6715 resultaten.
Niemands bezit
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Een aanwezigheid ontvouwt zich
en maakt me wakker.
De nacht spreidt haar vleugels
en draagt me door de tijd.
Ik zie vader onderwijzen.
Zijn zoon leert luisteren.
Ik weet dat ik zijn bezit,
zijn leerling ben.
Ik zie mijn moeder terug.
Ik voel haar zeker weten.
Zij wist zeker wie ik was.
Wie ik werkelijk ben.
Haar bevrijde zoon.
Niemands…
voortgang
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
402 laten we het ongezeefde verleden ‘toen’ noemen
waarmee dit zich onderscheidt van alsmaar
voortdurend
nu we toch verdwijnen
kunnen we, eendrachtig de taal,
gebruikmaken van aanhoudend zwijgen
om al vergetend ons verlaten voort te zetten
later dan destijds is ons toekomend gras
bezaaid met onbeschreven blad…
Nu er die stilte hangt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
573 Wiens kind ben ik geweest
wat heb ik ooit geweten
dan enkel maar het heden
van wie mij borgen in hun schoot
onzichtbaar voor elk oog
altijd onuitgepakt gebleven
hun koffers in die donkere hoek
met niet te openen sloten
soms snerpten heel opeens wat kreten
als ijzel door de kamers
ontweken stille tranen
de beklemming van mijn…
TIJD HOUDT HUIS
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
374 ach jij
ik kwam je tegen
het leek een kleine stap
maar was zo schokkend groot
pats boem zo uit een ver verleden
ze zei herken je me niet
ik zag aarzelend hoe de tijd
huis gehouden had
ze was ooit zo mooi toen ik haar
in mijn geheugen achterliet
en ik begreep
in een flits heel even
jouw lichte huivering
het subtiele beven
en je…
Vlagtwedde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
411 Vlagtwedde
ik weet het niet
wat je ziet
zijn rechte gevels
buitenkanten
breuken, barsten
hartstochten, illusies
vechtscheidingen
burenruzies
verleden
weggedrukt
je ziet ze niet.…
Voltooide tijd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
539 Het gordijn van nevel opentrekken
de herinneringen ontsluiten
durven omhelzen wat eens was
achter elke traan een voltooide tijd
niets keert weer
alles is eindig
met trillende handen
de foto’s bekijken van
het lijkt een veel te ver verleden
leren dealen met het heden
waarin het martelend besef
van niet meer
nooit meer een terugreis…
Wait a second
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
400 Met verleden en met toekomst.
Alles verandert helemaal NU.
In NU en in alle eeuwigheid.
Mensen wachten op voldoening.
Wachten op geluk dat nu niet is.
Geluk moet wachten, groeien.
Geluk dat later komen moet.
Datgene wat ik nu nog mis.
Gelukkig wachten momenten nooit.
Het NU trilt zinvol in al wat leeft.…
Schaduwstilte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
462 Wij zijn niet meer bij elkaar in die droom
er ligt een schaduwstilte in ons nieuwe domein
de echo gehoord van verborgen muziek
waar wolken in gekte voorbij zweven
is nu de kalmte van de zomernacht
zelfs het afscheid doet geen pijn
niet meer in mijn hart
nooit meer in mijn gedachten
het is voorbij
in dankbare schaduwstilte.…
Aandacht vragen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
433 Aan mijn verleden,
dat ik opgeslagen heb?
Aan mijn toekomst,
die nog niet geboren is?
Kunnen we ons beperken,
tot wat voor handen ligt?
Kunnen we onze aandacht schenken,
aan wat er nu gedaan moet worden?
Aan zintuigen die bewustzijn scheppen.
