10153 resultaten.
Kwetsen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
960 het vandaan
ben je zo geboren
of ben je zo in het leven gaan staan
Is het jou soms ook aangedaan
dat je niet beter weet
of is het een machtsgevoel
kikken op andermans leed
Je ziet wel wat jou wordt "aangedaan"
dat weet je als de beste te vertellen
maar echt iemand te kennen
heeft voor jou nog heel wat te stellen
Laat je hoogmoed vallen…
ZWERVEN BIJ HERFSTWEER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
492 Dan verlang ik
naar druppels witte wijn,
die zacht op mijn tong vallen.…
Van zoekvlucht naar vlucht zoek
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
642 hij voorwaarts
terwijl de felle stormwind
schurend gaten blaast
in de laatste ijdele dromen
die hem nog helpen door de dag
Die zoektocht naar troost
het verlangen naar iets nieuws
werden een vlucht om te vergeten
maar hij heeft zo lang gezocht
dat al is vergeten wat te vergeten
De grijze lucht laat steeds meer
haar witte vlokken vallen…
Stokoud
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.069 Ondertussen geef jij af
op alles wat nog deert
en vallen mensen stil,
uitgeput van je sterven.…
- Gebaseerd op het vooruitgangsdenken -
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
661 Gebaseerd op het vooruitgangsdenken
wil ik morgen in goud denken
als het prijsuitreiking zou zijn
verwachtte ik dat het nog jaren
ontkomen aan een toekomst
zou vragen voordat de muur, die zou vallen
met minder economische voorspoed
op de harde betongrond zou knallen
morgen wil ik optimistisch denken
een fraai toekomstbeeld schetsen…
DAGEN..dag in, dag uit!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
612 belagen, verlagen
die je niet kan (ver)dragen
die je niet kan tillen
die vanzelf omvielen
Er zijn ook van die dagen
die je met vlagen, uitdagen
die je op vleugels doen dragen
die voelen als je zo ter wille
die je boven jezelf doen uittillen
Zo zijn dagen, dag in, dag uit
ze komen en gaan
ze zullen doorgaan
vrolijk of ontdaan en
met vallen…
Wondere groei
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
431 Ik doe geen moeite voor je,
Laat je gewoon je gang
Maar gaan, heel af en toe
Perk ik je een beetje in
Waarna jij alleen maar
Nog verder en nog mooier groeit
Kleurrijk blad met wel
Tien soorten groen
Je zorgt voor leven en voor
Koelte als de zomerdag
Te warm geworden is,
Vult het gat dat anderen
Laten vallen,
Wondere groei waardoor…
Als bomen huilen (2)
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
622 ik wrijf een
paar woorden
met handen
vol tederheid
langs de boom
die herfst huilt
zijn tranen
willen mijn lijf
omranden
omdat daarin
een herinnering
schuilt
de zachte aarde
opent zich langzaam
en wil mij dragen
ik hoor mijn naam
bij het vallen van een blad
kom met mij mee
wil een engel vragen
we zijgen even verder
in het…
oprechte uitnodiging (2)
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
596 zeg ik
om de dorre bladeren
te horen spreken
de ontroering is soms niet meer
dan het zien van een uit de mist verschenen boom
die, ontbloot, opnieuw zijn weg moet vinden
zich alleen waant
wanneer de avondzon zijn roestige takken brandt
na een dag, te donker om volop te leven
het is zo voorbij, antwoordt het herfstlicht
schaduwen vallen…
God,
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
509 Je weet van muziek
van liefde, van strelen
je weet van alleen
helemaal verschrikkelijk
alleen
zijn
en dat alles
uiteindelijk
samen zal vallen
maar in welk woord
kun je dat
vatten?
