Alle inzendingen over draad spinnen alsof

6267 resultaten.

Sorteren op:

lijnenspel

netgedicht
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 512
De carrousel verstikt in draden van de tijd, wat eeuwen leek verheelt zich in seconden en de lidtekens van gesloten wonden een eenzame strijd maskeert aan dwaze dromen gebonden.…
pama22 oktober 2007Lees meer >

" Tot een schim versleten "

netgedicht
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 592
Het verhaal is tot de draad versleten, ik stop mijn ogen dicht en schrei, diep in dromen gezeten zonder eb of vloed, in dood tij en broos duet in afzondering gezongen ultiem lied, baden in weelderig blond tot menige daden te zijn gedwongen, moeilijk te ervaren wat me werkelijk heeft verwond.…
pama8 september 2008Lees meer >

mijn onrust fietste ongestraat

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 805
onzichtbaar was de draad die ik vanmorgen vond mijn onrust fietste ongestraat reed mijn gedachten rond in zwart met lange mouwenmaat ik voelde hoe de wond ging trekken tot ik jou als mijn bestemming vond de hemel brak toen ik je sprak je las in letters op de grond de zon scheen op mijn rug mijn woorden waren stug haperden in nieuw gesproken…

Parel

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 823
als het licht net aan door een kier schijnt verwart het mij nogmaals schrijf ik jou mijn maan de zon ooit begon de tijd met rijmen ooit begon de storm in Leiden de stad mijn stad jouw schat hadden wij zoveel spinsels in gedachten die zich als draden door mijn geest lachten omdat deze clown een boek schrijft waarin alles echt lijkt…

Doodlopende weg

netgedicht
3.4 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.104
kraaien onder de torenkap de zwartjassen lijken hier te horen als winter weer een glazen offer schenkt aan sloten waar reigers onverdroten naast het stille van de dood die wenkt zweven tussen hoop en niet geschoten weet ik, dit is geen oord voor duiven waar kinderen met de tijd zijn gevlogen op zoek naar ranken vol zoete druiven is de draad…
Hanny13 februari 2010Lees meer >

Het vervolg van de duivel.

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 577
Als rivieren bier en wijn mijn slechte buien hebben weggespoeld zal ik de draad weer oppakken en zal ik eens omzien, of je me nog volgt. Vergis je niet hoor, ik ben groter dan je denkt, en ik buig voor niemand, zeker voor de duivel niet.…
Peterdw.14 augustus 2010Lees meer >

kraal

hartenkreet
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.166
in het holst van de nacht breekt de ketting los voor de tijd die in sprongen verdwijnt alles beklijft geest boven lichaam adem in en uit meer is er niet nooit gelooft in realiteit daarentegen is nooit bewezen dat het schrift zichzelf verweeft in draden vol waanzin van deze dagelijkse routine waarin wij slaven zijn beland en alles gelooft…

Het Jodenkerkhof

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 597
Roestig draad, het hek op slot. De zerken groeien, huid van mos, moeizaam boven ’t hoge gras. Ze proberen zonder namen te verhalen wat eens was. Klandizie is reeds lang verdwenen, weggevoerd en uitgemoord en wat overbleef vertrokken naar een ander, beter oord? Ach de Joden hier begraven hebben dat niet meegemaakt.…

SMULLEND ZIEN

hartenkreet
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 601
aanschouwt het haarfijne glanzende wit herinnert zich zijn onlangs ervaren dromen versnipperde spookkleden bedekt met blank spinrag hun griezelslot ontvlucht toeven onderdanig in dit nieuwe woud van suikergoed en klevend meel uit luilekkerland twee heerschappijen eens elkaar slechtgezind zijn hier vredig vereend als kunstig gesponnen draden…
Han Messie24 oktober 2011Lees meer >

Het bollend vlak

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 505
HET BOLLEND VLAK Langs de horizontale lijn het bollend vlak de verticale gedachte gestrekte waarneming eindeloze rijen stramme leden bolle bolle helmen rode koppen koppig rood geurig golvend kleurend scharlaken dansend dooreen geelkoperen draden gesteelde dorst neêrbuigend in smachtend verlangen stroom der vergetelheid daar staan…

DE VOGELAAR

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.431
Van de appels 't bloesemsnoer, En langs de groene vloer Der velden knoop en klit, Goudgeel, zacht paars, en wit, De mazen van de zon, De draad, die 't lommer spon, Dit is het blinkend net, Dit is het blinkend net, Hier heimlijk uitgezet.…

Schoonheidsprijzen

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 581
een late spin verzilvert draden met dodelijke precisie.…
Guy Aarts19 september 2015Lees meer >

De vlindertuin

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 721
Ik keek op de grond met draad afgesloten. In mijn gedachten verrijzen vlinders uit het verleden; Ik wil vliegen op de vleugels van een witte vlinder en ongehinderd onverminderd kijken naar de vitrinekast naar het witje achter glas, opgesloten in de laatste klas. En het schoenlappertje dat rode schoentjes aan had.…

Aan de sonnetten

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 850
bejaardenhuis is hij al verguisd vijf sonnetten gaat men naaien deze week de oudjes vallen over het borduren aan elkaar gebreid vindt de directrice de hele boel is naar de gallemieze men voelt zich genaaid door vergane uren bewoners zijn de hele dag aan tellen niet zo stilletjes maar hardop door mekaar zonet kwamen er ook weer twee aansnellen draden…