Kunnen we aandachtig leren luisteren,
naar de muziek die stilte geven wil?…
In mijn schrijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
434 Tussen het tastbare verleden
weeg ik af wat ik kan
opruimen, weeg ik
herinneringen af
Al deze vertrouwde spullen
kleinigheden, een grote koffer
voor een grote reis, met een kopie
van mijn paspoort van toen
Voor ik de dozen open, draai ik
het opschrift naar me toe
Ja, ik weet het nog
Het is er nog, stofvrij
Keukengerei en serviesgoed…
Jong En Oud
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
438 jong zijn is een zegen
zo onschuldig zo verlegen
nog zo’n lange weg te gaan
onderwijl nog veel te overwegen
oud zijn komt vaak
met gebreken maar het zijn
de oude bomen die vele
stormen hebben doorstaan
getekend door de tijd tonen
ze hun ware wezen
en wat me steeds weer in hen
raakt is het verleden waarmee
ze zich zo indrukwekkend…
Overpeinzing
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
543 Zweef tussen nu en het verleden,
toekomst en tijd zijn één.
Ik heb mijn hand aan velen gegeven,
maar ook velen kregen er geen.
Steeds weer is daar het afscheid,
echter ook steeds weer een nieuw begin.
De kronkelende weg naar de oneindigheid,
geeft op deze manier het leven toch zijn zin.…
AL WAT WAS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
523 Dat met een knip van vingers
alles zomaar voorbij is gegaan
niets meer over is te doen en
met de wind is meegereisd
al wat eens was
in alle richtingen uitwaaiend
je kwijnende roep naar
wie er niet meer zijn
alleen hun namen nog
sjokkend over de wegen
die je eens met ze liep
waar je voetstappen zo meervoudig klinken
alsof stemloze onzichtbaren…
Een leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
387 ik woon
in mijn gedachten
koester ze, haat ze
in slapeloze nachten
ik vlucht
in mijn verleden
beleef het, omarm het
en verlies mijn heden
ik luister
naar mijn stilte
hoor het, voel het
als warmte in de kilte
ik loop als
een onzeker mens
dag in, dag uit
op het randje
van mijn grens
maar laat me
laat me zijn
zoals ik…
WIE WE ZIJN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
508 terugkijkend op al
die voorbije jaren
vraag ik me af
waarom hun zo deden
en waarom ik er
zo op reageerde
waarom hebben we
gedaan wat we deden
had het anders gekund
of zelfs gemoeten
hadden we het een of ander
mogelijk kunnen beïnvloeden
of zijn we zo uit het ei van
ons verleden gekropen
zoals moest en is alles volgens
het script…
Opgeslagen beelden
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
476 terug naar de tijd
waar herinneringen
zijn ontstaan
zorgvuldig opgeborgen
voor later bewaard
terug naar de tijd
van geborgenheid
opgeslagen beelden
na jaren opgepakt
en weer bekeken
soms diep weggestopt
herbeleving te moeilijk
dagen gevuld
met souvenirs
uit het verleden
doorleefde levens
opnieuw geleefd
in het vergeten…
Schilderijen-tentoonstelling
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
632 Fasten your seatbelts please
daar komen wilde ganzen aan
een vlucht uit oostsiberië
vol oorverdovend gakken
maar wacht u voor de roofzucht
van de losgeslagen pegasus
gevleugeld paard dat aangevlogen
komt gedragen door de wind
na zes jaar hechtenis in een heropvoedingskliniek
in de buik van jumbojet 4-8-6 kgz
brengt hij lieftallige…
Beslissing
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
689 Achter de rug zucht het verleden,
zomaar alles in de tijd verdwenen.
Een stap naar voren,
de verlokking is schreeuwend te horen.
Kom, betreedt nu het ware paradijs,
echter het gezicht dat de andere kant op wijst.
Terug naar vanwaar het kwam,
het moment waarin ik de beslissing nam.…
culpabilité
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
738 het verleden als een rugzak
met 't gewicht van vergankelijkheid
al het geluk van weleer de vreugde
pijn verdriet en oude tranen
die ik bewaarde voor later
leggen beslag op mijn gemoed
doch met iets van zelfkastijding
draag ik het als boetedoening
op mijn rug en troost mezelf
met de diepere gedachten dat
schuldgevoel ook een gevoel is…
[ Fragmenten, flitsen ]
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
308 Fragmenten, flitsen,
het zijn herinneringen --
terwijl we ze zien.…
Sacred Dance
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
429 We dansten vrede onder de wilg
In de pauze zaten we
en praatten we
keken naar die boom
twee jaar geleden
geknot totaal nog omdat takken
op ‘t gras belandden
en voor omwaaien bevreesd
Er waren stemmen geweest
hem te kappen
toch alleen geknot
wij dachten, haalt hij het weer?
