema samengesteld en geoptimaliseerd waar gratie en élégance van jongs af aan aanwezig zijn is frivool de stap naar meer winst in durf zal h...

De veertigste editie van De Nacht (Die van de poëzie, zult u wel snappen) Doet ons reeds nu verrast naar adem happen Men heeft een indrukwekkend plan bedacht Er trekken 1000 dichters door het land Vandaag is een van hen Bart Adjudant

De zee spoelt verhalen aan, het land maakt ze: je hebt het zeker wel in de krant gelezen van die man die heeft zijn vrouw hij kwam altijd dronken thuis en toen is zij weggelopen ze werkte als kapster en hij wist ze kwam om zeven uur uit haar werk en toen heeft hij haar hij wou zijn ei...

soms ben ik bang. bang om zonder jou te zijn maar ook bang om bij je te blijven want hoe mooi onze liefde ook is verdwaal ik wel eens in de eenzaamheid van mijn woorden. de woorden die niet bij jou aankomen de woorden die niet dansen in jouw gedachtes. je steekt je hand uit raakt ze bijna...

(Klacht) Daar zit hij en denkt aan de dagen der jeugd, De lachende morgen van 't leven: Voorbij is die wellust, vervlogen die vreugd, 't Heeft alles de jong'ling begeven: Daar zit hij, de blik op de golven gevest, Of staart er, als zocht hij naar beter gewest, Op 's overzijds donkere dr...

Toen de volle zon zich die ochtend liet zien wreef ze zich rap de rood behuilde ogen uit Die nachtmerrie van zo rond een uur of tien hij had haar misbruikt .. ook al gilde ze luid Protesteren hielp haar beslist helemaal niet buitendien bezat hij ook veel te veel kracht Haar ogen huilden o...

kom binnen roept het konijntje jij hebt mij op aarde gered bij deze zeer boze man was het totaal geen pret hier een hemelse bloemenkrans met worteltjes lof een stengeltje met honing erbij op aarde heb jij heldhaftig werk verricht nu met engelen eeuwig vrij voor alle k...

Na het veertigste levensjaar begint het uitstel We zijn allen hetzelfde lot beschoren Toch leven we als onsterfelijken Maar die ene zoete zalige troost Die wacht ons allen Zijn naam is groot Hij is de grote gelijkmaker Je kan op hem vertrouwen Aan hem toegeven Laat hem zijn werk doen Zie...

Dag dokter De enige echte troost die ik deze dagen heb zijn de vogels des velds Hun klanken en levenslied is mooi om te aan horen Van mensen word je ziek Van mensen hou ik niet Buiten enkele echte vrienden. De troost die ik vind In de geluiden van de natuur Zijn echte vrienden Vogels die ...

In de leegte Daar is de stilte Het lijkt mij aan: Wat een gezicht Waardeloos wicht! Wat denk jij wel niet? Met je domme woorden En miezerig verstand! Als een mes door het hart Ingesloten door pijn Kijkt het mij aan: Waardeloos wicht! Stel je niet aan! Terug gekropen in mijn...

een lachende clown de geschminkte vrolijkheid verbergt zijn verdriet

'Vroeger verzamelde ik in de winter puntenslijpsel,' aldus mijn adellijke collega, de douairière Marie Joliette, barones van Heemstra tot Fledermausen 'en bij het naken der prille lente, tot diep in de indiaanse nazomer en het tere dwarrelende okergele loof der gouden herfst vergaarde ik...

Als je met niemand Kunt praten over wat je Het meest bezighoudt Als je hart zeer doet Van verlangen naar contact Welk contact dan ook Als je huilt omdat Iemand zomaar aardig is Zomaar uit het niets Als mensenschuw zijn Automatisme wordt door Beschaamd vertrouwen Vertrou...

Een volte van eenvoud keert zich in haar. Het licht verschuift, stralen dagen het uit. Donkere tranen parelen gevaar en schaduw glijdt dreigend af van haar huid. Het git wordt wit, de kleuren breken uit, hun weelde laait op lippen, vlammenzucht. Handen doorwoelen een witte wolkenlucht, de lij...

Ochtendgloed verdrijft duistere nacht En kleedt de velden met kleuren Een deken van het zuiverste smaragd Overal begint men herfst te bespeuren De takken zijn behangen met zirkoon Struiken gehuld in beparelde tooi Boven de kim stijgt als gouden kroon Een stralende zon in vol allooi Over ...