3211 resultaten.
Op Schouwen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
517 In Zeeland is het overduidelijk dat alleen het water
bepaalt wat waar overeind blijft, eeuwenlang of anders slechts
een zomer, het gras dat golft, de korenhalmen en de klaprozen.
Eeuwigheden duren niet allemaal even lang, dat weet zelfs God.…
Balgevoel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 Terreinknechten
met kapsels van graniet
rollen lange slanke benen
van hun haspel
blazen strandballen
vol dobbelstenen
op het blauwe gras
en langs de kant
verkoopt een winkeltje
in konijnenpak verse penen en nu
de schapen met herdershondoren zijn
verkast en ook de rij
ziekenhuisbedden zijn verdwenen
stappen de spelers uit de tunnel
als…
Kip, kip, ik hou van jou.
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.106 Kip, kip, ik hou van jou
kip, kip, waar blijf je nou
leg een eitje in het zand
dan pak ik het in mijn hand
Kip, kip, leg gauw een ei
kip, kip, kom maak me blij
leg een eitje in het gras
ik wou dat het zo ver al was
Kip, kip, ik hou van jou
kip, kip, waar blijf je nou
leg een eitje, leg het gauw
zijn je kuikens geel of blauw?…
GOEDE BEDELING
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 De gebergten
in het hart van Europa
hebben geurige weiden
vol zacht en diep groen gras
verrukkelijk eten voor het vee
dat rijkelijk gedrenkt wordt
door kleine rivieren
als de Reuss en de Neckar
wilden deze stromen méér zijn
wellicht al het water
van de Rijn vervoeren
dan
schiepen ze gevaarlijke moerassen
armoede om hen heen
spoelden…
Een lege plek om te blijven
gedicht
3.3 met 226 stemmen
29.066 Geef mij maar een paard in galop, maar
op zijn zij in het gras. Geef mij
maar een vraag en geen antwoord.
---------------------------------------------------
uit: 'Een lege plek om te blijven', 1977.…
zwembadwater
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
742 water
niet dat van een rivier
of het zoute van de zee
niet het frisse van een bergmeer
vandaag ruik ik zwembadwater
een opblaasbad vol kinderen
chloorvrij en vol spetterende bellen
ik koester een moment
ik verf de zwarte wolken
tot het smetteloze wit
zoals die schapen vroeger waren, dromend
achter in een steegje
kindervoeten walsen gras…
Zeg het eens
gedicht
4.0 met 1 stemmen
12.421 '
Zij ging liggen in het gras
en dacht: 'Ik ben nog de schaduw van mijn eigen
sedert mijn man verschroeid is
in Hannover.'
----------------------------
uit: 'Oktober '43', 1998.…
Zij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
534 verwrongen
tot uitgemergelde slingers slijm
’s Morgens riep zij naar de vogels
dat zij zachtjes en voldaan
zich achterlings opzij moesten werpen
haar lach deed menig falen
’s Middags liep zij door het park
en had geen oor voor de verhalen
die de kikker deed ontwaken
tot een prins
En de honden liet zij zachtjes braken
in het natte, groene gras…
Nagenieten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.188 Pijn deed mijn gedachten verdwaald staand in het hoge gras.
Genodigde zagen niet mijn rollende tranen over mijn wangen.
Andermaal bekeek ik haar elegante kunst met gesloten ogen.
Bewegingen op hemelse muziek waar ik door was bevangen.…
Landschap
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
577 En ’s avonds, naast elkaar,
Op onze rug in het gras.
Kijkend naar de sterren,
En zoekend naar onszelf,
Weerspiegeld in de herinnering van glas.
Ik wil niet weg, maar het moet.
Ik wil hier blijven, met jou.