Aardse sterretjes

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 544
Soms zie ik sterren over de aarde gaan Beschenen door zachte glans van maneschijn Op aarde in zij of fonkelend satijn Terwijl daarboven de hemellichten staan Als edelsteen diamant, robijn of paarlemoer Gracieus, blozend en schitterend als brokaat Geweven uit stof van zilverkleurig draad Zwevend door zalen over gladde vloer Ach ’t schone…

Wat valt er nog in te kleuren

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 468
Er zijn geen wandelaars op de dijk geen fietsers, er klopt even niemand aan wellicht zijn ze opgelost in de vroege dageraad pikt niemand voor nu de draad van deze dag op. Ziet men vandaag enkel wat ooit zo eens was niet wat is nu het heldere licht even is verdwenen, schopte iets tijdelijk de dageraad tegen de schenen.…

De wereld lijkt een weduwe

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 614
spinnenweb met haar verstorven draad. Weg te halen.   Steeds zwarter en moet grondig gestofzuigd of liever keurig gestoomd tot in de kleinste kloof, stof. Weg te halen.   Donker en enge spinnenkop. Pinnige vrouw. Kreng en kribbig. Bolvormig om spinrag met een lange stok weg te halen.   Griezelig.…

Eós' terugkeer

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 450
Telkenmale na Diana's jacht in 't duister en de sluimer van Selène altoos schierend aan de kieren van de dauw, de draad der dagen spinrag van de stukgeslagen muizenresten vleermuisnesten daar waar 's nachts de uilen schuilen voor de angst en weerzin wekkend schrikaanjagende maenaden schuimend in hun luipaardvellen…
Maxim4 juni 2025Lees meer >

In De Wolken

hartenkreet
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.374
De kilte overvalt me Net alsof ik bij je ben Het sfeertje en de warmte Alsof ik je niet ken Heeft alles je verlaten? Is alles nu bij mij?…
Mandy28 oktober 2003Lees meer >

Sneeuw

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.497
verscheen werd de hemel schitterend helder en kleurde zij blauw zo blauw Alsof voor een kleine schone ziel de weg naar het land van de goden zich opende, wijd zo wijd (vertaling: M.A.C.…
Kaneko Mizusu22 november 2002Lees meer >

Oudejaarsavond

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.244
Het schijnt: Jaroslavna's gehuil klinkt in de nacht en dit verdriet hangt als een vals akkoord, alsof een traan van een stille seconde zich verdubbelt, maar de redding is nabij en de zeilen zijn vuurrood.…
Julia T.8 oktober 2004Lees meer >

Verleden

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.333
het goudpoeder was gestolen momenten onder een haag van geluk een vaalgele lucht in een plagende ochtendzon het ontsnappen van een diepe zucht alsof wij ons verleden al vergeten zijn…

Nabestaande.

hartenkreet
2.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.681
Ze noemen me een "nabestaande"; alsof JIJ niet meer bestaat en ze spreken in verleden tijd alsof 't niet meer over JOU gaat Ze denken dat je 'r niet meer bent; dat het sterven jou heeft gedood en als ik zeg dat 't niet zo is, stamelen ze wat en worden rood Maar jij lééft nog in mijn gedachten; op de plaatsen waar jij hebt gestaan…
Chadia12 maart 2004Lees meer >

Klein Huis

gedicht
3.7 met 33 stemmen aantal keer bekeken 11.596
Het krimpen kan onmogelijk ver weg zijn. ---------------------------------------- uit: 'Alsof er iets gebeurt', 2000.…
Mark Boog13 november 2021Lees meer >

VLOEKEN

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 568
nabijheid Is alsof je in iemands ziel het altaar ontwijdt Om met jouw eigen schuld te voeden En zo je eigen ziel voor onheil te behoeden Gezellig vloeken onder iemands ramen Ik zou mij toch werkelijk schamen Als ik zo mijn negatieve energie verspreid En zo’n kleingeestig leventje leid…
Propaganda6 januari 2009Lees meer >

Gedragen door een fluistering

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 553
steen verlegde kracht in zich voelde stromen alsof de wind haar voeten en haar haren op tilde haar lusteloosheid haar verliet in haar ogen glansde heel voorzichtig vertrouwen haar stem klonk door het universum “vader je vergist je “ toch sprak haar mond geen woord het was de wind die haar fluister droeg…

dagverloren

netgedicht
3.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 693
, in ieder en volgend gezicht een reiziger verscheen met alsmaar meer verleden verhaalde over oude foto’s en mildheid met het oog naar binnen alsof geschiedenis zijwaarts waakte over zonsopgang, kindervroeg en in eigen naam wisselend door het langzaam draaien van verre stemmen, naderend tot aan het begin…

Zomeropstaan

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 558
het gezang van een merel in de ontwakende tuin opent het kwettergevecht onder de musjes alsof er geen nacht heeft bestaan vol met donder alsof er geen stortvloed van water was geweest Verderop bij de lichtekooien van de buurman kukelt de haan zijn suprematie over de hennen mijn gezicht vangt de eerste warme zonnepijlen mijn neus de geuren van…

Valse lente

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 743
Roerloos lag de zeehond op het vals plat Hij had het te bont gemaakt alsof hij rustte op het wad frontaal op zijn kop geraakt Het oog van de jager traande maar niet van verborgen leed Het was alsof het maande als je dit gedode leven maar vergeet De wind ijlde over de vlakte heen Het dier werd ruw gesleept Dit is waarom de mens moet wenen…

Schaamte.

hartenkreet
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 741
Ik geniet in schijnbare schaamte, Ik lach alsof het niet mag, Mij onbewust van haar gevoelens.…