God?…
Ver Laten
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
791 winterbang zichzelf
niet tegen te komen
zoekt sneeuw houvast
de bomen, kijk, ze zwijgen
niets dat mij beweegt
oorverdovende stilte
hoopt zich op
geen tijd meer te verliezen
ik ga er aan voorbij
stilte,niets dan stilte
alle vergeten woorden
ze vallen zacht
zacht
zachtjes weg
in het nog onbeschreven wit
ik kan mijn zinnen…
Tussen de stenen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
521 ik schuil
tussen de gladde stenen
vergroei met het mos
en voel de regen
kletterend vallen
op mijn gedachten
die naakter zijn dan ooit
en weer zullen drogen
in de wiegende warmte
van een zomerse dag
ieder ander zou zeggen
dat ik hier niet pas:
zo seizoenen lang
tussen het ongedierte
kruipend op mijn huid
en krioelend…
BRUGGEN BOUWEN...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.042 Ach,hij wilde
bruggen bouwen
bruggen slaan
tussen hem en haar
Zij zouden
nimmer,nooit
in het snelstromend
water vallen?…
Voor hen die vielen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
676 Ik vond het wel een beetje raar,
had daar nog nooit iemand zien vallen.
Het monument staat er nu nog.
Het kruis gebroken wit.
De letters donkerder maar toch
nog steeds: 'voor hen die vielen'.
De dag erna ontsnapten we.
Mijn moeder zei: "waar ga je heen?"
We plukten allemaal één bloem;
bevrijden doe je niet alleen.…
De huisvrouw
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
778 de middag valt mij zwaar
groente schoon aardappels geschild
vlees gebraden alles staat klaar
huis geboend kleding gestreken
boodschappen binnen wassen gedraaid
vuilniszak buiten bloemen geschikt
wat knoopjes aan een vest genaaid
dan neem ik even een rustmoment
voel moeheid in ieder gewricht
zet mij neer in een fauteuil
en mijn ogen vallen…
tegenstem
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
594 stel je voor
je krijgt een uitnodiging van de oorlog
koel en koud
nog even een kop koffie voor je gaat
bij de laatste slok
merk je dat de tijd al sterft
de straat marcheert voorbij
iemand roept:
we moeten de onschuld vermoorden
ieder verliest zich in de ander
samengeklit als een grote zwarte muur
die niet vallen wil
dan wordt het…
Duisternis
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
584 Als de duisternis neigt in de vallen
vergaap ik mij aan het laatste licht
als een gulzig jeugdig jongetje wat
de laatste restjes gretig verorbert
'T daglicht bevalt me het beste, goed
maar de nacht zie ik niet als kwaad
en wat het daglicht niet kan verdragen
gaat met en aan mijn slaap voorbij
Dan komt er weer een nieuwe dag
de duisternis…
Zelf bewust
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
593 De eindjes vallen,
als een restje ster geflonker,
dooft het zachtjes in de nacht.
En toch,
de wereld lacht.
Ik ben gevallen, opgestaan.
Geveld en meer dan ooit,
door alles aangedaan.
Ik leef..
Want leven,
echt leven,
doe je slechts,
één keer..
-…
Hartstocht
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
829 Hartje winter, we waren op elkaar
lagen vaak dubbel enkel en alleen
over de twijfelaar die bodemloos
een latrelatie in de weg stond
was het ik of jij
of jij en ik
we hadden in een gat kunnen vallen
ons verbonden voelen met dons op dons
een warm nest vol kippenvel
maar we zijn geen rendieren
dus gaf ik jou een springveer
je kwam er…
Lange trage rollers
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
437 koel rollen
de golven om
hun kuiven vallen
voor een heldere zon
ooit hebben zij
met vliedende vloed
in een noordwesterstorm
verwoestend toegeslagen
toen joegen afvalhout
en losgeraakte stukken
puin langs het steeds
verder afkalvend duin
wie nauw luistert
hoort berouw in het
zacht gefluister over
dit extreem geweld
hun schoonheid…
In gedachten verzonken
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
695 Gemijmer in de vallende avond,
of in de invallende avond,
mijmer ik wat voor me heen
het vallen van de avond
valt als een donzen dekbed om me heen.
