6019 resultaten.
Wachten
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
971 Wat verloren
van mij zou kunnen zijn tot ik het
weer verlies en niet
meer droom omdat
jij het elke dag
uitdooft.…
Troonrede 2012
snelsonnet
2.6 met 5 stemmen
715 Daar zaten Wij, verloren op de troon
en vóór Ons wéér die Hoeden en wat Heren
Formeren? Neen, wel éven declameren
Verkenner Kamp… hij láchte naar Mijn zoon!
Bij Bernhard! Wij verlangen in deez’ bende
Naar Lubbers, zélfs naar J. P. Balkenende…
het vervagen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
558 zoals in schemerduister
van de valavond
alles zal vervagen
zo zal het gaan
met ons geheugen
met uren van vervlogen tijd
groeit taal tot onvolkomenheid
verliezen woorden kleur en klank
gaan zinnen telkens vaker mank
zal kracht van taal en tijd
verloren gaan in eeuwigheid…
Wollen hoofd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 Hoofd dat zwaar en
Loom is, niet meer
In beweging te krijgen
En zich met de minuut
Meer van het lichaam
Scheidt - bovenwerk
Vol wol, wollen draden,
Wollen spinsels die
Het gevecht met het
Leven aangaan en de
Woorden die jij tegen
Mij zegt die alleen nog
Als klanken binnenkomen
Die alle betekenis
Hebben verloren…
Hoe diep is het land gezonken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 Hoe diep is het
Land gezonken
Waar vaders zonen doden,
Moeders waanzin omarmen
En hartverscheurend treuren
Om wie zij verloren en
Andere moeders vaders
Zoeken voor kinderen die
Resteren - weggelopen mannen
Op de vlucht voor hun verantwoordelijkheid,
Die zij ter nauwernood
Hebben weten af te weren…
Regenspiegel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
467 Verloren tranen
noem je in liefde
regendruppels
herinneringen
voor het brein
tijdens vervagen
van gevoelens
je draagt een oude koffer
waar de rivier het land verlaat
met een kaartje voor de trein
in gedroomde werkelijkheid
neem je afscheid
van de regenspiegel
die achter de toekomst kijkt.…
Koen Verweij
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
498 Ik zag – het was het puntje-van-mijn-stoel-werk –
Dat Koen verloor met één duimbreed verschil.
Geloof maar dat die bitter smaakt, die pil,
Dat zag je wel aan zijn chagrijnig smoelwerk.
Koen leerde wel, mocht hij dit weer beleven
In het vervolg geen duimbreed toe te geven.…
Ook al wacht ik
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.559 ten teken dat ik nog altijd
niet geleerd heb je te zien
als een uit het oog verloren kennis.
------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 2006.…
Monumentgezicht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
456 Er stonden monumenten
op het veld
die door Van Gogh
gepenseeld konden zijn
De kleur geel zag je
soms een blauwe strik
van een zomerhoedje
We lagen verscholen
tussen tarwe en gerst
bekeken de monumenten
Hadden ze de namen
van de verloren zonen
of bleven het onbekenden…
Gruwelijke kunstzaken.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
689 Gaf niet toe tijdens martelingen en het wreedste verhoor
Wist natuurlijk dat hij toch na ondervraging zijn hoofd verloor.…
De tweede wereld
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
700 Te hardnekkig met
Zichzelf geconfronteerd
Gedachten, voelen en doen
Te veel geworden
Voor de mens
Die nauw'lijks nog bij
Kan benen wat hem
Dagelijks wordt voorgetoverd -
Hij neemt een slok,
Om zichzelf en het moment
Vast te houden,
Na een paar slokken al
Is hij in de tweede wereld,
Is hij vergeten wie hij was,
En is verloren…
Moedige zelfangst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
500 Wie ophoudt met zichzelf zoeken
zal zichzelf, vanzelf, hervinden
omdat geen mens verloren is.
Wie ophoudt met antwoorden vinden
zal geen bange vragen zoeken
omdat problemen, vanzelf, verdwijnen.
De iemand die zichzelf verliest
zal een angstig niemand zien
voordat een wanhopig mens
een moedig mens kan zijn.…
Imperfect
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
636 Als vanzelfsprekend je wordt ontnomen
en verandert in een handicap,
een gemis of verloren
vaardigheid.
Wanneer dr ergens iets klem zit,
blijft hangen of zich groter
strompelt, naar een knellende
onvolkomenheid
Geef dan geen centimeter toe,
maar vecht meedogenloos,
want wilskracht bergt
hoop en vrijheid.…
Wat is er nou oneindig
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
562 Wanneer de dagen dan voorbij zijn
En de nachten,
Alleen de tijd
Wanneer de maanden weer verloren gaan
En de jaren nog te lang zijn
Vraag ik me af
Waar blijft dat teken
Want ik wil nooit meer die tijd
Geen dagen, geen eeuwen
Geen maanden, geen jaren
Geen weken, maar
Een teken
Van oneindigheid…
met scherven van liefde
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
764 het was de stilte
midden een groezelige nacht
die me in een verhaal bracht
doorspekt met vele herinneringen
die als sidderingen
over mijn ziel liepen
een verloren kind
door niemand gewild
die van geen wijken wilde weten
het was om roeping te doen
van nature rebels
met scherven van liefde
in een intens kloppend hart…
Rustplaats
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
551 de steen zwijgt
in het grijze grind
twee namen
een levensloop samen
zandkorrels door
de wind gebracht
schuren de letters
matteren de glans
strak geharkte perken
vragen aandacht
maar och,
het kan me niet bekoren
ik voel me als het musje
tussen het madeliefjesgras
toch verloren……
Voorouders en nakinderen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.195 Zij zijn gestorven, maar niet verloren.