Nu bung’len zijn takken weer
op de grond,
geven schaduw…
de wrangheid schreeuwt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
457 deze woorden
met een laatste krachtsinspanning
neergelegd
volgens de strenge leer van één stratenmaker
zodat dit pad
vloeiend voor jouw ogen zich verdiept
tot de onuitputtelijkheid van de bron
van beleving tot gevoelens
zich begeven in de omgeving
van de hand die mij wel
degelijk vastpakt
meteen herpak ik mij
zelf
met één voet…
Kamille in mijn hoofd
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
185 Waar het witte land groen en jong is
maar de liederen nog treuren
om generaties die verdwenen
in de nevels van het wachten
op de bergen aan de overkant
waar het leven hard en oud is
waar de haarden altijd branden
marmotten hun neus opsteken
bij bejaarden die daar zitten
te picknicken en te schilderen
de kruipbrem en de ronde tafel…
TOEN HET NOG VREDE WAS
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
535 Ik ben een oude ziel
voor mij geen vernieuwing
het woord innovatie
krijg ik niet uit mijn mond
alles moet bij het oude blijven
zoals het was, was het goed, goed genoeg
ik spreek graag in het verleden
van ver voor de oorlogen
TOEN HET NOG VREDE WAS!!…
Op de grens
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
350 voorzichtig balanceert ze
op de grens van haar leven
met een misstap naar links
tuimelt ze in de diepte
van oud zeer
uit haar verleden
met een misstap naar rechts
valt ze in de afgrond
van haar angst
voor de toekomst
met uiterste krachtsinspanning
kijkt ze recht voor zich uit
en loopt voorzichtig
naar de fijne momenten
van haar…
Mijn zwerversverleden
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
529 Ik zag tegen mijn leven met kerstmis op
verdrietig met mijn zwerversverleden
een eenzame dronkaard met een ezelskop
zo vaak had ik om onderdak gebeden
maar toen,
de heilige kerst was al in zicht
een vrouw met een vriendelijk gezicht
gaf me wat centen voor een gedicht
ik was helemaal tot niets verplicht
ik schreef wat woorden over dure rode…
Nagelbijten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
346 Ik bijt mijn nagels tot op het bot,
tot het vlees zwelt
en de bloedlijn zich toont.
Niet uit angst, niet uit drift,
maar uit een onstilbaar verlangen
dat niets kan stillen.
Elke beet een echo van verloren tijd,
elke splinter een herinnering
aan woorden die nooit klonken,
aan liefde die ik altijd miste.
Mijn vingers bloeden,
maar de pijn…
Maanloze nacht
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
399 Ik las ergens in een grijs verleden
zo grijs als de zee in de
maanloze nacht
die alles wat waarde heeft weerloos verpacht
aan donkere mantels
en tulbandendragers bazaarbezoekers
verboden geldzoekers
overdag handel
in loodgrijze pakken
maar in de avond
vermomd in verscholen
gebogen moskeebezoek
terug in de schoot
van de eenzaamheid…
landschappelijk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
383 langs de bomen aan de kant
al dat gras aan de overzijde
van de duimdikke dijken
onbespreekbare bloemen
de zon en de regenwolken
als die nachten op de dagen
van het donkerste naar licht
door muren van bordkarton
met verse verf aan kwasten
verre sterren als verbeelding
van de ordening van ruimte
het gebied boven de verte
als het verleden…
Hier waar ik sta
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
303 Ik spring tussen de ernstige mensen
voor de kerk, het café is nog gesloten
en ik denk nog verder terug in de tijd
In een late lente was hier een slootrand
ginds een molen, de wallen en de kroon
van de oude Wester
Alsof het een dik beschilderd doek is
wis ik verflagen geschiedenis
Ik leg turfstekers bloot, zie de wind
in het bloeiende…