Momenten die alleen van mij zijn
van niemand anders, dan alleen
mijmeren omdat het heerlijk is
te overdenken, heel stil heel sereen,
alleen van mij.…
Olie drijft boven
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.085 Men laat me maar vallen keihard als een baksteen
't Laat me ergens koel koud ook erg leem beslist geen geween
Olie zal steeds boven blijven drijven
Genoeg pijn gehad en het toch gehaald
Wie van meet af lukt nimmer faalt
Mij nooit ofte nimmer gegeven
Ben er nog fier en trots op ook
Geleefd ook gevochten vooral bemind
De looser wordt dan jij…
Druppels uit de kraan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
610 Druppels water vallen.
Het regent.
Druppels water zweven.
Het mist.
Druppels water bevriezen.
Het sneeuwt.
Druppels water condenseren.
Het gras drinkt dauw.
Druppels schitteren in de zon.
Water wordt diamant.
Druppels veranderen in stoom,
in kraters van vulkanen.
Zonder water kunnen we niet bestaan.
Geen plant. Geen mier.…
fluïdum
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
454 de zwart-witte
pentekening spat
krassen en lijnen van
bloed en bloedbanden
die verloren zijn gegaan
hoe ver loopt
het poreuze ik op
een nevelig pad om
ooit samen te vallen
met wortel en tak
hoeveel stenen moeten
het diepe water raken om
aan de overkant het
spiegelbeeld te vinden waarin
je iemand anders ziet
ze zegt:
het geheugen…
Introverte vriend
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
701 Je weet dat ik de stilte nodig heb
om me op te laden voor de mensheid
want vragen stellen ligt me niet
antwoorden heb ik niet voor handen
laat me maar even in mijn eenzaamheid
er is nog voldoende tijd om de wereld
door mijn aanwezigheid te veranderen
het zijn de kleine dingen die ik doe
ze vallen niet op en maken me niet moe
door niemand…
op de markt van Foshan (2)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
450 onder de
indigo hemel
vallen je
verkennende
voetjes stil
op de markt
van Foshan
je naam
een liedje
zonder woorden
de letters
dansen niet ze
houden jou en
elkaar niet vast
men loopt
men kijkt
met grote
bogen om
je stilgevallen
lijfje op de
keien heen
uit de brede
anonieme cirkel
knielt een naamloze
vrouw als een…
You didn't feel it coming
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.112 het deken uit de picknickmand spreiden wij
gedachteloos in het gras. wij ontkurken wijn,
snijden het brood met vaste hand, voelen ons
vrij en blazen bloemblaadjes weg die rondom
ons dwarrelen, dreigen in een glas te vallen.
ons leven lijkt nog op een tekenfilmtafereel:
sprinkhanenconcert, bordkartonnen setting.…
Gloria
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
505 Strijkende zon, wind, geruis van licht
Een onmetelijk onstuimig vallen naar
het volgende zijn
Gloria, gloria!
Ik weet zeker dat jij bent
Geleider van dag op dag
Jij die vergeeft en brengt
Jij die verzorgt en alsmaar klimmend is
Gloria, gloria!
Stoned is het heelal van jouw glorie…
Waarlijk léven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
443 Wanneer een mens buigen moet,
of wordt gebogen,
tussen vallen en weer opstaan.
Wanneer een mens faalt,
of hopeloos verloren raakt,
tussen angst en moed.
Wanneer hij denkt dat hij sterven zal,
maar toch niet dood gaat,
te midden van hetgeen hij vreest.…
op zich
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
543 ik zoek iets meer
dan die gemoedelijkheid langs mijn huid
van kruin tot kuit strijkt
ook verwachting tussentijds
scherpe tongen, met
een vlammend commentaar
maken slechts onzekerheid waar
ik buig en laat mijn haar
in sluiers naar beneden vallen
gelijk als het gestorven blad
van stille herfstbomen
en het lallen van een dronken tong…