6267 resultaten.
lijnenspel
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
512 De carrousel verstikt in draden
van de tijd, wat eeuwen leek
verheelt zich in seconden en
de lidtekens van gesloten wonden
een eenzame strijd maskeert
aan dwaze dromen gebonden.…
" Tot een schim versleten "
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
592 Het verhaal is tot
de draad versleten,
ik stop mijn ogen
dicht en schrei, diep
in dromen gezeten
zonder eb of vloed,
in dood tij en
broos duet in
afzondering gezongen
ultiem lied, baden
in weelderig blond
tot menige daden
te zijn gedwongen,
moeilijk te ervaren
wat me werkelijk
heeft verwond.…
mijn onrust fietste ongestraat
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
805 onzichtbaar was de draad
die ik vanmorgen vond
mijn onrust fietste ongestraat
reed mijn gedachten rond in
zwart met lange mouwenmaat
ik voelde hoe de wond
ging trekken tot ik jou
als mijn bestemming vond
de hemel brak toen ik je sprak
je las in letters op de grond
de zon scheen op mijn rug
mijn woorden waren stug
haperden in nieuw gesproken…
Parel
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
823 als het licht
net aan
door een kier schijnt
verwart het mij
nogmaals
schrijf ik jou
mijn maan
de zon
ooit begon
de tijd met rijmen
ooit begon
de storm in Leiden
de stad
mijn stad
jouw schat
hadden wij
zoveel spinsels in gedachten
die zich als draden door mijn geest
lachten
omdat deze clown een boek schrijft
waarin alles echt lijkt…
Doodlopende weg
netgedicht
3.4 met 27 stemmen
1.104 kraaien onder de torenkap
de zwartjassen lijken hier te horen
als winter weer een glazen offer schenkt
aan sloten waar reigers onverdroten
naast het stille van de dood die wenkt
zweven tussen hoop en niet geschoten
weet ik, dit is geen oord voor duiven
waar kinderen met de tijd zijn gevlogen
op zoek naar ranken vol zoete druiven
is de draad…
Het vervolg van de duivel.
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
577 Als rivieren bier en wijn mijn slechte buien
hebben weggespoeld zal ik de draad weer oppakken
en zal ik eens omzien, of je me nog volgt.
Vergis je niet hoor, ik ben groter dan je denkt,
en ik buig voor niemand, zeker voor de duivel niet.…
kraal
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.166 in het holst van de nacht
breekt de ketting los
voor de tijd die in sprongen verdwijnt
alles beklijft geest boven lichaam
adem in en uit
meer is er niet
nooit gelooft in realiteit
daarentegen is nooit bewezen
dat het schrift zichzelf verweeft
in draden vol waanzin van deze
dagelijkse routine waarin
wij slaven zijn beland
en alles gelooft…
Het Jodenkerkhof
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
597 Roestig draad, het hek op slot.
De zerken groeien, huid van mos,
moeizaam boven ’t hoge gras.
Ze proberen zonder namen
te verhalen wat eens was.
Klandizie is reeds lang verdwenen,
weggevoerd en uitgemoord
en wat overbleef vertrokken
naar een ander, beter oord?
Ach de Joden hier begraven
hebben dat niet meegemaakt.…
SMULLEND ZIEN
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
601 aanschouwt
het haarfijne glanzende wit
herinnert zich
zijn onlangs ervaren dromen
versnipperde spookkleden
bedekt met blank spinrag
hun griezelslot ontvlucht
toeven onderdanig
in dit nieuwe woud
van suikergoed en klevend meel
uit luilekkerland
twee heerschappijen
eens elkaar slechtgezind
zijn hier vredig vereend
als kunstig gesponnen draden…
Het bollend vlak
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
505 HET BOLLEND VLAK
Langs de horizontale lijn
het bollend vlak
de
verticale gedachte
gestrekte waarneming
eindeloze rijen
stramme leden
bolle bolle helmen
rode koppen
koppig rood
geurig golvend
kleurend scharlaken
dansend
dooreen geelkoperen draden
gesteelde dorst
neêrbuigend in smachtend verlangen
stroom
der vergetelheid
daar staan…
DE VOGELAAR
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.431 Van de appels 't bloesemsnoer,
En langs de groene vloer
Der velden knoop en klit,
Goudgeel, zacht paars, en wit,
De mazen van de zon,
De draad, die 't lommer spon,
Dit is het blinkend net,
Dit is het blinkend net,
Hier heimlijk uitgezet.…
Schoonheidsprijzen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
581 een late spin verzilvert draden met dodelijke precisie.…
De vlindertuin
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
721 Ik keek op de grond
met draad afgesloten.
In mijn gedachten verrijzen
vlinders uit het verleden;
Ik wil vliegen op de vleugels
van een witte vlinder
en ongehinderd onverminderd
kijken naar de vitrinekast
naar het witje achter glas,
opgesloten in de laatste klas.
