2232 resultaten.
Het blijft fraai.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
458 Dagen met dekens grijs geschilderd, het pallet
met bakkebaarden in gebroken wit gestemd
de zon hangtin de touwen van het balkon, te
vroeg uitgerold te reiken tot over de horizon
een wolkje adem verwoordt een levende aanwezigheid
maakt het vormloze zichtbaar in een eigen tint, stil
verbonden raakt in de compleetheid van een kind
wat oogcontact…
O het tranen-vergieten is geen zonde
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.126 Want wat zijn tranen, tranen als een teerheid,
Hoog-heerlijk in zich zelf gebrokene emotie
Als 't mannen-lijf niet langer kan hoog-trots zijn?
O Laat ons allen vallen in devotie,
Als Iets, wat grandiooslijk week ter-nêer leit,
Een mens nooit kàn maar wou toch wel een Rots zijn.…
Bij de Burcht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
658 Nu het ijs gebroken is
twee gezichten zich richten
op vriendschap
neem jij me mee
je praat honderduit
en zegt ik ben
een beetje nerveus
moet nog even wennen
dat jij er bent
spontaan pak je mijn hand
verlegen kijk ik naar je
voel me ook wat verloren
je woont hier zo mooi
in de Vlaamse Ardennen
we lopen verder door
een…
DE SPIN
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.912 bed
O wond in mijn maagdelijk net
O liefste verloren in mijn schoot
O worsteling in liefdesnood -
ik wikkel je in mijn zijden geweld
ik houd je met duizend armen omkneld
ik verstik je in een cocon van gloed
ik drink je zachte blanke bloed
dat rinnend gulpt en schreit -
en volgedronken op het kruis
van mijn geschonden dodenhuis
ik lig gebroken…
Als dat eens kon.
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
532 glad in het spoor van krakende
karrenwielen van het dromennet
wordt de lente willekeurig neergevlijd
de wind spuit met zijn boodschap
de oren van de schepping uit
zaad wortelt zich tot bomen waaruit
oneindig de onbespoten appels vielen,
mand met alle deling en zonder kruis
waarin iedereen kan schuilen
in het klokhuis van gebroken…
Omhoog zien naar de zon de waterrozen
poëzie
3.6 met 11 stemmen
872 Naar Brahman's zonlicht bloeien mijn gedachten;
Schem'ringen, koel, van zielegronden brachten
Rust aan mijn smart om wensen, lang gebroken:
Vlaag van herinn'ring woelt uit grauw vergeten
'T verleden op bij flits van plots'ling weten -
'T herrijst, 't herrijst; mijn dode wensen spoken.…
Adel in het nauw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Ze zat in haar boudoir
en het was klip en klaar
dat de welgedane
courtisane
geen cliënten meer zou ontvangen
die gunst zou haar pooier haar niet langen
ze bekeek zich in de gebroken spiegel
met wat teruggehouden gegiechel
waar waren de gouden dagen van weleer?…
Herfstoon.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
403 Dagen met dekens grijs geschilderd, het pallet
met bakkebaarden in gebroken wit gestemd
de zon hangt aan en in de touwen van het balkon
te vroeg uitgerold te reiken tot over de horizon
een wolkje adem verwoordt een levende aanwezigheid
maakt het vormloze zichtbaar in een eigen tint, stil
verbonden raakt in de compleetheid van een kind
wat…
Meningen en stemmingen?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
391 Sculptuur van onszelf, onderhuids gestoken
naar realiteit of schijn verwijzend naar de
zon met gebroken ogen, een ingetogen lied,
het is er altijd en beter krijgen het niet.…
De tijd rijpt tot een ijskoud begrijpen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 engel des doods
boven donkere golven van de zee
Van oost naar west de wereld rond
overal schrijdt de stilte door de straten
Onze handen beven
beroofd van warm leven
in 't gewoel zonder warm menselijk gevoel
we hebben geen keus het verderf
dreigt als Goliath de Reus
De troostende hand overweldigd
beroofd van zeggingskracht
Een gebroken…
Geniale schoonheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 Ja, helaas de harde waarheid
Mensen gunnen elkaar het licht in mijn ogen niet
Misbruikt, gebroken, tot slavernij omgebogen
Discriminatie in elke vorm van een relatie is de enige strijd
Dus! Klaar hier mee!