Voorgoed.…
Memento
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
792 Ik weet, ik moet het gras nog maaien
maar zwicht en doe de luiken dicht.…
Wiegend op wind
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
524 ik weet met een lach
dat ik ooit god ben geweest
tenminste dat heb ik altijd gedacht
als ik lig in het gras
en speel met de wolken die
in kleur en vorm de hemel bevolken
praat tegen bloemen die
wiegend op wind mooi staan te zijn
hun harten openen in aandacht voor mij
bomen hoor die in hun donker ruisen
dissonanten uit melodieën kuisen…
De hemel te zien
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
525 het guurt
de bomen in
het vlakke land
zijn mijlenver weg
ze lijken
te verdrinken
in de regens aan
een grijze horizon
ik dwaal
steeds verder
de leegte in die mij
bang en angstig maakt
panisch hol ik
langs het pad
dat buigt en oplost
na een flauwe bocht
tot ik struikel
val in grint en gras
voel het met mijn handen
zand tussen…
Het prikkeldraad streelt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
533 verblind door glamour en glitter
dacht ik het bestaan transparant
zonder mededogen schoof gebrek
aan succes mij terug naar de kant
waar jouw helpende hand
het prikkeldraad streelt
een nieuw leven opent en
mijn wanhoop langzaam heelt
in jouw geopende armen
is verwelkomen warmen
een eindelijk thuiskomen in
de echte wereld van bomen en gras…
NU HANGEN ER VLEERMUIZEN
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
848 Ik hou van plaatsen zoals dit oude huis
door mensen verlaten
niet weldoordacht en geleidelijk
maar plotseling
en onverwacht
terwijl de koffiepot nog op tafel
een beker ernaast
in afwachting van
een tweede schenking
en de kastdeuren open
nu hangen vleermuizen aan 't plafond
binnengekropen gras
groeit langs een tafelpoot omhoog…
Nog vol uniciteit
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
402 ik herkende de kleuren
van stenen die
jij legde op mijn pad
vaak bijzondere vormen
waarvan sommige
verborgen in het hoge gras
voelde hoe wind jouw
woorden langs mij waaide
lieflijk als een spelend kind
je zinnen bloeiden
diep van binnen schoonheid
in hun kwetsbaar zijn
je lach ontdekte ik pas
toen ik voor het eerst
jouw kleine…
Wat zou ik graag
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
728 Wat zou ik graag geduldig zijn
zoals het gras dat tijden van
een lange droogte kan doorstaan
en dat ineens toch weer kan groeien
omdat er regen viel na 't wachten.
Wat zou ik graag geduldig zijn
zoals het herfstlicht dat nu elke dag
een beetje kleiner wordt maar toch
niet treurt omdat de winter komt;
nog later komt er weer een lente.…
Zonder Vleugels
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.706 mensen vielen uit de hemel
engelen die vrede kwamen brengen
hoopten we
maar ze hadden geen vleugels
stukken van mensen regenden neer
op onze daken en tuinstoelen
in onze velden en akkers
tussen gras en graan
mensen kwamen tevoorschijn uit de wolken
als vogels hoopten we nog
dat ze geen doden waren
ik heb je zoon gevonden en zijn vrouw…
Knipbeurt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
566 Zijn klanten zaten deels buiten tegen
een boom en in het gras. Een klant na mij
at nog even een patatje aan de overkant.