En het schoenlappertje dat
rode schoentjes aan had.…
Aan de sonnetten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
850 bejaardenhuis is hij al verguisd
vijf sonnetten gaat men naaien deze week
de oudjes vallen over het borduren
aan elkaar gebreid vindt de directrice
de hele boel is naar de gallemieze
men voelt zich genaaid door vergane uren
bewoners zijn de hele dag aan tellen
niet zo stilletjes maar hardop door mekaar
zonet kwamen er ook weer twee aansnellen
draden…
Aardse sterretjes
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
544 Soms zie ik sterren over de aarde gaan
Beschenen door zachte glans van maneschijn
Op aarde in zij of fonkelend satijn
Terwijl daarboven de hemellichten staan
Als edelsteen diamant, robijn of paarlemoer
Gracieus, blozend en schitterend als brokaat
Geweven uit stof van zilverkleurig draad
Zwevend door zalen over gladde vloer
Ach ’t schone…
Wat valt er nog in te kleuren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Er zijn geen wandelaars op de dijk
geen fietsers, er klopt even niemand aan
wellicht zijn ze opgelost in de vroege dageraad
pikt niemand voor nu de draad van deze dag op.
Ziet men vandaag enkel wat ooit zo eens was
niet wat is nu het heldere licht even is verdwenen,
schopte iets tijdelijk de dageraad tegen de schenen.…
De wereld lijkt een weduwe
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
614 spinnenweb
met haar verstorven draad.
Weg te halen.
Steeds zwarter
en moet grondig gestofzuigd
of liever keurig gestoomd
tot in de kleinste kloof, stof.
Weg te halen.
Donker en enge spinnenkop.
Pinnige vrouw.
Kreng en kribbig.
Bolvormig om spinrag
met een lange stok
weg te halen.
Griezelig.…
Eós' terugkeer
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
450 Telkenmale
na Diana's
jacht in 't duister
en de sluimer
van Selène
altoos schierend
aan de kieren
van de dauw,
de draad der dagen
spinrag van
de stukgeslagen
muizenresten
vleermuisnesten
daar waar 's nachts
de uilen schuilen
voor de angst en
weerzin wekkend
schrikaanjagende
maenaden
schuimend in hun
luipaardvellen…
In De Wolken
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
2.374 De kilte overvalt me
Net alsof ik bij je ben
Het sfeertje en de warmte
Alsof ik je niet ken
Heeft alles je verlaten?
Is alles nu bij mij?…
Sneeuw
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.497 verscheen
werd de hemel schitterend helder
en kleurde zij blauw zo blauw
Alsof voor een kleine schone ziel
de weg naar het land van de goden
zich opende, wijd zo wijd
(vertaling: M.A.C.…
Oudejaarsavond
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.244 Het schijnt: Jaroslavna's gehuil klinkt in de nacht
en dit verdriet hangt als een vals akkoord,
alsof een traan van een stille seconde zich verdubbelt, maar
de redding is nabij en de zeilen zijn vuurrood.…
Verleden
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.333 het goudpoeder was
gestolen momenten onder een haag van geluk
een vaalgele lucht
in een plagende ochtendzon
het ontsnappen van een diepe zucht
alsof wij ons verleden al vergeten zijn…
Nabestaande.
hartenkreet
2.4 met 15 stemmen
1.681 Ze noemen me een "nabestaande";
alsof JIJ niet meer bestaat
en ze spreken in verleden tijd
alsof 't niet meer over JOU gaat
Ze denken dat je 'r niet meer bent;
dat het sterven jou heeft gedood
en als ik zeg dat 't niet zo is,
stamelen ze wat en worden rood
Maar jij lééft nog in mijn gedachten;
op de plaatsen waar jij hebt gestaan…
Klein Huis
gedicht
3.7 met 33 stemmen
11.596 Het krimpen kan onmogelijk ver weg zijn.
----------------------------------------
uit: 'Alsof er iets gebeurt', 2000.…
VLOEKEN
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
568 nabijheid
Is alsof je in iemands ziel het altaar ontwijdt
Om met jouw eigen schuld te voeden
En zo je eigen ziel voor onheil te behoeden
Gezellig vloeken onder iemands ramen
Ik zou mij toch werkelijk schamen
Als ik zo mijn negatieve energie verspreid
En zo’n kleingeestig leventje leid…
Gedragen door een fluistering
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
553 steen verlegde
kracht in zich voelde stromen
alsof de wind
haar voeten en haar haren
op tilde
haar lusteloosheid
haar verliet
in haar ogen glansde
heel voorzichtig
vertrouwen
haar stem klonk
door het universum
“vader je vergist je “
toch sprak haar mond geen woord
het was de wind
die haar fluister droeg…
dagverloren
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
693 , in ieder
en volgend gezicht
een reiziger verscheen
met alsmaar meer verleden
verhaalde over oude foto’s en mildheid
met het oog naar binnen
alsof geschiedenis zijwaarts waakte
over zonsopgang, kindervroeg en in eigen naam
wisselend
door het langzaam draaien
van verre stemmen, naderend tot aan het begin…
Zomeropstaan
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
558 het gezang van een merel in de ontwakende tuin
opent het kwettergevecht onder de musjes
alsof er geen nacht heeft bestaan vol met donder
alsof er geen stortvloed van water was geweest
Verderop bij de lichtekooien van de buurman
kukelt de haan zijn suprematie over de hennen
mijn gezicht vangt de eerste warme zonnepijlen
mijn neus de geuren van…
Valse lente
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
743 Roerloos lag de zeehond op het vals plat
Hij had het te bont gemaakt
alsof hij rustte op het wad
frontaal op zijn kop geraakt
Het oog van de jager traande
maar niet van verborgen leed
Het was alsof het maande
als je dit gedode leven maar vergeet
De wind ijlde over de vlakte heen
Het dier werd ruw gesleept
Dit is waarom de mens moet wenen…
Schaamte.
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
741 Ik geniet in schijnbare schaamte,
Ik lach alsof het niet mag,
Mij onbewust van haar gevoelens.…