Gun een ander ook een verfrissende duik in zee!
Of drijf af naar de maan, dan gaan de schone mensen niet mee
Dus!…
Souffleurs?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
599 Marionetten van onszelf, sculpturen onderhuids
gestoken illustraties aan de lijnen van realiteit
of schijn, camouflage door de zon gebroken
ogen, steeds in een herhaald en eindeloos refrein,
een flegmatieke maan die voor de zieners schijnt voor
de troostregels die ons raken, ook die raken op al dan
niet op rijm, voor alles wat we denken wel…
Liefdesverdriet
hartenkreet
5.0 met 20 stemmen
775 Dagen, weken of maanden echt ziek
Een gebroken hart en een hoofd in paniek.
Flashbacks van gelukkige tijden in je hoofd
Maar een hart dat is versteend en verdoofd.
Iedereen kent het waardeloze gevoel
Zoveel pijn met wat voor doel.
Ooit sprongen de vonken er vanaf
En nu voelt het doods als een graf.…
achter uitgang
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
564 het is mistig geworden
de wereld een cirkel
waarin jij rondjes loopt
je voeten liegen
je slaat de damp weg
klampt je vast aan water
zoekt naar iets onzichtbaars
ogen van glas
de spiegels gebroken
dan hang je aan de zon
wil de nevel optrekken
handen van was
armen te kort
je valt uiteen
en ik lijm wat
en ja, je bent er nog
en ja…
DE KNELLENDE RING
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
700 die dolverliefdheid overkwam ook zijn fluit
Deze andere vrouw raakte zwanger, helaas
toen werd het voor hem zeker Leiden in last
Ruzies ontstonden, ach zo gaat ‘t doorgaans
een gevolg van zijn goedgeefse spuitgast
Gisteren nu werd de scheiding uitgesproken
haar droom spatte bijgevolg helemaal uiteen
Met zijn overspel had hij haar hart gebroken…
Winkel van magie
netgedicht
5.0 met 37 stemmen
449 van magie laten zien
zonder mij de weg te wijzen
de voorgevel
wat teruggetrokken
geklemd tussen
twee andere blokken
de bijzondere sfeer
verbaasde mij door
de uitstraling van
talloze energiebronnen
de toonbank met
zijn vele aura’s die
jou moeiteloos passen
ons in kleur verrassen
de vitrinekasten
met kristal dat zijn
gebroken…
Droogte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
526 Ze omvat
Ze omvat de schelp waar ik uit was gebroken
Ze omvat, maar ze weet niet
Ze weet niet van mijn vrijheid en hoe die gewonnen was
Ze had vast. Ze had vast anders gehandeld
Maar moeders zeggen: als hadden komt is hebben te laat
Ik was eens. Beloofde iets. Maar stremde in iets dat blind was
Ooit zal ik weer, zeggen ze.…
De Poortwachter van het Dodenrijk.
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
514 breekt, zal de Hemel binden”
Op de drempel van zijn laatste adem
verlaat hij onhoorbaar bloed en tempel
en spelen sterren met de oneindige nacht
Het leven wordt een onbuigzaam spel
voor haar en drukt zijn stempel
intens op de blauwdruk van haar wezen
Zij reikt eindeloos naar hem
en bidt voor hem naar niemandsland
als drager voor hun gebroken…
Ballade van Bahe
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
672 Langs de Eufraat binnen de kloostermuren,
wacht Bahe, een oude man op zijn moeder,
om na elke vergeefse dag
met een gebroken hart naar bed te gaan.
Tijd is een Tantalus kwelling,
een wrede god, hangend bij de hellepoort.