Wij levenden doen al jarenlang ons best.
Nakinderen zullen eeuwen na ons erven.
Zij zijn nog ongeboren.…
schreven stilte in de sneeuw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
636 vogelsporen
schreven stilte
in de sneeuw
ik was haar uit
het oog verloren
door de drukte
om me heen
uitgelaten waren
mezen bezig
met hun spel
van tak tot tak
en namen
zo mijn stilte
fluitend op de hak
ik zag hun
kleuren buitelen
het duikelen
in levenslust
dat bracht
de rust terug die
ik zo nodig had…
Liefdesverdriet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.754 Het leven dat toen zoveel bood en zoveel leerde,
leerde mij ook hoe smartelijk de liefde zijn kan,
toen het lot zich onverwacht tegen ons keerde
verloor ik haar, toen mijn jeugd en werd man.…
Claustrofobia
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
730 op de bühne een schimmendans
voorbij verloren deuren
als in harde klanken om adem
om lucht om leven
een zwarte oorlog woedt
ik wil niet maar ik moet
een beetje sterven
tussen allen in het donker
bidden om wat licht…
Oktoberdag
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
458 De herfstzon is
voor verloren geliefden
het inheemse volk
de rampspoed nabij
stilte domineert
het bizarre gebeuren
jouw rode mond
bij leven onvoorspelbaar
verdwenen tijd kust
witte wandelwolken vaarwel
komt stilletjes terug
op een mooie oktoberdag.…
tussentijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
468 twee mensen wachten
hoe doden zij de liefde
in de tussentijd
de aarde kleurt zwart
het wachten van gisteren
is verleden tijd
een wachtend leven
vervaagt de herinnering
aan verloren tijd
twee mensen wachten
in hen zingt het verlangen
ze doden de tijd…
Stukjes zien sterven
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
435 ik heb al
te veel stukjes
zien sterven
te snel
omdat er in
de laatste
ademfase
geen adequate
hulp meer was
niet om de
processen
te keren maar
om de pijn van
het flamberen
van leven te
nivelleren het
gaan dragelijk
te houden
zacht is de
troost van het
samen lijden
in een strijd die
al verloren was
maar die de
conceptie van…
Traan vol liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 soms is er iets verloren gegaan
zonder dat je precies wist wat
maar daar het niet meer terugkeerde
terwijl je in de veronderstelling verkeerde
dat het blijven zou, omdat jij dat zo graag wou
ga je onder ogen zien dat
het voor altijd zal voortbestaan,
nu in een traan
totdat je verkiest
dat elk pijnlijk verlies
een warme herinnering biedt…
Traan vol liefde
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
550 soms is er iets verloren gegaan
zonder dat je precies wist wat
maar daar het niet meer terugkeerde
terwijl je in de veronderstelling verkeerde
dat het blijven zou, omdat jij dat zo graag wou
ga je onder ogen zien dat
het voor altijd zal voortbestaan,
nu in een traan
totdat je verkiest
dat elk pijnlijk verlies
een warme herinnering biedt…
Zilvermeeuw
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
531 Laatst lag een zilvermeeuw in het zand
Niet eens aangespoeld, maar toch dood
Strijd verloren tegen een soortgenoot
Misschien slachtoffer van een hond
Niet aangelijnd, dus zonder band
Of het kwam hier vredig rusten
Eén enkele vleugel stijf omhoog
Weggespoeld, straks, na de vloed
En dan: vergeten, voorgoed.…
De tijd flirt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 Haar lentewereld
een te kort seizoen
raakte verloren
in zomerleven.
Tijden in elkaar vloeiend
meanderden tot het NU.
Gebundeld verleden
verpakt in dat hoopje heden.
Tijd flirt met het leven.…
Te veel alleen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
338 Alleen, alleen, men is te veel alleen
en verdoet zijn tijd
verlangend, ik wil
geen passerende mensen
geen saaie wederwaardigheden
geen dagelijkse nutteloosheid
maar belangstelling
voor mijn bestaan, voor mij
Ja, ik wil
leven, liefhebben
en zorgen en doorgeven
wat niet
verloren zou moeten gaan
Ja, dat zou moeten
Maar er moet niets…
Wat het betekent
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
178 De bosuil verscheurde
de kermende kuikens
van de torenvalk om ze
snel op te vreten
De harteloze hermelijn
beet bliksemsnel alle jongen
door om ze daarna
een voor een te verslinden
De graspieper
verloor zijn kroost aan
een brutale boommarter
de dichter voelde
de oneindige droefheid
van wat het soms betekent
om mens te zijn…
Mijn hart
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
801 opnieuw tot leven gekomen
Het heeft liefde gehad, liefde gegeven de liefde bedreven, het heeft genoten van het leven, maar ook veel pijn geleden geschreeuwd, gegild, gehuild en bijna opgegeven
Mensen verloren die het toe had gelaten diep van binnen, aan verraad, dommigheid, de dood, familie leden, vrienden, kennissen en ouwe liefdes verloren…