Nog steeds hangen zijn vergeelde, Marokkaanse
kapperdiploma's aan de wand.…
Zomerlandschap
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
499 de hemel is blauw en wijd
van een stil gelijk het gras
buigt met de wind en ruiselt
liefderijk gering
onder een boom bewegen
schaduwvlekken om
van verloren aandacht
de steelse grond
de lucht is op glas geschilderd blauw
vee blijft de aarde trouw
het graast traag en onverdeeld
door de late schemer
waaiert ver uit in een
voldane…
Polderman
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
511 polder
met aan zijn voeten eindeloze vlakte
het weidse uitzicht kan hem niet vangen
in zijn mond beweegt tevreden de oude pijp
van Edgar Alan Poe kon hij intens genieten
maar ook de kraaien die naar hun verblijf vlogen
de polder nam hem in zich op
wikte en woog en wist hij wordt een
vaste klant
het oneindige kon hem wel bekoren
en het gras…
Nevelige waas
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
459 Nevelige waas
bedekt de ochtend met natte dauw
reeën lijken te zweven, vogels
fluiten met ontzag
bederf
geeft mulle aarde in het bladrijke pad
en tussen de bomen
hangend op het vochtig gras, zo zacht
legt de stilte een laagje
rond de tederheid van de dag
april toont haar laatste stuipen
met reeds bekoorlijke lentekleuren
en tussen…
Een trage zon
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
591 zon
waarvan de stralen
stil leken te staan in het
verloren gaan van tijd
in wachten bevroren
keken we naar elkaar
het moment van breken
kwam snel daarna
jouw transparantie
knapte toen ik met een
woordloos afscheid
jou diep op je ziel trapte
onoverbrugbaar zijn
meters in oneindigheid
ik ben je kwijt de scherven
liggen in het gras…
Voetbalvrouwen.
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
802 gras, zonder ene jonge-heer.
Geen twijfel mogelijk let op; voetbalvrouwen go to the WERELDTOP!
Mailt (Opa) Louis naar onze Guus, blijf jij die voetballers maar verblijde, ik zie het licht!
Ik train voortaan mooi die MEIDEN!!!!
J DE GROOT, 27 juli 2009…
ijzeren lijnen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
563 gras groen gewas
staalblauwe lucht
ijzeren lijnen
kreunende kracht
dreigende wielen
stuurloos hart
onbemand figuur
furieuze fantasie
landbouw leeft
vader is dood
driftige doener
vloekte vaak
op z’n Farmall-M
twee wagens
vol met bieten
in kleverige klei
leerde hij mij
te vechten
in het spoor
door te gaan
steigerend toegeven…
Een prachtig palet
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
567 ik zou je zo
een orkest willen geven
waarin alle bloemen
hun kleuren en geuren
in muziek uit kunnen leven
een dirigent
die ook de kleinste
orchideeën kent
ze laat wiegen in de
bomen van hun dromen
kom mee
naar de bloemenzee
dans in het gras
want de voorstelling
begint pas als de zon er is
zij opent hun harten
in de eerste zucht…
koolmees
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
788 het kleine vogeltje
altijd zingend weer
zwarte kop met witte wangen
het lijfje groen en geel
huisde jaar na jaar
in ons tuintje zijn gezin
zo - acrobatisch toerend
graag gezien als gast
struinend door heg en gras
nijver hoedend voor gevaar
vloog hij kroost voedend
met zijn vrouwtje af en aan
zo kleurde hij de dagen
ongestoord en…
Heen
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.395 Bij de kom in het gras is de merel komen drinken
vier lange teugen voor hij weer vloog -
wat leeft, leeft van schrik en beven.
Ik ken iemand; hij ligt in zijn groene graf,
het is nog vers. Hij zwijgt daar
als de schuwe vogel die hij altijd was.
Ook ik ben nog nooit zo stil geweest.
Er is beangstigend weinig te vrezen.…
overmorgen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
725 zal ik er nog zijn als jij
over mij heen zult kijken
en dat wat komt,
ziet als onvoltooid
dat jij in je verwachtingen
het thans begrensde
ergens, waar dan ook,
zal mogen verrijken
is het gras dan nog groen
zoals wij dat nu teder betreden
en mijn avond niet lijkt vervallen
in een vergeten verleden
weet je dan nog dat je danste
spontaan…
Ontdooit de muziek
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
519 wij dansten het gras
groener dan het ooit was
spaarden margrietjes
met een ingehouden pas
wisten de lucht
strakker dan de hemel
totdat het eerste blauw
door de zon werd gekust
toen was het gedaan
met de rust en barstte
het leven los om alles in
te halen na hagel en vorst
lief ontdooit de muziek
in de vrije natuur na
maandenlang…