Mama had gezegd: blijf op me wachten,
ik kom terug, echt, ik kom terug.…
Nederland verdroogt
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
930 Onheilsprofeten laten u weten
dat ons landje verdroogt
Het grondwaterpeil zakt
Aardappeltjes verpieteren
De bodem is craquelé
Gebroken poten bij het vee
Rijn en Maas worden wadi’s
Wrakken met roestige ribben
liggen vast in droge gracht
Getuigen van vergangen tijden
waarin handel welvaart bracht
Zoute kwel rukt op
Grachtenpanden scheuren…
Een leven zonder dromen
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
1.369 Daden vergeten fantasieën
over draken en fobieën
stilte beweegt in nieuwe stilte
sober in zichzelf gekeerd
gebroken zinnen
in starre gevoelens
een woord kan veel bereiken
nu het duister kijkt in leegte
van een afstandelijk hart
uit verdriet geboren muziek
hoor die rauwe melodie
waar kou ongrijpbaar is
woorden zijn geen daden
het…
in het hart van de duisternis - voor Ryan
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
748 als één vrouw wordt gebroken, verliest de hele wereld haar evenwicht.…
ontkleurde kamers
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
278 ondertussen alsnog
bestierde ontsiering
Yeşilgöz’ hocus pocus
de diepgevroren focus
op de kerndelingen
op gewekte burelen
liggen ontgroende
blaadjes te rotten
onder een vers
laagje voor laag
net netjes gestapelde
gebroken sneeuwwit
als rechtsgedraaide melk-
fase richting de toekomst
der ontkleurde kamers
wit voor onze ogen maar…
De Molenaar
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
302 Jij mooie lieve man,
vol emotie en passie
maar met een gebroken hart.
Een prachtige vader
die door een vuurzee voor zijn kinderen gaat
Een man met een verleden,
dat nog altijd in het heden op je schouders draagt.
De wieken van de molen waaiden je mijn kant op,
om van je te leren zonder mezelf te bezeren.…
ik ben
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
128 voor
van alles ben ik geparkeerd
in het eenvoudigste van het
herkennen qua mens met zijn
gevolg van hetzelfde soort
trawanten die in mij wonen
niets is vluchtiger dan het
rijp dat in mijn vermogen
ligt te rijpen naast de vruchten
geteeld in mijn naargeestige handen
voor wie ziet wie ik ben is
het licht sarcastisch in schemer
gebroken…
Gethsemane
poëzie
3.4 met 10 stemmen
5.585 -----------------------------------------
uit: Gebroken kleuren (1939)…
DE WILDE WIND
poëzie
3.6 met 8 stemmen
3.466 Gebogen hier,
gebroken daar,
malkaar
de bomen schenden;
die, scheurende uit
de gronde, huis
en thuis
de gruw* inzenden.
Nu maalt hij hout
en stof en steen
deureen,
en roert daaronder,
met gramme, en al
te hol, te dol
gegrol,
zijn stemmendonder.…
Pyrrus in Irak
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.548 De vijand is totaal, tot in het bot, gebroken.
De overwinnaar grijnst: triomf en doel bereikt.
De stad ligt plat, het land is weer woestijn
en buiten het bevrijde volk heeft niemand pijn.
Maar ik zie haat en haarden, waar mijn oog ook kijkt.…
EEN HOOFD ZO WOEST...
gedicht
3.2 met 455 stemmen
53.815 Een hoofd zo woest en ledig als het gruis
van 't pad, dat blind omhoog kruipt naar het huis,
waar in de holle en verschrikte kamer
't onnozel bloed kleeft aan de bitse hamer;
waar het hooghartig voorhoofd van de deur
en 't stuurs gordijn met de verbeten scheur
zien naar 't onthutst en half ontklede bed,
de houten stoel, gebroken in 't verzet…
vriendschap
hartenkreet
4.0 met 36 stemmen
4.611 een hart dat kan gebroken zijn,
maar het is nooit van steen.
het vuur waarvoor je komt te staan,
kan eigenlijk niet heter.
maar als het dan niet slechter kan,
wordt het alleen maar beter.
dus laat ze zien wie je bent,
en verzamel al je kracht
want ergens is er iemand die op je wacht.…